جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

در این پژوهش نظر آگوستین با تاکید بر کتاب شهر خدا با عنوان( درباب دین و قدرت سیاسی) بررسی می شود. در زمانی که رومیان علت انحطاط خود را دین مسیحیت می‎دانستند، آگوستین با تکیه بر کتاب مقدس به رد تفکرات آن‎ها پرداخت. او دین مسیحت را دین حقیقی می‌دانست و در این راستا در پی دینی کردن سیاست برآمد. هسته اصلی نظریه سیاسی اگوستین جدا کردن دو جامعه خاکی و جامعه اسمانی است. جامعه اسمانی با مرکزیت اورشلیم و جامعه خاکی با مرکزیت بابل و روم. اگوستین دولت را مجموعه ای از انسان های معقول و فرد گرا می داند که بنا به توافق عمومی و مشترک در مورد هدف های دوستی خود و به چیزهای که عشق می ورزند با یکدیگر پیوند یافته اند. وی معتقد است که دولت برای حفظ حداقلی از نظم وجود دارد. اگوستین با تعریفی که از دین مسیحیت و سیاست می دهد در پی تشکیل حکومت الهی است که در ان راس خداوند است و در این حکومت الهی مردم به سعادت و فضلیت می رسند. در این پژوهش نظر آگوستین با تأکید بر کتاب شهر خدا با عنوان « در باب دین و قدرت سیاسی» بررسی می شود. پژوهش پژوهش از روش توصیفی و برای گردآوری منابع از روش کتابخانه‌ای استفاده شده است.

ترجمه ماشینی: محققان عصر پدری بیش از آنکه به توسعه الهیات عرفانی مسیحی توجه داشته باشند به سنت جزمی در دوره خود توجه داشته اند. اندرو لوث قصد دارد تعادل را اصلاح کند. لوث با درک این موضوع که شکل فکری این سنت به طور قاطع تحت تأثیر ایده های افلاطونی در مورد رابطه روح با خدا بود، با بررسی افلاطون و افلاطونیسم آغاز می کند. بحث پدران که در ادامه می آید نشان می دهد که چگونه سنت عرفانی در بطن اندیشه آنان قرار دارد و چگونه سنت جزمی هم شکل می دهد و هم انعکاس بینش ها و دغدغه های عرفانی است. این ویرایش جدید از یک مطالعه کلاسیک از تأثیرات متنوع بر معنویت مسیحی شامل یک پایان نامه جدید است که متن را کاملاً به روز می کند.

علامه عقل را نفس مدرک انسان می‌داند، و قلب، همان نفس مدرک است، بدین ترتیب دریافت‎کننده وحی؛ نفس مدرک است و از آن با عنوان قلب یا عقل یاد می‌شود. روشن است که عقل در این کاربرد معنای عام‌تری از قوه عقل نظری و استدلالی دارد. ولی آکویناس تنها به جنبه استدلالی عقل اعتقاد دارد. با توجه به تمایزی که آکویناس بین وحی و عقل قائل است، مهمترین اعتقاد رایج مسیحیت، یعنی تثلیث را خارج از ادراک عقلی می‌داند، و نسبت به تقدم ایمان بر عقل تاکید می‌کند. اما علامه، اولا ایمان را در قلمرو عقل عملی تعریف می‌کند ثانیا عقل استدلالی و نظری را مقدم بر ایمان می داند. وجه مشترک علامه و آکویناس درباره جایگاه عقل در توجیه عقاید دینی، اعتقاد دارند؛ بسیاری از عقاید دینی و در رأس همه اثبات وجود خداوند، با عقل قابل توجیه (اثبات برهانی) است، ثانیا عقل و دین، دروازه ورود به عالَم حقیقت‌اند و سبب هدایت انسان برای رسیدن به سعادت هستند. هر دو فیلسوف، فلسفه عقلی – استدلالی ارسطویی را برای اثبات حقایق دینی به خدمت می‌گیرند. در این نوشتار با روش تحلیل و توصیفی به بررسی دیدگاه این دو فیلسوف درباره جایگاه عقل در توجیه عقاید دینی خواهیم پرداخت.