مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این مجموعه مقالات، تمرینی در فلسفه تطبیقی دین است که به بررسی روش های مختلف بیان ناپذیری توسط انسان می پردازد. این پژوهشگران بیش از دوازده سنت مذهبی، ادبی و هنری را به عنوان بخشی از مجموعه سخنرانی‌ها و گفت‌وگوهای 2013-2015 پروژه مقایسه درباره «مذهب فراتر از کلمات» گرد هم می‌آورد. محققان متخصص ابتدا دستور زبان ناگفتنی را در 9 سنت مختلف مذهبی و همچنین حوزه های مجاور ادبیات، شعر، موسیقی و هنر به تفصیل شرح دادند. سپس مدیران پروژه مقایسه این مجموعه متنوع از پدیده ها را با هم مقایسه کردند، توضیحاتی را برای الگودهی آنها ارائه کردند، و سؤالات فلسفی حقیقت و ارزش در مورد غیرقابل بیان دینی را در منظر تطبیقی مطرح کردند. این کتاب انتشار افتتاحیه پروژه مقایسه است، یک رویکرد جدید ابتکاری به فلسفه دین که در دانشگاه دریک (د موین، آیووا، ایالات متحده آمریکا) نگهداری می شود. پروژه مقایسه مجموعه‌ای از سخنرانی‌های پژوهشگر، گفت‌وگوهای متخصصان، و پانل‌های مقایسه‌ای درباره موضوعات اصلی و میان فرهنگی در فلسفه دین را به‌صورت دوسالانه سازمان‌دهی می‌کند. علمای متخصص دین ابتدا این موضوع را در مذاهب تخصصی خود بررسی می کنند. سپس فیلسوفان دین تطبیقی، در منظر تطبیقی پرسش هایی را درباره معنا، حقیقت و ارزش درباره این موضوع مطرح می کنند. پروژه مقایسه در تعهد خود به شمول دینی از رویکردهای سنتی به فلسفه دین جدا است. این آینده فلسفه دین در جهانی متنوع و جهانی است.

شهر به‌عنوان یکی از کانون‌های اصلی تکوین دنیای مدرنِ غربی، مورد توجه متفکرین غربی همچون ماکس وبر، کارل مارکس و گئورگ زیمل قرار گرفته است. در مقابل در سنت اسلامی-ایرانی، درکی از شهر در ذیل مدینۀ فاضله وجود داشته است که باعث شده در مواجهۀ مسلمین با جهانِ غربی، تاملات الاهیاتی دربارۀ شهر تبدیل به حوزه‌ای گسترده شود. هدفِ این مقاله، آن است تا با بهره‌گیری از روش مطالعۀ تطبیقی-تاریخی، الگوی مواجهۀ حکمای مسلمان نظیر ابونصر فارابی، در مواجهه با پولیس یونانی را نشان دهد و از آن در مواجهۀ امروز با نظریات شهری مدرن بهره گیرد. برای این هدف، ابتدا مواجهۀ انتقادی فارابی با پولیس یونانی را بررسی کرده‌ایم و پس از آن، به مقایسۀ ایدۀ فارابی با دیدگاه گئورگ زیمل پرداخته‌ایم. زیمل با توصیفی انتقادی، به تشریح ویژگی‌های فرهنگ و حیات شهری مدرن می‌پردازد و مولفه‌های آن نظیر محوریتِ اقتصاد پولی، فردیتِ فزاینده و از خودبیگانی و نظایر آنها را تشریح می‌کند. در نتیجه‌گیری، با نظر به بصیرت‌های این مطالعۀ تطبیقی، به موضوعات قابل پژوهش دیگری در این حوزه با نظر به وضعیتِ شهرهای اسلامی-ایرانی در مواجهه با شهرهای مدرن اشاره شده است.

ترجمه ماشینی : آرتور شوپنهاور اولین متفکر غربی بود که افکار اوپانیشادها را در فلسفه خود گنجاند. قدردانی او از فلسفه و فرهنگ هند کاملاً شناخته شده است. در حال حاضر کار پژوهشی جدی در رشته‌های مختلف در موسسات دانشگاهی و دانشگاه‌های مختلف غرب برای بررسی تأثیر فلسفه و فرهنگ هند در تفکر فلسفی آلمان، به‌ویژه در رابطه با آرتور شوپنهاور و بالعکس، در حال انجام است. این کتاب بستر مشترکی را برای تعامل دانشمندان شرق و غرب فراهم می کند تا نظرات خود را در مورد پیوند بین فلسفه شرق و غرب بیان کنند. این به طور قابل توجهی به درک بهتر نه تنها از ارتباط بین شوپنهاور و نظام های فلسفی هند، بلکه به افزایش علاقه به این رابطه کمک می کند. این کتاب شامل مقالاتی از علمای برجسته است. این مقالات نور جدیدی را بر رابطه بین فلسفه شوپنهاور و جنبه های مختلف فلسفه و فرهنگ هند می اندازند و بنابراین منبع غنی از مواد تحقیقاتی را ارائه می دهند.

ترجمه ماشینی : می توان به مردم بی احترامی کرد. اما این آسیب پذیری نمادین از کجا می آید؟ و چه پیامدهایی برای همزیستی اجتماعی ما دارد؟ استفن هرمان با تئوری های بازشناسی و تئوری های دگرگونی شروع به بررسی این دو سوال می کند. او به دنبال G.W.F. هگل استدلال می کند که وابستگی نامتقارن به شناخت دیگران علت آسیب پذیری نمادین است. او سپس به پیروی از E. Levinas نشان می دهد که پیامد این گشودگی به آسیب، قرار گرفتن نامتقارن در برابر مسئولیت دیگران است. تز اصلی پژوهش حاضر برگرفته از آثار هگل و لویناس است: رویارویی خود و دیگری بر اساس عدم تقارن مضاعف امر اجتماعی ساخته شده است.

ترجمه ماشینی : ریشه‌های فلسفه فرم‌های نمادین نقطه اوج کار دونالد فیلیپ ورن در مورد ارنست کاسیرر است و یک گام بزرگ رو به جلو در کار انتقادی فیلسوف قرن بیستم است. ورن استدلال می کند که فلسفه اشکال نمادین کاسیرر را نمی توان جدا از دیالکتیکی بین فلسفه کانت و هگلی که در درون آن نهفته است درک کرد. ورن نقطه عزیمت خود را این است که کاسیرر هرگز نمی خواهد کانت را بر سر هگل به بحث بگذارد. درعوض، او از هرکدام آنچه را که نیاز دارد می‌گیرد و متوجه می‌شود که خود ایده‌آلیسم فلسفی در کانت متوقف نشد، بلکه به هگل رسید، و بسیاری از آنچه در فلسفه کانتی مشکل‌ساز است، راه‌حل‌های خاصی را در فلسفه هگل می‌یابد. کاسیرر هرگز بازتاب استعلایی را با گمانه زنی دیالکتیکی جایگزین نمی کند، اما او دیالکتیک را از منطق توهم، یعنی شکل تفکر فراتر از تجربه، همانطور که کانت در نقد عقل محض تصور می کند، به منطق آگاهی، همان گونه که هگل آن را در به کار می گیرد، منتقل می کند. پدیدارشناسی روح کاسیرر امر فی نفسه کانت را رد می کند، اما او مطلق هگل و همچنین برداشت هگل از Aufhebung را رد می کند. کانت و هگل دو شخصیت اصلی روی صحنه او باقی می مانند، اما با گروه بزرگ ثانویه همراهی می شوند و گوته در پیش زمینه است. کاسیرر نه تنها به بورس تحصیلی گوته کمک می کند، بلکه در گوته زبانی حیاتی برای انتقال ادعاهای خود می یابد. ورن ما را با اصالت فلسفه کاسیرر آشنا می کند تا بتوانیم به ثروت های موجود در آن دسترسی پیدا کنیم.