مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: خدا، ابدیت و زمان «خدا ابدی است» باور استاندارد همه ادیان خداباور است. ولی خب معنیش چی میشه؟ اگر از یک سو، «ابدی» به معنای بی زمان باشد، چگونه خداوند می تواند دعای مؤمنان را در مقطعی از زمان بشنود؟ و چگونه خدای بی زمان می تواند برای اجابت دعا عمل کند؟ اگر خدا می داند که فردا از ابدیت چه خواهم کرد، چگونه می توانم آزاد باشم که چه کاری را انجام دهم؟ از سوی دیگر، اگر «ابدی» به معنای جاودانگی باشد، آیا این امر عظمت الهی را به خطر نمی اندازد؟ چگونه می توان جاودانگی را با آموزه های سنتی سادگی و کمال الهی تطبیق داد؟ گروهی برجسته از فیلسوفان و متکلمان آمریکایی، بریتانیایی، آلمانی، اتریشی و سوئیسی در مورد مشکل رابطه خدا با زمان بحث می کنند. مشارکت آنها از تجزیه و تحلیل و دفاع از مفاهیم کلاسیک از ابدیت (بوئتیوس و آکویناس) تا اثبات گزارش های ابدیت، و از مسئله پیش آگاهی تا نظریه نسبیت خاص اینشتین را شامل می شود. این کتاب به پرسش‌های فلسفی می‌پردازد که برای الهیات نظام‌مند بسیار مهم هستند. بالاترین هدف آن تعمیق درک ما از ایمان دینی با بررسی روابط آن با یکی از اساسی ترین جنبه های واقعیت است: زمان.

ترجمه ماشینی: ساعت چنده؟ فضا چیست؟ واقعیت چیست؟ در این مقاله فلسفی، نویسنده با طرح پرسش‌های گاه عجیب و غریب تلاش می‌کند تا آنچه را که در پس واقعیت ظاهری پنهان است، آشکار کند. قرن هاست که دانشمندان بر این باور بودند که دنیای واقعی فیزیکی است و از ماده و انرژی ساخته شده است. اما اگر دنیای اطراف ما صرفاً فرافکنی ذهن ما باشد، چه؟ دانشمندان هرگز به درستی تعریف نکرده اند که «هیچ» یا «هیچ» چیست که ظاهراً فراتر از جهان ما قرار دارد. نویسنده در این کتاب به بررسی این پرسش می پردازد. با کندن آهسته لایه‌های حواس ما -لمس، چشایی، بینایی، شنوایی و بویایی- خواننده متوجه می‌شود که در واقعیت ما چیزی بیشتر از آنچه حواس ما به ما ارائه می‌دهند وجود ندارد. آیا واقعیت، شاید، از درون می آید؟ بالاخره آیا چیزی الهی تر در وجود همه ما پنهان است؟

ترجمه ماشینی: وقتی انیشتین دیدگاه قدیمی جهان را از بین برد، تصور قدیمی از زمان را با آن از بین برد. نظریه جدید او توضیح داد که زمان بعد از کیهان فیزیکی مانند فضا است و مانند فضا نسبی است. این مجموعه از مقالات متکلمان، فیزیکدانان و فیلسوفان به بررسی جنبه های نظری مسئله زمان و پیامدهای آن برای ایمان و درک خدا می پردازد.

ترجمه ماشینی: روری فاکس این درک سنتی را که توماس آکویناس معتقد بود خدا کاملاً خارج از زمان وجود دارد به چالش می کشد. مطالعه او کار چندین نویسنده اواسط قرن سیزدهم، از جمله آلبرت کبیر و بوناونتور و همچنین آکویناس را بررسی می‌کند و درک آنها از ویژگی‌های توپولوژیکی و متریک زمان را بررسی می‌کند. بنابراین فاکس دسترسی به انبوهی از مطالب در مورد مفاهیم قرون وسطایی زمان و ابدیت را فراهم می کند، در حالی که از ابزارهای مفهومی فلسفه تحلیلی مدرن برای بیان نتایج خود استفاده می کند.

ترجمه ماشینی: پنسیلوانیا: بنیاد سوئدبورگ.2009.- 638 ص. این جلد، آثار متفرقه الهیاتی، شامل هشت اثر کوتاه‌تر منتشر شده سوئدنبورگ، اولین بار در سال 1913 منتشر شد. جان وایتهد آن را از لاتین اصلی ترجمه کرد. در چاپ اول هیچ توضیحی برای ترتیب ظاهر شدن متون داده نشد. با این حال، چون این نظم برای بسیاری از خوانندگان آشنا شده است، در این نسخه بازطراحی شده حفظ شده است. امانوئل سوئدنبورگ (متولد امانوئل سوئدبرگ در ۲۹ ژانویه ۱۶۸۸ – درگذشته ۲۹ مارس ۱۷۷۲) دانشمند، فیلسوف، الهی‌دان، مکاشفه و عارف سوئدی بود. او بیشتر برای کتابش در مورد زندگی پس از مرگ، بهشت ​​و جهنم (1758) شناخته شده است. سوئدنبورگ به عنوان مخترع و دانشمند حرفه ای پربار داشت. در سال 1741، در سن 53 سالگی، او وارد مرحله ای معنوی شد که در آن شروع به تجربه رویاها و رویاها کرد، که در آخر هفته عید پاک در 6 آوریل 1744 آغاز شد. این امر در "بیداری معنوی" به اوج رسید، که در آن او مکاشفه دریافت کرد که منصوب شده است. توسط خداوند برای نوشتن دکترین آسمانی برای اصلاح مسیحیت. بر اساس دکترین آسمانی، خداوند چشمان روحانی سوئدنبورگ را باز کرده بود، به طوری که از آن به بعد او می توانست آزادانه بهشت ​​و جهنم را ببیند و با فرشتگان، شیاطین و ارواح دیگر صحبت کند. و آخرین داوری قبلاً در سال 1757 اتفاق افتاده بود. سوئدنبورگ در 28 سال باقیمانده از زندگی خود هجده اثر الهیاتی منتشر کرد و چندین اثر دیگر منتشر نشد. او در کتاب دین مسیحی واقعی، اثری که خودش منتشر کرد، خود را «خادم خداوند عیسی مسیح» نامید. برخی از پیروان دکترین آسمانی بر این باورند که از میان آثار الهیات او، تنها آثاری که سوئدنبورگ خودش منتشر کرده است کاملاً از الهام الهی برخوردار است.

عقل و وحی در قرون وسطی حاصل سه سخنرانی عمیق و دقیق اتین ژیلسون در دانشگاه ویرجینیا است. او در سخنرانی اول از برتری ایمان بر عقل سخن می‌گوید. چنان جذاب که شنونده و خواننده واقعا باور می‌کند که وقتی شریعت را از کتاب مقدس آموخت و به احکام آن عمل کرد به چه چیز دیگر نیاز دارد. به فلسفه؟ ابدا، در حال و هوای سخنرانی اول چنین القا می‌شود که واقعا بدون معرفت فلسفی به مراتب بهتر می‌توان به شریعت عمل کرد. مسیحی مؤمن کسی است که به مطالب فلاسفه بی‌اعتنا باشد. وحی چنان ذاتاً غنی است که دیگر جایی برای دانشهای دیگر نمی‌گذارد. اورشلیم نمایندۀ وحی و آتن نمایندۀ عقل خوانده می‌شوند و «به راستی آتن را با اورشلیم چه کار؟» اگر اعترافات آگوستین را بخوانید درخواهید یافت که «فهم پاداش ایمان است، لذا در پی آن مباش که بفهمی تا ایمان آوری بلکه ایمان بیار تا بفهمی». اما همۀ این شور و حال در سخنرانی دوم «برتری عقل بر ایمان» از دست می‌رود. ژیلسون از زبان ابن رشد می‌پرسد اگر واقعا شرع آدمی را مکلف می‌سازد که با روشهای عقلی فلسفی در جستجوی خدا باشد و در مسائل اعتقادی مقلّد نماند پس دیگر چه حاجتی به وحی فوق طبیعی هست؟ بله به نظر ابن رشد وعده‌های بهشتی برای قبایلی که قدرت تفکر و استدلال ندارند تا آنها را از کار زشت باز دارد بسیار پسندیده است اما برای کسانی که می‌توانند با اتکا بر عقل راه اخلاقی را بپیمایند چه؟ ژیلسون در سومین سخنرانی «هماهنگی میان عقل و وحی» می‌کوشد الگویی ارائه کند که به هر یک از ایمان و عقل سهمی و جایی دهد. ژیلسون به روایت کردن از شخصیتهایی می‌پردازد که چنین الگویی را دنبال می‌کردند، کسانی مانند ابن میمون، الکساندر هِلیایی، قدیس بوناونتوره و شاید مهمتر از همه توماس آکوئیناس یا آکوئینی.

ترجمه ماشینی: عصر عقل مرتبط با نام‌های دکارت، نیوتن، هابز و فیلسوفان فرانسوی، در واقع در دانشگاه‌هایی آغاز شد که برای اولین بار در اواخر قرون وسطی (1100 تا 1600) ظهور کردند، زمانی که اولین نهادینه‌سازی خرد در مقیاس بزرگ در تاریخ تمدن رخ داد این مطالعه نشان می دهد که چگونه عقل در دروس دانشگاهی منطق، فلسفه طبیعی و الهیات و تا حد بسیار کمتری در پزشکی و حقوق به کار گرفته شده است. فصل آخر شرح می‌دهد که چگونه قرون وسطی به عنوان عصر خرافات، بربریت و بی‌عقلی شهرت نامناسبی پیدا کرد.

ترجمه ماشینی: بیست مربی و نویسنده محترم ضمن پرداختن به نقاط قوت و ضعف دیدگاه های مختلف، ایمان پنطیکاستی را بررسی می کنند. فصول عبارتند از: تثلیث مقدس، کار نجات دهنده مسیح، تعمید در روح القدس، شفای الهی، کلام الهام شده خدا، خدای یگانه، هدایای روحانی، و سایر زمینه ها.

ترجمه ماشینی: اثر مهم برنارد لونرگان در زمینه الهیات نظام‌مند، De Deo Trino: Pars systematica که بیش از چهل سال در متنی لاتین برای حوزویان در دانشگاه گریگوری رم نوشته شده بود، برای اولین بار در اینجا در یک نسخه روبه‌رو ارائه می‌شود که شامل آن می‌شود. اصل لاتین به همراه ترجمه دقیق انگلیسی. De Deo Trino، یا خدای سه گانه، که بخش دوم آن pars systematica است، ادامه دهنده یک رشته خاص در الهیات تثلیثی است، یعنی سنتی که به یک قیاس روانشناختی برای درک صفوف و روابط تثلیثی متوسل می شود. سنت آگوستین اما به طور قابل توجهی توسط سنت توماس آکویناس توسعه یافت. لونرگان با آوردن کاوش گسترده خود در نظریه شناختی و فرآیند مشورتی، آن را به سطح جدیدی از درک پیش می برد. پیشنهادهایی برای توسعه بیشتر قیاس در کار متأخر لونرگان آمده است، اما بدون پیش زمینه ارائه شده در این جلد، نمی توان آنها را به طور کامل درک و اجرا کرد. با این نسخه ترجمه شده قطعی، یکی از شاهکارهای الهیات نظام مند، سرانجام در دسترس محققان معاصر قرار خواهد گرفت. شاهکار برنارد لونرگان در سال 1964 با عنوان De Deo trino: Pars systematica که در متنی لاتین برای دانشجویان حوزوی در دانشگاه گریگوری رم نوشته شده بود، De Deo trino: Pars systematica در سال 1964 در یک متن لاتین نوشته شده بود. لاتین همراه با ترجمه دقیق و تحت اللفظی. De Deo trino، یا خدای سه گانه، سومین قسمت بزرگ در یک رشته خاص در الهیات تثلیثی است، یعنی سنتی که به یک قیاس روانشناختی برای درک صفوف و روابط تثلیثی متوسل می شود. قدمت این قیاس به سنت آگوستین برمی گردد، اما به طور قابل توجهی توسط سنت توماس آکویناس توسعه یافت. لونرگان با ریشه یابی آن در نظریه شناختی بسیار ظریف خود و در موضع اولیه خود در مورد تصمیم و عشق، آن را به سطح جدیدی از پیچیدگی ارتقا می دهد. پیشنهادهایی برای توسعه بیشتر قیاس در اثر متأخر لونرگان آمده است، اما اینها را نمی توان بدون بررسی این جلد درک و اجرا کرد. این واقعاً یکی از شاهکارهای بزرگ در تاریخ الهیات سیستماتیک است، شاید حتی بزرگترین شاهکار تمام دوران باشد. لونرگان که به دلیل بینش و روش خود در الهیات شناخته می شود، دکترای افتخاری متعددی دریافت کرد، در سال 1971 یکی از همراهان نشان کانادا بود و توسط پاپ پل ششم به عنوان یکی از اعضای اصلی کمیسیون الهیات بین المللی معرفی شد.

ترجمه ماشینی: پنج مقاله برنارد لونرگان را که در ابتدا در مطالعات الهیات ظاهر شده بودند، ارائه می کند. برای دانشجویان و دانش پژوهان تومیست، این مطالعه «درباره» ارزیابی دقیقی از نظریه دانش تومیست و همچنین مقدمه ای بر مفاهیم موجود در «بینش» پدر لونرگان ارائه می دهد. از آنجایی که مفهوم "verbum" به طور پویا بر اندیشه آکویناس تأثیر می گذارد، درک این مفهوم برای درک متافیزیک تومیست و روانشناسی عقلانی ضروری است. لونرگان به دقت تجزیه و تحلیل کرده و به صراحت "verbum" را ترسیم کرده است - بخشی جدایی ناپذیر از نظریه دانش تومیست. «Verbum» به‌عنوان ابزاری برای تعریف و تأثیر آن بر درک، سیر فکری منطقی و ایده‌های مرتبط ناشی از «verbum» مورد بررسی قرار می‌گیرد. درباره «کلمه» و رابطه آن با انتزاع بحث می کند. تمرکز بر نگرانی فوری سنت توماس در یافتن نقطه درج در اندیشه آگوستینی در ارسطو و در آمیختن پدیدارشناسی موضوع با روانشناسی روح.