جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

مطابق با کتاب جانشینی حضرت محمد(ص) تنظیم شده و سیر حوادث را پس رسول خدا (ص)، به تفکیک عصر هر یک از خلفا واکاویده است. مطالعه تاریخ اسلام آن‌هم اگر تنها با تکیه‌بر منابع اهل سنت باشد، مولّد شبهات بسیاری در ذهن دین‌پژوهان خواهد بود که منتج به استدلال‌های نامعتبر می‎شود؛ از این‌رو، وجود نقد‌های جامع و منصفانه مانند کتاب «امام علی(ع)؛ جانشین رسول‌الله(ص)» ضروری به نظر می‌رسد.

همانطور که از نام کتاب بر می آید، موضوع آن رد شبهاتی است که از طرف مسیحیان وجود داشته است. محقق در این زمینه بیان میدارد که مسیحیان دائماً در قرآن و نبوت پیامبر تشکیک می کردند و کفار قریش را به دشمنی با ایشان تحریض و تشویق میکردند.

اسرار خاندان رسول‌الله(ص): ترجمه کتاب سلیم بن قیس هلالی، ترجمه فارسی کتاب سلیم بن قیس هلالى عامرى کوفى (متوفای 76ق) است که توسط محمدرضا سماک امانی، صورت گرفته است. کتاب سلیم بن قیس، از اصول اولیه شیعه است که پیش از دوران امام صادق(ع) تألیف شده است. نعمانی در کتاب غیبت خود، گفته است: همه شیعیان و دانشمندان و راویان احادیث ائمه(ع) بر این باورند که این کتاب، از بزرگ‌ترین اصولی است که اهل علم و حاملان حدیث اهل‌بیت(ع) روایت کرده‌اند و از همه قدیمی‌تر است. متأسفانه مترجم مقدمه‌ای را که در آن، روش و سبک ترجمه خود را توضیح دهد و به خصوصیات و ویژگی‌های آن، اشاره کند، ننوشته است، اما با دقت در متن کتاب و بررسی ترجمه آن، می‌توان دریافت که مترجم، سعی داشته اصل امانت در ترجمه را رعایت نموده و درعین‌حال، ترجمه‌ای روان و سلیس از متن ارائه کند. به‌منظور آشنایی بیشتر با نوع و سبک ترجمه، به بخشی از آن، اشاره می‌شود: «(قال أبان): فحججت من عامي ذلك فدخلت علی علي بن الحسين(ع) و عنده أبوالطفيل عامر بن واثلة صاحب رسول‌الله(ص) و كان من خيار أٌصحاب علي(ع) و لقيت عنده عمر بن أم‌سلمة زوجة النبي(ص)، فعرضته عليه و علی علي بن الحسين(ع) ذلك أجمع، ثلاثة أيام كل يوم إلی الليل و يغدو عليه عمر و عامر فقرآه عليه ثلاثة أيام؛ فقال لي: صدق سليم رحمه الله هذا حديثنا كله نعرفه...». «ابان می‌گوید: در آن سال به حج رفتم. نزد علی بن حسین(ع) رفتم. ابوالطفیل عامر بن واثله، صحابی رسول‌الله(ص) نزد آن حضرت بود. عمر بن ام‌سلمه نیز آنجا بود. من کتاب سلیم را بر او و علی بن الحسین(ع) عرضه کردم. عمر و عامر سه روز، هر روز بامداد تا شب، آن کتاب را بر آن حضرت می‌خواندند. سپس آن حضرت فرمود: سلیم راست گفته است. همه آنها حدیث ماست و همه‌اش را می‌شناسیم...»

صدرا، بسیاری از یافته ­ها و نوآوری­ های موجود در حکمت متعالیه را مدیون بهره ­مندی از دین و شهود دانسته است. او، تأثیر دین بر حکمت و حکما را در دو مرحله بررسی کرده است. در مرحله اول، دین، حکمت و حکما را از نگاه ماهیت ­بین و کثرت­ بین می­ رهاند و به نگاه وجودی ارتقا می ­دهد. بر این اساس، نگاه وجودی این مطلب را برای حکیم میسّر می ­کند که به فهم صحیحی از بعضی آموزه ­های دین که بدواً با احکام عقلی معارض دیده، دست ­یابد. این فهم صحیح موجب می­ شود که حکیم، به تثبیت عقلیِ بسیاری از آموزه ­های دینی موفّق گردد. در مرحله دوم، تأثیر دین بر حکمت موجب ارتقاء مجدّد نظرگاه حکیم و مبانی حکمت می­ شود، و صدرا نتیجه این ارتقا را در دو بُعد برشمرده است: از یک سو، حاصلِ این ارتقاء، فهم تأویلات قرآنی است؛ و از سوی دیگر، حاصلِ این ارتقاء، دست­یابی به اوج حکمت است؛ یعنی فهم واقع آن چنان­که هست. عبارات صریح ملاصدرا نشان از آن دارد که او، در حیات فلسفی خود همین سیر را پیموده و حکمت متعالیه نیز متناسب با همین سیر شکل گرفته است. نهایتاً این مطلب مورد تأکید قرار می­ گیرد که صدرا، در استفاده از دین و شهود، از الگوی پژوهشی فلسفی صحیح بهره ­برده و بدین ترتیب، هر چند حکمت متعالیه کاملاً مرهون دین است، اما قواعد حکمت و روش عقلی ـ برهانی را رعایت کرده است.