مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

شمارگان ششم از این مجموعه شامل درس گفتارهایی است با موضوع زیبایی‌شناسی فلسفی و فلسفه‌ی هنر به تصریح نگارنده: "در حقیقت، شعر اوج هنرهای مختلف است و هر هنری از جهتی به شعر تشبه می‌کند و می‌توان آن چیزی را که درباره‌ی شعر، گفته شده ـ این که ماهیتش چیست و شاعر کیست ـ به طور کلی به عنوان فلسفه‌ی هنرها و نه فقط شعر لحاظ کرد: شدت ظهور عرفان خصوصا در شعر فارسی به حدی است که برخی ادیبان معاصر، تصور کرده‌اند که اساسا عرفان و تصوف، عین شعر است. بنابراین گفته‌اند هنگامی که شعر فارسی بعد از مولوی و جامی در رکود فرو رفت، عرفان نیز به تبع آن پیشرفت نکرد. این قضاوت بر اساس مقدمه‌ی نادرست اول به نتیجه‌ی نادرستی انجامید. شعر یکی از مظاهر عرفان و تصوف اسلامی است نه عین آن؛ حقیقت شعر، ادبیات نیست. البته پس از آن که ارتباط ذاتی شعر فارسی از عرفان، گسسته شد، شعر فارسی نیز به تبع آن بی‌روح و کم مایه شد".

نگارنده پس از ذکر شرح حال ابن عربی ـ موسس عرفان نظری ـ به اجمال، بحثی را درباره‌ی انسان‌شناسی، جایگاه وجودی انسان، انسان کامل و رابطه‌ی خدا، انسان و جهان از دیدگاه ابن عربی، بازگو می‌کند. سپس درباره‌ی "حکمت" و "هنر" از دیدگاه وی سخن می‌راند. به تصریح نگارنده: "از نظر ابن عربی، حکمت به معنای تصوف است و صوفی کسی است که همه‌ی عالم در دست او امانت است و او به عنوان خلیفه‌ی خدا و با تخلق به اسمای حسنای خدا ـ که مبدا ظهور موجودات عالم‌اند ـ در سراسر عالم، تصرف امانی و حکیمانه‌ می‌کند. اسمای حسنای خداوند، غیر قابل شمارش و نامتناهی است. پس آن که متخلق به اسمای نامتناهی باشد، از خیری کثیر و ناپیدا کران، بهره‌مند است". در جایی دیگر نیز نگارنده‌ی درباره‌ی هنر از دیدگاه ابن عربی می‌گوید: "می‌توان از گفته‌های ابن عربی چنین استنباط کرد که عظیم‌ترین هنر انسان آن است که بتواند در راه عروجی صوفیانه گام نهد و در این سلوک عارفانه‌ای که به سوی حق دارد از تمام موانع و وسائط عبور کند. عده‌ای این نقطه از عرفان شیخ اکبر را چنان بزرگ و عمده کرده‌اند که قائلند نزد ابن عربی "صوفی" همان "هنرمند" و "کشف صوفیانه" همان هنر است".

درسگفتار فلسفه هنر از بابک احمدی در ۱۱ جلسه ی ۳ ساعته برگزار شده است. این مجموعه درسگفتار که به صورت صوت در اختیار کاربران صدانت قرار داده شده است، حول مباحث کتاب “حقیقت و زیبایی” می باشد. . اندکی توضیح پیرامون کتاب حقیقت و زیبایی: کتاب «حقیقت و زیبایی؛ درس‌های فلسفه هنر» در ۱۳ فصل و ۲۶ درس با روشی جدید مهم‌ترین مسایل زیبایی شناسی و فلسفه هنر را به مخاطبان آموزش می‌دهد. فصل نخست به بیان روش‌کاری و شرح مقولات و مفاهیم مورد بحث در این کتاب اختصاص دارد. در فصل دوم با عنوان «دشواری‌های تعریف زیبایی» زیبایی و مفاهیم وابسته به آن در رساله‌های افلاطون، ارسطو و در ادامه فلوطین، ادموند برک و کانت، توضیح و شرح شده‌است. احمدی در فصل سوم با عنوان «هنر و روح دوران» به فلسفه هنر و فلسفه تاریخ هنر از دیدگاه هگل پرداخته‌است. فصل چهارم «از نگاه هنرمند» نام دارد و در آن مقام هنرمند از دیدگاه رمانتیک‌های آلمانی، شلینگ، شوپنهاور و نیچه، بررسی شده‌است. نویسنده در فصل پنجم با عنوان «زمینه اجتماعی اثر هنر» به بیان دیدگاه‌های مارکس، انگلس، گئورگ لوکاچ و آنتونیو گرامشی درباره زمینه‌های اجتماعی هنر پرداخته‌است. «هنر و مدرنیته» نیز عنوان فصل ششم کتاب است و در آن مدرنیسم از منظر تئودور آدورنو، نقد این اندیشمند از زیبایی شناسی و دیدگاه‌های زیبایی‌شناختی والتر بنیامین و برتولت برشت، بررسی و تحلیل شده‌است. احمدی در فصل هفتم کتاب با عنوان «از بیانگری تا شکل» با توضیح مفهوم «بیانگری در هنر» به بیان نظریات «بندتو کروچه» و «رابین جرج کالینگوود» در این‌باره پرداخته و در ادامه به بیان «نماد و بیانگری» از دیدگاه ارنست کاسیرر و همچنین دیدگاه‌های زیبایی‌شناختی ویتگنشتاین پرداخته است. در فصل هشتم کتاب با عنوان «ساختار اثر هنری» دیدگاه‌های فرمالیست‌های روس و ساختارگرایان درباره هنر و نقد هنری و ادبی بررسی شده و در فصل نهم نیز با نام «ناخودآگاهی و هنر» دیدگاه‌های فروید و یونگ و همچنین زیبایی‌شناسی از منظر سوررئالیست‌ها تشریح شده‌است. «تاویل و دریافت مخاطب» عنوان فصل دهم کتاب است که در آن ضمن بحث‌هایی پیرامون میزان اثرپذیری مخاطب، ریشه‌های «زیبایی شناسی دریافت» و دیدگاه‌های یاس و آیزر و همچنین تاویل از منظر گادامر و پل ریکور، برای مخاطب باز شده‌است. فصل یازدهم کتاب به بحث و بررسی پیرامون شیوه‌های برخورد با اثر هنری و دیدگاه‌های مارشال مک‌لوهان و ژان بودریار در این حوزه اختصاص دارد. «معمای معنا» نیز عنوان فصل دوازدهم کتاب است و در آن نسبت حقیقت و هنر از منظر ژاک دریدا و مفهوم «متافیزیک حضور» این اندیشمند تحلیل شده‌است. و در نهایت فصل آخر کتاب نیز با عنوان «راز اثر هنری» دیدگاه‌های مارتین هیدگر، فیلسوف شهیر آلمانی تحلیل و شرح شده‌است. بحث هیدگر از گوهر شعر و نظرش درباره شعر هولدرلین، شاعر آلمانی نیز دیگر مبحث این فصل است. گفتی است بیست و پنجمین انتشار «حقیقت و زیبایی؛ درس‌های فلسفه هنر» تالیف بابک احمدی با شمارگان یک هزار نسخه، ۶۰۸ صفحه و قیمت ۲۹ هزار و پانصد تومان از سوی نشر مرکز روانه کتابفروشی‌ها شد.

چکیده ماشینی : در نیمه آخر قرن بیستم، اجماع به وجود آمد که الاهیات مسیحی در سنت غربی نتوانسته است یک دکترین قابل دوام از روح القدس ایجاد کند، و اینکه الهیات تثلیثی آگوستین مقصر بسیاری از این شکست است. این کتاب بازخوانی جدیدی از الهیات تثلیث غربی برای درک بهتر منطق پنوماتولوژی آن ارائه می دهد. آبلز پنوماتولوژی آگوستین و کارل بارت را مطالعه می کند و استدلال می کند که دیدگاه آموزه روح در این متکلمان باید به عنوان راهی برای صحبت در مورد مشارکت در راز خدا به عنوان اجرای زندگی مسیح درک شود. او ادعا می کند که برای هر دو متکلم، آموزه تثلیثی دستور زبان خودبخشی الهی را در تاریخ در بر می گیرد. کارکرد پنوماتولوژی به طور خاص بیان کردن دریافت و اجرای انسان از خودبخشی خداوند به عنوان بخشی از فعل خداوند است. این منطق "خود درگیر" دستور زبان خاص آموزه روح القدس است.

ترجمه ماشینی : بر اساس تعدادی از جریان های فلسفی، موضوع در عقلانیت خود را خسته می کند - هنر، از سوی دیگر، پیوسته از دایره عقل فراتر می رود. تجارب وجودی رنج، زاری و ترس به درک سوبژکتیویته سرازیر می شود. دایانا کونیگ با بررسی حدود هنر تعیین شده توسط وینکلمان، لسینگ و هگل، حدود عقل را نیز نشان می دهد. او هنر را به عنوان یک تجاوز دائمی با هدف بیش از توانایی های معقول درک می کند. در اینجا به موضوع توانایی دیگری نیز داده می شود: توانایی دانش شهودی.