مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: همانطور که پیشرفت در علم همچنان پیچیدگی های غیر قابل تصور را آشکار می کند، سه دانشمند دوباره به پرسش دشوار و قانع کننده مبدأ جهان ما می پردازند. به عنوان ریاضیدان، بیوشیمی و فیلسوف علم، آنها امکان توسعه روشی قابل اعتماد برای تشخیص علت هوشمند و شواهدی برای طراحی در مبدأ حیات را بررسی می کنند. در این فرآیند، آنها یک مورد قوی برای باز کردن و دنبال کردن تبادل ثمربخش بین علم و الهیات ارائه می دهند. ریاضی‌دان ویلیام دمبسکی، نویسنده کتاب استنتاج طراحی، ابتدا استدلال می‌کند که پیشرفت‌های جدید در علوم اطلاعات، طراحی هوشمند را به‌طور عینی و علمی قابل تشخیص می‌کند – او نشانه‌های طراحی را شناسایی می‌کند. سپس، فیلسوف علم، استفان مایر، و بیوشیمیدان مایکل بی، نویسنده کتاب جعبه سیاه داروین، استدلال می‌کنند که این نشانه‌ها اکنون به وضوح هم در معماری جهان و هم در ویژگی‌های سیستم‌های زنده مشهود هستند. مقالات دیگر نویسندگان از جایگاه علمی نظریه طراحی هوشمند دفاع می کنند و نشان می دهند که چگونه این نظریه از باورهای مذهبی سنتی حمایت می کند بدون اینکه لزوماً وجود خدا را "اثبات" کند. مایکل بیه در یک مقاله پایانی به منتقدان کتاب پرفروش خود، جعبه سیاه داروین، پاسخ می دهد و بدین ترتیب خوانندگان را در مورد وضعیت بحث طراحی معاصر در زیست شناسی به روز می کند.

ترجمه ماشینی: جنبش طراحی هوشمند سه چیز است: یک برنامه تحقیقاتی علمی برای بررسی علل هوشمندانه یک جنبش فکری که نظریه های تکاملی طبیعت گرایانه برای درک عمل الهی را به چالش می کشد. اگرچه این جنبش به سرعت در حال رشد از حمایت مردمی قابل توجهی برخوردار شده است، بسیاری از دانشمندان و الهیات در مورد شایستگی های آن تردید دارند. دانشمندان نگران هستند که این علم بد است (صرفاً آفرینش گرایی در مبدل) و متکلمان نگران هستند که این علم بد است (درک نادرست از عمل الهی). در این کتاب ویلیام دمبسکی به این نگرانی‌ها می‌پردازد و به طرز درخشانی استدلال می‌کند که طراحی هوشمند پیوندی حیاتی بین علم و الهیات ایجاد می‌کند. فصول مختلف با خلاقیت و قدرت به تشخیص هوشمندانه فعل الهی در طبیعت، چرایی بازنگری در اهمیت معجزات و زوال و پرسش های بی پاسخ الهیات طبیعی بریتانیا می پردازد. دمبسکی با به چالش کشیدن هژمونی طبیعت گرایی و بازگرداندن طراحی در علم، نشان می دهد که چگونه می توان طراحی هوشمند را به عنوان یک نظریه اطلاعات بازگشایی کرد. طراحی هوشمند اثری محوری و ترکیبی از متفکری است که فیلیپ جانسون او را «یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان طراحی که با مشروعیت بخشیدن به مفهوم طراحی هوشمند در علم جرقه‌ای انقلاب علمی می‌زند» می‌نامد.

ترجمه ماشینی: جان سی. پولکینگ هورن، کشیش دانشمند مشهور بین المللی، در این جلد دوم (که در ابتدا در سال 1988 منتشر شد) از سه گانه خود، که شامل علم و مشیت و یک جهان نیز می شد، به پرسش های اساسی در مورد چگونگی ارتباط جهان بینی های علمی و الهیاتی با یکدیگر می پردازد. دکتر. پولکینگ‌هورن نشان می‌دهد که چگونه یک فرد دارای تفکر علمی به کار تحقیق الهیات نزدیک می‌شود، و چنین فرض می‌کند که قیاس نزدیکی بین نظریه و آزمایش در علم و اعتقاد و درک در الهیات وجود دارد. او دیدگاه تازه‌ای در مورد پرسش‌هایی از این قبیل ارائه می‌کند: آیا امروز شاهد احیای الهیات طبیعی هستیم - جستجوی خدا از طریق اعمال عقل و مطالعه طبیعت؟ بینش های فیزیک مدرن در مورد درهم آمیختن نظم و بی نظمی چگونه با آموزه مسیحی آفرینش مرتبط است؟ رابطه بین ذهن و ماده چیست؟ پولکینگ‌هورن بیان می‌کند که "بینش‌های قابل‌توجهی که علم در مورد کارکردهای معقول جهان به ما می‌دهد، توضیحی عمیق‌تر از آنچه که خود می‌تواند ارائه دهد، فریاد می‌زند. اگر قرار باشد دین را جدی بگیریم. ادعای آن مبنی بر اینکه جهان مخلوق خداست، باید آنقدر متواضع باشد که از علم بیاموزد که آن جهان واقعاً چگونه است. گفتگوی بین آنها فقط می تواند متقابل را غنی کند."

ترجمه ماشینی: سه گانه مشهور جان سی. پولکینگهورن در مورد سازگاری دین و علم دوباره چاپ شده است. One World (که در ابتدا در سال 1986 منتشر شد) موضوعاتی را در علم و دین معرفی می کند که دکتر پولکینگهورن متعاقباً در علم و مشیت و علم و خلقت ادامه داد. این کتاب ها به صورت جداگانه و به صورت سریال مورد استقبال گسترده قرار گرفته اند. در مقدمه جدید کتاب یک جهان، دکتر پولکینگ هورن نوشته اصلی خود را از این کتاب ارزیابی می‌کند و به موضوعاتی اشاره می‌کند که برای تفکر او مهم باقی مانده‌اند و موضوعاتی که از طریق اکتشافات علمی اخیر گسترش یافته و اصلاح شده‌اند. در واقع، او معتقد است، در فرهنگ پست مدرن امروزی «مسئله اینکه چه چیزی می‌توانیم بدانیم و چگونه می‌توانیم به دانش دست یابیم، حتی نسبت به سال 1986 بسیار مهم‌تر است». پولکینگ‌هورن استدلال می‌کند که علم و دین هر دو جنبه‌های واقعیت را بررسی می‌کنند، و «پایه‌ای برای تعامل متقابل آنها فراهم می‌کنند، زیرا دیدگاه‌های متفاوت خود را نسبت به جهان واحد واقعیت موجود ارائه می‌کنند». او در یک جهان تز خود را از طریق بررسی ماهیت علم، ماهیت جهان فیزیکی، ویژگی الهیات و شیوه های فکر در علم و الهیات توسعه می دهد. او «نقاط تعامل» و نقاط تعارض بالقوه علم و دین را مشخص می کند. او در این مسیر از خلقت، جبر، دعا، معجزات و زندگی آینده بحث می کند و رد تقلیل گرایی علمی و دفاعش از الهیات طبیعی را توضیح می دهد. علم بر سایر اشکال معرفت برتری مطلق ندارد و دین هم همه پاسخ ها را ندارد. هر دو در جستجوی "حقیقت" هستند. هر دو جهان را آنگونه که هست کاوش می کنند و تسلیم شواهد پیش روی خود می شوند. و هر دو باید برای اصلاح مستمر باز باشند. ما در یک جهان زندگی می کنیم. بینش پولکینگ‌هورن همچنان آن را به عنوان جهانی که در آن علم و دین می‌توانند یکدیگر را برانگیخته و سودمند کنند، روشن می‌کند. «چرا این کتاب را اینقدر مهم می‌دانم؟ اساساً به این دلیل که کار علمی و پیگیری الهیات را معنا می کند و با انجام این کار به جهان هستی معنا می بخشد. . . . به خاطر استدلال قانع‌کننده و شفاف و احتیاط‌آمیز از او مدیون هستیم.» - The Expository Times

چکیده ماشینی : در این کتاب رویکردی جدید و متمایز به بحث علم و دین از ترکیب سنت مسیحی ارتدوکس شرقی با اندیشه پدیدارشناختی پدید می آید. نویسنده با توسعه ایده‌های پاتریتیک یونانی، ایمان را با احساس حضور الهی و معرفت جهان به عنوان دو حالت ارتباطی که شرایط انسانی را تشکیل می‌دهند، می‌داند. تقابل مدرن بین علم و الهیات (که از نظر تاریخی با انشعاب کلیسا بین شرق و غرب و رهبانیت و مسیحیت در جهان مشابهت دارد) به عنوان انشعاب بین دو غرض از ذهنیت کلی انسان تلقی می شود. انسان به عنوان مرکز آشتی آنها، موضوع اصلی گفتگوی علم و الهیات است. استدلال می شود که آشتی علم و الهیات صرفاً یک تمرین آکادمیک نیست. مستلزم یک تغییر وجودی، تغییر ذهن (metanoia) است که بدون دخالت کلیسایی امکان پذیر نیست. آنگاه شخصی که میانجی علم و الهیات را انجام می دهد تا سطح «کهانت کیهانی» ارتقا می یابد، در حالی که وساطت ویژگی های «عشای کیهانی» را به دست می آورد که در آن همه شکاف ها و تنش ها در خلقت و انسانیت برطرف می شود. از طریق این تغییر وجودی همراه با تحلیل پدیدارشناختی است که می توان نظریه های علمی را در معرض «دیدگاه» خاصی قرار داد که از طریق آن هدف غایی پنهان (تلوس) پژوهش علمی (به عنوان تبیین وضعیت انسانی) خویشاوندی خود را با تلوهای نجات دهنده نشان می دهد. توسط ایمان مسیحی حمایت می شود. بنابراین تقابل بین الهیات و علم به طور فراخوشری غلبه می‌شود.

استفان هاوکینگ در آثار و نوشته‌های خود تلاش نموده پرسش‌هایی از جنس متافیزیک را با ابزار فیزیک نظری پاسخ گوید. وی امیدوار بود با آشتی دادن نیروی گرانشی و مکانیک کوانتومی و کشف نظریه وحدت بزرگ، بتواند طرز کار کیهان را توصیف نموده و ارتباط میان پدیده‌ها و مبدأ پیدایش کیهان را کشف نماید که چنین انتظاراتی با روش جبرگرایی قوانین طبیعی منجر به برآیندهای متافیزیکی همچون آفرینش از هیچ چیزی (اتفاقی)، بی‌آغازی زمان و در نهایت نفی‌انگاری خالق گردیده‌است. هاوکینگ و ملاصدرا هر دو می‌کوشند کیهان را با قانونی کلی توضیح دهند؛ اما هاوکینگ با ابزار تجربی و روش جزء به کل و با نادیده انگاشتن مفروضات متافیزیکی، درصدد کشف قواعد کلی طبیعی بر می‌آید و دچار خلط حوزه هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی می‌گردد. ارزیابی نتایج و برآیند‌های متافیزیکی کیهان‌شناسی هاوکینگ نشان می‌دهد که او از قوانین فیزیکی، توصیف جهان و مبدأ آفرینش آن، تبیین ارتباط میان اشیاء جهان و اثرات احتمالی آن بر اراده آزاد‌ انسان را انتظار دارد، در حالی‌که این امر از عهده حکمت‌متعالیه بر می‌آید؛ چون هستی‌شناسی حکمت‌متعالیه بر تمام وقایع عالم مادی پرتو افکنده و وحدت در فیزیک را می‌توان لایه سطحی از نظریه وحدت ‌تشکیکی وجود دانست. لذا، نیاز است تا در صورت یافتن شواهدی قوی‌تر بر وحدت نیروها در جهان، نظریه‌های قوی متافیزیکی پا به عرصه تبیین هستی بگذارند تا خلائی که هاوکینگ با عنوان مرگ فلسفه از آن یاد می‌کند، برطرف شود.

یکی از چالش‌های مهمی که در قرون اخیر برای دین ایجاد شده است، تبیین‌های به‌اصطلاح علمی است که از طبیعت ارائه شده است. این تبیین‌ها که بر طبق طبیعت‌گرایی روش‌شناختی به دست آمده‌اند، در برخی موارد با آموزه‌های دینی متعارض ظاهر شده‌اند. منشاء این تعارض‌ها نیز در اغلب موارد همین طبیعت‌گرایی روش‌شناختی است. حکمت متعالیه به‌عنوان نظام فکری غالب در فضای اسلامی در این باره چه نظری دارد؟‌ آیا طبیعت‌گرایی روش‌شناختی مورد تأیید حکمت متعالیه است یا اینکه این نظام فلسفی روش تبیینی دیگری را برای شناخت طبیعت پیشنهاد می‌دهد؟ برای پاسخ به این مسئله در ابتدا رابطه طبیعت و فراطبیعت مورد توجه قرار گرفت تا بررسی شود که آیا می‌توان ماوراء‌الطبیعه را در تبیین طبیعت حذف نمود یا خیر. بعد از مباحث مفصل این نتیجه حاصل شد که در امور عادی فراطبیعت به‌صورت یکنواخت عمل می‌کنند و روابط اعدادی میان موجودات مادی تعیین می‌کند که چه چیزی قابلیت پدید آمدن دارد. اما در برخی موارد فاعلیت غیر یکنواخت نفوس موجب می‌شود با خرق عادت مواجه باشیم. بر اساس همین نتیجه، تبیین صرفاً طبیعی برای امور عادی طبیعت بدون دخالت امور ماورائی ممکن دانسته شد. حضور فراطبیعت در راه شناخت، متن تبیین و مبانی متافیزیکی ضرورتی ندارد.عنوان «خودبسندگی تبیینی» برای این دیدگاه حکمت متعالیه انتخاب شد. البته امور خارق‌العاده به‌خاطر فاعلیت امور ماورائی از این خودبسندگی تبیینی مستثنی هستند. اما به‌خاطر حداقلی بودن امور خارق‌العاده می‌توان از آنها چشم‌پوشی کرد و خودبسندگی تبیینی طبیعت را همچنان مقبول دانست. این خودبسندگی تبیینی با وجود شباهت‌هایی که با طبیعت‌گرایی روش‌شناختی دارد، تفاوت‌های اساسی با آن موجب می‌شود، مشکلات طبیعت‌گرایی روش‌شناختی در خودبسندگی تبیینی وجود نداشته باشد. خودبسندگی تبیینی و طبیعت‌گرایی روش‌شناختی در عدم پذیرش فعل مستقیم الهی، نظم و یکنواختی طبیعت، امکان تبیین صرفاً طبیعی، امکان پیشرفت علوم طبیعی و امکان پیش‌بینی و کنترل طبیعت به یکدیگر شباهت دارند. تفاوت‌های میان این دو نیز عبارت‌اند از اینکه: طبیعت‌گرایی روش‌شناختی صرفاً یک تصمیم روش‌شناختی است،‌ اما خودبسندگی تبیینی بیانگر اعتبار معرفت‌شناختی تبیین‌های صرفاً طبیعی است. طبیعت‌گرایی روش‌شناختی ابتنا بر متافیزیک را نمی‌پذیرد، ولی خودبسندگی تبیینی این ابتنا را ضروری می‌داند. در طبیعت‌گرایی روش‌شناختی طبیعت یک بستار علی فیزیکی است، لکن خودبسندگی تبیینی چنین بستاری را نمی‌پذیرد. طبیعت‌گرایی روش‌شناختی برای علم محدودیت قائل نیست، اما در خودبسندگی تبیینی علم قلمرو مشخصی دارد. در نهایت رابطه علم و دین در طبیعت‌گرایی روش‌شناختی به تعارض‌هایی منجر می‌شود، اما در خودبسندگی تبیینی سازوکارهایی برای پرهیز از تعارض وجود دارد.

چکیده ماشینی : در کتاب خدا و نظم طبیعی: فیزیک، فلسفه و الهیات، شان هنسون رویکردی الهیاتی را برای اعمال بحث های علمی و فلسفی معاصر در مورد ماهیت منظم یا بی نظم جهان ارائه می دهد. هنسون در کنار دیدگاه‌های کثرت‌گرایانه ارائه‌شده توسط نانسی کارترایت و سایر فیلسوفان علم، که معتقدند ماهیت واقعیت فیزیکی ذاتاً پیچیده و تقلیل‌ناپذیر است، استدلال‌هایی را برای نظریه‌ای یکپارچه درباره قوانین طبیعت، مفهومی با گرایش‌های متافیزیکی و الهیاتی توحیدی مطرح می‌کند. به یک نظریه واحد. نویسنده با تکیه بر کار الهیات ولفهارت پاننبرگ و تصور او از خدای مسیحی تثلیثی، استدلال می کند که یک خط تحقیق الهیاتی می تواند چارچوب مفیدی برای بررسی مناقشات در فیزیک و فلسفه علم ارائه دهد. خدا و نظم طبیعی سؤالات تحریک آمیزی را برای الهیدانان، دانشمندان پاننبرگ و محققانی که در تلاقی علم و دین کار می کنند، ایجاد خواهد کرد.