جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: در این مطالعه من نقدی بر تفسیر دکترین جریان شرG.W. Leibniz در پژوهش انگلیسی زبان لایب‌نیتس ارائه می‌دهم، تفسیری که منشأ آن در کتاب پیشگام برتراند راسل A Critical Exposition of the Philosophy of Leibniz است. من شرح های تازه ای از آموزه های لایب نیتس در مورد ماهیت و سرچشمه های شر و انواع شر ارائه می کنم، با توجه خاص به این واقعیت که تئودیسه لایب نیتس در سنت تئودیسه مسیحی غربی غوطه ور است - بطور خودآگاه چنین است. کلید تفسیر مجدد من شامل این تز است که برخلاف آنچه راسل و دیگران پیشنهاد می کنند، شر از نظر لایب نیتس هرگز صرفاً نفی وجود یا خیر نیست، بلکه همیشه فقدان یا «محرومیت» خیری است که باید وجود داشته باشد. . از این نظر، لایب نیتس کاملاً با شخصیت‌های مسلط در سنت مانند آگوستین و توماس آکویناس موافق است. و نتیجه مهم این تز این است که لایب نیتس آنچه را که "نقص اولیه مخلوق" می نامد - کمبود یا محدودیت اجتناب ناپذیر هر موجود مخلوق - را مصداق شر نمی داند، واقعیتی که برای انسان مهم است. درک صحیح از پروژه تئودیسه لایب نیتس

ترجمه ماشینی : این کتاب مجموعه‌ای از مقالات درباره جنبه‌های مختلف اندیشه علمی لایب‌نیتس را ارائه می‌کند که توسط مورخان علم و کارشناسان برجسته جهان درباره لایب‌نیتس نوشته شده است. این مقالات به مجموعه وسیعی از موضوعات در مورد علوم دقیق می پردازد: منطق لایب نیتس، صرف شناسی، مفهوم بی نهایت و اصل، مبانی هندسه، نظریه منحنی ها و هندسه دیفرانسیل، و سرانجام دینامیک و معرفت شناسی عمومی. در چندین فصل سعی شده است آثار علمی لایب نیتس از طریق ابزارهای ریاضی مدرن خوانده شود و نتایج لایب نیتس در این زمینه ها با تصورات قرن 19 و 20 از آنها مقایسه شود. همه آنها در چارچوب بندی آثار لایب نیتس در بافت تاریخی دقت خاصی دارند و گاهی اوقات دیدگاه های تاریخی گسترده تری را ارائه می دهند که بسیار فراتر از تحقیقات لایب نیتس است. به جای تفکر صرفاً معرفت شناختی، تأکید ویژه ای بر تمرین ریاضی مؤثر است. خطاب این کتاب به تمام محققان علوم دقیق که به تحقیقات تاریخی و به طور خاص لایب نیتس علاقه دارند، می پردازد و ممکن است برای مورخان ریاضیات، فیزیک، و معرفت شناسی، ریاضیدانان دارای علایق تاریخی، و فیلسوفان علم به طور کلی مفید باشد.

ترجمه ماشینی: این جلد به پروژه دو مرحله‌ای گودل می‌پردازد که ابتدا از پدیدارشناسی استعلایی هوسرل برای بازسازی و توسعه مونادولوژی لایب‌نیتس استفاده می‌کند و سپس ریاضیات کلاسیک را بر روی متافیزیک به‌دست‌آمده است. نویسنده به تحلیل جنبه های تاریخی و سیستماتیک آن پروژه می پردازد و سپس با تاکید بر مرحله دوم آن را ارزیابی می کند. کتاب پیرامون استفاده گودل از لایب نیتس، هوسرل و بروور سازماندهی شده است. گودل به دور از در نظر گرفتن فیلسوفان گذشته بی‌ربط با دغدغه‌های سیستماتیک واقعی، استفاده از نویسندگان تاریخی را برای چارچوب‌بندی دیدگاه فلسفی خود پذیرفت. فلسفه‌های لایب‌نیتس و هوسرل پروژه‌ی او را تعریف می‌کنند، در حالی که شهود گرایی بروور نقطه ضعف اصلی آن است: قرابت‌های نزدیک بین پدیدارشناسی و شهودگرایی، سدی را برای تلاش گودل برای فراتر رفتن از شهودگرایی ایجاد می‌کند. چهار مقاله اصلی عبارتند از: «مونادها و مجموعه ها»، «درباره رشد فلسفی کورت گودل»، «گودل و شهودگرایی»، و «ساخت و ساختار در ریاضیات». نخست تلاش گودل برای توجیه، با استدلالی از قیاس با مونادولوژی، اصل بازتاب در نظریه مجموعه ها را تحلیل و نقد می کند. همچنین حمایت بیشتری از ایده گودل ارائه می کند که مونادولوژی نیاز به بازسازی پدیدارشناسی دارد، با نشان دادن اینکه مونادولوژی تکمیل نشده قادر به یافتن مستقیم ریاضیات نیست. دوم به مطالعه خوانش گودل از هوسرل، رابطه آن با مونادولوژی لایب نیتس و تأثیر آن بر نوشته های منتشر شده او می پردازد. سومین مورد بحث می کند که چگونه در موقعیت های مختلف شهودگرایی بروور واقعاً از آثار گودل الهام گرفته است، به ویژه تفسیر دیالکتیک. چهارمی به این سوال می پردازد که آیا ریاضیات کلاسیک پایه پدیدارشناختی را که گودل در نظر گرفته بود می پذیرد یا خیر، و نتیجه می گیرد که چنین نیست. مقالات باقی مانده زمینه بیشتری را ارائه می دهند. مقالات گردآوری شده در اینجا در دهه گذشته نوشته و منتشر شده است. یادداشت هایی برای ثبت افکار بیشتر، تغییرات ذهنی، ارتباط بین مقالات و به روز رسانی منابع اضافه شده است.

ترجمه ماشینی: گوتفرید ویلهلم لایب نیتس در بسیاری از زمینه های دانش بشری مشارکت کننده برجسته ای بود. تاریخ‌نگاری فلسفه او را «عقل‌گرا» خوانده است. اما این دقیقا به چه معناست؟ آیا او در ریاضیات و سیاست، در فیزیک و فقه، در مابعدالطبیعه و الهیات، در منطق و زبان شناسی، در فناوری و پزشکی، در معرفت شناسی و اخلاق، به همین معنا «خردگرا» است؟ شاخص ترین ویژگی های «خردگرایی» او، هر چه که باشد، چیست؟ برای اولین بار از گروه برجسته‌ای از محققان لایب‌نیتس، که برخی به عنوان محققین برجسته و برخی دیگر در آغاز کار امیدوارکننده‌ای که در مهم‌ترین زمینه‌های مشارکت لایب‌نیتس در اندیشه و عمل انسانی تخصص دارند، درخواست شد تا ماهیت این پژوهش را توضیح دهند. عقل گرایی او در هر یک از این حوزه ها، به منظور ارائه تصویری جامع از آنچه که در آن به وجود می آید، هم از نظر انگیزه کلی و هم در ویژگی های خاص آن و تنش های درونی نهایی. فصل‌های کتاب حاصل بحث‌های فشرده در جریان یک کنفرانس بین‌المللی با محوریت موضوع عنوان این کتاب است و با توجه به سهم آنها در این موضوع انتخاب شده‌اند. آنها در بخش های سازمان یافته موضوعی دسته بندی شده اند. هیچ تلاشی برای پنهان کردن مناقشات زیربنای تفاسیر مختلف از «عقل گرایی» لایب نیتس - در هر حوزه خاص و به عنوان یک کل، صورت نگرفته است. برعکس، ویراستار قاطعانه بر این باور است که تنها از طریق انواع دیدگاه‌های تفسیری متضاد می‌توان ماهیت چند وجهی اثری با چنین عظمت و تنوعی مانند اثر لایب‌نیتس را آشکار کرد و آن‌طور که شایسته است درک کرد.

برای اثبات وجود خداوند، برهان‌های متعدد با تقریرهای متفاوت اقامه شده است. از مهم‌ترین آن‌ها «برهان وجودی» است که دو تقریر مهم آن توسط لایب‌نیتس و علامه طباطبایی ارائه شده است. بر اساس تقریر لایب‌نیتس، تصور موجود مطلقی که بزرگ‌تر از آن در ذهن قابل تصور نیست، امکان دارد. پس چنین موجودی بالضروره باید وجود داشته باشد که همان خدا است. علامه طباطبایی از طریق اثبات حقیقت عینی وجود، وجود واجب‌الوجود را اثبات می‌نماید. این تحقیق با روش توصیفی تحلیلی به مقایسه برهان وجودی لایب‌نیتس و برهان وجودی (صدیقین) علامه طباطبایی پرداخته است. هر دو برهان، تشابه‌ها و تفاوت‌هایی دارد. در اندیشه لایب‌نیتس، موجودی که بالاتر و کامل‌تر از آن قابل‌تصور نیست، چنین موجودی باید در خارج هم ممکن باشد و الا بزرگ‌تر و کامل‌تر نخواهد بود. پس آن موجود خداوند است. در اندیشه علامه طباطبایی، بر اساس اصول تحقق واقعیت عینی، امتناع تناقض و زوال‌ناپذیری واقعیت عینی، ضرورت ازلی خداوند اثبات شده است و سایر موجودات به‌عنوان آثار و قائم به وجود واجب‌الوجود، اثبات شده است.

ترجمه ماشینی : در اینجا من استدلال می‌کنم که مفهوم لایب‌نیتس از زیبایی یک موضع منسجم، هر چند به نحوی ضمنی، فرمالیسم زیبایی‌شناختی واقع‌گرایانه و شناختی را تشکیل می‌دهد: زیبایی به‌طور متافیزیکی و هستی‌شناختی به‌عنوان ساختار صوری توضیح داده می‌شود که ویژگی عینی چیزها با ارزش عینی است، اما در عین حال. زمان در دسترس برای تجربه ذهنی در قسمت اول پایان نامه به این سوال پاسخ می دهم که زیبایی برای لایب نیتس چیست؟ پاسخ کلی این است که زیبایی یک مفهوم اسمی است که بر ساختاری رسمی مبتنی است که با فرمول وحدت در تنوع یا هماهنگی مطابقت دارد. زیبایی به خودی خود چیزی نیست، بلکه در چیزهایی است که با ساختار صوری وحدت در تنوع، و نیز برخی از ویژگی های صوری ناشی از این فرمول، مانند تمامیت، قابل فهم بودن و پتانسیل لذت، مطابقت دارد. پس از به دست آوردن بینشی در مورد یک تعریف کلی از زیبایی، من بر مفهوم تنوع تمرکز می کنم و استدلال می کنم که این فقط تعدد چیزها نیست، بلکه میزان تفاوت بین آن چیزها نیز هست. برای لایب نیتس تنوع بیشتر و در نتیجه زیبایی بیشتر زمانی حاصل می شود که چیزی یک کل هارمونیک را بیان کند که نه تنها عناصر کاملاً همخوان و مشابه را در بر می گیرد، بلکه عناصر متضاد و ناهماهنگ را نیز شامل می شود. به این ترتیب، چیزهای زیبا می توانند نوعی پیچیدگی را در تنوع خود نشان دهند - که حتی ممکن است به عنوان بی نظمی ظاهر شود - تا زمانی که این تنوع نظمی اساسی پیدا کند که پیچیدگی را کاهش دهد و زیبایی را تضمین کند. برای لایب نیتس، نظم در واقع یک نیاز ضروری برای زیبایی است. من استدلال می کنم که آنچه این تنوع را متحد می کند و زیبایی را به وجود می آورد نه یک موجودیت که بر بسیاری از آنها تحمیل می شود، بلکه یک اصل انتزاعی از نظم است که بسیاری از چیزهای متنوع را سازمان می دهد. این اصل وحدتی است که فرمول فرضی زیبایی بیان می کند. بنابراین، یک موجود زمانی زیباست که اجزای مختلف آن با یکدیگر مطابق با یک اصل نظم مرتبط باشند. در بخش دوم پایان نامه، من استدلال می کنم که زیبایی برای لایب نیتس نه تنها یک ویژگی عینی، بلکه یک ارزش عینی است، که با این وجود، برای تجربه ذهنی در دسترس است. عینیت زیبایی به عنوان یک خاصیت در استقلال آن از سه عامل است: شناخت ذهنی، وجود و اراده خداوند. من توضیح می‌دهم که، مطابق با فلسفه لایب‌نیتس، چیزی به‌عنوان یک امر ممکن، قبل از اینکه وجود داشته باشد، زیباست، بنابراین حتی قبل از اینکه بتوان آن را توسط هر موضوعی درک کرد. زیبایی یک چیز ممکن با انطباق آن با ساختار رسمی و شرایط ذکر شده در بالا مشخص می شود. این قواعد زیبایی به اراده خدا بستگی ندارد، بلکه در عقل اوست، همانطور که حقایق ریاضی نیز چنین است. از این رو، چیزهای زیبا نه تنها از موضوعات محدود، بلکه از اراده خداوند نیز مستقل هستند. به همین ترتیب، ارزش زیبایی شناختی جهان نیز عینی است. این یعنی دو چیز؛ اول اینکه زیبایی نه تنها زمانی ارزشمند است که موجودات متناهی بدانند و ثانیاً ارزش زیبایی شناختی طبیعت فقط برای لذت و شادی ما نیست. توضیح می دهم که ارزش دنیا کمال است و به نوبه خود کمال نظمی عقلانی به صورت وحدت در تنوع است که زیبایی نیز هست. بنابراین، وحدت در تنوع مستقل از ارزش گذاران ارزشمند است. در نهایت، من ادعا می کنم که برای لایب نیتس می توانیم زیبایی را از طریق دانش متمایز و همچنین از طریق ادراکات آشفته تجربه کنیم. از آنجا که وحدت در تنوع یک ساختار انتزاعی رسمی است، بهتر است از طریق ایده های متمایز تجربه شود. با این حال، لایب نیتس همچنین معتقد است که این ساختار از طریق ماده ظاهر می شود و ما می توانیم از طریق حواس خود به طور گیج کننده ای تجربه کنیم. بر این اساس، حتی اگر از ساختار خود زیبایی آگاه نباشیم، باز هم می‌توانیم آن را تجربه کنیم. در واقع تجارب زیبایی‌شناختی ما می‌توانند همزمان عناصر گیج‌کننده و نیز متمایز داشته باشند. علاوه بر این، تجربه زیبایی می‌تواند پیشرفتی از گیج‌تر به متمایزتر باشد، نه چندان متفاوت از پیشرفت دانش.

ترجمه ماشینی : این تفسیر بر مقاله شماره 19 گفتار گاتفرید ویلهلم لایب نیتس در مورد متافیزیک به منظور ارتقاء درک لایب نیتس در مورد نقش غایت شناسی در فیزیک است. درک لایب نیتس در مورد علل نهایی برای درک فلسفه طبیعی کلی او بسیار مهم است. اگر کسی در رابطه با علل نهایی یا الهیات معترض مسیحی، به گونه‌ای که این جنبه‌های لایب‌نیتس را نادیده بگیرد، با جانبداری به لایب‌نیتس نزدیک شود، چنین فردی در خطر سوءتفاهم کامل از این فیلسوف است. لایب نیتس ترکیبی از فلسفه طبیعی، فیزیک مکانیک و الهیات مسیحی معترض است. منطق پشت این مطالعه این است که باعث شود دانشجوی فلسفه جنبه ای نادیده گرفته شده از لایب نیتس را در نظر بگیرد که از ترکیب دو کلمه نادرست سیاسی در دانشگاهیان امروزی او ناشی می شود، "هوشمند" و "طراحی". هر دوی این کلمات در شماره 19 یافت می شوند. هر دوی این اصطلاحات در هماهنگی با ایده مسیحی خدا به کار می روند، ترکیبی که امروزه در دانشگاهیان بسیار مورد توجه است و بیشتر از نظر سیاسی نادرست است. با این حال، پرداختن به نادرستی سیاسی این ترکیب از اصطلاحات، درگیر شدن در درک معنای تفکر و استدلال در اروپای قرن هفدهم است. بنابراین، کشتی گرفتن با این اصطلاحات در ماده 19، کشتی گرفتن با موقعیت هایی است که باعث تنش های بزرگ در فرهنگ اولیه مدرن شد. رویکرد اتخاذ شده برای این اثر، شرح خط به خط متن است که استدلال‌های درگیر و فیلسوفانی را که آنها را ساخته‌اند، آشکار می‌کند. پس از ورود به این متن خاص، مقاله شماره 19 از نظر دامنه تفکر لایبنیتس بسیار زیاد است. موضوع آن منعکس کننده تفکر لایب نیتس است و پیش زمینه پروژه هایی است که لایب نیتس در آن زمان در آن شرکت داشت، مانند قوانین حرکت در اپتیک. اهمیت این کار برای این رشته در این است که لایب نیتس، یکی از بااستعدادترین مردان از نظر فکری در تاریخ بشر، نه کمتر از کشف کننده حساب دیفرانسیل و انتگرال، استدلال می کند که واقعیت طرحی هوشمندانه است که توسط فردی دوست داشتنی ایجاد شده است که فقط می خواهد باشد. در عوض خلقت او را دوست دارد. این امر او را در تقابل با مکانیزم‌های ناب در عصر خود قرار می‌دهد، و او را در تضاد با بسیاری در فلسفه امروز قرار می‌دهد. لایب نیتس برای همه کسانی که در فلسفه استدلال می کنند که هیچ دلیلی برای وجود واقعیت وجود ندارد، حداقل نه آن گونه که هست، یک استدلال مخالف بسیار واضح ارائه می دهد. نکته لایب نیتس در شماره 19 این است که در محاسبه قوانین طبیعت جایی برای اهداف نهایی وجود دارد و کسانی که اهداف نهایی را نادیده می گیرند به دلایل ناکافی این کار را انجام می دهند.

ترجمه ماشینی : شر مشکل را برای متفکران ایجاد می کند. مکتب متأخر، در حالی که خود متنوع بود، منابع متعددی را برای رفع نگرانی‌های مربوط به عدالت خدا که ناشی از شر است، فراهم می‌کند. با توجه به متافیزیک مدرسین، فیلسوفان جدید یا باید راه‌حل‌های ابداعی بیابند تا راه‌حل‌های قدیمی را با سیستم‌های جدید خود تطبیق‌دهنده، یا منابع طبیعی برای رفع مشکلات بیابند، یا مشکلات را به‌عنوان غیرقابل عبور بپذیرند. از طریق ایمان گرایی یا بی خدایی من ادعا می کنم که لایب نیتس ترکیبی از حرکت آمیز از دو روش اول ارائه می دهد. خیلی از خوانندگان فکر می کنند که راه حل لایب نیتس برای مشکل شر را می توان در یک صفحه خلاصه کرد، شاید حتی یک جمله مرکب، این جمله این است: «خدا بهترین جهان ممکن است را آفرید و بنابراین نمی تواند او را به خاطر وجود. شر سرزنش کرد. " هدف اصلی من نشان دادن نادرست بودن این تصور است. لایب نیتس نه تنها پاسخی به ترکیب شریعت ارائه می دهد که شامل منحصر به فرد و تفسیر مجدد مؤلفه هایی از تاریخ تفکر فلسفی درباره شر است، بلکه راه حل او بارها در طول زندگی حرفه ای خود تغییر می کند. و چگونه نمی توانم؟ تقریباً قابل بحث نیست که متافیزیک لایب نیتس بین اوایل دهه 1670 و اواسط دهه 1680 دستخوش تغییرات مهمی شد. این تز که متافیزیک لایب نیتس حداقل یک بار بین اواسط دهه 1680 تا پایان عمر او به طور قابل توجهی تغییر کرد، روز به روز بیشتر در بین کاربران پذیرفته می شود. با توجه به اصول الهیات برای تفکر مابعدالطبیعی لایب‌نیتس و مهم متافیزیک برای تفکرات لایب‌نیتس، به سختی می‌توانم این گونه الهی باشد که اندیشه لایب‌نیتس در مورد مسائل شر بدون تغییر در طول این تغییرات باقی می‌ماند. آنچه در ادامه می آید به صورت سه داستان رشدی است که هر کدام از حول محور نقش یک ابزار مفهومی مورد استفاده لایب نیتس به عنوان بخشی از راه حل مشکلات ناشی از شر است - این ابزارهای مفهومی این آموزه هستند که خدا بهترین جهان ممکن را خلق کرده است. است، تمایز. بین اراده و اجازه (به ویژه در رابطه با رابطه خدا با شر) و این آموزه که گناه یک محرومیت است. هر فصل به تغییر درک لایب نیتس ابزارهای خاص و استفاده از ابزارهای خاص در طول زندگی و روش‌های متفاوت این مفاهیم با توجه به می‌کند. من با بررسی این دکترین شروع می کنم که این بهترین جهان ممکن است. لایب نیتس در اوایل کار خود (به ویژه در نامه به مگنوس ودرکوپف در سال 1671) فکر می کنم که این آموزه برای تبیین خوبی خدا علیرغم بدی های موجود در جهان کافی است. او در آن نامه صریحاً امکان اذن الهی را انکار کرد و ظرف چند سال به صراحت انکار کرد که این آموزه که گناه محرومیت برای خیر و صلاح خدا مفید است. این آموزه که بهترین جهان ممکن را آفرید، با توسعه اندیشه لایب نیتس دستخوش تغییراتی شد. از همه مهمتر، تغییر از نیاز دانستن آفرینش این جهان توسط خداوند به این باور است که این یک احتمال احتمالی است که خداوند بهترین جهان را ممکن ساخته است. مدت کوتاهی پس از این تغییر و من استدلال می‌کنم تا حدی به این دلیل باشد که این تغییر رخ می‌دهد، لایب‌نیتس مشکل شر را به‌گونه‌ای می‌بیند که دیگر برای کسب خیر الهی کافی نیست به این نکته اشاره کنیم که خداوند دلیل خوبی برای آوردن آن دارد. بدی ها در مورد اکنون باید استدلال کرد که خداوند بدی ها را به دلیل خوبی به وجود می آورد و در انجام آن از نظر اخلاقی درست می ماند. با توجه به دو آموزه دیگر - اذن الهی و ماهیت خصوصی گناه - اندیشه لایب نیتس دستخوش تغییرات اساسی می شود. زمانی که لایب نیتس احساس می کند که نیاز به ارائه دلیلی دارد فراتر برود که چرا خدا خلق دنیایی شر را انتخاب می کند، نظر خود را در مورد اینکه آیا می توانم بگویم که خداوند به هر چیزی اجازه می دهد یا خیر، تغییر می دهد. دهد. در مورد محرومیت ها، اندیشه لایب نیتس دستخوش بسیار می شود. در حوالی سال 1678، او نظر خود را در مورد اینکه آیا ارزشی برای این که گناهان محرومیت هستند، معکوس کرد. بعلاوه، عبارت «گناهان محرومیت هستند» با توسعه لایب نیتس معانی به خود می گیرد. او در سال 1686 این عبارت را به این معنا گرفت که گناهان نتیجه رابطه مخلوق است. با این حال، در زمان تئودیسیه (1710)، گناهان را هم از نظر مخلوقات می‌دانند و هم جنبه خصوصی دارند. این تغییرات مستلزم تغییر در متافیزیک لایب نیتس و به تغییر ویژه در طرز فکر لایب نیتس در مورد فعل و انفعالات علی بین خدا و افعال انسان، و جوهرها و اعمال انسان است. این دیدگاه هنوز بحث برانگیز اما به طور فزاینده ای پذیرفته شده را پشتیبانی می کند که متافیزیک لایب نیتس دستخوش تغییر قابل توجهی بین گفتمان متافیزیک و مونادولوژی می شود.