جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : از سال 1968، جوامع اساسی مسیحی (BCCs) توسط سلسله مراتب کاتولیک شیلی به عنوان یک واکنش نهادی دفاعی به افزایش نارضایتی مذهبی و افزایش افراط‌گرایی سیاسی در میان کاتولیک‌های به حاشیه رانده شده، در چارچوب وسیع‌تری که هم اصلاحات نهادی کلیسای کاتولیک و هم اصلاح‌طلبی را نشان می‌دهد، ترویج شده است. تغییرات اجتماعی در شیلی این جو اصلاحات در کلیسای کاتولیک به طور کلی باعث افزایش انعطاف پذیری در زمینه های نهادی و آموزشی شده است، و به طور خاص باعث قدردانی مثبت از گفتمان و عمل مذهبی رایج شده است، همانطور که در ظهور الهیات رهایی بخش و BCC دیده می شود. در برابر این پیشینه تاریخی، هدف این پایان نامه توصیف و درک ابزارهای غیررسمی انتقال فرهنگ دینی است که توسط طیف وسیعی از شیوه های آموزشی در یک نمونه بسیار منتخب از BCC ها تحقق یافته است. در بخش آغازین، موضوع این تحقیق معرفی شده و دیدگاه های اصلی تحقیق مورد بحث قرار گرفته است. مفاهیم اصلی یک زبان برای تحلیل جامعه‌شناختی تولید، بازمتن‌سازی و انتقال غیررسمی مردمی فرهنگ دینی تعریف می‌شود. مسائل نظری مهمی در پرتو ادبیات تحقیق مربوطه مورد بحث قرار می گیرد. یک گزارش تاریخی مختصر از کار میدانی و بحث گسترده‌تر در مورد روش‌شناسی، بخش اول را پایان می‌دهد. بخش دوم سه حوزه اساسی را در نظر می‌گیرد: حوزه تولید گفتمان الهیات، حوزه بازمتن‌سازی و حوزه تمرین آموزشی BCC. تحلیلی از قوانین سطح عمیق (کدهای الهیاتی) در زمینه های نهادی و آموزشی در هر زمینه، همراه با بحث در مورد نقش انیماتور ساخته شده است. بحث در مورد مرتبط بودن زمینه ها قسمت دوم را به پایان خواهد رساند. بخش سوم بر تجزیه و تحلیل هشت Bcc متمرکز است که به عنوان نمونه هایی از انواع انتخاب شده اند که بر اساس موقعیت طبقه اجتماعی اعضا و جامعه پذیری مذهبی قبلی متفاوت است. این تحلیل به شکل شرح مفصلی از بیست و دو (22) نشست BCC است که جهت گیری الهیاتی اشکال مشارکت، بازنمایی روابط اجتماعی و راهبردهای تغییر را بررسی می کند. فصل پایانی شباهت‌ها و تفاوت‌های میان کدهای الهیاتی، و ارتباط آن‌ها با گفتمان دینی و عملکرد رایج در شیلی معاصر را مورد بحث قرار می‌دهد.

ترجمه ماشینی : این پایان نامه در چهار بخش مجموعه ای از براهین فلسفی مربوط به جنگ را بررسی می کند. نتیجه گیری این است که جنگ مفهومی قابل تعریف و کاربردی است، جنگ بالاتر از سطح واکنش های بیولوژیکی نتیجه باورها است، تمایز عینی بین اقدامات تهاجمی و تدافعی وجود دارد و جنگ تنها در حمایت از حقوق اصلی قابل توجیه است. . بخش اول به تحلیل تعاریف رقیب جنگ می پردازد. استدلال می‌شود که مفهوم جنگ از نظر فلسفی مناسب است و وجه مشترک مفهومی بین جنگ‌های خاص را در بر می‌گیرد. ماهیت جنگ به عنوان "شرط خشونت بی پایان" تعریف شده است. بخش دوم به بررسی روابط علّی بین باورهای متافیزیکی و معرفت‌شناختی و جنگ می‌پردازد. اعتقاد بر این است که جنگ را نمی توان به عنوان یک واقعیت غیرقابل تغییر در جهان توضیح داد، از این رو توضیحات قطعی به نفع این نتیجه گیری که جنگ ها محصول ایده ها هستند و ایده ها به طور ارادی به دست می آیند، شکست می خورند. بخش سوم به کاوش در روایت های جبرگرایانه از جنگ ادامه می دهد و بررسی می کند که چگونه تئوری های مختلف طبیعت انسان سعی در توضیح علت وقوع جنگ دارند. برای اهداف روش شناختی، طبیعت انسان به جنبه های بیولوژیکی، فرهنگی و عقلانی تقسیم می شود. تئوری هایی که سعی می کنند جنگ را تنها با استفاده از یک جنبه تفسیر کنند، ناکافی هستند، زیرا هر جنبه ای منطقاً باید وجود و در نتیجه تأثیر سایر جنبه ها را فرض کند. نتیجه گیری می شود که جنگ های انسانی محصول ایده ها هستند، اما ایده ها بین اشکال ضمنی و صریح قابل تشخیص هستند. اشکال ضمنی دانش از طریق تعامل اجتماعی تکامل می یابند و گاهی پیامدهای ناخواسته ای دارند. جنگ در سطح فرهنگی می‌تواند محصول کنش انسان باشد، اما نه طرح انسان (فرگوسن)، از این رو تلاش‌ها برای از بین بردن جنگ تنها به‌واسطه عقل، ناکام خواهند ماند. بخش چهارم کاربرد استدلال اخلاقی و سیاسی در جنگ را ارزیابی می کند. اولاً استدلال می شود که اخلاق، در قالب حقوق اصلی جهانی شدنی و قواعد رفتار عمومی ایجاد شده اجتماعی، نباید از حوزه جنگ حذف شود. ثانیاً نتیجه می‌شود که دولت عادل ایده‌آل برای حمایت از حقوق وجود دارد که از آن نتیجه می‌شود که جنگ‌های دفاعی و جنگ‌های مداخله‌ای برای حمایت از حقوق از نظر اخلاقی قابل پشتیبانی هستند.

ترجمه ماشینی : «آشو اوریشا» پیشنهاد می‌کند که اشیاء اطراف و اقلامی که اوریشا سانتریا را پوشانده‌اند (همچنین به عنوان دین لوکومی یا اوریشا شناخته می‌شود) زنجیره‌ای از دال‌ها را تشکیل می‌دهند که به هسته الهیاتی و فلسفی دین گره خورده‌اند. این نمایش بر نمایش های داخلی که فداییان برای خدایان خود به طور روزانه حفظ می کنند، نمایش های محراب (تاج و تخت) ساخته شده توسط جانبازان برای سالگرد آغاز به کار کشیشی، و بدن مبتکر جدید (ایاوو) تمرکز دارد. . این اثر راه‌هایی را دنبال می‌کند که در آن مفاهیم الهیاتی از آفریقا در قاره آمریکا بازتعریف و بازتفسیر می‌شوند تا یک سیستم مفهومی سازگار در محیطی جدید حفظ شود. از ترکیبی از مشاهدات شرکت کننده، مصاحبه های فردی و مستندات عکاسی استفاده می کند. این شامل 13 عکس از محراب و لباس است. تمرکز این کار به سه بخش اصلی تقسیم شده است. فصل 3 به محراب ها به عنوان یک کل نگاه می کند تا روش هایی را ببیند که ایده های آفریقایی پیش از استعمار، کوباهای مستعمره و آمریکایی های معاصر در مورد نحوه ارائه و نزدیک شدن به مقدسات در این نمایش ها گنجانده شده است. فصل 4 به بخش هایی از نمایشگرهای اختصاص داده شده به شش اریشا اصلی (اوباتالا، شانگو، یمایا، اوشون، اوگون و الگوا) می پردازد و پیشنهاد می کند که رنگ یک سیستم نشانه شناختی اولیه را تشکیل می دهد. تجزیه و تحلیل نمادهای رنگی به تجزیه و تحلیل سایر اشیاء موجود در این نمایشگرها کمک می کند. فصل 5 این تحلیل نشانه‌شناختی را بسط می‌دهد تا تجربه آغاز و دوره پایانی طولانی مدت iyawoage را شامل شود. مانند نمایشگرهای محراب، iyawo تجسم Orisha است و بنابراین به عنوان یک مکان مقدس متحرک عمل می کند. ساخت شخصیت یااوو و قواعد پیرامون ایاووآو به طرز مثمر ثمری مورد بازجویی قرار می گیرند تا مفاهیم الهیات و فلسفی اضافی را توضیح دهند. مسائل مربوط به لباس های متقابل جنسیتی و وضعیت متقابل، روش هایی را برجسته می کند که لباس به عنوان یک سیستم نمادین برای حفظ ایده های یوروبا در مورد روابط مقدس تجسم یافته در ایاوو عمل می کند. فصل ششم این کار را با بحث در مورد جایگاه اصطلاحات اسپانیایی و تصویرسازی کاتولیک در سیستم نشانه‌شناسی به پایان می‌رساند و به طور خلاصه به روش‌هایی که در آن نمایش‌های مذهبی به‌عنوان ابزارهای یادگاری کار می‌کنند بحث می‌کند.

ترجمه ماشینی : این تز، عمدتاً به عنوان مثال، استدلالی است که ما دلیل خوبی نداریم که فرض کنیم پارادوکس‌های معنایی (مخصوصاً دروغگو و گرلینگ) راه‌حل‌هایی دارند که چنین چیزهایی به طور استاندارد تصور می‌شوند. در عوض، به نظر من مسئله حل دروغگو یک مسئله کاملاً عملی است که فقط در شرایط بسیار غیرعادی پیش می آید. محور بحث من مثال باشگاه C است که معیار ورود آن به شرح زیر است. یک فرد واجد شرایط پیوستن به C است، اگر، و تنها در صورتی که منشی باشگاهی باشد که نمی تواند به آن ملحق شود. اگر در مورد صلاحیت منشی خود ج بپرسیم، خانمی که اتفاقاً منشی هیچ باشگاه دیگری نیست، این معیار به هم گره می خورد و ما دچار تناقض می شویم. با این حال، ما در این مورد تمایلی به یافتن خطا در استدلال متناقض در مورد منشی C (یک فرض یا استنتاج معیوب) نداریم. و راه حل پارادوکس، اگر منشی برای عضویت درخواست دهد، شامل اتخاذ تصمیم عملی برای پذیرش یا رد درخواست او خواهد بود. پس از گسترش موضع خود به یک تشخیص جامع تر از پارادوکس معنایی از طریق، از جمله، در نظر گرفتن مفهوم کریپکی از زمینه سازی، از آن در برابر حمله از طرف های مختلف دفاع می کنم. من در مورد این فکر بحث می کنم که یک محمول شرطی را تعیین می کند که یک شی در حوزه کاربرد خود یا باید آن را برآورده کند یا ناکام است، همچنین به نگرانی های ناشی از پارادوکس کری و اصل ex contradictione quodlibet اشاره می کنم. بخش دیگری وجود دارد که در آن موضع خود را با موضعی که کواین در «راه‌های پارادوکس» اتخاذ کرده است، مقایسه می‌کنم.

ترجمه ماشینی : زیارت اماکن مقدس با معنای دینی از دوران اولیه بشریت بوده است. در چند دهه اخیر سفرهای زیارتی به دلیل وسایل حمل و نقل مدرن رونق جهانی داشته است. اگرچه زیارت بیشتر در زمینه ادیان اصلی جهان (هندوئیسم، بودیسم، یهودیت، مسیحیت و اسلام) مورد اشاره قرار می گیرد، اما نشانه هایی از سفرهای زیارت مانند در میان مورمون ها وجود دارد. این پایان نامه به رفتار زیارتی مورمون ها در بین بازدیدکنندگان مورمون به میدان معبد در سالت لیک سیتی، یوتا می پردازد. مطالعه انجام شده تفاوت های قابل توجهی را بین انگیزه های مورمون و غیر مورمون، رفتار و الگوهای بازدید بازدیدکنندگان از میدان معبد نشان داده است. اگرچه هیچ دکترین رسمی برای مورمون ها در مورد زیارت وجود ندارد، این تفاوت ها شواهدی از فعالیت زیارت گونه در میان مورمون ها را نشان می دهد، که نشان می دهد بازدیدکنندگان مورمون از میدان معبد مسافرانی با انگیزه مذهبی و بخشی از یک پدیده زیارتی-گردشگری هستند.

ترجمه ماشینی : بازگرداندن پادشاه چارلز دوم به تاج و تخت انگلستان واکنش قابل توجهی را از سوی رژیم سختگیرانه کرامول ها به همراه داشت. این واکنش به شکل بی اخلاقی سیاسی گسترده و بی بندوباری گسترده در آداب اجتماعی به خود گرفت. احساسات عمومی به گونه ای بود که قوانین و اعلامیه ها نمی توانستند مانع از موج بی بند و باری و بی تفاوتی مذهبی شوند. تنها راهی که برای اصلاحات باز بود، سازماندهی جوامع داوطلبانه برای پرورش و حمایت از زندگی عبادی و اخلاقی بود.

ترجمه ماشینی : بسیاری می پذیرند که برخی از اعمالی هستند که «نفره» یا «فراتر از وظیفه» هستند. به خطر انداختن جان خود برای نجات دیگران یا وقف زندگی خود برای کمک به نیازمندان معمولاً نمونه هایی از چنین اعمالی هستند. پذیرش امکان این نوع اعمال مشکلات جالبی را برای فلسفه اخلاق ایجاد می کند، زیرا به نظر می رسد بسیاری از نظریه های اخلاقی جایی برای نافله باقی نمی گذارند. در حالی که این مشکلات به طور فزاینده ای در فلسفه اخلاق به رسمیت شناخته می شوند، تعدادی بحث باقی مانده است که توجه کافی به وجود این نوع اعمال را نداشته است. در این پایان نامه به بررسی پیامدهای پذیرش امکان استغاثه برای سه مورد از این بحث ها می پردازم. اولین موضوعی که من به بررسی آن پرداختم، رابطه بین اخلاق و نفع شخصی است. یکی از دیدگاه‌های رایج این است که اعمال نافله آن‌هایی هستند که از کسانی که می‌توانند آن‌ها را انجام دهند، فداکاری بیش از حد می‌خواهند. با این حال، من استدلال می‌کنم که نگاه کردن به گزارش‌های خود گزارش‌شده و مطالعات روان‌شناختی تجربی در مورد نمونه‌های اخلاقی، دلیل خوبی برای رد این دیدگاه به ما می‌دهد، زیرا این مفهوم غیرقابل قبول دارد که کسانی که وجدان‌های اخلاقی کمتر توسعه‌یافته‌ای دارند، از تعهداتی که برای افراد دارای وجدان‌های اخلاقی کمتر توسعه‌یافته است معاف هستند. حساسیت های اخلاقی را توسعه داد. پس باید بپذیریم که انجام یک عمل نافرجام ممکن است در راستای منافع شخصی یک نماینده باشد. بحث بعدی که بررسی می کنم به ارتباط بین قضاوت های اخلاقی و انگیزه مربوط می شود. درونی گرایان قضاوت انگیزشی ادعا می کنند که بین قضاوت های اخلاقی و انگیزه ارتباط ضروری وجود دارد. با این حال، اغلب مشخص نیست که این دیدگاه قرار است کدام قضاوت های اخلاقی را پوشش دهد. این ادعا در مورد احکام «خیر اخلاقی»، «صحت اخلاقی» و «نیاز اخلاقی» مطرح شده است. من استدلال می کنم که درونگرایان باید ادعای خود را به قضاوت های الزام اخلاقی محدود کنند. سپس بررسی می کنم که چگونه می توان رابطه بین تعهدات اخلاقی و دلایل عمل را توضیح داد. اغلب ادعا می شود که دلایل اخلاقی غالب هستند. یک دیدگاه مرتبط، عقل گرایی اخلاقی است، که معتقد است عاملان بیشترین دلیل را دارند که مطابق با الزامات اخلاقی خود عمل کنند. من با بررسی تفاوت‌های بین این دو دیدگاه شروع می‌کنم قبل از اینکه ببینم اگر وجود نافله را بپذیریم، چه شکلی از هر یک از این دیدگاه‌ها قابل قبول است. من با بررسی اینکه آیا پذیرش وجود اعمال نافله به اندازه کافی پیش می رود یا اینکه آیا نیازی به ایجاد فضا برای مقوله های deontic اضافی، مانند جابجایی، شبه نافله یا نافله اجباری وجود دارد، پایان می دهم. من استدلال خواهم کرد که هیچ یک از استدلال های ارائه شده در دفاع از این ادعاها نشان نمی دهد که نیازی به ایجاد فضایی برای این دسته بندی های اضافی وجود دارد.

ترجمه ماشینی : در این مقاله سعی بر این است که رابطه بین مونادهای غیر مادی و اجسام مادی در فلسفه لایب نیتس. برای این منظور، تحقیق در مورد ماهیت انجام می شود از موناد استدلال می شود که سودآورترین تعریف است از موناد به صورت ترکیبی از فعال بدوی و نیروی منفعل یا به صورت ترکیبی از شکل اساسی و ماده اولیه بررسی دقیق از مفاهیم ساخته شده است ماده اولیه (نیروی غیرفعال اولیه) و اساسی فرم (نیروی فعال اولیه). این ارتباطات را آشکار می کند بین نیروی غیرفعال اولیه و نیروی غیرفعال مشتق، مقاومت بدن ها و ادراکات مغشوش مونادها و ارتباط بین نیروی فعال اولیه و مشتق نیروی فعال، حرکات بدن و ادراک متمایز مونادها. رابطه بین نیروی فعال اولیه و آزادی اشتهای منطقی) نیز بررسی شده است (فصل 9). با توجه به بدن، استدلال می شود که می توان آن را یا به عنوان یک در نظر گرفت پدیده یا به عنوان یک مجموعه. بخش پایانی مربوط به مفهوم بیان لایب نیتس است و مفهوم نزدیک (مقایسه ای و همزمان) روابط در فصل‌های 12-14، تلاش‌هایی برای بررسی این موضوع انجام شده است جزئیات روابط بیانی که گفته می شود بین آنها برقرار است روح (یا موناد غالب) و بدن خود، بین روح و اجسام دیگر، بین خود اجسام (آشکار لایب نیتس گرایش به مکانیسم و ​​تبیین بر حسب علیت فیزیکی)، و بین مونادها. فصل 15-16 هستند به بررسی علل نهایی و کارآمد اختصاص یافته است

ترجمه ماشینی : من ارتباط بین بازنمایی های خود فضا، در مقابل روابط فضایی اشیا، و بازنمایی اشیا به عنوان مستقل از ذهن را بررسی می کنم. من فرض می‌کنم که حالت‌های ادراکی از این جهت که جهان را به‌عنوان مستقل از ذهن به ما نشان می‌دهند، استدلال می‌کنند و به دنبال کشف چه ویژگی‌هایی از محتوای آنها برای این کار ضروری هستند. در اولین فصل اصلی خود (II)، استدلال می‌کنم که خود فضاها را نمی‌توان صرفاً به صورت شنیداری بازنمایی کرد. اما من همچنین استدلال می کنم که بازنمایی خود فضاها نقش مهمی در دید و لمس دارد. در فصل سوم، دو تفسیر از زیبایی‌شناسی استعلایی کانت را مورد بحث قرار می‌دهم تا شرایط لازم برای ادراک فضایی را که شامل بازنمایی خود فضا است، کشف کنم. من با بحث دنیل وارن در مورد بازنمایی مکان شروع می کنم و این را به بحث فضاها و عینیت (Allison/Strawson) مرتبط می کنم. در فصل چهارم، من با استفاده از بحث‌های گرت ایوانز و جان کمبل درباره یک نظریه فضایی ساده از ادراک که درک ما از یک جهان تجربی را تشکیل می‌دهد، استدلال‌هایی را برای پیوندهای سازنده بین بازنمایی فضایی و بازنمایی به عنوان عینی مورد بحث قرار می‌دهم. پس از اینکه به این نتیجه رسیدم که بازنمایی به عنوان عینی ممکن است به بازنمایی خود فضا نیاز داشته باشد، در فصل پنجم این مسئله را بررسی می‌کنم که چگونه این نیاز ممکن است در شنیدن برآورده شود، علی‌رغم این واقعیت که فضاها را نمی‌توان صرفاً به صورت شنیداری بازنمایی کرد. من از روایت‌های احتمالی انتقاد می‌کنم که بر اساس آن بازنمایی فضا برای شنیدن بیرونی است. سپس گزارشی ارائه می‌دهم که بر نیاز به توصیف محتویات ادراک شنیداری به گونه‌ای که با حواس دیگر و با حافظه ادراکی ادغام شود تأکید می‌کند: من ادعا می‌کنم که این یکپارچگی برای محتوای ادراکی شنیداری ضروری است.