مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

مایا نام گرومی از سرخپوستان آمریکای مرکزی است که به گویش های متعدد زبان مایایی تکلم می کردند و نوعی خط ابتدایی هیروگلیفی داشتند که آثار و متون دینی خود را بر اساس آن می نگاشتند. آنها در زمینه های ادبیات نوشتار، هنر و معماری، شهرسازی، ریاضیات و ستاره شناسی به پیشرفت های قابل توجهی نائل آمدند و توانستند بر سایر تمدن های آمریکای مرکزی برتری و تفوق یابند. دین و شکوفایی هنر و معماری این قوم که پس از عصر سکنی گزینی در جنوب مکزیک صورت گرفت، در تاریخ تفکر بشری درخشش قابل توجهی دارد. می‌توان پرسید که هنر و معماری تمدن مایا ریشه در چه نوعی باوری داشته است که اثرات گستردۀ آن تا به امروز ذهن مورخان، باستان شناسان، دین شناسان هنرمندان و معماران را به خود مشغول نموده است؟ و چه ویژگی های فوق العاده ای را می توان در نمادها و هنر این تمدن مشاهده نمود که سایر فرهنگ ها را تحت تاثیر قرار داده است؟ قطعا سبک گرایش به خدایان و نمادگرائی های موجود در تمدن مایا نشان نوعی خلاقیت ذهنی و اعتقادی است که مسلماً پیوند مستحکمی نه تنها با شرایط اقلیمی، بلکه با باورهای دینی آنها دارد. به طور قطع آنچه مایا را به تفوق یک تمدن در گسترۀ تاریخی- فرهنگی رسانده است، رابطه توأمان دین، هنر و معماری است که قرن های متمادی است شکوه و عظمت خود را نگه داشته اند. ما در این پژوهش به بررسی ریشه های اعتقادات دینی و تاثیر آنها بر هنرهای این قوم خواهیم پرداخت.

ترجمه ماشینی : ادبیات کلاسیک و متأخر معمولاً هکاته را به عنوان الهه اعمال و ارواح بدخواهانه جادویی معرفی می کند. با این حال، شواهد پیشین و معاصر به نظر می‌رسد که با آشکار کردن کارکردهای مفید و پذیرش عمومی عبادت او، این تصویر را در تضاد قرار می‌دهند. این مطالعه بر تمام شواهد مربوط به پرستش هکات در جهان یونان تا حدود 400 قبل از میلاد متمرکز است تا مشخص کند که کارکردهای اولیه اولیه او چیست و چگونه تغییر بعدی در تأکید در تصویر ایجاد شد. سوابق محدود نشان می دهد که در زمان های اولیه هکات یک شخصیت ثانویه بود که می توانست یک یا چند کارکرد خاص را انجام دهد که می توان آنها را تحت عناوین Propylaia، Pro polos، Phosphoros، Kourotrophos و Chthonia دسته بندی کرد. سه مورد اول متمایزترین کارکردهای او بودند و اغلب شامل حضور خدایان برجسته تری مانند Demeter و Persephone، Artemis و K ybele بود. دو مورد غیرعادی که در آنها هکاته نقش اصلی را ایفا کرد، در Theogony و Rom Karia، به بهترین وجه به عنوان استثناهای منزوی به جای نشان دادن وضعیت اولیه او توضیح داده می شود. در شواهد باستانی کارکرد هکاته به طور ضعیف تأیید شده است، اما در اواخر قرن پنجم به شدت مورد تاکید قرار گرفت و با اعمال افراطی و خارق العاده جادویی در ادبیات مرتبط شد. جنبه‌هایی از این نقش نشان می‌دهد که ممکن است بازتاب یک سنت ادبی اغراق‌آمیز باشد تا اعمال مذهبی و جادویی رایج. شواهد باستان شناسی اولیه در مورد دریای اژه و در غرب آناتولی متمرکز شده است. همراه با ماهیت بسیاری از معاشرت‌های او با خدایان دیگر، این نشان می‌دهد که هکاته، حداقل تا حدی، به عنوان یکی از نزدیکان اما جزئی از شخصیت «الهه بزرگ» که در آناتولی رایج است، سرچشمه گرفته است. با این حال، شواهد کافی برای محدود کردن سرزمین مادری او به کاریا، منطقه ای که مورد علاقه دانشمندان مدرنی مانند نیلسون، کراوس و بورکرت است، وجود ندارد.