مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: در کشورهای صنعتی، اچ آی وی/ایدز به طور فزاینده ای به عنوان یک بیماری مزمن در نظر گرفته می شود. با این حال، در ابتدا، قبل از اینکه درمان ترکیبی در دسترس قرار گیرد، این بیماری همه گیر به طور گسترده با مرگ زودرس یا حتی قریب الوقوع همراه بود. دریافت این تشخیص معمولاً منجر به اختلال در زندگی‌نامه می‌شود. این کتاب بسیار بدیع، این ویژگی اساسی زندگی با HIV را به نقطه‌ی برتری برای تحلیلی جذاب از ذهنیت غربی تبدیل می‌کند. نویسنده با ترکیب انبوهی از مشاهدات تجربی با بحث در مورد خود مدرن، استدلال می‌کند که خودسازی افراد مبتلا به HIV وضعیت مخاطره‌آمیز و در عین حال ضروری خود را در جامعه غربی معاصر برجسته می‌کند. ساختن بیوگرافی خود بر حسب خودشکوفایی در واقع تجلی نیهیلیسم است: معیاری از یقین را برمی انگیزد که با بررسی دقیق تر، نمی توان آن را حفظ کرد. این کتاب منحصربه‌فرد که به سبکی شفاف نوشته شده است، برای محققان و دانشجویان در زمینه‌های جامعه‌شناسی، روان‌شناسی اجتماعی، انسان‌شناسی اجتماعی، نظریه اجتماعی و فلسفه و همچنین هر کسی که علاقه‌مند به رابطه بین خود و جامعه یا تجربه زندگی است، جذاب خواهد بود. با HIV/AIDS

معنویت با عنوان عام «فراروی از چارچوب زندگی روزمره» یکی از موضوعات مورد توجه مکاتب معاصر است که در دهه‌های اخیر، اقبال فراوانی به آن شده است. جریان جداانگای معنویت از دین با شعار معنوی هستم اما دینی نه، رویکردی است که برای پاسخگویی به نیاز معنوی انسان مدرن و عصر جدید، در رقابت با ادیان نهادینه و سنتی شکل گرفته و دین و کاربردهایش را کمرنگ نموده است. مبانی و نظام اعتقادی این جریان را می‌بایست در بسترها و زمینه‌هایی جست و جو کرد که این رویکردهای معنوی از آنها نشأت گرفته‌اند. از آنجایی که بررسی مبانی هر دیدگاه در ارزیابی نظری و کارایی عملی آن تأثیری به سزا دارد، این تحقیق در صدد است تا با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با رویکرد انتقادی، مبانی انسان‌شناختی جداانگاری معنویت از دین را ذیل سه عنوان اومانیسم، فردگرایی و آزادی نقد و بررسی کند. در این راستا بر آراء و نظرات علامه طباطبایی که از شارحان مکتب صدرا و مفسر آیات قرآن است، تأکید و استفاده می‌شود. هریک از این مبانی ذکر شده، پیامدهایی را نیز در معنویت‌گرایی نوین به دنبال دارند. اصلی‌ترین مبنا در رویکرد جداانگاری معنویت از دین اومانیسم است که ریشه در نگرش مونیستی داشته و ابتنای معنویت نوین بر آن لوازمی چون خودالوهیتی، خودشیفتگی، تغییر در نظام ارزش‌شناسی و نگرش نجات‌شناسی و نفی عالم غیب به عنوان عالمی مستقل را در پی دارد. طبق آراء علامه طباطبایی مهمترین نقد وارد بر اومانیسم، فهم نادرست جداانگاران معنویت از دین، از جایگاه وجودی انسان و غفلت از ساحت مجرد انسان است. ساحتی که حیات معنوی انسان در گرو توجه به آن است. مبنای فردگرایی نیز ملازم با اموری چون سوبژکتیویسم، خودآیینی و خودخواهی، برابری‌طلبی و نسبیت ارزش‌ها، نفی اشتراک مقصد معنوی، نفی رضایت خاطر و نادیده انگاشتن نقش نهادهای اجتماعی است. در مقابل علامه با تکیه بر معارف وحیانی انسان، را دارای فطرتی الهی می‌داند که مهم‌ترین رهنما برای زندگی معنوی انسان است. آزادی‌طلبی سومین مبنا از مبانی جداانگاری معنویت از دین است که ریشه در تفرد اومانیستی دارد و نسبیت ارزش‌ها و از بین رفتن اخلاق انسانی، تبدیل شدن آزادی به هدف فی نفسه و حق‌گرایی از جمله مهم‌ترین پیامدهای آن است. در مقابل علامه آزادی را ابزاری برای رسیدن به آزادگی و زندگی معنوی می‌داند که فی نفسه هدف و ارزش نیست.