مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: چرا اسلام در سیاست معاصر نقش بیشتری نسبت به سایر ادیان دارد؟ آیا چیزی در مورد میراث اسلامی وجود دارد که مسلمانان را بیش از پیروان سایر ادیان در زندگی سیاسی خود به آن استناد کند؟ اگر چنین است، آن چیست؟ ادیان باستانی، سیاست مدرن با بررسی نقش اسلام، هندوئیسم و ​​مسیحیت در زندگی سیاسی مدرن، با تأکید ویژه بر ارتباط یا بی ربط بودن میراث آنها با دغدغه های اجتماعی و سیاسی امروز، به دنبال پاسخ به این سؤالات است. مایکل کوک نگاهی عمیق و تطبیقی ​​به هویت سیاسی، ارزش‌های اجتماعی، نگرش به جنگ، دیدگاه‌های مربوط به نقش دین در حوزه‌های مختلف فرهنگی، و تصورات از سیاست دارد. در تمام این زمینه‌ها، او در می‌یابد که میراث اسلامی منابع غنی‌تری را برای کسانی که در سیاست فعلی فعالیت می‌کنند، نسبت به میراث هندو یا مسیحی ارائه می‌دهد. او از این یافته برای توضیح این واقعیت استفاده می کند که علیرغم وجود همتایان هندو و مسیحی در برخی از جنبه های اسلام گرایی، این پدیده در کل در جهان امروز منحصر به فرد است. این کتاب همچنین نشان می‌دهد که بنیادگرایی - به معنای عزم برای بازگشت به منابع اصلی دین - از نظر سیاسی برای مسلمانان بیشتر از هندوها یا مسیحیان سازگار است. یک تحلیل تطبیقی ​​گسترده توسط یکی از دانشمندان برجسته جهان اسلام پیشامدرن، ادیان باستان، سیاست مدرن، رابطه بین متون بنیادی این سه سنت بزرگ دینی و سیاست پیروان امروزی آنها را روشن می کند.

ترجمه ماشینی: Rainer Forst نظریه انتقادی را توسعه می دهد که قادر به رمزگشایی کاستی ها و پتانسیل های ذاتی در واقعیت سیاسی معاصر است. این امر مستلزم دیدگاهی است که در عملکردهای اجتماعی و سیاسی نهفته باشد و در عین حال از آنها فراتر رود. فورست جامعه را به عنوان یک کل به عنوان یک «نظم توجیه» شامل مجموعه‌ای از هنجارهای مختلف می‌داند که به نهادها و شیوه‌های توجیهی مربوطه اشاره می‌کنند. بنابراین، وظیفه «نقد روابط توجیهی» تحلیل چنین مشروعیت هایی با توجه به اعتبار و پیدایش آنها و کشف عدم تقارن های اجتماعی و سیاسی است که منجر به نابرابری در «قدرت توجیه» می شود که افراد یا گروه ها را قادر به رقابت می کند. توجیهات داده شده و موارد جدید ایجاد شود. فورست با شروع از مفهوم توجیه به عنوان یک رویه اجتماعی اساسی، نظریه‌ای درباره عدالت سیاسی و اجتماعی، حقوق بشر و دموکراسی، و همچنین درباره قدرت و خود نقد توسعه می‌دهد. با این کار، او به نقد تعدادی از رویکردهای معاصر در فلسفه سیاسی و نظریه انتقادی می پردازد. در نهایت، او همچنین به پرسش افق اتوپیایی نقد اجتماعی می پردازد.

ترجمه ماشینی: زمینه های عدالت، که در زمان انتشار آن در آلمان بسیار مورد تحسین قرار گرفت، مداخله مهم جدیدی را در بحث مهم بین کمونیتاریسم و ​​لیبرالیسم فراهم می کند. راینر فورست برای نظریه‌ای درباره «زمینه‌های عدالت» استدلال می‌کند که از محدوده‌های باریک این بحث، همانطور که تاکنون درک شده است، منتهی می‌شود و امکان برداشت جدیدی از عدالت اجتماعی و سیاسی را مطرح می‌کند. این کتاب وضوح تازه‌ای را به یک موضوع پیچیده می‌آورد، زیرا ترکیبی از سنت‌ها و نظریه‌ها را ارائه می‌دهد که منجر به رویکردی واقعاً بدیع می‌شود. فورست برای رمزگشایی از بحث بین کمونیتاریسم و ​​لیبرالیسم، تمایز چهار بخشی را قائل است. این چهار بخش مربوط به قانون اساسی خود، بی طرفی قانون، اخلاق دموکراسی، و تقابل بین جهان گرایی و زمینه گرایی است. او نشان می دهد که یک نظریه جامع عدالت باید این زمینه های مختلف را به اندازه کافی در نظر بگیرد. او بحث های اخیر درباره دموکراسی گفتمانی و نقدهای فمینیستی لیبرالیسم را مورد بحث قرار می دهد و به موضوعاتی مانند چندفرهنگی و جامعه مدنی می پردازد.

ترجمه ماشینی: این کتاب به مفهوم پسااسلامیسم از منظری عمدتاً فلسفی می پردازد و با استفاده از لیبرالیسم سیاسی که توسط جان رالز به عنوان ابزار اصلی تفسیری شرح داده شده است. وجه تمایز این کتاب از بسیاری از پژوهش های ایران شناسی این است که در درجه اول به پروژه های روشنفکران ایرانی از منظری هنجاری می پردازد، زیرا این مفهوم توسط فیلسوفان تحلیلی درک می شود. این جلد شامل تجزیه و تحلیل نقاط قوت و ضعف استدلال‌های زیربنای ایده‌های هر متفکر است، به جای جستجوی ریشه‌های تاریخی و جامعه‌شناختی، تبارشناسی و غیره آنها. اگرچه استدلال‌های ارائه‌شده از منابع مختلف اسلامی، به‌ویژه شیعیان استفاده می‌کنند. بنابراین، در حالی که شبستری و سروش اساساً از منظر کلامی یا کلامی نوگرایانه استدلال می‌کنند، استدلال‌های م.ح.طباطبایی و مهدی حائری یزدی عمدتاً مبتنی بر فلسفه سنتی اسلامی و تفسیر قرآن است. در حالی که کدیور، النعیم و فنایی به معنای دقیق کلمه پساسلام گرا هستند، ملکیان با ارائه نظریه ای برای معنویت که دین را در محدوده اندیشه روشنگری محدود می کند، فراتر از پساسلامیسم معمولی است. در سراسر کتاب، توجه ویژه ای به خوانش های فرارا و مارس از لیبرالیسم سیاسی شده است. اگرچه فصل‌های کتاب یک کل را تشکیل می‌دهند، اما اگر خواننده فقط در مورد روشنفکران خاصی که نظریه‌های سیاسی آنها مورد بحث قرار می‌گیرد کنجکاو باشد، می‌توان آن‌ها را به‌طور مستقل خواند.

ترجمه ماشینی: در پدیده جهانی (دوباره) ظهور دین در مباحث عمومی، یکی از برجسته ترین موضوعاتی که جوامع مسلمان معاصر با آن مواجه هستند، چگونگی ارتباط بین میراث حقوقی و سیاسی ایجاد شده در سیاست های پیشا مدرن اسلامی با نظم سیاسی است. دولت های مدرنی که اکنون مسلمانان در آن زندگی می کنند. این مطالعه به دنبال ایجاد چارچوبی برای پرداختن به این موضوع با استفاده از دو منبع است. اولی درک تفسیری از تاریخ زمینه های مسلمانان است که به ویژه بر تنوع دیدگاه ها در مورد آنچه اسلام دستور می دهد که همیشه بخشی از تجربه مسلمانان بوده اند و تمایز بین اقتدار سیاسی و دینی-حقوقی که در عمل در این زمینه ها شکل گرفته است، تأکید می کند. محیط ها منبع دوم انواعی از نظریه لیبرال معاصر است که این مطالعه آن را توسعه داده و «عدالت به مثابه گفتمان» نامیده است. بحث اصلی این است که نظریه لیبرال، و عدالت به‌عنوان گفتمان به‌ویژه، اگرچه ممکن است در محیط اجتماعی و فرهنگی متفاوتی پدید آمده باشد، می‌تواند از نظر هنجاری در زمینه‌های مسلمانان برای روابط، دین، قانون، دولت و جامعه مفید باشد. ابتدا استدلال می‌شود که زمینه‌های مسلمانان با مسائلی مشابه آنچه که نظریه لیبرال از آن‌ها پدید آمد، مواجه هستند. علاوه بر این، استدلال می‌شود که هم زمینه‌های مسلمان و هم نظریه لیبرال پویا و پیوسته در حال توسعه هستند و این پویایی مشترک به این معنی است که ممکن است فضایی برای همگرایی این دو وجود داشته باشد. درست همانطور که زمینه های مسلمانان از نظر تاریخی توسعه یافته است (و امروز نیز به رشد خود ادامه می دهد) به همین صورت است

ترجمه ماشینی: اگرچه برخی از منتقدان آثار متأخر اریک وگلین ناتوانی او در پرداختن به عیسی تاریخی و پرداختن به پیامدهای مسیحیت برای زندگی اجتماعی و سیاسی را مقصر دانسته‌اند، انتشار اخیر تاریخ ایده‌های سیاسی ووگلین ارزیابی کامل‌تری از موضع او در رابطه با نظم سیاسی مسیحی این کتاب از طریق تحلیل آثار اولیه ووگلین به این انتقاد می پردازد. جفری سی. هرندون در کتاب اریک ووگلین و مسئله نظم سیاسی مسیحی، توسعه اندیشه ووگلین را در رابطه با خاستگاه مسیحیت در شخص عیسی، توسعه کلیسا در آثار پولس، و رابطه بین یک نهاد درونی تحلیل می‌کند. نظمی که نماد حضور الهی و مبارزه برای نظم اجتماعی و سیاسی است. هرندون با تمرکز بر تنش بین یک پدیده معنوی مبتنی بر ایمان پائولی و نهادینه شدن آن تجربه در کلیسا، یکی از اولین بررسی‌ها را از رابطه تاریخ ایده‌های سیاسی با مجموعه وسیع‌تر آثار وگلین ارائه می‌کند. هرندون در مطالعه گسترده خود، بررسی ووگلین در مورد مسئله نظم سیاسی مسیحی را از آغاز مسیحیت تا اصلاحات بزرگ بررسی می کند. او همچنین توضیحی از نظریه بنیاد تمدن ووگلین و فلسفه تاریخ ووگلین با توجه به مسیحیت و نظم سیاسی غرب ارائه می دهد. هرندون نه تنها به مشکل آزاردهنده در پژوهش ووگلین در رابطه با رابطه او با عیسی تاریخی می‌پردازد، بلکه به «مصالحه‌های پولین با جهان» نیز می‌پردازد که مسیحیت را به ابزاری تبدیل کرد که غرب توسط آن متمدن شد. او همچنین نشان می‌دهد که تفسیر وگلین از فشارهای تاریخی آزاد شده توسط اصلاحات بزرگ برای درک آثار بعدی او در رابطه با تأثیر منفی نمادهای مسیحی در ایجاد بی‌نظمی ایدئولوژیک مهم است. اریک ووگلین و مسئله نظم سیاسی مسیحی موضوعاتی را در مطالعات ووگلین در رابطه با تلاقی بین نظریه سیاسی و نگرانی های مسیحی روشن می کند، به رابطه تجربه دینی با حوزه عمومی زندگی سیاسی در غرب می پردازد و به توضیح این ادعای وگلین کمک می کند که مرگ روح بهای پیشرفت است این کتاب دیدگاهی را به محققان ارائه می دهد که تاکنون فاقد دانش ووگلین است و دیدگاه روشن تری از درک وگلین از دوره مسیحیت و تأثیر آن بر روند توسعه، تاریخ و فلسفه غرب.

روح‌القوانین (به فرانسوی: L'esprit des lois) رساله‌ای دربارهٔ نظریه سیاسی نوشته بارون منتسکیو است. مفهوم جدایی سه قوه قضائیه، مقننه و مجریه، یکی از انگاره‌های پایه‌ای قوانین اساسی همه حکومت‌های پارلمانی اروپا و جهان، نخستین بار در کتاب روح‌القوانین تدوین و تنظیم شد. روح‌القوانین تأثیری ژرف بر جمهوری فرانسه و دیگر جنبش‌های دموکراتیک و لیبرال جهان آن روزگار گذاشت و به مهم‌ترین منبع تدوین قانون اساسی آمریکا و اغلب مردم‌سالاری‌های اروپایی بدل شد. در کتاب روح القوانین شارل منتسکیو نقش اقلیم را بر ویژگی های ملت ها برشمرد. وی معتقد بود ملتهای گرمسیر مستعد تنبلی و دیکتاتوری و استبداد و ملتهای سردسیر جاه طلب و خشن و ملتهای با اب و هوای معتدل ازادی خواه و دموکراسی خواه هستند. وی معتقد است بالای 90 درصد جنگها شمالی ها جنوبی ها را مغلوب کردند. شمال نیرو ساز و جنوب از بین برنده نیرو است. تفکیک قوا در نظام جمهوری از یادگارهای این فیلسوف است. کتابهای منتسکیو در کشور خودش فرانسه مورد استقبال قرار نگرفت ولی برعکس وی در بین انگلیسی ها محبوبیت فراوان پیدا کرد منتسکیو این کتاب را نخست بی‌نام‌ونشان به چاپ رساند زیرا نوشته‌های او در معرض سانسور قرار داشتند. روح‌القوانین که در سال ۱۷۴۸ در پاریس انتشار یافت، در مدت چهارده سال، بیست و دو بار به چاپ رسید. این کتاب نخستین بار با ترجمه سرهنگ علی اکبر مهتدی رئیس دفتر سرلشکر حاج‌علی رزم‌آرا در ۱۳۲۲ شمسی در ایران منتشر شد. پیش از آن بخشهایی از این کتاب را محمدعلی فروغی ترجمه و در روزنامه تربیت منتشر کرده بود. چند فصل این کتاب را هم علی‌اکبر دهخدا ترجمه کرده بود که منتشر نشده است. سید محمد محیط طباطبایی در مقاله ای به نام "دکتر مصدق و دهخدا" بیان می دارد که مصدق قصد داشت دهخدا را به چاپ روح القوانین تشویق کند، اما دهخدا راضی به برعهده گرفتن ترجمه این کتاب نشده بود، و کسان دیگری هم که در زبان فرانسه تخصص داشتند، به احترام دهخدا از ترجمه روح القوانین خودداری کرده بودند تا در نهایت، علی اکبر محمدی، احتمالاً با کمک ذبیح الله منصوری ترجمه نسبتاً ضعیفی را از این کتاب ارائه کرد.(ویکی پدیای فارسی)

ترجمه ماشینی: کتاب «Philosophy: Key Themes=فلسفه: مضامین کلیدی» - یک راهنمای مبتدی برای درک و نقد استدلال های فلسفی است. هر فصل یکی از پنج موضوع اصلی تحت پوشش دروس فلسفه را معرفی می کند: نظریه معرفت، فلسفه اخلاق، فلسفه دین، فلسفه ذهن، و فلسفه سیاسی.