مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: این کتاب به عنوان مقدمه ای بر تحلیل گفتمان انتقادی (CDA) طراحی شده است و مروری بر نظریه ها و روش های مختلف مرتبط با این رویکرد اجتماعی-زبانی ارائه می دهد. همچنین خواننده را با چهره‌های پیشرو در CDA و روش‌هایی که بیشتر با آنها مرتبط هستند آشنا می‌کند. هدف این متن ارائه توصیفی جامع از روش‌های فردی، درک نظریه‌هایی است که روش‌ها به آن‌ها اشاره می‌کنند و درمان مقایسه‌ای با هر یک از این روش‌ها به طوری که دانش‌آموزان قادر به تعیین مناسب‌ترین روش‌ها برای انتخاب تحقیق خاص خود هستند. سوال با توجه به تعادل بین تئوری و کاربرد، به علاوه مخاطبان مورد نظر - هیچ دانش قبلی از CDA فرض نمی شود - روش های تحلیل گفتمان انتقادی باید برای دانشجویان و محققان در زمینه های زبان شناسی، جامعه شناسی، روانشناسی اجتماعی و علوم اجتماعی مفید باشد.عمومی.

نلسون گودمن در بحث از معضل قدیمی استقرا به مطلبی اشاره می‌کند که بعدها جان راولز آن را روش تعادل اندیشه‌ورزانه نامید و آن را به منظور استنتاج نظریه عدالت در حوزه فلسفه سیاسی به کار بست. وی مدعی بود در یک جامعه لیبرال، گزینش یک اصل خاص در باب عدالت، مستلزم ترجیحی تحکمی خواهد بود. برای حل این معضل، راولز وضع اولیه‌ای را فرض می‌گیرد که از طریق آن افراد درخصوص اصول هنجاری عدالت به توافق می‌رسند. از نظر او این اصول باید از طریق روش تعادل اندیشه‌ورزانه با احکام اخلاقی ما درباره موارد خاص و جزئی سازگاری یابند. کاربرد مفهوم تعادل اندیشه‌ورزانه در حوزه اخلاق را برخی فیلسوفان و صاحب‌نظران مورد نقدهای جدی قرار داده اند ودر مقابل برخی دیگر از آن دفاع کرده‌اند. به نظر می‌رسد در حوزه اخلاق به‌ویژه اخلاق کاربردی نمی‌توان تنها با توسل به نظریه‌های اخلاقی و نیز اصول اخلاقی انتزاعی به حل مسائل اخلاقی پرداخت. از همین‌رو، به‌رغم مشاجره‌های فراوانی که از حیث نظری درباره این روش وجود دارد، از حیث عملی این روش کاربرد فراوانی در حوزه اخلاق به‌ویژه اخلاق کاربردی دارد؛ به‌گونه‌ای که برخی مدعی شده‌اند این روش تنها روش مفید در حوزه اخلاق است.

ترجمه ماشینی: فلسفه علم مدرن بر خلاف تمرکز بر «روش» علمی، توجه زیادی به درک «عمل» علمی کرده است. کار تحسین شده پل فایرابند، که کمک زیادی به این تأکید جدید کرده است، کمبودهای برخی از ایده های گسترده در مورد ماهیت دانش را نشان می دهد. او استدلال می‌کند که تنها تبیین‌های امکان‌پذیر موفقیت‌های علمی، تبیین‌های تاریخی است و آنارشیسم اکنون باید جایگزین عقل‌گرایی در نظریه دانش شود. ویرایش سوم این متن کلاسیک حاوی مقدمه ای جدید و تأملات اضافی در نقاط مختلف است که در آن نویسنده هم بحث های اخیر در مورد علم و هم در مورد تأثیر محصولات و اقدامات علمی بر جامعه بشری را مورد توجه قرار می دهد. فایرابند در حالی که پوپولیسم یا نسبی گرایی را انکار می کند، همچنان اصرار دارد که صدای افراد بی خبر باید شنیده شود. بنابراین بسیاری از خطرات زیست محیطی برای اولین بار توسط افراد غیر متخصص در برابر فرضیات رایج در جامعه علمی شناسایی شد. ارزیابی مجدد چالش برانگیز فایرابند از ادعاها و درک های علمی مانند همیشه تند و به موقع است.

ترجمه ماشینی: اثری که به تعیین شهرت و بدنامی پل فایرابند کمک کرد، در مقابل روش، از چالش ایمره لاکاتوش سرچشمه می گیرد: "در سال 1970 ایمره مرا در یک مهمانی گرفت."پل،" او گفت، "تو چنین ایده های عجیبی داری.چرا نمی کنی.آنها را بنویسید؟ من یک پاسخ می نویسم، ما همه چیز را منتشر می کنیم و به شما قول می دهم - خیلی لذت خواهیم برد. اگرچه لاکاتوش قبل از اینکه بتواند پاسخ خود را بنویسد درگذشت، اما برای و علیه روش، استدلال‌های متضاد اصلی خود را از سخنرانی‌ها و مکاتباتی که قبلاً به زبان انگلیسی منتشر نشده بود، بازسازی می‌کند، و به ما امکان می‌دهد از «سرگرمی» دو تن از برجسته‌ترین فیلسوفان قرن حاضر لذت ببریم. و ایده هایی در مورد موضوع روش علمی. برای و علیه روش با گفتگوی تخیلی بین لاکاتوش و فایرابند آغاز می شود که ماتئو موترلینی آن را بر اساس آثار منتشر شده آنها ساخته است تا مواضع و استدلال های آنها را ترکیب کند. بخش اول رونوشت آخرین سخنرانی ها در مورد روشی را که لاکاتوش ارائه کرد ارائه می کند. بخش دوم، پاسخ فایرابند، شامل مقاله‌ای است که قبلاً منتشر شده بود درباره آنارشیسم، که حمله به موضع لاکاتوش را آغاز کرد که فایرابند بعداً در «علیه روش» ادامه داد. سومین و طولانی‌ترین بخش شامل مکاتباتی است که لاکاتوش و فایرابند در مورد روش و بسیاری از مسائل و ایده‌های دیگر و همچنین رویدادهای زندگی روزمره آنها بین سال 1968 و مرگ لاکاتوش در سال 1974 رد و بدل کردند. لذتی که لاکاتوش و فایرابند در مناظره های فلسفی به دست آوردند، و لذتی که با آن جنگیدند، دوباره در "طرف و علیه روش" زنده می شود و خواندن آن را برای هر کسی که علاقه مند به این دو متفکر جذاب و بحث برانگیز و کمک های بی حد آنها به فلسفه است ضروری و زنده می کند. از علم نوشته‌های این جلد از اهمیت فکری قابل توجهی برخوردار است و برای هرکسی که به بسط دیدگاه‌های فلسفی لاکاتوش و فایرابند، یا در واقع با توسعه فلسفه علم به طور کلی در این دوره سرنوشت‌ساز علاقه دارد، بسیار جالب خواهد بود.» —دونالد گیلیز، مجله بریتانیایی برای فلسفه علم (در نسخه ایتالیایی) "مبادله تحریک آمیز نامه بین دو سرگرمی فلسفی." - طارق علی، ایندیپندنت ایمره لاکاتوش (1922-1974) استاد منطق در دانشکده اقتصاد لندن بود. او مؤلف براهین و ردیه ها و دو جلدی مقالات فلسفی بود. پل فایرابند (1924-1994) در اروپا تحصیل کرد و در طول زندگی حرفه ای خود پست های آموزشی متعددی داشت. از جمله کتاب های او می توان به «علیه روش» اشاره کرد. علم در یک جامعه آزاد؛ وداع با عقل؛ و زمان کشتن: زندگی نامه پل فایرابند، آخرین چاپ شده توسط انتشارات دانشگاه شیکاگو.

ترجمه ماشینی: اهتمام دکارت به روش صحیح شکل‌گیری باور در عناوین آثار او مشهود است، مانند جست‌وجوی حقیقت، قواعد جهت‌دهی ذهن و گفتار در مورد روش صحیح هدایت عقل و جستجوی حقیقت در علوم. با این حال، در بحث‌های معروف او، هم در تأملات و هم در اصول، یک منبع به‌ویژه قابل توجه خطاهای دوکساستیک ما - یعنی استفاده نادرست از اراده، آشکارتر است. آنچه به طور گسترده به رسمیت شناخته نمی شود، چه رسد به قدردانی و درک، رابطه بین توجه او به شکل گیری باور و توجه او به فضیلت است. در واقع، به نظر می رسد که تعداد کمی از آنها متوجه می شوند که دکارت خطاهای دوکساستیک را خطاهای اخلاقی و گناه می داند، هم به این دلیل که چنین خطاهایی ذاتاً شرورانه هستند و هم به این دلیل که پیامدهای اجتماعی زیانبار قابل توجهی را در پی دارند. کتاب حاضر به دنبال اصلاح این نظارت نسبتاً رایج از دو طریق است. نخست، هدف آن تبیین ماهیت گزارش دکارت از شکل‌گیری باور فضیلت‌آمیز است. ثانیاً، هدف آن هم (i) روشن کردن اهمیت اجتماعی برنامه فلسفی دکارت است که به درک و عمل نه از علم، بلکه از دین مربوط می‌شود، و هم (2) ایجاد نوعی نقد لایبنیتسی از این جنبه از برنامه او. به طور خاص، هدف آن نشان دادن این است که پروژه دکارت «خطرناک» است، زیرا نه تنها مسیحیت سنتی بلکه سایر اشکال سنتی دین را هم در تئوری و هم در عمل براندازی می‌کند.

ترجمه ماشینی: آیا علم همه پاسخ ها را دارد؟ آیا حتی می تواند با استدلال انتزاعی که فراتر از دنیایی است که ما تجربه کرده ایم، مقابله کند؟ چگونه می‌توانیم مطمئن باشیم که جهان فیزیکی به اندازه کافی برای انسان قابل درک است؟ چگونه است که ریاضیات، محصول ذهن بشر، می تواند اسرار جهان فیزیکی را باز کند؟ آیا اگر علم نتواند آنها را حل کند، همه چنین سؤالاتی غیرقابل قبول هستند؟ متافیزیک به طور سنتی به عنوان استدلال درک می شود فراتر از دسترس علم، حتی گاهی ادعای واقعیاتی که فراتر از درک آن است. به همین دلیل، متافیزیک اغلب با تحقیر توسط دانشمندان و فیلسوفانی که می‌خواهند در محدوده آنچه می‌توان از نظر علمی اثبات کرد باقی بماند، رد شده است. با این حال، دانشمندان در مرزهای فیزیک ناخواسته به متافیزیک می پردازند، زیرا اکنون خوشحال هستند که در کل جهان هایی که اصولاً از دسترس انسان خارج هستند، فکر می کنند. راجر تریگ کسانی را که منکر این هستند که علم به فرضیات فلسفی نیاز دارد به چالش می کشد. در واقع، تریگ ادعا می کند که خود پایه های علم باید فراتر از علم باشد. برای کشف چیزهایی که هنوز شناخته نشده است، نیاز به استدلال جدا از آنچه می توان تجربه کرد، و این استدلال متافیزیکی برای تصور واقعیت هایی فراتر از آنچه می توان به آن دست یافت. «راجر تریگ در فراتر از ماده استدلالی قدرتمند، متقاعدکننده و منصفانه را مطرح می‌کند که علوم به پایه‌ای فلسفی و متافیزیکی نیاز دارند. این یک کتاب درخشان برای تازه واردان به فلسفه علم و متخصصان است.» —چارلز تالیافرو، استاد فلسفه، کالج سنت اولاف

هاسپرس " در این کتاب به "بحث درباره بسیاری از مسائل مهم فلسفه، از نقش زبان و شناخت‌شناسی، شناخت علمی، فلسفه دین، و فلسفه اخلاق با توجه به روش‌ها و رویکردهای فلسفی رایج در دانشگاه‌های انگلستان و آمریکا پرداخته است ." نگارنده در باب پیشینه تحلیل فلسفی چنین می‌گوید" :تحلیل فلسفی را فیلسوفان یونان با تحلیل مفاهیم و مسائل پیچیده فلسفی آغاز کردند .روش تحلیل فلسفی را سقراط در روش دیالکتیکی ویژه خویش، سپس افلاطون و ارسطو به کار بردند . پس از چیرگی چند صد ساله جزم‌گرای بر روش و نگرش فلسفی، دکارت، در بنیادگذاری فلسفه جدید، از تحلیل فلسفی ویژه‌ای در برخورد با مسائل فلسفی سود جست و پس از دکارت روش تحلیل فلسفی نزد تجربه‌گرایان انگلیسی (خصوصا هیوم و لاک) اهمیتی خاص پیدا کرد و پس از آن از سوی ایده‌گراهای هگلی، زبان‌شناسان اثبات‌گرایی : مور، راسل، هایدگر، ویتگنشتاین، کارناپ و دیگران ادامه یافت ."کتاب با موضوعاتی از این دست سامان یافته است" :پرسش‌های فلسفی، واژه‌ها و جهان، زبان و واقعیت"، "چه چیزی را می‌توانیم بشناسیم (شناخت)"، "جهان چگونه چیزی است (ادراک جهان)"، "طرز کار جهان (شناخت علمی) "و "آنچه هست و آنچه باید باشد (آزادی و ضرورت) ."