مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: تمدن معاصر غرب یک جهش غیرمعمول بشری در زمینه توسعه مادی و پیشرفت فنی برجسته و ارتقای سطح علوم طبیعی به سطوح بالاتر کشف و بهره برداری بود، پدیده ای که برای برتری خود جذابیت و تحسین زیادی بر جای گذاشت. ، جمعیت زیادی هجوم آوردند تا در آغوش او بیفتند. این چهره درخشان، زیبا و خیره کننده با سقوط این تمدن به معایب بسیار جدی همراه شد که درخشش درخشان خود را زمانی از دست داد که این علوم در معرض یک عقب گرد معرفتی قرار گرفتند، که عمدتاً در این واقعیت نشان داده می شد که بیشتر این علوم از شر آن خلاص نشدند. چنگ زدن به تعصب، چه آگاهانه و چه ناخودآگاه، که به ویژگی غالب در تحقیقات او تبدیل شد. گرچه تمدن غرب دانش خود را در خلأ نساخته و متکی بر تمدن های معرفتی اصیل و به دنبال آن حذف و تحریف نظام های مختلف دانشی بوده است، اما ناگفته نماند که ظهور پدیده ای که به عنوان پدیده استخدام غیراخلاقی در علوم انسانی به ویژه شناخته می شود. بنابراین به نظر می رسید که در یک سیستم سازماندهی شده است که وابسته به تکنیک ها و روش های خاص است، این علوم از چارچوب خود خارج شده اند، سیستمی صرفاً دانشگاهی. انگیزه های پنهان اراده که به این سمت سوق می دهد. علم تطبیقی ​​ادیان، مانند سایر علوم انسانی در غرب، از جمله علومی است که بیشترین آسیب را از همین بحران می‌بیند، آن هم در فضایی که چشم خود را بر کمک‌های غیرغربی می‌بندد.

همان گونه که، روش معرفتی هوسرل، دیدگاه تفهمی دیلتای، نگرش پوزیتویستی به علم، دیالکتیک مارکس و هگل، فلسفة پراگماتیستی ویلیام جمیز، منطق اکتشاف علمی پوپر، روش انتقادی بسکار؛ هر یک، روش شناسی خاص خود را در عرصة علوم اجتماعی به دنبال می‌آورند، رئالیسم فلسفی دنیای اسلام با مرجعیت و اعتباری که برای سه منبع معرفتی، حس، عقل و وحی، قائل است، بدون شک، روش‌شناسی متناسب با خود را در عرصة علوم اجتماعی در پی خواهد داشت. و این روش‌شناسی، دانش متناسب با خود را تولید می‌کند. آن چه به اجمال، دربارة خصوصیات این دانش می‌توان گفت این است که اولاً: ضمن پذیرفتن و قبول ابعاد تجربی دانش اجتماعی، آن را به معانی و گزاره‌های آزمون‌پذیر، محدود نمی‌گرداند و ثانیاً: با حفظ هویت جهان شناختی دانش اجتماعی، رویکرد انتقادی آن را نه با استناد به فهم عرفی ـ که هویتی تاریخی و صرفاً فرهنگی دارد ـ بلکه با استفاده از دو منبع، یعنی عقل عملی و وحی، حفظ می‌نماید. خصوصیات مزبور از جمله تعیّنات نوعی دانش اجتماعی هستند که به دلیل بهره‌مندی از وحی اسلامی و روش‌شناسی مناسب با آن، می‌توان آن را دانش اجتماعی اسلامی نامید.