جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

‫خدمت رسانی عزم برای گره گشایی از مشکلات روز مره ی مردم و رفع احتیاجات آنان وگشودن راه پیشرفت جامعه است. هدف از پژوهش حاضر علاوه بر بررسی چگونگی اهتمام و توجه قرآن و احادیث به این موضوع به بررسی اصول و شیوه های خدمت رسانی از این منظر می پردازد.. این پژوهش شامل یک مقدمه و پنج فصل می باشد. فصل اول درباره ی طرح پژوهش و شامل مباحثی چون تعریف موضوع ، نوع تحقیق ، اهمیت موضوع و پیشینه تحقیق می باشد. با توجه به اهمیت مبانی و اصول در نگرش و عمل انسان در فصل دوم تلاش شده با بیان پنج اصل توحید مداری ، اعتدال ، مسئولیت پذیری ، حفظ کرامت انسان ، عزت مندی جایگاه خدمت رسانی را در اندیشه و عملکرد افراد روشن و مستحکم نماید. فصل سوم دو شیوه ی آشکار و نهان همراه با بحث پیرامون حکمت ارزشمندی و راه های خدمت رسانی در هر یک از این دو شیوه ، بررسی گردیده است. در شیوه ی آشکار با بررسی دو روش رفتاری و عملی خدمت رسانی در قلمرو معیشت و تأمین اجتماعی را با نگاهی به نعمت ها و پیمان ها و راه های کسب درآمد و مصرف بررسی گردیده است.. کارگزاران به علت مسئولیت اجتماعی از جایگاهی ویژه در امرخدمت رسانی برخوردارند در فصل چهارم به اصول حاکم بر رسالت خدمت رسانی و راهکارهای خدمت رسانی کارگزاران همراه با بحث در مورد راه های محرومیت زدایی پرداخته شده است. فصل پنجم پیامدها و فواید دنیوی و اخروی خدمت رسانی مطرح شده است. نتایج به دست آمده از این تحقیق می رساند از منظر قرآن و حدیث خدمت رسانی از جایگاه ویژه ای برخوردار است . با توجه به پنج اصلی که خدمت رسانی بر پایه ی آنها توصیه شده لازم است خدمت رسان با خلوص نیت و رعایت اعتدال از هر طریق ممکن پاسدار عزت و کرامت انسان ها باشد. جریان خدمت رسانی محدود به یک یا دو مورد نمی شود و هر انسانی با توجه به توان و نعمات اعطایی از جانب خدا می تواند گره گشا و تعالی بخش دیگران باشد.و مسئولیت کارگزاران در این میان از همه بیشتر و پاداششان افزون است.

‫علت مراجعه انسان به دين، مسأله اين پژوهش است که با روش توصيفي و تحليلي، مورد بررسي قرار گرفته است. دين، مجموعه به‌هم پيوسته‌اي از باورها و انديشه‌هاي برگرفته از وحي در رابطه با جهان، انسان، جامعه، و جهان پس از مرگ مي‌باشد که هدف آن، هدايت انسان به سوي روش بهتر زيستن است. به صورت کلي مي‌توان گفت که از ‌يک‌سو، محدوديت‌هاي انسان در علم و عقل موجب نيازمندي انسان به وحي و هدايت‌گري الهي است؛ و از سوي ديگر، بررسي تاريخ، آيات و روايات نشان مي‌دهد که انسان به صورت فطري، گرايش به دين دارد. در توضيح اين دو بعد، مي‌توان گفت که دين اسلام در حوزه انسان‌شناسي به ترکيب انسان از جسم و روح، حيات پس از مرگ، آزمايش و امتحان، مقام خلافت الهي، عبادت و بندگي انسان اشاره مي‌کند که همگي مؤيد نيازمندي انسان به دين است. همچنين دين مي‌تواند در حوزه شناخت مبدأ و معاد، مانند شناخت خدا و صفات او، فلسفه مرگ و پيوند دنيا و آخرت، راه‌گشاي انسان باشد زيرا انسان راه ديگري براي دست‌يابي به اين معارف و حقايق ندارد، و البته فراهم شدن اين امکان نيز تنها از طريق وحي و ارسال پيامبران از سوي خدا ممکن خواهد بود. با توجه به فطرت انسان نيز مي‌توان گفت که دين پاسخ‌گوي نيازهاي رواني و عاطفي انسان است، و مي‌تواند با ايجاد تعادل رواني، به کاهش اضطراب و احساس تنهايي انسان کمک کند. با نگاه کارکردي به دين هم مي‌توان گفت که دين، در حوزه عمل، رابطه انسان با خود، خدا، هم‌نوعان و طبيعت را تنظيم و اصلاح مي‌کند؛ همبستگي اجتماعي را مي‌افزايد؛ و عدالت اجتماعي را گسترش مي‌دهد. در حوزه اخلاق نيز دين، از يک‌سو، تفسير درستي از مفاهيم اخلاقي و ارزش‌هاي والاي انساني ارائه مي‌دهد، و از سوي ديگر مي‌تواند به‌عنوان يک ضمانت اجرايي بسيار قوي تلقي گردد.