مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

هدف: پژوهش با هدف ارائه «الگوی تربیت دینی در گستره تولد تا سه سالگی» انجام شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که مرتبه قابل تحقق هدف غایی در این گستره سنی چیست و نقشه راه تحقق آن چگونه است. نقشه راه دربرگیرنده مباحثی درباره ماهیت محتوای خاص این گستره سنی، روش‌های شکل‌دهی به پایه‌های اولیه دینداری، نقش مربی و ویژگی‎های شناختی، عاطفی و مهارتی مورد نیاز و شیوه ارزشیابی است. روش: روش پژوهش، روش توصیفی − تحلیلی − استنباطی مسئله‌محور است. پرسش‌ها بر مبانی نظری تدوین الگوی تربیت دینی عرضه می‌شود و با جمع‎آوری اطلاعات مرتبط و تحلیل آنها پاسخ‌ها استنباط می‌شود. یافته‌ها: نتایج یافته در بخش اهداف به کشف نظامواره اهداف تربیت دینی در قالب مرتبه قابل تحقق هدف غایی از تولد تا سه سالگی و اهداف واسطی انجامیده است. در بخش روش‌ها از چهار روش: درونی‌سازی پایه‌های اولیه احساسات دینی و شناخت خدا، افزایش تعالی‌جویی و توانمندسازی بعد جسمی بحث شده است. در مبحث نقش مربی، به نقش مربی در ذیل نقش خداوند به‎عنوان مربی اول اشاره شده و ویژگی‌های شناختی، عاطفی و مهارتی لازم برای انجام مطلوب فعالیتی توضیح داده شده است. در پایان شیوه ارزشیابی میزان رشدیافتگی دینی آمده است.

هدف: هدف از این پژوهش، دست‌یابی به الگویی چندوجهی در مدل آموزشی مقاطع پیش‌دبستانی، جهت تعمیق فرایند تربیت دینی، اخلاقی و انقلابی می‌باشد. روش: برای جمع‌آوری داده‌ها از روش هفت مرحله‌ای تحلیلی کلایزی، استفاده گردید. ابتدا اهداف تربیتی بر اساس منابع بالادستی مشخص شد و سپس بر اساس مشابهت یا افتراق، در دسته‌های کلان قرار گرفت. سپس هر دسته بر اساس قرابت معنایی درون‌گروهی، مورد آنالیز قرارگرفته و با حذف موارد مشابه، دسته‌های نهایی مشخص شد. مجدداً دسته‌های استخراج‌شده مورد تحلیل قرار گرفت و صفات سه دسته کلی اهداف ایمانی، اخلاقی و انقلابی به دست آمد. در مرحله بعد، تمامی اجزا و عناصر مادی و انسانی متناسب با اهداف، لیست گردید و اهداف استخراج‌شده، در قالب لیست فضای آموزشی، طرح‌ریزی و پیاده‌سازی شد و الگوی فضاسازی تربیتی در قالب جدول کار هفتگی یا ماهانه، مدل‌سازی شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهد که می توان اهداف کلان و جزئی تربیت دینی، اخلاقی و انقلابی را در قالب الگوی فضاسازی تربیتی، به‌صورت پارامترهای خرد و چندوجهی درآورد و با استفاده از همه ظرفیت‌های محیط آموزشی در راستای تحقق اهداف تربیتی به کار گرفت. مدل فضاسازی تربیتی نه‌تنها می‌تواند الگویی برای مقاطع پیش‌دبستانی باشد؛ بلکه مناسب تمام مقاطع تحصیلی است.

در دنیای پر تلاطم امروز، یکی از مهمترین مؤلّفه‌ها، جهت حفظ و بقای سازمان، داشتن نیروی کار ماهر و آموزش دیده است، و با توجه به اینکه تأثیرپذیری از ارزش‌های نظام آموزشی بیگانه و درهم‌آمیزی آن‌ها با نظام آموزشی خود بیش از پیش شده است، بنابراین ضرورت بازگشت به منابع اصیل و غنی چون قرآن کریم و داشتن یک منبع آموزشی و پرورشی برای کارکنان سازمان­‌ها بر مبنای مبانی اسلامی اهمیت بسیاری دارد. لذا با توجه به مورد مذکور، هدف پژوهش حاضر مرور سیستماتیک بر مبانی دینی آموزش و پرورش نیروی انسانی از منظر نهج‌­البلاغه می­‌باشد. به این منظور از رویکرد کتابخانه­‌ای و روش تحلیل محتوای کیفی از متن نهج­‌البلاغه در سه دسته خطبه­‌ها، نامه­‌ها و قصار­ها و تفسیر آن­ها استفاده شد. نتایج حاصله شامل: ضرورت آموزش و پرورش نیروی انسانی، استفاده از روش الگوبرداری، لزوم پیروی از ابعاد والای تربیتی، ضرورت عمل به علم (دانش ذاتی یا اکتسابی) می­‌باشد.

نظم موجود جهانی، ریشه ‌در تحولات مهم‌ترین پیشران آن؛ علم و فناوری دارد که با غایت تبدیل انسان به «خدا _ انسان»، پویایی مدنظر خود را سامان‌دهی می‌کند و انسان آرمانی غربی را به ‌واقعیت می‌رساند. نظام تعلیم ‌و تربیت فعلی حاکم، با تربیت انسان سلطه‌پذیر، شأن عبودیت انسان را به خودبسندگی وهمی فرو می‌کاهد که سرانجام آن، ناکجاآبادی ازهم‌گسیخته و سرسام‌آور است. انسان آرمانی ازمنظر دین مبین اسلام، حاصل نظام تزکیه، تعلیم ‌و تربیت متناسب، «انسان حکیم» در تراز مهدویت است و در آخرین خطبۀ ماندگار نهج‌البلاغۀ شریف از امام علی؟ع؟ با تبیین امام زمان؟عج؟، ظهور بنیادین یافته‌ است. در تحقق انسان و گروه‌های انسانی حکیم از نگاه تحلیل کلان، مؤلفه‌های سه‌گانۀ«فرد _ جمع، ظاهر _ باطن و نظر _ عمل» با تأکید بر یکپارچگی«نظر _ عمل» و راهبری متناسب به اتحاد و قوام می‌رسد. از منظر ترکیبی، منطق ربوبیت به‌عنوان منطق وصل، در برابر منطق فصل نظام سلطۀ جهانی، خود را در شبکۀ کانون‌ها متجلی می‌کند. این منطق جدید، با مراتب نفس، مراتب خلیفگی، مراتب اراده و مراتب ربوبیت، به‌سوی بساطت میل می‌کند و عبودیت حق را برای انسان به کمال می‌رساند. منظومگی ربوبیت تبیین‌شده، با یکپارچگی خانه، مدرسه، مسجد(مراکز حکمت‌بنیان) و دانشگاه(شبکۀ مراکز حکمت‌بنیان) معین می‌شود که در کانون آن، دانشگاه حکمت‌بنیان قرار دارد که غایت آن، منظومۀ حکمت‌بنیاد و انسان تراز مهدویت در نظم نوین جهانی است. در این مقاله با رویکردی بنیادین و روشی تحلیلی _ اجتهادی، نظام تعلیم ‌و تربیت حکمت‌بنیاد را در مسیر تربیت انسان تراز مهدویت در هندسۀ نظم نوین جهانی معرفی می‌کند.