مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

نوسانات گفتمانی اندیشۀ «رواداری دینی» در دوره­های مختلف تصوف تأثیر مستقیم و غیرمستقیم شرایط اجتماعی و سیاسی این دوره­ها را بر قبض و بسط این رویکرد در آثار صوفیه نشان می­دهد. این مقاله در چهارچوب نظریۀ فوکو و با لحاظ ارتباط دوسویه میان استراتژی­های قدرت و ایدئولوژی­های حاکم بر جامعه، اندیشۀ رواداری دینی را نزد صوفیان مسلمان دارای سرشتی گفتمانی و مرتبط با ارادۀ سیاسی حاکمان فرض کرده و آن را در بستر تحولات سیاسی و اجتماعی دوره­های تاریخی بررسی کرده است. مطالعات­ نشان می‌دهد که گفتمان رواداری دینی در آثار صوفیه تا پایان قرن ششم علی‌رغم گسترشی که در عصر آل­بویه و سلجوقی داشته، همواره به دلیل ماهیت دینی حکومت­ها (کنترل نهاد سیاست توسط نهاد دین) و هژمونی پایدار گفتمان فقه، کمابیش با چالش­­های عقیدتی روبه‌رو ­بوده است. اما در قرن هفتم روی کار آمدن حاکمان سکولار مغول و سیاست تساهل دینی آنها از یک سو، و حذف متشرعه از عرصۀ قدرت سیاسی از سوی دیگر، زمینۀ گسترش گفتمان رواداری دینی را به نحو مطلوبی برای صوفیه فراهم ساخته است. هدف این مقاله بررسی گفتمان­ «رواداری دینی» در تصوف اسلامی با توجه به تحولات سیاسی و اجتماعی دوره­های تاریخی تا سدۀ هشتم است که با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است.

ترجمه ماشینی: پیوند بین گردشگری زیارتی، کثرت گرایی و تساهل در جوامع مذهبی اغلب یک موضوع داغ است که می تواند یک نگرانی رایج باشد زیرا می تواند پارامتری برای هماهنگی اجتماعی باشد. یکی از موضوعات جالبی که باید مورد بحث قرار گیرد، چگونگی ارتباط بین جوامع مذهبی پیرامون اماکن مذهبی است. این مقاله بر روی شیوه های تساهل بین مذهبی در پنج مکان نماینده اماکن مذهبی، یعنی Banten Lama، Telukbetung Lampung، Sam Po Kong Semarang، Maria Ambarawa Cave و Bukit Kasih Toar Lumimu'ut تمرکز خواهد کرد. این پنج مکان معرف در ارائه فضای هماهنگی بین جوامع دینی به شمار می روند زیرا در یک مکان بیش از یک مکان مذهبی وجود دارد. روش مورد استفاده در این مقاله روش کیفی با مشاهدات، مصاحبه و مطالعات ادبیات است. نتایج نشان داد که تلورانس همچنان در تمامی این سایت‌ها حفظ می‌شود و می‌توان از آن به عنوان یک الگو برای تحمل استفاده کرد. امید است با حفظ بردباری، دولت و جامعه ما را در تقویت هماهنگی و غلبه بر مشکلات قومیتی، مذهبی، نژادی و بین گروهی (SARA) که اخیراً نمایان شده است یاری کند.

ترجمه ماشینی: «[ملای مراکش] شور و نشاط جامعه یهودی مراکش را در دهه‌های پرآشوب گذشته قبل از حکومت استعماری و در دهه‌های اول زندگی در دوران استعمار به تصویر می‌کشد. اگرچه بر جامعه یهودیان متمرکز است، اما تصویری قانع‌کننده از مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که تمام مراکش با آن مواجه است ارائه می‌دهد و استاندارد جدیدی برای تاریخ اجتماعی شهری تعیین می‌کند.» - دیل اف ایکلمن ملاه مراکش با در هم تنیدن رشته‌هایی از تاریخ یهودیان و مطالعات شهری اسلامی، تاریخ مکانی را که زمانی بزرگ‌ترین محله یهودیان در جهان عرب بود را در زمینه‌های تاریخی و جغرافیایی مناسب آن نشان می‌دهد. اگرچه این کتاب با پوشش دوره‌های پیشین و متأخر ساخته شده است، اما بر اواخر قرن نوزدهم تمرکز دارد، زمانی که هم سرزندگی ملا و هم استحکام الگوهای دیرینه روابط بین جمعی که در دیوارهای آن رخ می‌داد به شدت مورد آزمایش قرار می‌گرفت. . نحوه زندگی یهودیان و مسلمانان محلی و همچنین اروپاییان مقیم در تغییرات بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دوران پیش و اوایل استعمار، در روایت زنده امیلی گوتریش بازسازی شده است. با حمایت سخاوتمندانه بنیاد کورت منتشر شد.

ترجمه ماشینی: سیاست در اندونزی نگرش ها، آرزوها و ناامیدی بازیگران کلیدی در سیاست اندونزی را در تلاش برای شکل دادن به آینده توصیف می کند. این کتاب بر نقش اسلام سیاسی تمرکز دارد. داگلاس ای.راماژ نشان می‌دهد که دولت در حفظ نهادهای سیاسی سکولار در جامعه‌ای عمدتاً مسلمان موفق بوده است. او روشی را تحلیل می کند که در آن پرسش های سیاسی با ارجاع به ایدئولوژی ملی، پانکاسیلا، چارچوب بندی می شوند.

ترجمه ماشینی: مفهوم مدرن تساهل - استقبال از تنوع به عنوان نیرویی برای خیر عمومی - در دوران روشنگری در پی قرن ها جنگ مذهبی ظهور کرد. تساهل مذهبی که برای اولین بار توسط فیلسوفانی مانند جان لاک و ولتر شرح داده شد، به تدریج در اروپا و آمریکای شمالی جای گرفت. اما با احیای تعصب و تروریسم، تساهل مذهبی به طور فزاینده ای توسط مردم وحشت زده به چالش کشیده می شود. در این کتاب، دنیس لاکورن ظهور مفهوم مدرن تساهل مذهبی را دنبال می کند تا در مورد چگونگی واکنش ما به تنش های معاصر تجدید نظر کند. در یک بحث گسترده که شامل امپراتوری عثمانی، جمهوری ونیز، و مناقشات اخیر مانند ممنوعیت برقع فرانسه و تظاهرات برتری‌طلبان سفیدپوستان در شارلوتزویل می‌شود، «محدودیت‌های مدارا» پرسش‌های مهمی است: آیا باید محدودیت‌هایی را بر آزادی بیان در کشور اعمال کنیم. نام کرامت یا نجابت انسانی؟ آیا باید نمادهای مذهبی را در میدان عمومی بپذیریم؟ آیا ما می توانیم افراد نابردبار را تحمل کنیم؟ لاکورن با اذعان به اینکه مدارا هرگز نمی‌تواند کاملاً بدون محدودیت باشد، از مفهوم روشنگری در برابر تلاش‌های اخیر برای محدود کردن آن دفاع می‌کند و استدلال می‌کند که بدون آن یک جامعه کثرت‌گرا نمی‌تواند دوام بیاورد. «محدودیت های تساهل» که جایزه مونیون را از سوی آکادمی فرانس دریافت کرده است، بازتابی قدرتمند در مورد اساسی ترین چالش های دموکراسی قرن بیست و یکم است.

چکیده ماشینی: مسلمانان چگونه می توانند بین تعهدات مذهبی و هویت مدنی خود به عنوان شهروند در کشورهای لیبرال غربی تعادل ایجاد کنند؟ حسن توسعه یک بحث داخلی مسلمانان معاصر را در مورد تولید شکل جدیدی از فقه اسلامی، فقه الاقالیات، یا فقه اقلیت های مسلمان بررسی می کند. در این بحث سه گرایش کلیدی شناسایی می شود: گرایش لفظگرایانه پیوریتن، گرایش سنت گرا و گرایش تجدید. لفظ گرایان استدلال می کنند که اقلیت های مسلمان باید خود را از غیر مسلمانان جدا کرده و وفاداری خود را به هموطنان مسلمان خود محدود کنند. سنت‌گرایان معتقدند که اقلیت‌های مسلمان می‌توانند در سرزمین‌های غیر اسلامی زندگی کنند، اما از طریق قوانین استثنایی و فتواهای مشروط. روند تجدید نیاز به یک دسته جدید از فقه با چارچوب روش شناختی جدید که زندگی اقلیت مسلمان را در جامعه غیرمسلمان عادی و توانمند می کند، تاکید می کند. این پژوهش به تفصیل به ترسیم این روندها و بررسی پیشینه، توسعه و شرایط فعلی آنها با تمرکز ویژه بر روند نوسازی و گفتمان فقه العقلیه پرداخته است.

رواداری یکی از مهم‌ترین فضایلی است که انسان از آغاز خلقت به آن گرایش داشته و از مفاهیم عمیق در روابط انسانی است. رواداری دارای مبانی مختلف و حیثیت­ های گوناگونی همچون؛ سیاسی، اجتماعی، دینی، فرهنگی و علمی است. در مکاتب و ادیان الهی و اخلاقی بر رواداری تأکید می­ شود. در رواداری دینی، جایگاه رواداری، اصول، شاخصه‌ها، حدود و ریشه ­های آن از منظر دین تعیین می­شود. از جمله مواردی که باید به سنت پیامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) تأسی کرد برخورد با کفار، گناهکاران و عقاید مخالف است که این برخورد توأم با رأفت اسلامی است. اگر دیدگاه روادارانه بر جوامع مسلمان حاکم شود، نگاه الهی و عرفانی جایگزین نگاه جزمی و دیدگاه تکفیری و سلفی می‌شود و جامعه و امت اسلام از جو متعصبانه و خشونت ­بار و لعن و طرد و رد بری شده و جامعه اسلامی به سمت تکامل و پیشرفت رهنمون می‌شود. در عرفان اسلامی نیز -که از منظر علمی، اصول و شرایط نیل به معرفت و حقیقت غائی در آن تبیین می­گردد- رواداری و مدارا از جایگاه بالایی برخوردار است. در عرفان اسلامی کرامت انسانی، شایسته مهر و محبت و برخورد روادارانه همراه با مدارا و رفق و شفقت است.