مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: راهپیمایی مذهبی یکی از ابعاد مهم دین در جنوب آسیا است. راهپیمایی‌ها نه تنها در هندوئیسم، بلکه در اسلام، مسیحیت، جینیسم و ​​سیکیسم که دارای آیین‌های بزرگ راهپیمایی هستند نیز در کانون توجه قرار دارند. در سال های گذشته شاهد افزایش راهپیمایی ها و تشریفات فضا چه در جنوب آسیا و چه در دیاسپورای جنوب آسیا بوده ایم. موکب ها رویدادهای نمایشی مذهبی هستند و افزایش موکب ها تابعی از کثرت گرایی مذهبی و رقابت در مورد فضاهای عمومی و همچنین رونق اقتصادی و احیای هویت های مذهبی است. راهپیمایی‌ها اغلب دین و سیاست را در کنار هم قرار می‌دهند، زیرا در مورد فضای عمومی، سلطه و رقابت هستند. این جلد که توسط متخصصان برجسته در زمینه راهپیمایی‌های مذهبی و تشریفات فضای عمومی در جنوب آسیا و در دیاسپورا نوشته شده است، تحقیقات جاری در مورد تفسیر نقش موکب‌ها، افزایش اخیر موکب‌ها و تغییرات در سنت‌های راهپیمایی را ارائه می‌کند. نمایش ادیان آسیای جنوبی برای دانشجویان و دانش پژوهان مطالعات آسیایی، مردم شناسی، دین و علوم سیاسی جذاب خواهد بود.

ترجمه ماشینی : چگونه صنعت مد به تغییرات مذهبی کمک کرده است از گردنبندهای ضربدری گرفته تا طرح های مد با الهام از عادات راهبه ها، منابع مد چگونه مسیحیت را تفسیر کرده اند؟ و به نوبه خود، این تفاسیر چگونه مفاهیم دین را در ایالات متحده شکل داده است؟ Religion in Vogue به بررسی تاریخ درهم تنیده مسیحیت و صنعت مد می پردازد. لین اس نیل با استفاده از طیف متنوعی از منابع مد، از جمله طرح‌ها، جواهرات، مقالات در مجلات مد، و تبلیغات، نشان می‌دهد که چگونه در نیمه دوم قرن بیستم صنعت مد مدرن مسیحیت زیبایی‌شناسانه را ایجاد کرد و آن را به یک محصول مصرفی تبدیل کرد. . صنعت مد، مصرف‌کنندگان را اجتماعی می‌کرد تا دین را مد روز و به‌عنوان وسیله‌ای زیبا برای سبک زندگی ببینند – چیزی که باید به‌عنوان بیان هویت و سلیقه شخصی نمایش داده شود، مصرف شود و تجربه شود. مذهب چیزی بود که باید توسط کسانی که پیشرفته و شیک بودند، پذیرفت و به نمایش گذاشت، و نه تنها در حوزه محافظه کاران سیاسی. نیل در نهایت به این نتیجه می‌رسد که صنعت مد از طریق زیبایی‌شناسی مسیحیت، ابزاری را برای آمیختن عناصر سنتی دین - مانند اعمال آیینی، رویدادهای معجزه‌آسا و مفاهیم الهیاتی - با فرهنگ مدرن به آمریکایی‌ها ارائه کرده است و بعد جدیدی را در تجربه شخصی دین آشکار می‌کند. .

ترجمه ماشینی : رسانه های جذاب برای یهودیان آمریکایی، مانند سایر جوامع مذهبی در ایالات متحده، برای چندین نسل، موضوعی مداوم بوده است. یهودیان، خدا و نوار ویدئویی بررسی پیشگامانه تأثیر فناوری های جدید ارتباطی و شیوه های رسانه ای بر زندگی مذهبی یهودیان آمریکایی در قرن گذشته است. نمونه های شاندلر از ضبط های اولیه موسیقی کانتوریال تا گسترش حسیدی در اینترنت را شامل می شود. در این بین، او پخش رادیو و تلویزیون جهانی اواسط قرن بیستم، مستندات ویدئویی آیین‌های چرخه زندگی، نمایش‌های موزه‌ها و شیوه‌های توریستی را به عنوان ابزاری برای درگیر کردن هولوکاست به‌عنوان یک سنگ محک اخلاقی، و نقش فرهنگ مادی تولید انبوه در یهودیان بررسی می‌کند. پاسخ به جشن کریسمس آمریکایی شاندلر استدلال می‌کند که تأثیر این رسانه‌ها و سایر رسانه‌ها بر یهودیت آمریکایی متنوع و گسترده است: آنها نقش روحانیت را به چالش کشیده‌اند و ماهیت مناسک را تغییر داده‌اند. ابداعات در اعمال مذهبی و دانش پژوهی و همچنین تلاش برای حفظ آداب و آموزه های سنتی را تسهیل کرد. مکان هایی را برای ارتباط با همسایگان غیریهودی و ترویج دینداری بیشتر در میان یهودیان ایجاد کرد. حتی مفهوم چیزی که ممکن است یک جامعه مذهبی یهودی یا تجربه معنوی را تشکیل دهد، دوباره تعریف کرد. همانطور که یهودیان، خدا و نوار ویدیویی نشان می‌دهند، تجربیات یهودیان آمریکایی نشان می‌دهد که چگونه تعامل جوامع مذهبی با رسانه‌های جدید در تعریف دینداری در عصر مدرن نقش محوری دارد.

مسئله دین و دینداری همواره از مسائل فکری انسان‌ها بوده است. انسان‌ها بخاطر فطرت درونی خود همواره در طول تاریخ به دنبال پیدا کردن راه‌هایی برای رسیدن به کمال و آرامش ابدی بوده‌اند. به همین خاطر می‌توان مسئله دین و دین داری را از قلب تاریخ بشریت و حتی از ابتدائی‌ترین اجتماعات بشری جستجو کرد. نگاه اندیشمندان در طول تاریخ به مسئله دین خیلی حائز اهمیت می‌باشد؛ به طوری که می‌تواند راهگشا خوبی برای رسیدن به یک هدف خوب باشد. یکی از متفکران تاریخ معاصر بنام دکتر علی شریعتی که از سال ۱۳۲۰ به بعد بعنوان یکی از روشنفکران دینی در ایران مطرح شد نظریاتی در مورد دین و مذهب دارد که در این مقاله به بررسی آن می‌پردازیم.

در ابتدا باید تأکید کرد که این تعریفی است از دین فقط در یک مفهوم عملیاتی، توصیفی از باورهای فعال در یک فرد، متمایز از تعریفی در معنای نهادی، که به الگوهای رفتار مرتبط اشاره دارد...

صور بنیانی حیات دینی (به فرانسوی: Les Formes élémentaires de la vie religieuse) عنوان کتابی است از امیل دورکیم که در ۱۹۱۲ در فرانسه منتشر شد. موضوع کتاب بررسی خاستگاه نخستین شکل از دین است. این کتاب از متون کلاسیک جامعه‌شناسی دین به‌حساب می‌آید. دورکیم در ابتدای کتاب هدف این مطالعه را چنین اعلام می‌کند : «هدف ما مطالعهٔ ساده‌ترین و بدوی‌ترین دینی است که بشر تاکنون بدان پی‌برده؛ می‌خواهیم این شکل از دین را تحلیل و تبیین کنیم.» ریمون آرون این کتاب را مهم‌ترین، عمیق‌ترین، اصیل‌ترین و گویاترین کتاب دورکیم به‌لحاظ روشن‌کردن منبع الهام فکری او می‌داند. در فارسی دو ترجمهٔ زیر از این کتاب موجود است: 🔺دورکم، داوید امیل (۱۳۸۲)، صور ابتدایی حیات مذهبی، ترجمهٔ نادر سالارزاده امیری و خدامراد فولادی، تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی. 🔺دورکیم، امیل (۱۳۸۳)، صور بن‍یانی حی‍ات دین‍ی، ترجمه باقر پرهام، ته‍ران: نش‍ر مرکز.

در کتاب، ابتدا مباحثی مقدماتی در باب پدیده دینی و دین، دریافت‌های اصلی دین بنیانی (اعم از جان پرستی و طبیعت پرستی)، نیز توتم پرستی مطرح می‌شود. پس از آن دو مبحث شرح و بررسی می‌شود که عبارت‌اند از: باورهای بنیانی (باورهای توتمی و خاستگاه آن) و نگره‌های مناسکی اصلی. نویسنده درباره نتیجه تحقیق خود خاطر نشان می‌کند: "...دین امری به حد اعلا اجتماعی است. تصورات دینی تصوراتی جمعی‌اند بیانگر واقعیت‌های جمعی؛ مناسک دینی شیوه‌های عملی هستند که فقط در درون گروه‌های گردهم آمده پیدا می‌شوند و هدف آنها برانگیختن، زنده نگاه داشتن یا بازسازی برخی حالت‌های ذهنی گروه‌هاست. حال اگر مقولات فکر هم ...دینی باشند پس می‌بایست از طبیعت مشترک در همه امور واقعی دینی بهره‌ای داشته باشند: مقولات هم می‌بایست چیزهایی اجتماعی باشند، فرآورده‌های اندیشه جمعی. حداقل این است...که بگوییم مقولات هم سرشار از عناصر اجتماعی‌اند".

ترجمه ماشینی: مایکل جکسون با تکیه بر کار میدانی قوم نگاری خود در استرالیای بومی و غرب آفریقا، و همچنین بینش هایی از روانکاوی، مطالعات مذهبی، ادبیات و فلسفه هنر، بر چگونگی تأثیر هنر بر دگرگونی ها در زندگی ما تمرکز می کند. هنر فضاهای انتقالی، آیینی یا آرمان‌شهری را باز می‌کند که ما را قادر می‌سازد تا الزامات درونی و محدودیت‌های بیرونی را با هم آشتی دهیم و در نتیجه زندگی‌مان را قابل مدیریت‌تر و معنادارتر می‌کند. هنرسازی به عنوان راهی برای واسطه بین واقعیت های درونی و بیرونی. مایکل جکسون استاد ممتاز ادیان جهان در مدرسه الهیات هاروارد است. او نویسنده کتاب های برنده جایزه مسیرهایی به سوی پاکسازی (1989) و در خانه در جهان (2000) است. جدیدترین کتاب‌های انتشارات دانشگاه کلمبیا شامل به اندازه جهان خردمند است: بازآفرینی انسان‌شناسی فلسفی (2016) و هارماتان: داستانی فلسفی (2015). او همچنین نویسنده کتاب «جدای زندگی: اخلاق، مهاجرت و پرسش رفاه» (2013) است. بین یکی و یکی دیگر (2012)؛ و Lifeworlds: Essays in Existential Anthropology (2012).

ترجمه ماشینی: آناندا آبیسکارا معتقد است که دموکراسی، همراه با هنجارهای سکولار گرامی آن، بر ایده وعده‌ای است که به آینده موکول شده است. ریشه در وعده مسیحایی دموکراسی این باور است که هویت مذهبی - سیاسی - مانند بودایی، هندو، سینهالی، مسیحی، مسلمان یا تامیل - را می توان نقد، خنثی کرد، بهبود داد و تغییر داد، حتی در حالی که از نسل کشی گذشته جدایی ناپذیر باقی می ماند. . او استدلال می کند که این باور ساده دقیقاً همان چیزی است که ما را از به چالش کشیدن خشونت نهفته در حاکمیت سیاسی پسااستعماری منحرف می کند. در عین حال، ما نمی‌توانیم به سادگی مفهوم دموکراتیک را کنار بگذاریم، زیرا این مفهوم عمیقاً در خود مدرنیست، سرمایه‌دار و انسان‌گرا نفوذ می‌کند. ابی‌سکارا در کتاب «سیاست دین پساسکولار» از ما دعوت می‌کند تا میراث‌های اخلاقی-سیاسی خود را بازنگری کنیم، و به آنها نه به‌عنوان مشکل، بلکه به‌عنوان آپوریا، به معنای دریدی، یعنی به‌عنوان تضادها یا بن‌بست‌هایی که قابل حل نیستند، نگاه کنیم. او استدلال می کند که نظریه پردازی انضباطی در دین و سیاست قادر به شناسایی ابهامات مدرنیته پسااستعماری ما نیست. میراث های نابهنجار، که مانند شبح هایی هستند که نمی توان آنها را آرزو کرد، نوع جدیدی از تفکر را می طلبد. این تفکر است که ابیسکارا آن را ماتم و ارث بردن می نامد. عدم ارث بردن روشی برای تعمق در تاریخ است که هم از دوتایی ساده به خاطر سپردن و فراموشی اجتناب می کند و هم دیدگاهی اصیل در مورد میراث، حافظه و زمان ارائه می دهد. Abeysekara در محیط‌ها و فرهنگ‌های ایالات متحده، فرانسه، انگلستان، سریلانکا، هند و تبت قرار دارد. او در ارائه نمونه‌های عینی از دین در زندگی عمومی، وظیفه بازسازی پیش‌فرض‌های ناپدید لیبرالیسم و ​​سکولاریسم را زیر سوال می‌برد. او با خوانش دقیق نیچه، هایدگر، آرنت، دریدا، باتلر، و آگامبن، و همچنین فوکو، اسد، چاکرابارتی، بالیبار و ژیژک، راهی برای اندیشیدن در مورد آینده سیاست پست سکولار به خوانندگان ارائه می دهد که هم پویا و هم خلاق است. درباره نویسنده: آناندا آبیسکارا دانشیار مطالعات دینی در موسسه پلی تکنیک ویرجینیا و دانشگاه ایالتی است. او نویسنده کتاب رنگ‌های لباس: دین، هویت و تفاوت است که برنده جایزه آکادمی دین آمریکا برای بهترین کتاب اول در تاریخ ادیان شد.