مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: در کتاب خدا، زمان و دانش، ویلیام هاسکر به بررسی مسائل عمده مربوط به علم خداوند نسبت به آینده در رابطه با زمان و آزادی انسان می پردازد: پیش آگاهی الهی، دانش میانی و بی زمانی الهی. اگرچه هاسکر بر مباحثی تمرکز می کند که در سی سال اخیر در درون فلسفه تحلیلی صورت گرفته است، اما هاسکر نیز موضوعات را در چارچوب تاریخ تأملات فلسفی و کلامی در مورد این موضوعات قرار می دهد. هاسکر از دیدگاه آزادی خواهانه با ارائه یک سری استدلال ها علیه امکان دانش متوسط ​​شروع می کند. وی سپس تمام روش‌های عمده‌ای را که به وسیله آن‌ها از سازگاری پیش‌دانش و آزادی دفاع شده است، در نظر می‌گیرد و رد می‌کند: این ادعا که حقایق مربوط به باورهای گذشته خداوند، حقایق نرم (یا رابطه‌ای) در مورد گذشته است، این ادعا که ما قدرت خلاف واقع بر گذشته، و این باور که ما قدرت ایجاد یا حتی ایجاد وقایع گذشته را داریم. سپس هاسکر مفهوم خدا را به‌عنوان ابدی بی‌زمان بررسی می‌کند و آن را موقتاً قابل فهم می‌یابد. با این وجود، او ادعا می کند که آموزه بی زمانی الهی جدا از متافیزیک آگوستینی-نوافلاطونی که منبع تاریخی آن بود، انگیزه کافی ندارد. او با استدلال بر دیدگاهی که بر اساس آن آینده باز است و مشیت الهی مستلزم ریسک پذیری است، به پایان می رسد. خدا، زمان و دانش به طور شفاف و جذاب نوشته شده است سهم قابل توجهی در بحث معاصر در مورد آزادی و پیش آگاهی است. بحث و جدل در میان فیلسوفان دین، متافیزیکدانان، و متکلمان ایجاد خواهد کرد.

ترجمه ماشینی: هارتویگ ویدباخ، آرشیو هرمان کوهن، دانشگاه زوریخ. ترجمه ویلیام تمپلر، موسسه تاریخ و فرهنگ یهودی سایمون دوبنو، دانشگاه لایپزیگ

ترجمه ماشینی: اثبات وجود خدا یک جاه طلبی همیشگی فلسفی است. اثبات صندلی راحتی جکپات خواهد بود. استدلال‌های هستی‌شناختی به همان اندازه وعده می‌دهند. این عنصر معروف‌ترین استدلال‌های هستی‌شناختی آنسلم، دکارت، پلانتینگا و دیگران را مطالعه می‌کند. در حالی که حکم این است که استدلال‌های هستی‌شناختی کار نمی‌کنند، اما ما را درگیر پازل‌های فلسفی سرگرم‌کننده می‌کنند، از فلسفه دین تا فلسفه زبان، از متافیزیک تا اخلاق، و فراتر از آن.

ترجمه ماشینی: این کتاب به حضور خدا و حضور اشخاص می پردازد. تجربه حضور خدا یک تجربه دینی شناخته شده در سنت های خداباورانه است. این کتاب استدلال می کند که تجربه حضور افراد یک تجربه اخلاقی مشابه است. همانطور که برای افراد ممکن است به حضور خدا بیایند - این تجربه خارق العاده را داشته باشند - به همین ترتیب ممکن است آنها در حضور افراد بیایند. کلنبرگر بررسی می کند که چگونه حضور در حضور افراد از نظر ساختاری مشابه حضور در حضور خدا است. با ارائه یک تحلیل بسیار متمرکز از دو مفهوم به ظاهر متمایز، که معمولاً تصور می‌شود در زیر شاخه‌های مختلف فلسفه قرار می‌گیرند، فصل‌ها به دقت شباهت‌هایی بین آنها ترسیم می‌کنند. کلنبرگر سپس نشان می دهد که چگونه، مشابه «مرگ خدا»، از دست دادن آگاهی از واقعیت خدا و حضور او، «مرگ افراد» است که به عنوان از دست دادن حس ارزش ذاتی احساس می شود. افراد و حضور آنها این جلد با بررسی پیامدهای اخلاقی و دینی-اخلاقی عینی حضور در حضور افراد، و به‌ویژه پیامدهای حضور در حضور همه افراد، به پایان می‌رسد.

ترجمه ماشینی: این مجموعه از مقالات و بررسی ها در مورد رفتار انسان است (همانطور که همه مقالات هر کسی در مورد هر چیزی است)، و همچنین در مورد محدودیت های داشتن یک اصل و نسب اخیر میمون (8 میلیون سال یا بسیار کمتر بسته به دیدگاه) و گفتار و کردار آشکار در چارچوب روانشناسی ذاتی ما همانطور که در جدول عمدی ارائه شده است. همانطور که ریچارد لیکی تکامل‌شناس معروف می‌گوید، مهم است که به خاطر داشته باشیم نه اینکه ما از میمون‌ها تکامل یافته‌ایم، بلکه از هر جهت مهم، ما میمون هستیم. اگر به همه درک واقعی از این داده می شد (یعنی بوم شناسی و روانشناسی انسانی تا در واقع کنترلی بر خود به آنها بدهد)، شاید تمدن فرصتی پیدا می کرد. به هر حال، رهبران جامعه به اندازه افراد تشکیل دهنده خود به چیزها تسلط ندارند و بنابراین فروپاشی در هرج و مرج و دیکتاتوری اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. از آنجایی که فلسفه خاص اساساً همان روانشناسی توصیفی اندیشه (رفتار) درجه بالاتر است و مسائل فلسفی نتیجه روانشناسی فطری ما هستند یا به قول ویتگنشتاین به دلیل عدم تیزبینی زبان در سراسر گفتمان بشری جریان دارند. و رفتار، بنابراین نه تنها در «علوم انسانی» فلسفه، جامعه شناسی، مردم شناسی، علوم سیاسی، روانشناسی، تاریخ، ادبیات، دین و غیره، بلکه در «علوم سخت» فیزیک، نیاز بی پایان به تحلیل فلسفی وجود دارد. ، ریاضیات و زیست شناسی. این امری جهانی است که سؤالات بازی زبانی را با سؤالات علمی واقعی در مورد اینکه حقایق تجربی چیست مخلوط کنید. علم گرایی همیشه وجود دارد و استاد آن را از مدت ها قبل در برابر ما گذاشته است، یعنی ویتگنشتاین (از این پس W) که با کتاب های آبی و قهوه ای در اوایل دهه 1930 شروع شد. اگرچه من کتاب را به بخش‌هایی در مورد فلسفه و روان‌شناسی، دین، زیست‌شناسی، «علوم سخت» و سیاست/جامعه‌شناسی/اقتصاد تقسیم می‌کنم، اما اگر کسی بداند چگونه به آنها نگاه کند، همه مقالات، مانند همه رفتارها، ارتباط نزدیکی با هم دارند. همانطور که اشاره کردم، توهم پدیدارشناختی (فراموشی سیستم خودکار ما 1) جهانی است و نه تنها در سراسر فلسفه بلکه در سراسر زندگی گسترش می یابد. من مطمئن هستم که چامسکی، اوباما، زاکربرگ و پاپ باور نمی کنند اگر به آنها گفته شود که از مشکلاتی مشابه با هگل، هوسرل و هایدگر رنج می برند، یا اینکه آنها فقط از نظر درجه با معتادان به مواد مخدر و جنسی تفاوت دارند که انگیزه آنها برانگیختگی است. قشر پیشانی آنها با انتقال دوپامین (و بیش از 100 ماده شیمیایی دیگر) از طریق تیغه شکمی و هسته اکومبنس، اما به وضوح درست است. در حالی که پدیدارشناسان تنها زمان زیادی از مردم را تلف کردند، آنها زمین و آینده فرزندان خود را تلف می کنند. امیدوارم این مقالات به تفکیک مسائل فلسفی استفاده از زبان از مسائل واقعی علمی کمک کند و به نوعی مانع فروپاشی تمدن شود یا حداقل روشن شود که چرا محکوم است