مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

عقيدة الشيعة و هو كتاب عن تاريخ الإسلام في إيران و العراق، تألیف «دوایت م. رونلدسن»، کتابی است درباره اعتقادات شیعه امامیه که به قلم «ع.م»، از انگلیسی به عربی ترجمه شده است. کتاب، مشتمل بر مقدمه مترجم و متن اثر در سی‌ و سه باب است. پنج باب اول کتاب پیرامون موضوع خلافت و امام على (علیه السلام) است. از باب ششم تا باب بیست‌ویکم به ترتیب به ائمه اطهار (علیهم السلام) و مشاهد آنها اختصاص یافته است. در دیگر ابواب کتاب نیز دیدگاه شیعه در موضوعاتی چون وکلای اربعه، زیارت قبور فرزندان ائمه (ععلیهم اسلام)، ظهور، مجتهدان شیعه، عصمت انبیا و شفاعت بررسی شده است. مترجم در مقدمه‌اش بر کتاب چنین می‌نویسد: هنگامی ‌که در حال نگارش کتابی درباره شیعه دوازده‌امامی بودم، به کتابی از رونلدسن دست یافتم. شیوه و طریقه نگارش کتاب مرا شگفت‌زده کرد. معتقدم که آن اولین کتاب غربی است که موضوع شیعه دوازده‌امامی را جامع و کامل بحث کرده است. تصمیم گرفتم که فهم آن را برای کسانی که جز زبان عربی را نمی‌دانند و می‌خواهند از مذاهب و معتقدات دینی اطلاع یابند، آسان کنم. پس به ترجمه و نشر آن اقدام کردم نویسنده اطلاعات تاریخی - جغرافیایی خوبی را در اختیار خواننده قرار می‌دهد؛ روندلسن آداب و رسوم شیعیان را نیز مورد مطالعه قرار داده است. نویسنده، أخبار الطوال ابوحنیفه دینوری را مطمئن‌ترین منبع شیعی می‌داند که از اتفاقات پس از شهادت امام على (علیه السلام) و شرایطی که امام حسن (علیه السلام) برای واگذاری خلافت و صلح با معاویه تعیین کرد، خبر می‌دهد

الانتفاضات الشيعيّة عبر التاريخ، به زبان عربى، تأليف نويسنده لبنانى، هاشم معروف الحسنى است كه چهره راستینی از تاریخ تشیّع ارائه و نمودارهایی از جریان خلافت اسلامی و آراء شیعه و دیگران درباره حکّام جائر، جنایات امویان و تلاش های آنان در تحریف اسلام را نشان می دهد. نويسنده، پس از طرح مباحث مقدماتى، به تبيين مراحل جنبش‌هاى شيعى مى‌پردازد. وى نخستين جنبشى را كه در اسلام بر ضد فرمانروايان وقوع يافته، قيام مهاجر و انصار در زمان خليفه سوم عثمان بن عفان مى‌داند. اين انقلاب داراى ويژگى‌هاى شيعى بود؛ زيرا عمار بن ياسر و ابوذر و ساير دوستان على (علیه السلام) در ضديت با انحراف و سلطه و سوء استفاده مروانيان و ديگر امويان و ياران آنها كه در طول خلافت عثمان ادامه داشت، بيش از ديگران سختگير و استوار بوده‌اند. بخش انتهايى كتاب به واقعه كربلا و حوادث و قيام‌هاى پس از آن پرداخته است. قيام مردم مدينه، قيام توّابين، قيام مختار ثقفى و قيام زيد بن على و مانند آن در ادامه مورد بررسى قرار گرفته است. در فهرست مطالب این کتاب، این عناوین به چشم می خورند: اصالت تشیّع، سرنوشت خلافت، موضع مسلمانان در برابر حکمرانان ستمگر، سلاح جبر، عدالت صحابه، روش امامان شیعه در برابر سلاح های امویان، مراحل جنبش های شیعی، کشته شدن حجر و یارانش، قیام امام حسین علیه السلام ، پس از کشتار کربلا، قیام مردم مدینه، توّابین، مختار، زید، یحیی بن زید، عبداللّه بن معاویه و ابومسلم خراسانی.

واقعۀ عاشورا، از آغاز زبان و ادبیات فارسی در شعر بيشتر شاعران ایران زمین، تجلی داشته‌است. این واقعۀ سترگ چنان‌که بیشتر محققان اذعان دارند، حادثه‌ای داراي ابعاد مختلف و چند وجهی به شمار می‌آید و شاعران فارسی زبانبا رویکرد‌های متفاوتی به این واقعۀ عظیم نگریسته‌اند. در این بین، ابعاد تراژیک و عرفانی بیشترین بازتاب را در سیر شعر عاشورایی داشته‌اند و ابعاد حماسی و پیام‌های عاشورا کمتر مورد توجه قرار گرفته است. امّا بعد از انقلاب اسلامی ایران، تفاوت عمده‌ای در نگرش شاعران بزرگ کشور به واقعۀ عاشورا ایجاد می‌شود. تقربیاً همۀ ابعاد و رویکرد‌های واقعۀ عاشورا در شعر عاشورایی انقلاب تجلی می‌یابند. رویکرد حماسی که حلقۀ مفقوده در طول تاریخ شعر عاشورایی ادبیات فارسی به شمار می‌رفت، دراین دوره دوباره احیا می‌شود. ابعاد تراژدی این حادثۀ عظیم، با قرار گرفتن در کنار ابعاد دیگر این واقعه، از آن رکود و ایستایی که گرفتار آن شده‌بود، رهایی می‌یابد و به جایگاه واقعی خود دست می‌یابد. عرفان و حماسه نیز بعد از فرسنگ‌ها فاصله‌به هم می‌پیوندند و بالاخره پیام‌های عاشورا نیز در شعر عاشورایی انقلاب، در کانون توجه شاعران قرار می گیرد.ولایت مداری، نگاه تحلیلی به واقعة عاشورا، پیوند عرفان و حماسه، پیروزی خون بر شمشیر و استمرار عاشورا از ویژگی‌های مهم شعر عاشورایی انقلاب اسلامی است، که از آغاز شعر عاشورایی تا قبل از دوران انقلاب اسلامی، این خصیصه‌های مهم و حیاتی كمتر منعكس شده‌اند و این مسأله خود، گواه اهمیت و غنای شعر عاشورایی انقلاب اسلامی می‌باشد.

کتاب أجوبة مسائل جیش الصحابة توسط علی الکورانی العاملی به رشته تحریر در آمده است. سپاه صحابه، از گروه‌ های تروریستی در پاکستان می باشد که تأسیس آن، مصادف با سالهای اولیه پیروزی انقلاب اسلامى در ايران بوده و هدف از تأسیس آن جلوگیری از تأثيرگذارى انقلاب اسلامى ايران بر مردم پاكستان بوده است. همچنین يكى از اهداف مهم این گروه مبارزه با عزادارى امام حسين (ع) می باشد آنان در مجله خودشان با نام "خلافت راشده" بارها مسائل و اشکالاتی را بر علیه شیعیان و مقدسات آنان مطرح كرده اند. کتاب حاضر حاوی پاسخ به سؤالاتی می باشد که خطاب به علمای شیعه در مجله خلافت راشده پاکستان وابسته به گروه تروریستی سپاه صحابه در چهل و چهار سؤال و اشکال درج گردیده که عده ای از پاکستانی ها به دلیل اهمیت جواب این مسائل از مؤلف تقاضای پاسخگویی آن را کرده اند. این کتاب شامل مقدمه و بیست و نُه مبحث می باشد. بعضی از مباحث آن عبارتنداز: ازدواج ابوبکر و اسماء بنت عمیس، نسب شرعی متحقق به پدر می شود؟، آل محمد (ص) و اهل بیت (ع) چه کسانی اند؟، حضرت زهرا (س) فدک را از ابوبکر مطالبه کرد، آیا تشیع در عهد پیامبر اسلام (ص) موجود بوده؟، آیا امام علی (ع) مذهب اهل سنت را رد کرده است؟، آیا اعتراض حضرت زهرا (س) به سبب تزویج با امام علی (ع) صحیح می باشد؟، آیا پیامبر اسلام و و ائمه از آل ایشان (ص) افضل از کل انبیاء هستند؟، آیا امام علی (ع) با پیامبر اسلام (ص) با هم در معراج بودند؟، آیا کسانی که امام حسین (ع) را به شهادت رسانیدند شیعه بودند؟ و... مؤلف پس از بررسی سؤالات و اشکالات مطرح شده در مجله خلافت راشده توسط تروریستهای سپاه صحابه پرداخته و به این نتیجه رسیده است که به رغم اینکه این سؤالات و اشکالات از سطح علمی پایین و عادی برخوردار بوده. اما ایشان برای دفع شبهات مطرح شده و دفاع از مذهب اهل بیت (ع) به جوابدهی از این سؤالات و اشکالات پرداخته است.

کتاب محاضرات حول دور الصحابة فی النهضة الحسینیة و جواز لعن یزید فی القرآن و السنة توسط محمد جعفر الطبسی به رشته تحریر در آمده است. شک و تردیدی نیست که امت اسلامی در مقابل قیام حضرت سید الشهداء (ع) مسؤول بودند. و بر مسلمین واجب بود که حول نصرت و یاری حضرت سید الشهداء (ع) اقدام نمودند. به دلیل اینکه ایشان برای احیای دین جدشان پیامبر اسلام (ص) و احیای امر بمعروف و نهی از منکر قیام نمودند. و منکر در عصر حضرت سید الشهداء (ع) وجود بنی امیه و استهزای دین و احکام اسلامی و رسول اعظم (ص) توسط آنان بود. پس بر امت اسلامی دفاع از حیثیت و محدوده اسلام و قرآن لازم بود. مؤلف این اثر درصدد است تا به بیان نقش اصحاب رسول الله (ص) هنگام خروج امام بسوی عراق یا کوفه در منطقه حجاز یا در مناطق و اماکن دیگری بودند و سید شباب اهل الجنة (ع) را یاری نکردند و مهمتر از آن بعضی از این اصحاب امور و اوضاع را برای مرتکب شدن یزید آن جرائم و منکرات که مثل آن در تاریخ انسانیت نبوده است، هدایت نمودند. این کتاب شامل مقدمه و ده مطلب می باشد. به ترتیب مطالب عبارتند از: جواز لعن کردن یزید از خلال قرآن کریم، کلام احمد بن حنبل پیرامون لعن کردن یزید، وقفه کوتاه با ذهبی، جواز لعن کردن یزید در روایات، لعن کردن یزید در کلمات اعلام، کفر یزید، تارک الصلاة بودن یزید و معتاد به خمر و شراب بودن او، یزید در نظر صحابه و تابعین، سؤال از ذهبی، چه کسی احتمال دارد مسؤلیت این جرائم بزرگ را بر عهده بگیرد؟ مؤلف پس از بررسی پیرامون اصحاب پیامبر (ص) در نهضت و قیام امام حسین (ع) و جواز لعن یزید در قرآن و سنت به این نتیجه رسیده است که بزرگترین فجایع و جرائم و منکرات توسط یزید صورت گرفته است و جواز لعن یزید در خلال قرآن و روایت آمده است و کفر یزید نیز ثابت گردیده است.

"برقعی در ادامة توبیخ نظریه عشق‌محورانه در قیام حسینی، اشعاری از درویش صفی‌علیشاه را می‌آورد که از مقابله عقل و عشق در کربلا سخن گفته است: همچنین در کربلا سلطان عشقعقل آمد راه او را سخت بستعقل راهش از ره و قانون گرفتعاقبت عشقش به رفتن رهنمونآفتاب عشق میدان تاب شدذوالجناح عشق آتش خوی شد چون روان گردید بر میدان عشقعشق آمد از دو کونش رخت بستعشق کامش بر نشان خون گرفترفت و گفت انا الیه راجعونعقل آنجا برف بود و آب شدبی‌زبان انی انا لله گوی شد (صفی علیشاه، همان: 418) سپس از این فرصت برای حمله به صوفیان و درویشان بهره می‌برد و با بیان شگفت‌آوری می‌نویسد: راستی امام را مسخره کرده. گویا این شعر معروف مولانا در دیوان شمس را نیز می‌توان در این باب مورد توجه قرار داد که دربارة واقعة کربلا، مولوی مادة «عشق» و «عقل» را در توالی یکدیگر قرار داده است: کجایید ای شهیدان خداییکجایید ای سبک روحان عاشقکجایید ای ز جان و جا رهیده بلاجویان دشت کربلاییپرنده‌تر زمرغان هواییکسی مر عقل را گوید کجایید؟ بنابراین، ویژگیهای چند بعدی و جامع‌الاطراف قیام حسینی اقتضا می‌کند که رابطه‌ای فراگیر و گسترده‌ میان ابعاد و جنبه‌های متنوع این قیام برقرار شود، تا اولا هرکسی طبق ظرفیت وجودی‌اش از این کانون کسب فضیلت و معرفت نماید و ثانیا مناسبات جامع به عنوان سدی در برابر انحرافات احتمالی و یا بازسازی اندیشه و بینش نوسازی انگیزش و گرایش به واقعة عاشورا باشد تا اهداف امام حسین× در انگیزشهای عاطفی و شور و شوق ظاهری گم نشود و ارتباطات روحی- معنوی با اندیشه‌های خودمحورانه به محاق نرود و عرفان و اشراق از سطح و ساحت این نهضت توحیدی زدوده نشود و از آن سو تعصبات و گرایشهای صوفیانه و درویش‌منشانه، برهان و تفکر و عقلانیت را از حیز انتفاع نیندازد و از مرکزیت قیام حسینی به حاشیه نراند."