مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

جستجو در برای عبارت

شامل عبارت باشد

تنها فراداده‌های دارای منابع دیجیتالی را بازیابی کن

نوع منبع:

فرمت:

مرتب سازی بر اساس و به صورت وتعداد نمایش فرارداده در صفحه باشد جستجو

8 9 10 11 12 13 14 15 16 17

تعداد رکورد ها : 509

عنوان :

السلفية والسلطة: تعاون استراتيجي أم مأزق قاتل

نویسنده:

طيبي غماري .

نوع منبع :

مقاله

منابع دیجیتالی :

نسخه PDF

کلیدواژه‌های اصلی :

سلفیه (فرق اسلامی) , وهابیت (فرق اسلامی) , سلفیه تکفیری وهابی عربستان (فرق اسلامی)

چکیده :

ترجمه ماشینی: پس از حوادث 11 سپتامبر ، سلفی گری مورد توجه اکثر محققان متخصص در مطالعات اسلامی قرار گرفت. هدف اصلی این موج از مطالعات و تحقیقات ، درک منابع فکری ، سیاسی و اجتماعی سلفی گری ، به منظور درک پیامدهای این جنبش دینی بود که از اصلاحات دینی یا اجتماعی محدود اولیه فراتر رفته است. دیگر بر هیچ کس پوشیده نیست که همه مطالعاتی که روند سلفی گری را توضیح می دهند ، موافقند که ریشه های اولیه آن به طور ارگانیک در نسخه های مختلف پی در پی آن با دولت عربستان سعودی مرتبط است. در این مقاله ، پس از تلاش برای تعریف مفهوم سلفی گری ، سعی خواهم کرد نشان دهم که چگونه سلفی گری در نتیجه "عهد مقدس" بین محمد بن عبدالوهاب و محمد بن سعود ایجاد شد ، دورانی که اجازه تقسیم قدرت را داد. قدرت در کشور به دو قسمت تقسیم شد، یکی قسمت اجتماعی و مذهبی ، که به خاندان شیخ واگذار شده بود ؛ مورد دوم سیاسی ، اقتصادی و امنیتی است که در آن قدرت به آل سعود واگذار شده است. من همچنین توضیح خواهم داد که این عهد مقدس بسیار تحت تأثیر "قرارداد بنیانگذار" که بین اعضای خانواده سلطنتی منعقد شده بود و "پیمان پلید" ای که خانواده سلطنتی با عامل خارجی برقرار کرد می باشد، و تعامل بین سه مورد "عهد" و "پیمان" و "قرارداد"، عاملی است که بسیاری از تناقضات و تجدید نظرهای سلفی را توضیح می دهد.

مشخصات اثر

عنوان :

فرایند شکل‌گیری اصطلاح «نواقض الاسلام» و کاربرد آن در تألیفات سلفیت نوین

نویسنده:

رسول چگینی

نوع منبع :

مقاله

منابع دیجیتالی :

متن

کلیدواژه‌های اصلی :

ارتداد , سلفیه (فرق اسلامی) , وهابیت (فرق اسلامی) , نواقض الاسلام

چکیده :

اصطلاح «نواقض الاسلام» به‌معنای اموری است که ارتکاب آنها موجب ارتداد ‏و خروج شخص از دایرۀ اسلام می‌شود. این اصطلاح در آیات قرآن، روایات نبوی، ‏سخنان صحابه و تألیفات علمای اهل‌سنت استعمال نشده است و نخستین فردی ‏که آن را برای موجبات ارتداد به‌کار برد، محمد بن عبدالوهاب است. وی ده مورد ‏از موارد مهم نواقض الاسلام را نام می‌برد که از مهم‌ترینِ آنها، واسطه‌قراردادن ‏میان خود و خداست. پیش از او، ابن‌تیمیه بدون ذکر این اصطلاح و به‌عنوان ‏مواردی که اسلام را از بین می‌برد، مصادیق نواقض ‌الاسلام را در تألیفات خود ‏آورده است.‏

مشخصات اثر