مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این ایده که انسان ها مستعد سوگیری های گسترده و سیستماتیک هستند، بر مطالعه روانشناختی تفکر و تصمیم گیری غالب شده است. نتیجه ای که اغلب گرفته شده این است که مردم غیرمنطقی هستند. با این حال، در دهه‌های اخیر، تعدادی از روانشناسان شروع به زیر سؤال بردن ادعاها و یافته‌های کلیدی در تحقیقات در مورد تعصبات انسانی کرده‌اند. به ویژه، مجموعه ای از تحقیقات تحت عنوان عقلانیت تطبیقی (از این پس AR) گرد هم آمده اند. نظریه پردازان AR استدلال می کنند که افراد را نباید بر اساس اصول رسمی عقلانیت ارزیابی کرد، بلکه باید بر اساس اهدافی که در نظر دارند ارزیابی شوند. علاوه بر این، نظریه‌پردازان AR معتقدند که این نتیجه‌گیری که افراد غیرمنطقی هستند، پشتیبانی نمی‌شود: افراد اغلب پس از ارزیابی در برابر اهدافشان و با توجه به محدودیت‌های شناختی و بیرونی تحمیل‌شده توسط محیط، به‌طور چشمگیری موفق هستند. رشد ادبیات پیرامون AR چیزی است که انگیزه تحقیق حاضر را فراهم می کند، و ارزیابی قابل قبول بودن چالش AR برای تحقیق در مورد سوگیری های انسانی، هدف این پایان نامه است. تحقیق من چندین جنبه از این چرخش پیشنهادی در مطالعه تجربی عقلانیت را تحلیل می‌کند و یکی از اولین ارزیابی‌های آگاهانه فلسفی از چشم‌انداز AR را ارائه می‌دهد. اول و مهمتر از همه، پایان نامه من به دنبال ارائه یک دفاع واجد شرایط از پروژه AR است. از یک سو، من با نظریه پردازان AR موافقم که در مطالعه تفکر و تصمیم گیری جا برای یک انقلاب مفهومی وجود دارد: در حالی که معمولاً استدلال می شود که رفتار و شناخت باید در برابر اصول رسمی عقلانیت ارزیابی شود، من بر اهمیت آن تاکید می کنم. ارزیابی رفتار در برابر اهدافی که افراد در نظر دارند. با این حال، من همچنین ادعا می‌کنم که نظریه‌پردازان AR تاکنون نتوانسته‌اند شواهد قانع‌کننده‌ای در حمایت از جاه‌طلبانه‌ترین و خوش‌بینانه‌ترین تزهای خود درباره عقلانیت افراد ارائه کنند. به طور خاص، من شواهد زیادی ارائه می‌دهم که نشان می‌دهد مردم اغلب در دستیابی به اهداف احتیاطی و معرفتی ناموفق هستند و استدلال می‌کنم که نظریه‌پردازان AR روشن نکرده‌اند که در پرتو این شواهد، چگونه می‌توان از ادعاهای خوش‌بینانه درباره عقلانیت انسانی دفاع کرد.

ترجمه ماشینی: چرا تصور می کنیم که ادراک حسی منبع دقیق اطلاعات در مورد محیط فیزیکی است؟ به طور کلی تر، آیا می توان نشان داد که روش های اساسی شکل گیری باورها قابل اعتماد هستند؟ در این کتاب، یک فیلسوف تحلیلی برجسته با این مشکل کلاسیک از طریق بررسی دقیق ادراک حسی، که منبع باورهایی است که بیشترین اطمینان را به آن داریم، مواجه می‌شود. ویلیام پی آلستون با ارزیابی دقیق استدلال‌های موجود به این نتیجه می‌رسد که نشان دادن این که ادراک حسی منبع قابل اعتمادی از باورها است، به هیچ طریق غیر دایره‌ای ممکن نیست. آلستون به طور کامل استدلال های اصلی را که برای پایایی ادراک حسی ارائه شده است، بررسی می کند، از جمله استدلال هایی از انواع مختلفی از موفقیت هایی که با تکیه بر ادراک حسی به دست می آوریم، استدلال هایی که برخی از ویژگی های تجربه حسی ما به بهترین شکل با این فرض توضیح داده می شوند. یک راهنمای دقیق، و استدلال هایی مبنی بر اینکه چیزی از لحاظ مفهومی نامنسجم در مورد این ایده وجود دارد که ادراک حسی قابل اعتماد نیست. او نتیجه می‌گیرد که همه این استدلال‌ها که به طرق دیگر رد صلاحیت نشده‌اند، از نظر معرفتی دایره‌ای هستند، زیرا از مقدماتی مبتنی بر منبع مورد بحث استفاده می‌کنند. آلستون سپس پیشنهاد می‌کند که مناسب‌ترین پاسخ به عدم امکان نشان دادن قابل اعتماد بودن منابع اساسی باورهای ما، توسل به عقلانیت عملی درگیر شدن در برخی از شیوه‌های شکل‌دهنده اعتقاد اجتماعی است. قابلیت اطمینان ادراک حسی مورد استقبال معرفت شناسان، دانشمندان علوم شناختی و فیلسوفان علم قرار خواهد گرفت.

در مواجهه با تنوع نظام‌های منطق سه نظریه معرفی شده است؛ انحصارگرایی، کثرت‌گرایی و ابزارگرایی. انحصارگرایان تنها یک نظام منطق را صحیح می‌دانند، کثرت‌گرایان همۀ نظام‌های منطق را صحیح می‌دانند و ابزارگرایان هیچ نظام منطق را صحیح نمی‌دانند. (صحت منطق برای‌شان موضوعیت ندارد) نظریه‌ای که در این جستار معرفی می‌شود شمول‌گرایی است. شمول‌گرایی نه انحصارگرایی است؛ چون بیش از یک نظام منطق را صحیح می‌داند و نه کثرت‌گرایی است؛ چون همۀ نظام‌های منطق را صحیح نمی‌داند و نه ابزارگرایی است؛ چون صحیح و ناصحیح بودن نظام منطق برایش موضوعیت دارد. ابن‌سینا نیز با تنوع در دانش منطق روبرو بوده است: منطق ارسطویی و منطق رواقی-مگاری. او در این مواجهه انحصارگرا نبوده است؛ زیرا اگر چنین بود یکی را انتخاب می‌کرد و دیگری را وامی‌نهاد. وی کثرت‌گرا هم نبوده است؛ زیرا اگر چنین بود هر دو را بدون دخل و تصرف و بی‌کم‌و‌کاست بر می‌گرفت. ابن سینا ابزارگرا نیز نبوده است؛ زیرا صحت نظام منطق برای او موضوعیت داشته است.

در روایت رایج از مدرنیته، جوهرۀ مدرنیته قول به خودآیینی و نفی هر گونه مرجعیت (از جمله مرجعیت دینی) تلقی می‌شود. در عین حال، ادعا شده که «گواهی» با «مرجعیت» تفاوت ماهوی دارد. به عبارت دیگر، ادعا شده که پذیرش گواهی، به مثابه یکی از منابع معرفت و توجیه، به معنای موافقت با توسل به مرجعیت و تعبد نیست و منافاتی با عقلانیت مدرن و خودآیینی انسان ندارد. این تلقی دلالت‌های مهمی برای معرفت‌شناسی دینی دارد. در این مقاله ابتدا با رجوع به سخنان فلاسفۀ مدرنِ کلاسیک نشان داده می‌شود که تفسیر مذکور از مدرنیته ناصواب است. در ادامه تفکیک میان گواهی و مرجعیت نقد و بیان می‌شود که باور مبتنی بر گواهی ذاتاً ملازم با توسل به مرجعیت منشأ گواهی است، و تفکیک این دو مقوله از یکدیگر ناممکن است. آنگاه، دو نقد عمدۀ دیگر بر ایدۀ خودآیینی که توسط معرفت‌شناسان معاصر ارائه شده طرح می‌شود. نتیجه پایانی این است که ایدۀ خودآیینی ایدۀ قابل دفاعی نیست و پذیرش مرجعیت دیگری، با شرایط خاص، منافاتی با عقلانیت ندارد، بلکه مقتضای عقلانیت است.

ترجمه ماشینی: در این کتاب، سخنرانی های امانوئل کانت از W. V. Quine با عنوان Science and Sensibilia برای اولین بار به زبان انگلیسی منتشر شده است. این سخنرانی‌ها نشان‌دهنده مرحله مهمی در توسعه تفکر بعدی کواین است، جایی که او در شرح خود از مراحل از تحریک حسی تا نظریه علمی، و در استفاده بیشتر از آنها برای ارزیابی میزان ذهنی، صریح‌تر در مورد اهمیت محدودیت‌های فیزیکی واژگان قابل دفاع است این سخنرانی‌ها که به‌عنوان یک واحد در نظر گرفته می‌شوند، شکاف مهمی را در درک ما از پیشرفت فلسفی او از اثر او در سال 1973 با نام «ریشه‌های مرجع» تا آثار بعدی‌اش پر می‌کنند. این جلد همچنین حاوی مقدمه ای است که محتوای و اهمیت فلسفی سخنرانی ها را بیان می کند. علاوه بر این، چندین مقاله نوشته شده توسط محققان برجسته فلسفه کواین بینش بیشتری در مورد مسائل مهم مطرح شده در سخنرانی ها ارائه می دهد.