جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : نویسنده با نشان دادن درک استادانه ای از متون، نشان می دهد که چگونه دیگری بودن خود را بر سارتر اگزیستانسیالیست تحمیل می کند و به تدریج او را مجبور می کند که درک خود از آگاهی را به عنوان قادر مطلق تغییر دهد. موضوع کشف امر اجتماعی و ادغام مفهومی آن توسط سارتر در آگاهی فردگرایانه او است. -فلسفه گرا." - توماس آر. فلین "این کتاب علمی بسیار موفق و قابل دسترس... همزمان مروری مختصر و روشن بر آثار فلسفی سارتر است... و بررسی تازه ای از مجموعه آثار سارتر." -انتخاب «بحث تحسین‌برانگیز واضح و فشرده بوش برای محققان سارتر خواندنی ضروری است، زیرا با قدرت به بسیاری از موضوعاتی که آنها را از هم جدا می‌کند می‌پردازد...» - اخلاق «... مروری مفید بر تکامل اندیشه سارتر...» - بررسی سیاست "... یک ارزیابی مجدد فکری از حرفه فلسفی سارتر." - انسان و جهان "... بررسی مختصر و غنی از اسناد..." - مطالعات بین المللی در فلسفه

ترجمه ماشینی : ژان پل سارتر یکی از برجسته ترین آتئیست های قرن بیستم بود. اما فلسفه او توسط نویسندگان و مضامین کلامی به گونه‌ای بود که قبلاً مورد تأیید قرار نگرفته بود. در کتاب سارتر و الهیات، کرک پاتریک شکل‌گیری فلسفی سارتر را بررسی می‌کند و به ندرت درباره آثار اولیه بحث می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه و کدام الهیات تفکر سارتر را شکل داده است. او همچنین نشان می‌دهد که فلسفه سارتر - به‌ویژه هستی و نیستی و اگزیستانسیالیسم یک انسان‌گرایی است - به چندین الهیات برجسته قرن بیستم کمک کرد که ردیه‌ها و تخصیص‌های متکلمان کاتولیک، پروتستان، ارتدکس و آزادی‌بخش را بررسی کردند. رگه نفوذ ناپذیری بر آثار سارتر که تفاوت های مفهومی او را از سنت پدیدارشناسی آلمانی روشن می کند. و برای الهی‌دانان، بینش‌هایی را در مورد یک بی‌خدایی آگاهانه از الهیات ارائه می‌کند که واکنش‌هایی را از سوی برخی از بزرگترین الهی‌دانان قرن بیستم برانگیخت - بی‌خدایی که امروزه هنوز می‌توانیم از آن چیزهای زیادی بیاموزیم.

ترجمه ماشینی : مفهوم تکنیکی و چند وجهی ژان پل سارتر از جادو برای درک عناصر اساسی فلسفه اولیه او (1936-1943)، به ویژه درک او از ایگو، احساس، تخیل و ارزش، مرکزی است. دانیل اوشیل رشته جادو را در سراسر آثار فلسفی اولیه سارتر دنبال می کند. اولاً، کار سارتر در مورد ایگو (1936) شکل شخصی و بازتابی از آگاهی را نشان می‌دهد که به طور جادویی در سطح ماقبل بازتابی قرار می‌گیرد. ثانیاً، عاطفه (1938) ذاتاً برای سارتر جادویی است، زیرا ویژگی‌های عاطفی در اشیاء به وجود می‌آیند و در نتیجه دنیای عمل‌گرایی را به دنیایی از اسارت تبدیل می‌کنند. ثالثاً، تحلیل‌های The Imaginary (1940) نشان می‌دهد که هر چیزی که ما تصور می‌کنیم، ایجاد خودبه‌خودی آگاهی است که این قدرت را دارد که ما را مسحور و غوطه‌ور کند، حتی تا حدی که تصاویر بر ما تأثیر می‌گذارند. اوشیل که با نظام هستی‌شناختی وجود و نیستی سارتر (1943) به اوج می‌رسد، استدلال می‌کند که سارتر این مفهوم را کنار نمی‌گذارد، بلکه در واقع ریشه‌های هستی‌شناختی را برای آن فراهم می‌کند. این امر در تحلیل های سارتر از ارزش، مالکیت و زبان بیشتر مشهود است. بخش دوم نشان می دهد که چگونه چنین جادوی سارتری برای تعدادی از مطالعات موردی مشخص: هنر، تبلیغات، نژادپرستی و حماقت، و نمونه های خاصی از آسیب شناسی روانی بسیار مرتبط است. اوشیل نشان می‌دهد که وجود جادویی سارتر برای هر انسان‌شناسی فلسفی معاصر مهم است، زیرا اساساً در قلب بسیاری از مهم‌ترین تجربیات ما، چه خلاق و چه آسیب‌رسان، کار می‌کند.

ترجمه ماشینی : آگاهی پیش انعکاسی: سارتر و فلسفه ذهن معاصر به رابطه بین بحث های تحلیلی کنونی درباره آگاهی و بحث هایی می پردازد که در فلسفه قاره ای در قرن بیستم و به ویژه در حوالی زمان سارتر و در آثار مهم او صورت گرفت. این جلد با بررسی بازگشت مسئله سوبژکتیویته در فلسفه ذهن و این ایده که آگاهی پدیداری را نمی توان به ویژگی های عملکردی یا شناختی تقلیل داد، شامل بیست و دو مشارکت منحصر به فرد از محققان برجسته در این زمینه است. پرسیدن سوالاتی مانند: چرا باید فکر کنیم که خودآگاهی غیر انعکاسی است؟ آیا ذهنیت اول شخصی است؟ آیا آگاهی نیاز به خودآگاهی دارد؟ آیا ما به خودآگاهی پیش انعکاسی نیاز داریم؟ آیا اختلالات نفسانی در روان پریشی یک اختلال در خودآگاهی پیش انعکاسی است؟ چگونه دوگانگی دکارتی بین بدن و ذهن در تصورات سارتر از آگاهی قرار می گیرد؟