مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: در این جلد اول از دیدگاه‌های تحقیقاتی بریل در الهیات، حوزه الهیات تطبیقی ​​با توجه خاص به سنت مرتبط با فرانسیس کلونی ترسیم شده است، اما با توجه به زمینه جهانی و گسترده‌تر الهیات در حالت تطبیقی. چهار قسمت است. در بخش اول، حوزه فعلی ترسیم شده و جنبه های روش شناختی و کلامی آن بررسی می شود. بخش دوم به این می‌پردازد که ساختارشکنی دین برای الهیات تطبیقی ​​چه معنایی دارد. همچنین به دین زنده و مادی نیز توجه دارد. در بخش سوم، مسائل قدرت، نمایندگی و فرودستی از جمله جایگاه نظریه فمینیستی و دگرباشان در الهیات تطبیقی ​​مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت، سهم هرمنوتیک فلسفی مورد توجه قرار می گیرد. متن گرایش‌های کلیدی را یادداشت می‌کند، مدل‌های اصلی تمرین و روش را توسعه می‌دهد، و موضوعات حیاتی را در این زمینه انتخاب و مورد بحث قرار می‌دهد.

ترجمه ماشینی: این مجموعه مقالات بر کتاب ایوب تمرکز دارد و به بررسی تعامل پیچیده روش شناسی و هرمنوتیک می پردازد. دو بخش عمده وجود دارد: رویکردهایی که در درجه اول تاریخی هستند، بازیابی آنچه که متن "معنا" دارد. و آنهایی که متنی هستند و زمینه خواندن را جدی می گیرند. هر دو رویکرد درگیر این موضوع الهیاتی هستند که چگونه این قرائت به ما کمک می کند تا آنچه را که «معنای» متن را بهتر تطبیق دهیم. همکاران شامل ویراستاران، مارک اس. اسمیت، داگلاس جی. گرین، ویکتوریا هافر، الن اف دیویس و کلر متیو مک گینیس هستند. یک مقاله مقدماتی محتویات و نتایج مشارکت‌های مختلف را بررسی می‌کند و جهت‌گیری‌های جدیدی را برای مسئله یکپارچه‌سازی روش‌ها پیشنهاد می‌کند.

کتاب هرمنوتیک قرآنی، طبرسی و مهارت تفسیر قرآن1 اثر برویس فاج (Bruce fudge) از جملة مهم‌ترین آثار خاورشناسان دربارة تفسیر مجمع‌البیان به حساب می‌آید. بررسی کتاب نشان می‌دهد که با وجود ابتکار و تلاش نویسنده در خلق برخی مطالب، کاستی‌ها و اشکالات مهمی نیز به چشم می‌خورد. در این نوشتار، پس از معرفی اجمالی فاج و آثار وی، گزارشی از محتوای کتاب ارائه شده است و در مقام بررسی، آرای وی در دو بخش نقد محتوایی و نقد منابع ارزیابی شده است. بر اساس بخش‌هایی از کتاب، نویسنده بر این باور است که طبرسی آیات قرآنی را مطابق با عقیدة خویش تفسیر کرده است و باورهای وی نقش تعیین‌کننده‌ای در تفسیر مجمع‌البیان دارد. در ادعایی دیگر نیز مجمع‌البیان را رونوشت و کپی‌برداری از تبیان شیخ طوسی دانسته که غالباً همان کلمات با اندک تغییری جایگزین شده‌اند. در این مقاله، به نقد و بررسی ادعاهای مذکور پرداخته شده است.

ترجمه ماشینی: این کتاب قابل توجهی است: گسترده، طنین انداز، و به خوبی نوشته شده است؛ همچنین تأمل برانگیز و با شخصیت، گرم و جذاب است. -- فلسفه و ادبیات"کاپوتو با این کتاب جای خود را محکم به عنوان برجسته ترین پست مدرنیست قاره ای آمریکایی می گیرد... " -- فصلنامه بین المللی فلسفی"کسی نمی تواند تحت تاثیر دامنه هرمنوتیک رادیکال قرار نگیرد." -- انسان و جهان "مطالعه کاپوتو در گستره و دانش خود خیره کننده است." -- رابرت ای. لادر، دانشگاه سنت جان، تومیست برای جان دی. کاپوتو، هرمنوتیک به معنای تفکر رادیکال بدون توجیه ماورایی است: توجه به گسست ها و بی نظمی های موجود قبل از اینکه متافیزیک حضور فرصتی برای هموارسازی آنها پیدا کند. هرمنوتیک رادیکال همکاری نزدیک تری بین هرمنوتیک و ساختارشکنی ایجاد می کند که قبلاً تلاش شده است.

آقای محمد مجتهد شبستری از دگراندیشان معاصر است که بر اساس مبانی برگرفته از علم هرمنوتیک، موضوع‌های گوناگون دینی و اجتماعی را تحلیل کرده و در این‌ باره آثار فراوانی تولید کرده است. وی پایگاه اندیشه خود و نیز اندیشه­ سازنده منظومه هرمنوتیکی ­اش را فلسفه قاره ­ای قرن بیستم آلمان معرفی کرده و در اهمیت آن گفته است که مشکل جهان اسلام در حال کنونی، عدم تمسک به مکتب هرمنوتیکی برآمده از این مبنای فکری که هرمنوتیک فلسفی نام دارد، می ­باشد؛ با این حال منظومه هرمنوتیکی وی مجموعه گردآمده از عنصرهایی است که به صورتی غیرعلمی از مکتب‌های هرمنوتیکی گوناگون که در مبانی و بلکه بناها با هم به‎طورکامل متضاد و حتی متناقض هستند، به عاریه گرفته شده و در کنار هم قرار داده شده ­اند؛ به‎طورمثال وی در مبانی انسان­شناختی و معناشناختی و نیز جایگاه تفسیر در فهم معنا بر اساس آموزه ­های هرمنوتیک روشی و هرمنوتیک روش­ شناختی سخن گفته است و در مباحث مربوط به معرفت شناسی فهم و فرایند آن نیز ترکیبی از هرمنوتیک فلسفی و هرمنوتیک روشی را انتخاب کرده است. افزون بر اینکه تلقی وی از هرمنوتیک روش ­شناختی شلایر ماخر نادرست می‌باشد و مسئله اصلی وی را اشتباه تشخیص داده ­است. مقاله پیش رو می‌کوشد این اقتباس­ه ای غیرفنی و برداشت‌های نادرست را نشان دهد و بحث کند.

هدف از این رساله، پرداختن به موضوعات مطرح در یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مباحثات فلسفی معاصر میان گادامر و هابرماس، دوفیلسوف نام‌آور آلمانی، درباب یکی از رهیافت‌های پرآوازه قرن بیستم، یعنی هرمنوتیک فلسفی است. مباحثه‌ای که در سال 1976م. از سوی هابرماس آغاز شد و تا چند سال، دست‌کم برخی نوشته‌های هر دوی این متفکران را تحت تأثیر خود قرار داد. در جریان این مباحثه، برخی محورهای اساسی هرمنوتیک فلسفی از جانب هابرماس به نقد گذارده شده و گادامر نیز در پاسخ به این انتقادات، مجال آن را یافت تا ابعاد متفاوت اندیشه خود در باب «هرمنوتیک فلسفی» را بیش از پیش آشکار کند. این محورهای اساسی عبارت‌اند از: موضع هرمنوتیک فلسفی در قبال عینیت‌گرایی و مکتب تحصلی، مسأله سنت و حجیت و همچنین تعریف و جایگاه زبان و سرانجام مسأله همه‌شمولی یا کلیت هرمنوتیک فلسفی. این رساله در فصل‌های مختلف خود می‌کوشد با بررسی دیدگاه هرمنوتیک فلسفی درباب هریک از موضوعات فوق و سپس طرح نظرات و انتقادات هابرماس به دیدگاه‌های هرمنوتیک فلسفی و سرانجام پاسخ گادامر به این انتقادات، زوایای مختلف مباحثه‌ای را مورد بررسی قرار ‌دهد که به دلیل تنوع موضوعات و گستردگی دامنه آن، به جز فلسفه،‌ در رشته‌های دیگر علوم انسانی نیز مورد توجه متفکرین قرار گرفته است. در پایان با نگاهی اجمالی به نقدها و پاسخ‌های دو متفکر، بیش از هرچیز به اختلاف منظر، غایت و رهیافت دو فیلسوف، تعارض‌های موجود در مدعا و نظرات طرح شده از جانب هابرماس و همچنین تأثیرات آشکار این مواجهه بر اندیشه او اشاره شده است. اگرچه از طرح این پرسش از هرمنوتیک فلسفی نیز غفلت نشده است که حال که این نگرش مدعی است به نحوی درخور به پیوند میان نظر و عمل، توجه داشته است، شاید باید قادر باشد به پرسش‌های فراوانی درباب طریق زندگی نیک نیز پاسخ دهد؛ هرچند اساساً نحوه طرح اصیل این پرسش‌ها در هرمنوتیک فلسفی و همچنین این‌که آیا پاسخ به چنین پرسش هایی اصولاً باید در حوزه این نگرش یافت شوند یا خیر، خود موضوع پژوهش دیگری است.

هانس-گئورگ گادامر (زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۰۰ – درگذشتهٔ ۱۳ مارس ۲۰۰۲) فیلسوف برجستهٔ آلمانی در سنت قاره‌ای و نویسندهٔ اثر مشهور حقیقت و روش (۱۹۶۰) بود. گادامر در ماربورگ به دنیا آمد. پدرش شیمیدان بود. او بعدها در فرایبورگ با هایدگر آشنا شد. در آن زمان هایدگر دانشجو بود و هنوز به سمت استادی دانشگاه درنیامده بود. گادامر از پیشگامان هرمنوتیک فلسفی است. آن زمان که شلایرماخر به شیوه‌ای تأثیر گرفته از کانت رسالت هرمنوتیک را از تعیین دستورالعمل‌هایی برای فهم به کشف شرایط عامی که اساساً فهم را امکان‌پذیر می‌سازد تغییر داد تصوری تازه از هرمنوتیک حاصل شد. گادامر هرمنوتیک را فلسفی کرد و آن را به کمال رساند. او آن را از نظریه ادبی جدا کرد. اگر نظریه ادبی را به قاعده درآوردن تاویل به مفهومی عام از ادبیات باشد در این صورت هرمنوتیک گادامر نظری یا نظرپردازانه نیست.