مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

فرهنگ اسلامی، با تمام فرازوفرودهایی که در طول تاریخ براثر حوادث گوناگون تجربه کرده است، ازجمله‌ی فرهنگ‌های شاخص و اثرگذار در پیشرفت جوامع اسلامی و دیگر جوامع بوده و امروزه کم‌تر جامعه و فرهنگی را می‌توان یافت که به‌نوعی متأثر از این فرهنگ اصیل نباشد؛ اما بااین‌وجود، گاهی برخی از افراد یا گروه‌ها، فرهنگ اسلامی را مخالف رشد و پیشرفت و عامل عقب‌ماندگی جوامع اسلامی قلمداد و حذف آن را از کشورهای اسلامی، به‌عنوان راه‌کار پیشرفت این کشورها معرفی می‌کنند. این تحقیق با شناسایی و ارزیابی مؤلفه‌های پیشرفت اجتماعی و عرضه آن‌ها به آموزه‌های دینی و تفکر اسلامی، برای یافتن پاسخ به این پرسش: «مولفه­های پیشرفت اجتماعی در تبلیغ دینی و تفکر اسلامی چیست؟» تلاش کرده و از این طریق به این انگاره‌ی خلاف واقع که فرهنگ اسلامی را مانع پیشرفت می‌دانند، مهر بطلان زده و اثبات کرده است که دین اسلام و فرهنگ اسلامی، نه‌تنها با پیشرفت مخالفتی ندارد؛ بلکه برای دست‌یابی به آن، تأکیدهای فراوانی نیز کرده است. همین امر را می‌توان از نوآوری‌های این تحقیق برشمرد که مؤلفه‌های پیشرفت را مشخص و سپس آن‌ها را به آموزه‌های دینی عرضه کرده است تا دیدگاه اسلام را در این زمینه، به‌صورت منظم و منسجم به دست آورد.

امروزه، عصر بازگشت به اسلام، بیداری و احیای تمدن اسلامی است. پویایی تمدن اسلامی، با نقشه راه الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، به عنوان دکترین نظام جمهوری اسلامی ایران توسط رهبر فرزانه انقلاب مطرح گردید. این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی و مطالعه اسنادی، در صدد تبیین نقش مبلغان دینی و ارائه راهکار باورمندسازی و پویایی تمدن اسلامی از منظر رهبر انقلاب است. یافته¬های پژوهش حاکی از این است که نیل به این تمدن، دارای چند مرحله پیروزی انقلاب اسلامی، تشکیل نظام، دولت، کشور اسلامی و امت یا تمدن اسلامی است که نقش مبلغان دینی در باورمندسازی و باور به امکان تحقق و پویایی تمدن اسلامی، با نقشه راه «الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت» بسیار حیاتی است؛ زیرا روحانیون با جهاد تبیین و ترویج ‌بیداری اسلامی، زمینه‌ساز تحقق انقلاب اسلامی برآمدند که خمیرمایه اولیه ساخت هویت تمدنی را فراهم نمود و با شکل‌دادن به نظام و دولت اسلامی، در پی تشکیل کشور و تمدن اسلامی، در قالب تمدن نوین اسلامی ایرانی با الگوی مزبور هستند. عمدتاً دو راهکار اقدامات نظری و عملی، بسترساز باورمندی به پویایی تمدن اسلامی، به عنوان‌ مهم¬ترین نقش مبلغان دینی در هدایت و بارومندسازی تحقق تمدن اسلامی در سه ساحت دینی، سیاسی و اجتماعی است.

إن المتتبع للفلسفة في القرن الرابع هجري وبالتحديد العصر العباسي الثاني يجد نفسه أمام عالم من العلماء الأجلاء وهو أبو حيان التوحيدي خاصة في كونه قدم رسائلا مهمة في القضايا الأساسية التي أسست نظرية الجمال ولعله يعد من الأوائل والسباقين في إعطاء رؤية للجمال والفن ومشكلة الإبداع والتذوق في ثوب عقائدي ( سوف نأتي على ذكر الخيوط المتينة والتقاطعات التي تعير عن التقارب بين الفكر الديني والفكر الجمالي عند هذا العالم ).