مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: فرهنگ نماد ویژگی های یک ملت است. در عین حال آن ملت را از دیگران جدا می کند. سنت ها و باورها معتبرترین منابعی هستند که اطلاعاتی در مورد سبک زندگی و جهان بینی جامعه به ما می دهند. مردم یکسانند، جغرافیا یکسان است، اما برخی ارزشها، آداب و رسوم و باورها متفاوت است. ما حتی بین روستاهایی که 1-2 کیلومتر از هم فاصله دارند فرهنگ غنی با تفاوت های واضح داریم. در منطقه بوزکیر، مردم این منطقه با برخی از باورهای عامیانه معنوی در کنار هم زندگی می کنند. در ابتدای این باورها، باورهای مربوط به خانواده، تولد و فرزندان توجه ما را جلب می کند. باز هم اینکه جوانان برای انجام وظیفه ملی خود به سربازی می روند و همچنین در برخی اعمال با منشأ مقدس مانند رفتن به حج، نماز باران و مولیت که مردم به آن اهمیت زیادی می دهند، خود را در یک ثروتمند نشان می دهد. راه در مردم ولسوالی. علاوه بر این، ?Evil Eye?, ?Lead Cast?, ?Aydaş? و ?جادو؟ مشاهده می شود که چنین معاملاتی جایگاه مهمی در زندگی مردم منطقه دارد. در پشت بیشتر باورهای عامیانه معنوی که در ناحیه بزکر دیده می شود، مشاهده می شود که برخی از باورهای مربوط به دوره های بسیار قدیمی تاریخ دینی با تغییر شکل خود را نشان می دهند. از نظر تاریخ ادیان و پدیدارشناسی دین، تحلیل این باورهای ساکن در منطقه را می‌توان جلوه‌ای از روابط انسان‌ها و مقدسات از ابتدایی‌ترین دوران تاریخ دانست. به نظر می‌رسد که بتوان وجود مجموعه‌ای بسیار غنی از پدیده‌های مذهبی را در منطقه بزکر تشخیص داد. در این پژوهش سعی شد تا جایی که می‌توانیم پدیده‌های غنی را از نظر تاریخ ادیان و پدیدارشناسی ارزیابی کنیم.

ترجمه ماشینی: کاوش در روایت های اول شخص از سه شخصیت از سنت های عرفانی مسیحی، یهودی و اسلامی - St. ترزای آویلا، خاخام داو بائر، و رازبیهن باقلی- آنتونی جی. اشتاین باک پدیدارشناسی کاملی از عرفان مبتنی بر سنت های دینی ابراهیمی ارائه می دهد. او طیف وسیعی از تجارب دینی یا عمودی بودن را به مسائل فلسفی شواهد، خود بودن و غیریت مرتبط می کند. از این توصیف فلسفی از تجربه عمودی، اشتاین باک نقد اجتماعی و فرهنگی را در قالب بت پرستی - مانند غرور، سکولاریسم و ​​بنیادگرایی - توسعه می دهد و پیشنهاد می کند که درک معاصر از تجربه انسانی باید از دید کاملتر و بازتر از تجربه دینی ناشی شود.

ترجمه ماشینی : این مقاله به دنبال ترسیم روان‌شناسی عمدتاً ناشناخته‌ای از تجربه دینی در ایده مقدس است، که مستقیماً با ادعای اتو مرتبط است که یکی از مهم‌ترین کارکردهای گفتمان درباره تجربه دینی برانگیختن احساسات بیهوده در یک مخاطب حساس مذهبی است. نشان داده خواهد شد که مفاهیم اتو در مورد طرحواره سازی اعداد پیشینی، مبتدی و عقلانی و پیشگویی توسط پدیدارشناسان و فیلسوفان دین جز در پرتو این ادعا قابل درک نیست و اتو در نظر دارد که مفهوم طرحواره سازی او ( عمیقاً تحت تأثیر ایده‌آلیسم متعالی فرایز) با قانون تداعی احساسات مشابه او که توضیح می‌دهد چگونه برانگیختگی تجربه‌های بیهوده ایجاد می‌شود، شناسایی شود. علاوه بر این، این نظریه تجربه دینی بر فرضی در مورد رابطه بین زبان دینی و تجربه استوار است که نیاز به توضیح و ارزیابی دارد. ادعاهای اتو در مورد غیرقابل بیان بودن و در عین حال، به طور متناقض، قابل فهم شدن از طریق استفاده از قیاس، در پرتو بحث های فلسفی اخیر در مورد رابطه بین همه زبان و تجربه مورد بررسی قرار خواهد گرفت و نه تنها نشان داده خواهد شد که زبان غیرقابل بیان اتو غیرقابل درک نیست، اما همچنین اینکه او نظریه پیچیده ای از زبان قیاسی ارائه می دهد که ممکن است برای گسترش مرزهای درک ما از تجربه دینی بسیار مفید باشد. بعلاوه، ارزیابی از وضعیت شناختی تجارب عددی انجام خواهد شد. و استدلال می‌شود که علی‌رغم شکست اتو در ایجاد یقین شناختی با توسل به روایتش از پیشینی، او با موفقیت نشان می‌دهد که وضعیت شناختی آن هر چه که باشد، تجربه‌ای متمایز است که نمی‌توان آن را اشتباه گرفت. با هر دیگری و به راحتی قابل شناسایی به عنوان مذهبی غیرقابل انکار است. در نهایت، تلاش خواهد شد تا جایگاه اتو در تاریخ پدیدارشناسی دین روشن شود.

ترجمه ماشینی: با توجه به تجدید حیات اندیشه معادشناسی در الهیات معاصر و ارتباط مداوم پدیدارشناسی در فلسفه، این کتاب متفکران برجسته ای مانند لاکوست، رومانو، کرنی و هارت را گرد هم می آورد تا راه هایی را که این دو رشته به ظاهر نامرتبط یکدیگر را روشن می کنند، بررسی کنند. از طریق یک سری تحلیل‌های پدیدارشناختی مفاهیم کلیدی آخرت‌شناسی و خوانش‌های دقیق در برخی از چهره‌های کلیدی هر دو رشته، این متن نشان می‌دهد که پدیدارشناسی و آخرت‌شناسی اساساً به هم مرتبط هستند و هیچ‌یک بدون دیگری نمی‌توانند به طور کامل درک شوند: بدون آخرت‌شناسی، پدیدارشناسی جنبه های اخلاقی و زمانی را که امروز آن را مشخص می کند توسعه نمی داد. بدون پدیدارشناسی، آخرت شناسی در حاشیه گفتمان جدی الهیاتی باقی می ماند. در این مسیر، مضامین متنوعی مانند زمان، مرگ، پاروسیا و تماس دوباره بررسی و تعریف می شوند.

ترجمه ماشینی: یک تحلیل پدیدارشناختی خوب از دین

ترجمه ماشینی: مارتین هایدگر در طول کار طولانی و بحث برانگیز خود، سهم قابل توجهی در پدیدارشناسی دین داشت. در پدیدارشناسی دین هایدگر، بنجامین دی. کرو مفاهیم کلیدی و مراحل رشدی را که مشخصه کار هایدگر بودند بررسی می کند. کرو نشان می دهد که گزارش هایدگر از معنا و ساختار زندگی دینی به پروژه بزرگتر او در افشای و نقد مفروضات بنیادی فرهنگ مدرن متاخر تعلق دارد. او با خوانش دقیق دیدگاه‌های او درباره نگرش‌ها و فعالیت‌های دینی، هایدگر را به‌عنوان یک رئالیست آشکار می‌کند. کرو تفاسیر تلاش های اولیه هایدگر در پدیدارشناسی دین و نوشته های بعدی در مورد دین، از جمله بحث در مورد دین یونانی و شعر هولدرلین را به چالش می کشد. این کتاب مطمئناً جرقه بحث و مناظره خواهد شد زیرا کار هایدگر در دین و فلسفه دین برای محققان و فراتر از آن اهمیت فزاینده ای پیدا می کند.

ترجمه ماشینی: مووینکل از پدیدارشناسی دین برای بررسی چگونگی زندگی و تجربه دین در اسرائیل و یهودا باستان استفاده می کند... [h] مقایسه های مهمی بین اعمال مذهبی در عهد عتیق و ادیان باستانی خاور نزدیک، مسیحیت، و ادیان قبیله ای انجام می دهد. در سراسر جهان."-- پشت جلد.

با توجه به نقش مهم مسائل اعتقادی در منظومه معارف دینی و اثر مهم آن در سرنوست انسان، آیت الله حیدری توجه فراوانی به این مسائل مبذول داشته است. در همین راستا کتاب حاضر، به بیان دین، چیستی و چرایی آن در زندگی انسان و همچنین کیفیت تکامل شرایع آسمانی پرداخته است. مباحث این کتاب به دو فصل تقسیم می شود: فصل اول: بحث و بررسی دلایل نیازمندی به دین و پیامبران فصل دوم: بیان اینکه اصل دین، واحد است امّا شرایع – با توجه به شرایط زمانی و مکانی – متعدد است. در ادامه نیز، نویسنده به بیان خاتمیت، جامعیت و شمولیت دین اسلام بر همه شرایع و همچنین به بیان ویژگی های این شریعت می پردازد.