جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : مایکل استراوسر در اسپینوزا و فلسفه عشق، قرائتی جدید از اسپینوزا به عنوان فیلسوف عشق ارائه می‌کند، و کسی که اندیشه خود را بر مفهومی اخلاقی واجد شرایط از عشق نجیب متمرکز می‌کند. استراوسر مفهوم سه گانه عشق را که در اخلاق اسپینوزا یافت می‌شود بررسی می‌کند و استدلال می‌کند که آنچه برای فلسفه اسپینوزا مهم‌تر است، مفهومی یکپارچه از عشق با محوریت اشرافیت (amor sive generositas) است. این تصور فعال از عشق می تواند بر نفرت غلبه کند و مردم را دور هم جمع کند. استراوسر با قرار دادن فلسفه عشق اسپینوزا در سنت‌های فلسفی یهودی و غربی، به همراه اسپینوزا و متفکرانی مانند سعدیا گائون، میمونیدس، لئونه ابرئو، تولیا دوآراگونا و رنه دکارت به بررسی پرسش‌های فلسفه عشق می‌پردازد. او نشان می‌دهد که چگونه اسپینوزا درک ما از کمال‌گرایی عاشقانه را عمیق‌تر می‌کند و چگونه این خوانش از فلسفه عشق اسپینوزا هم به‌عنوان اصلاح‌کننده‌ای برای خوانش‌های مشکل‌ساز، مانند آنچه در آیزاک باشویس سینگر و امانوئل لویناس یافت می‌شود، و هم به‌عنوان ضد نوع‌گرایی عمل می‌کند. با بررسی دقیق نوشته‌های اسپینوزا، استراوسر نشان می‌دهد که هدف فلسفه او به بهترین وجه عشق به افرادی است که باید در دوستی به آنها کمک کرد و با آنها متحد شد. در نهایت، فلسفه عشق اسپینوزا خواهان اشرافیت جمعی است.

ترجمه ماشینی : رساله الهیاتی-سیاسی اسپینوزا به طور همزمان اثری فلسفه و بخشی از سیاست عملی است. از کثرت گرایی مذهبی، شکل جمهوری خواهانه سازمان سیاسی، و آزادی فلسفه ورزی، با عزمی که در اندیشه قرن هفدهم بسیار نادر است، دفاع می کند. اما این یک مداخله شدید و جدلی در یک سری از مناقشات هلندی ها بر سر موضوعاتی است که اسپینوزا و مخالفانش بسیار به آنها اهمیت می دادند. سوزان جیمز با قرار دادن آنها در زمینه تاریخی و فلسفی، استدلال های رساله را قابل دسترس و انگیزه های آنها را روشن می کند. او مواضع کلامی، هرمنوتیکی، تاریخی، فلسفی و سیاسی درهم تنیده‌ای را که اسپینوزا به آنها پاسخ می‌داد، شناسایی می‌کند، نشان می‌دهد که او قصد دارد چه کسی را بی‌اعتبار کند، و آنچه را که قصد دستیابی به آن داشت، آشکار می‌کند. هدف بلافصل رساله، هدفی محلی است. اسپینوزا در تلاش است تا همشهریان خود را متقاعد کند که حفظ و تقویت شرایطی که در آن آنها بتوانند ظرفیت زندگی منطقی و فارغ از مظاهر سیاسی و اثرات روانی مخرب ترس خرافی را پرورش دهند، حیاتی است. با این حال، در عین حال، استدلال رادیکال او برای مخاطبان وسیع تری طراحی شده است. اسپینوزا با توسل به اصول فلسفی جهانی که او با جزئیات بیشتری در اخلاق خود توسعه می دهد و از منابع تخیل استفاده می کند تا آنها را قوی و قانع کننده کند، با ساکنان همه جوامع از جمله جامعه ما صحبت می کند. فقط در شرایط سیاسی معینی می‌توان فلسفه کرد و عاقلانه و خوب زیستن را آموخت.

ترجمه ماشینی : با توجه به اینکه کانت شواهد کلاسیک وجود خدا را به طور معروف «از بین برد»، شاید تعجب آور نباشد که فلسفه دین کریستین ولف، که اینها را در بر می گیرد، کمتر از مثلاً فلسفه اخلاقی او مورد توجه قرار گرفته است. در واقع، Theologia naturalis ولف اخیراً به عنوان نمونه‌ای برجسته از به اصطلاح «روشنگری معتدل» به تصویر کشیده شده است، زیرا ولف تلاش کرد تا فلسفه‌ای را توسعه دهد که نظامی از الهیات عقلانی و همچنین توجیهی برای وحی مسیحی ارائه کند. علاوه بر این، او به صراحت به طرفداران «روشنگری رادیکال» حمله کرد. از سوی دیگر، خود وولف توسط معاصرانش به عنوان دشمن دین مسیحی، پیرو متفکران بدنامی مانند اسپینوزا یا هابز مورد حمله قرار گرفت. همچنین، با توجه به درخواست نسبتاً شدید وولف برای روشنگری، به نظر می رسد تلاش برای توجیه کامل وحی در تضاد است. سؤالی که در این وضعیت مطرح می شود این است که آیا موضع مثبت وولف در مورد دین مسیحی با عقل گرایی خودمختار او سازگار است یا خیر. این جنبه کنجکاو و به ظاهر متناقض فلسفه ولف، که تفاسیر مختلف بر آن گواهی می دهد، مستلزم بررسی دقیق عناصر مربوط به فلسفه او است. بنابراین، این مطالعه بر مفاهیم ولف از الهیات طبیعی و دین طبیعی تمرکز می کند، بنابراین به این سوال پاسخ می دهد که چگونه ولف می خواست در به کارگیری روش فلسفی خود در الهیات مسیحی موفق شود و در عین حال استفاده نامحدود از عقل را تضمین کند و دین مسیحی را بی ضرر رها کند. با توجه به اینکه وولف متهم به نفی معجزات کتاب مقدس و الغای دین طبیعی و وحیانی شده است، این پژوهش در چهار فصل به اثبات معجزات وی، رابطه دین و اخلاق طبیعی، نقد اسپینوزیسم و ​​اثبات حقیقت وی می پردازد. از دین مبین کلید کارهای وولف، یا به نظر من، تلاش او برای توجیه دین مکشوف به عنوان وسیله ای برای هدایت مسیحیان به lex naturalis است. از یک سو، ادله او به نفع دین وحیانی، منافاتی با مطالبه روش فلسفی او ندارد، حتی اگر مخالفان او به درستی اینها را بزرگترین خطر برای مرجعیت دین وحی بدانند. از سوی دیگر نشان خواهم داد که ولف مسیحیت را به دلایل صرفاً عذرخواهی توجیه نکرد.

ترجمه ماشینی : کارهای اخیر در فلسفه سیاسی و تاریخ ایده ها، اسپینوزا و هگل را به عنوان قدرتمندترین جایگزین های زنده برای جریان اصلی تفکر روشنگری معرفی می کند. با این حال، برای بسیاری از فیلسوفان و نظریه پردازان سیاسی امروز، باید بین هگل یا اسپینوزا یکی را انتخاب کرد. همانطور که تفسیر تأثیرگذار دلوز بیان می کند، هگل «فرقه های مرگ» مدرن را نمونه و ترویج می کند، در حالی که اسپینوزا مظهر «اشتهای سرکوب ناپذیر برای زندگی» است. هگل چهره نفی است، در حالی که اسپینوزا متفکر «تصدیق محض» است. با این حال، بین هگل و اسپینوزا نه تنها مخالفت وجود دارد. این مجموعه مقالات به دنبال یافتن رابطه خویشاوندی سرکوب شده بین هگل و اسپینوزا است. هر دو فیلسوف جایگزین های قوی و عمیقی برای فردگرایی روش شناختی لیبرالیسم کلاسیک ارائه می دهند. به همین ترتیب، آنها پرتره‌هایی از عقل را ترسیم می‌کنند که متناسب با زمینه و دارای خطوط عاطفی هستند، و قدردانی ویژه‌ای از وجود تجسم یافته و تاریخی ما ارائه می‌دهند. نویسندگان این مجموعه با دقت زمینه را برای اتحاد پیچیده و ظریف بین اینها فراهم می کنند دو نماد شکار بزرگ، چه در درون و چه در مقابل سنت روشنگری.

ترجمه ماشینی : جلد حاضر مضامین آزادی، کنش و انگیزه را به عنوان اصول اصلی مطرح می‌کند که اخلاق اسپینوزا را از بخش اول تا آخرش پیش می‌برد. این مقاله مقالاتی از دانشمندان برجسته بین‌المللی را گردآوری می‌کند که تفسیرهای متفاوت و گاه متضادی از این مضامین اساسی ارائه می‌کنند، زیرا در پنج بخش اخلاق و در حوزه‌های مختلف آن عمل می‌کنند. تنوع موضوعات، رویکردها و دیدگاه‌ها در این جلد، همراه با تمرکز مشترک فصل‌ها، راه‌های جدیدی را برای درک نه تنها برخی از مفاهیم کلیدی و اهداف اصلی در اخلاق، بلکه همچنین موضوعاتی را که کل اثر را متحد می‌کند، باز می‌کند. توالی مقالات در کتاب به طور گسترده از نظم اخلاق پیروی می کند و دیدگاه های به روزی از دیدگاه های اسپینوزا در مورد آزادی، کنش و انگیزه در جنبه های هستی شناختی، شناختی، فیزیکی، عاطفی و اخلاقی آنها ارائه می دهد. این خوانندگان را قادر می سازد تا با انواع تفاسیر جدید از این مضامین کلیدی اخلاق درگیر شوند و پیامدهای آنها را هم برای سایر موضوعات مرتبط در اخلاق و هم برای ارتباط اخلاق با گرایش های معاصر در فلسفه عمل و انگیزه بررسی کنند. این مقاله ها به علاقه فزاینده به اخلاق اسپینوزا کمک می کند و باعث ایجاد بحث ها و بحث های بیشتر در داخل و خارج از بدنه وسیع پژوهشی درباره این اثر مهم می شود. آزادی، عمل و انگیزه در اخلاق اسپینوزا مورد توجه محققان و دانشجویان پیشرفته ای است که بر روی اسپینوزا و فلسفه مدرن اولیه، و همچنین بر روی فلسفه کنش و انگیزه کار می کنند.

ترجمه ماشینی : تضاد، قدرت و کثرت در ماکیاولی و اسپینوزا فلسفه سیاسی اسپینوزا را با مواجهه با فلسفه نیکولو ماکیاولی بررسی می کند. فیلیپو دل لوچس به بررسی رابطه ماکیاولی و اسپینوزا از منظر فلسفی، تاریخی و سیاسی می پردازد. کتاب با نشان دادن اینکه این دو متفکر چقدر در ارتباط با رئالیسم نزدیک هستند آغاز می شود. دل لوچس سپس به بررسی مضمون تضاد به عنوان عنصری حیاتی در درک مفاهیم ماکیاولی و اسپینوزا از مدرنیته می پردازد. این کتاب با بررسی مفهوم «کثرت» و «کثرت» بیان سیاست، یعنی پوپولو ماکیاولی و چندتایی اسپینوزا به پایان می‌رسد. به طور کلی، محور ماکیاولی-اسپینوزا چشم‌انداز پرباری را ارائه می‌کند که از طریق آن می‌توان رابطه بین ایده‌های متضاد مدرنیته را از دیدگاه تاریخی تحلیل کرد و نقطه عزیمت اصلی را برای بحث درباره برخی مفاهیم کلیدی نظری، سیاسی و حقوقی که در بحث‌های معاصر دوباره مطرح شده‌اند، فراهم می‌کند.

ترجمه ماشینی : میراث اسپینوزا با ادغام او در قانون منفرد، غربی و فلسفی که با محکومیت الهی-سیاسی شکل گرفته و اجرا شده است، مسدود شده است، و میراث او بیشتر توسط مجادلاتی که پوشش سکولار منشأ مذهبی آنها را محافظت می کند، مسدود شده است. این کتاب با قرار دادن اندیشه اسپینوزا در سنت ماتریالیستی ارسطویی، نور جدیدی را بر کسانی که وارث اندیشه اسپینوزا و پیامدهای آن از نظر مادی و تاریخی و نه متافیزیکی هستند می افکند. ایدیت دابس واینشتاین با تمرکز بر مارکس، بنیامین و آدورنو، شیوه‌ای را بررسی می‌کند که نقد رادیکال اسپینوزا از دین، نقد ماتریالیستی از فلسفه تاریخ را شکل می‌دهد. دابز-وااینستاین استدلال می‌کند که دو مفهوم کاملاً متضاد از زمان و تاریخ برای این متفکران در خطر است، یکی آینده‌محور الهیات‌گرا، و دیگری سیاسی معطوف به گذشته به‌خاطر حال یا به‌طور دقیق‌تر، به‌خاطر حال. به خاطر مقاومت فعالانه در برابر بربریت مداوم در قلب فرهنگ.