جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این کتاب نمایانگر رویارویی هگل، هایدگر و دلوز است. اخیراً کارهای زیادی در مورد رابطه بین هگل و هایدگر انجام شده است، اما هیچ کدام این دو را در گفتگو با دلوز قرار نمی دهند. نتایج این گفتگو قابل توجه است. در اصطلاح روانکاوانه، هستی شناسی هگل اساساً سوگوار است، در حالی که هستی شناسی هایدگر اساساً مالیخولیایی است. برنت ادکینز استدلال می کند که راه حل این تضاد در ضد ادیپ دلوز و گاتاری یافت می شود، جایی که آنها با رد هر دو، ما را از مرزهای ماتم و مالیخولیا فراتر می برند. نتیجه یک تفکر جدید (شادآور) در مورد مرگ است که نیازی به فلسفه ندارد تا مدیتیشن دائمی در مورد مرگ باشد.

ترجمه ماشینی : جورج ویلهلم فردریش هگل به ندرت به عنوان شخصیت اصلی در تاریخ منطق در نظر گرفته شده است. دو متن او درباره منطق، که هر دو به نام علم منطق نامیده می شوند، هر دو به زبان غلیظ و مبهم هگل نوشته شده اند، اغلب بیشتر به عنوان آثار متافیزیک در نظر گرفته می شوند تا منطق. اما در این کتاب بسیار خواندنی، جان باربیج تلاش می‌کند تا علم منطق هگل را به عنوان منطق بازپس گیرد و دقیقاً در قلب اندیشه هگل قرار گیرد. باربیج نحوه حرکت هگل از مفهومی به مفهوم دیگر را در هر فصل از آثارش بررسی می کند و منشأ تلاش هگل برای «اندیشیدن از طریق روشی که اندیشه می اندیشد» را تا افلاطون، کانت و فیشته دنبال می کند. بربیج با ایجاد چارچوب تفکر منطقی هگل، نشان می دهد که چگونه هگل بقیه سیستم خود را سازماندهی کرد، از جمله فلسفه طبیعت، فلسفه روح و سخنرانی هایش در مورد تاریخ جهان، هنر، دین و فلسفه. بخش پایانی تفسیرهای انگلیسی زبان از منطق هگل از قرن نوزدهم تا بیستم را مورد بحث قرار می دهد. منطق «منطق» هگل بوربیج با توجه به علایق عمومی، تا حد امکان از استفاده از واژگان فنی هگل اجتناب می‌کند. این یک مقدمه عالی برای متنی است که در غیر این صورت بسیار دشوار است و اخیراً در یک ترجمه ایرانی منتشر شده است.

ترجمه ماشینی : فیلسوف چیره دست و نظریه پرداز فرهنگی به بنیانگذار دیالکتیک مدرن می پردازد. در این مطالعه بزرگ جدید، فردریک جیمسون، فیلسوف و نظریه پرداز فرهنگی، خواندنی بدیع از کتابی ارائه می دهد که بخشی از بستر تفکر مدرن غربی را تشکیل می دهد: پدیدارشناسی روح هگل. در حالی که سایر نویسندگان پدیدارشناسی را به عنوان یک سیستم کاملاً بسته تعبیر کرده اند، جیمسون کشف می کند که آن اثری سیال تر و با پایان باز است. آشکار می شود که ذهن هگل مکانیسمی کمتر سیستماتیک نسبت به تصور معمول است، مکانیزمی که ایده هایش هرگز به انتزاعات محض تبدیل نمی شوند. نتیجه‌گیری پدیدارشناسی، پس از انقلاب فرانسه، به‌عنوان یک بن‌بست موقت بین امر سیاسی و اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرد – وضعیتی که جیمسون از آن درس‌های مهمی برای عصر ما می‌گیرد.

ترجمه ماشینی : مارک ویلیام روش در اولین ارزیابی و نقد نظریه تراژدی و کمدی هگل به هر زبانی به نقاط قوت و ضعف مواضع هگل اشاره می کند و در عین حال نظریه ای بدیع از هر دو ژانر ارائه می دهد. این کتاب همراه با بحث‌های نظری خود، به شیوه‌ای سرگرم‌کننده و تحریک‌آمیز، تفسیرهایی را درباره مجموعه‌ای از آثار هنری، از درام یونان تا سینمای معاصر آمریکا، با تمرکز ویژه بر درام مدرن اروپا و به‌ویژه آلمان، در هم می‌پیوندد. آنچه از این مطالعه برمی‌آید، نه تنها تصویر واضح‌تری از نقاط قوت و ضعف هگل است، بلکه مطالعه‌ای بدیع از تراژدی و کمدی است که همراه با دیگر آثار کلاسیک مدرن مانند آثار پیتر زوندی و نورتروپ فرای مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.

ترجمه ماشینی : آلن اسپایت استدلال می‌کند که پشت جذابیت فوق‌العاده هگل به ادبیات در پدیدارشناسی روح، یک پروژه فلسفی مربوط به درک عاملیت انسان در دنیای مدرن نهفته است. این نشان می‌دهد که هگل به سه ژانر ادبی - تراژدی، کمدی، و رمان عاشقانه - به عنوان دسترسی ممتاز به سه لحظه عاملیت انسان نگاه می‌کرد: گذشته‌نگر، نمایش‌پذیری و بخشش. آلن اسپایت با در نظر گرفتن کامل نویسندگانی که خود هگل به آنها اشاره می کند (سوفوکل، دیدرو، شلگل، ژاکوبی)، کتابی با جذابیت وسیع هم برای فیلسوفان و هم برای نظریه پردازان ادبی نوشته است.

ترجمه ماشینی : تاریخ فلسفه قاره ای اغلب به عنوان دو مکتب اصلی در نظر گرفته می شود: ایده آلیسم آلمانی و پدیدارشناسی/اگزیستانسیالیسم. این دو مکتب اغلب در کنار هم قرار می گیرند تا تفاوت های رادیکال ادعایی آنها را برجسته کنند. یک دیدگاه رایج وجود دارد که یک گسست ناگهانی در قرن نوزدهم اتفاق افتاد که منجر به رد تحقیرآمیز ایده‌آلیسم در تمام اشکال آن شد. این گسست اغلب در گذار از هگل به کی یرکگور است. بنابراین تاریخ فلسفه در نیمه اول قرن نوزدهم به عنوان تقابلی بزرگ بین نظام عقل گرایانه بیش از حد هگل و نقدهای ویرانگر فلسفه هستی کی یرکگور به آن خوانده می شود. هدف این اثر تضعیف این دیدگاه رایج در مورد گسست رادیکال بین ایده آلیسم و اگزیستانسیالیسم با استفاده از یک سری مطالعات دقیق در قسمت های خاص تفکر اروپایی است. در کل، این کتاب نشان دهنده تلاش مهمی برای نشان دادن سایه طولانی کانت و هگل بر تاریخ بعدی فلسفه اروپایی است.