جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

یکی از اموری که مورد اهتمام علامه طباطبایی قرارداشت پاسداری ازمذهب وفرهنگ شیعی بود. علامه به این نتیجه رسیده بود که شناخت غرب از مذهب شیعه شناختی ناقص ومنفی است وبه هدف جبران واصلاح این نقیصه بزرگ ، مجاهدت علمی گسترده ای را آغازنمود. از جمله شاخصه های مهم شیعی که علامه در اثبات وشناساندن آن سنگ تمام گذاشت، روش قرآن مداری و یا «تفسیرقرآن به قرآن بود.» دراین نوشتار سعی شده تا فرایند تلاش علمی ایشان دراین عرصه تحلیل و تقدیم گردد. علامه این مسیر علمی را در دو مرحله سلبی و ایجابی طی نموده است؛ در مرحله نخست روش های تفسیری عمده و متداول – یعنی روش های حدیثی ، کلامی ، فلسفی، صوفیانه ، حس گرایان ودیوانگرایان - رامعرفی وانتقادهای مشترک و خاص هریک را با استدلال بیان نموده است ازجمله اینکه همه این روشها در واقع تطبیق هستند نه تفسیر؛ در مرحله دوم با بهره گیری از آیا ت قرآن ، روایات وسیره اهل بیت -ع - تفسیرپذیری قرآن از طریق قرآن وبلکه ضرورت آن را همراه باثمرات ارزنده آن ذکر کرده و درنهایت به این هدف رسیده است که روش تفسیر قرآن به قرآن تنها روش اهل بیت علیهم السلام است و بایدیکی از شاخصه های مذهب تشیع تلقی نمود.

ترجمه ماشینی: این مطالعه موردی تطبیقی نمونه‌هایی از دو نویسنده اثنی عشری را در بر می‌گیرد که با هم به دو تن از مهم‌ترین مقامات غیبی دوره عالی صفوی تبدیل شدند: الحافظ رجب البورسی (متوفی پس از 1410) و محمود دیحضر شیرازی (فلز 1576). ). پروژه‌های آن‌ها ارتباط نزدیکی با هم دارند، و فقط می‌توان آن‌ها را از نظر تاریخ‌نگاری پشت سر هم توضیح داد. با این حال، اولی در ادبیات به عنوان یک عارف پرشور و نیمه افراطی دوازده امامی تجلیل شده است، و دومی - یک دانشمند غیبی دوازده امامی هوشیار و تجربی - کاملاً کنار گذاشته شده است. همچنین هیچ مطالعه ای تا به امروز نقطه اصلی مرجع هر دو نویسنده را شناسایی نکرده است: شبکه برادران جدید خلوص متشکل از غیبت گران امپراتوری تیموری و فیثاغورثی عثمانی که از اواخر قاهره ممالیک، پایتخت رنسانس لتریستی که آنها آگاهانه وارث آن بودند، تابش می کردند. برای اصلاح این گونه انحرافات و عدم توازن‌ها، ما باید از عقیده‌ی علمی و دین‌گرای مستمر که متن‌پرستی و دیگر علوم غیبی جریان اصلی را در سطل زباله محو می‌کند، مقوله غیرسیاسی که «عرفان» است، نادیده گرفته می‌شود و بدین ترتیب بسیاری از عقل صفویه را از تاریخ اولیه فلسفه مدرن تبعید می‌کند. ، از علم و امپراتوری. از نظر البورسی، با برگرفتن صفحه‌ای از هم عصران خود برادران جدید، اولین نویسنده شیعی است که مستقیماً از ابن عربی (متوفی 1240) و احمد البونی (متوفی 1225-1233) هر دو استفاده کرده است. نویسندگان سنی سنت متاخر علمی اسلامی که به ترتیب بیانگر نظریه لتریستی و عمل لتریستی هستند. و دهدار - پرکارترین نویسنده فارسی دربارۀ لتریسم عملی بونی در قرن شانزدهم، و از این رو الهام‌بخش بی‌واسطه کیش البورسی در قرن بعدی - دریچه‌ای ارزشمند به ما ارائه می‌دهد که چگونه فلسفه صفوی در واقع از نظر امپراتوری، غیبی-علمی اجرا می‌شد. و همچنین تکامل سنت گریمور غربی به عنوان یک کل.

نشست علمی رونمایی از کتاب «کتاب‌شناسی انتقادی جامعه‌شناسی تشیع» با حضور اساتید جامعه‌شناسی دین، پژوهشگران گروه مطالعاتی جامعه‌شناسی تشیع و علاقمندان به این حوزه‌ مطالعاتی بعدازظهر روز یکشنبه 31 اردیبهشت 1396 در دفتر انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار شد. در این نشست پس از ارائه گزارش مقدماتی در مورد روند تدوین کتابشناسی توسط سه تن از پژوهشگران گروه مطالعاتی (یاشار دارالشفاء، سمیه مومنی و هادی درویشی)، دکتر سراج‌زاده (رئیس انجمن جامعه‌شناسی ایران)، دکتر نجات حسینی (مدیر گروه دین انجمن جامعه‌شناسی) و آقای عمادالدین باقی به طرح نقدها و نظرات خود پرداختند. در ادامه دکتر سارا شریعتی، دکتر احمد شکرچی و برخی از اعضای گروه مطالعاتی و حاضران در نشست نیز به طرح نکات تکمیلی پرداختند.