جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

از نظر سیاسی مفهوم دموکراسی یکی از پرکاربردترین و مناقشه‌انگیزترین مفاهیم نزد اندیشمندان جهان، در چند سده اخیر بوده است. در این میان اندیشمندان مسلمان، هم در جهان تشیع و هم در جهان تسنن، هر کدام با توجه به زمینه‌ها و پیشینه‌های مختلف نظری، مذهبی، فلسفی، تاریخی، اجتماعی و ملی خود، به تحلیل و بررسی این مفهوم مهم سیاسی پرداخته‌اند. در این میان علی شریعتی و محمد اقبال لاهوری از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین اندیشمندان جهان اسلام هستند، که هر کدام از منظری متفاوت به مفهوم دموکراسی و نسبتش با مفاهیم و مضامین اسلامی پرداخته‌اند. پژوهش پیش رو در پی پاسخ به این پرسش است که شریعتی و اقبال در راستای امکان برقراری حکومت دموکراتیک در جوامع اسلامی، چه نوع خوانشی از دموکراسی داشتند؟ وجوه افتراق و اشتراک این دو خوانش چیستند؟ بر مبنای یافته‌های پژوهش، شریعتی با تمرکز بر این نکته که برقراری دموکراسی آن‌گونه که در غرب رایج است، در کشورهای توسعه‌نیافته ممکن نیست، نوعی از دموکراسی را تئوریزه کرد که آن را «دموکراسی متعهد» می‌نامید. در سوی دیگر، اقبال با تأکید بر وجه روحانی که لازمه برقراری هر نوع حکومت دموکراتیک در جوامع اسلامی است، بر «دموکراسی روحی» تأکید می‌ورزید. گرچه هر دو اندیشمند نوگرا در نهایت محاسن حکومت‌های دموکراتیک را تصریح می‌کردند، اما استدلال شریعتی در این زمینه بیشتر نظری و جامعه‌شناختی و استدلال اقبال تاریخی و فقهی‌تر بود.

ترجمه ماشینی: این مقاله یک گلچین مهم عربی از مواد ادبی ترکیبی را بررسی می کند مطالب، انوار النعمانیه سید نعمت الله جزایری (متوفی 1701) تا به ارزش آن به عنوان منبعی برای تاریخ فکری و فرهنگی صفوی پی ببرند عادت زنانه. الجزایری یک روشنفکر برجسته شیعه فراملی بود که متولد شد. در باتلاق‌های جنوب عراق، چراغ پیشرو جنبش اخباری زمان او و محقق بزرگی که با احیای محدثی شیعی ملا ارتباط داشت. محمد باقر مجلسی (متوفی 1699). گلچین های ادبی از اهمیت ویژه ای برخوردارند برای درک، از یک سو، انسان شناسی معنای آن بودن انسان و همچنین خطوط گسترده تر تاریخ فرهنگی، ادبی و فکری از دوره صفویه آنها هم یک مشارکت جدی و هم تظاهرات را نشان می دهند برتری ادبی در دوره پیشامدرن و پسا کلاسیک، برخلاف تصورات نسبتاً قدیمی از رکود دوره. سه مضمون از متن بررسی می شود: ماهیت فلسفه، نگرش به تصوف و عرفان، و شکل گیری هویت فرهنگی شیعی صفوی که واکنشی و ضد سنی بود و از طریق جوک ها و حکایات سبک بیان می شد.