مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: بحث مرگ در نهایت آشکار می شود، در حالی که به نظر می رسد مراقبت از در حال مرگ بیش از خدمات سنتی پزشک و کشیش است. رویارویی با مرگ مشارکت‌های حقوق، فلسفه، پزشکی، مددکاری اجتماعی، الهیات و مطالعات دینی را گرد هم می‌آورد تا درباره موضوعاتی مانند مراقبت از آسایشگاه، استدلال‌های موافق و مخالف اتانازی، و امید مذهبی برای زندگی ابدی بحث کند. همچنین گزارش هایی از تحقیقات اخیر در مورد تجارب «نزدیک به مرگ» و اندازه گیری کیفیت زندگی انسان وجود دارد. این رویکرد گسترده و میان رشته‌ای به مرگ در جامعه معاصر علاقه خاصی به طیف وسیعی از حرفه‌های مراقبت دارد، اما فراتر از آن، علاقه آن، البته جهانی است.

ترجمه ماشینی: سنت‌های دینی عمده جهان حاوی دیدگاه‌هایی با اهمیت همیشگی درباره موضوع مرگ و زندگی پس از مرگ است. این گونه مفاهیم و باورها نه تنها مستقیماً در مراسم تدفین و تشییع جنازه منعکس می‌شوند، بلکه الگوهایی از باورها و آیین‌هایی را که سبک زندگی انسان را شکل می‌دهند، نشان می‌دهند. اگرچه در متون مقدس مشهود است، اما نمی‌توان آن‌ها را به‌صورت مجزا و تنها با مطالعه متنی به طور کامل درک کرد. بلکه باید آنها را در قالب یک درک جامع از نظام دینی معین که ریشه در یک فرهنگ کلی دارد، بررسی کرد. در اینجا سیزده محقق، که هر یک متخصص در سنت مذهبی خاصی هستند، عقاید، اسطوره ها و اعمال مربوط به مرگ و زندگی پس از مرگ را بیان می کنند. مقدمه جلد چارچوبی برای درک روابط تکاملی بین ادیان جهانی و وحدت و همچنین تنوع تلاش آنها برای غلبه بر مرگ فراهم می کند. بخش اول شامل فصول مربوط به ادیان آفریقایی است که تجربه دینی بی سواد را نشان می دهند و در مورد ادیان باستانی بین النهرین، مصر و یونان. مطالعات این ادیان به عنوان پیش زمینه ای برای درک مفاهیم مربوط به مرگ و زندگی پس از مرگ در ادیان بزرگ جهان است که در بخش دوم، در مورد ادیان غربی، و بخش سوم، در مورد ادیان شرقی به آن پرداخته شده است. روش خاص رویکرد به هر سنت با ماهیت ماده تعیین می شود. با مرگ و زندگی پس از مرگ به عنوان تمرکز مشترک، این گروه از محققان تخصص های متنوع خود را در انسان شناسی، آثار کلاسیک، باستان شناسی، مطالعات کتاب مقدس، تاریخ و الهیات به ارمغان آورده اند. نتیجه یک متن مهم برای دروس تطبیقی ​​دین و فراتر از آن، کتابی است که درک ما را از افکار و آرزوهای بشری گسترش می دهد. این یک دیدگاه جهانی ارائه می دهد که از آن یک فرد می تواند در مورد مسائل شخصی خود در مورد مرگ و زندگی پس از مرگ فکر کند.

ترجمه ماشینی: پیشرفت‌های باورنکردنی پزشکی امروز، مانند مهندسی ژنتیک، لقاح آزمایشگاهی، و شبیه‌سازی، باورهای دیرینه درباره ماهیت زندگی و مرگ را تغییر داده است. آنها سؤالات سخت اخلاقی و مذهبی را مطرح می کنند. الیوت دورف در کتاب مسائل زندگی و مرگ به تلاقی اجتناب ناپذیر فناوری پزشکی و قوانین و اخلاق یهودی می پردازد.

ترجمه ماشینی: مفهوم نیوتنی زمان توسط بینش اینشتینی تغییر کرده است. با این حال، جهان بینی انیشتینی ممکن است درک مفاهیم سنتی معاد شناسی، مانند بهشت ​​و جهنم، مرگ و جاودانگی، زندگی پس از مرگ و رستاخیز، آخرین روز و قضاوت های نهایی را دشوار کند، زیرا این عبارات پیش فرض دیدگاه ماقبل اینشتینی از جهان را دارند. از آنجایی که الهیات نمی تواند تحت تأثیر پژوهش های جدید در مفاهیم زمان قرار نگیرد، ابدیت و زندگی جاودانه می کوشد با استفاده از زبان زمانه عصر ما، ایمان معاد شناختی کلیسا را ​​بیان کند. برای دستیابی به این هدف، مروری بر تحقیقات مربوط به ماهیت زمان در زمین‌شناسی، کیهان‌شناسی، فیزیک، زیست‌شناسی، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، تاریخ و فلسفه ارائه می‌کند و مفهومی از زمان را برای مسیح‌شناسی «به‌موقع» و برای آخرت‌شناسی «به‌موقع» پیشنهاد می‌کند. هوروات با استفاده از رویداد تکینگی به عنوان شکل ادبی، به دقت بررسی می‌کند که چگونه زمان مسیح می‌تواند به زمان‌های همه واقعیت‌های موجود، از طریق مرگ تا «ابدیت» منتهی شود. این یک اثر پیشگام است که باید در جامعه خوانندگان علاقه مند آزمایش شود. این جستجوی جمعی برای درک زندگی، مرگ و زندگی ابدی است، نه تنها در پرتو ایده های انتزاعی و آموزه های زبانی فرهنگی در جهان ادیان، بلکه در پرتو علم و به ویژه یک فرد به عنوان افق درک هم برای زمان و هم برای ابدیت. مسیح به عنوان اتحاد آخرت شناختی زمان و ابدیت به کانون وحدت بخش و پارادایم آن اثر تبدیل می شود که مشکلات شناخته شده را حل می کند و ذهن ما را به روی موارد جدید باز می کند.

ترجمه ماشینی: زندگی و مردن خوب رویکردی آگاهانه و میان رشته ای به مشکلات، داده ها، نظریه ها و رویه هایی دارد که یک جامعه عادل باید در هنگام ایجاد سیاست هایی در مورد مرگ و زندگی انسان در نظر بگیرد. روانشناس برجسته لوئیس پترینوویچ بحث های بحث برانگیزی را که در کار قبلی خود، تکامل انسان، بازتولید، و اخلاق مطرح شده بود، بسط می دهد و موضوعات معاصری مانند: اخلاق غربالگری ژنتیکی انسان و پروژه ژنوم انسانی را در نظر می گیرد. پیوند عضو؛ مجاز به خودکشی و اتانازی؛ و پزشکانی که در روند مرگ کمک می کنند.

ترجمه ماشینی: با توجه به تجدید حیات اندیشه معادشناسی در الهیات معاصر و ارتباط مداوم پدیدارشناسی در فلسفه، این کتاب متفکران برجسته ای مانند لاکوست، رومانو، کرنی و هارت را گرد هم می آورد تا راه هایی را که این دو رشته به ظاهر نامرتبط یکدیگر را روشن می کنند، بررسی کنند. از طریق یک سری تحلیل‌های پدیدارشناختی مفاهیم کلیدی آخرت‌شناسی و خوانش‌های دقیق در برخی از چهره‌های کلیدی هر دو رشته، این متن نشان می‌دهد که پدیدارشناسی و آخرت‌شناسی اساساً به هم مرتبط هستند و هیچ‌یک بدون دیگری نمی‌توانند به طور کامل درک شوند: بدون آخرت‌شناسی، پدیدارشناسی جنبه های اخلاقی و زمانی را که امروز آن را مشخص می کند توسعه نمی داد. بدون پدیدارشناسی، آخرت شناسی در حاشیه گفتمان جدی الهیاتی باقی می ماند. در این مسیر، مضامین متنوعی مانند زمان، مرگ، پاروسیا و تماس دوباره بررسی و تعریف می شوند.

ترجمه ماشینی: این کتاب به شهادت به عنوان مقوله ای فلسفی می پردازد. سؤال اصلی به ارزش اثباتی شهادت مسیحی از طریق مرگ مربوط می شود. نویسنده با تفسیری فلسفی از اعتقاد به نقش مشهود شهادت به پاسخ می پردازد. اسناد تاریخی متعدد تأیید می کند که شهادت باستانی ممکن است توسط افراد غیر وابسته به کلیسا نیز به عنوان نوعی دلیل تلقی شده باشد. مؤلف، الهیات و واقعیت شهادت را از منظر فلسفه کهن مرگ و دگرگونی بنیادین شخصی مشاهده می کند. او معتقد است که موضع مسیحیت در مواجهه با آزار و شکنجه را می‌توان به عنوان تحقق جاه‌طلبی‌های محقق نشده فلسفه درک کرد و از این طریق صحت تعالیم نازل شده توسط عیسی مسیح را به طور غیرمستقیم اثبات کرد.

ترجمه ماشینی: این کتاب سهم فلسفی مارتین هایدگر را همراه با بینش های الهیات-روحانی شرق، به ویژه نیکلای بردیایف، ترسیم می کند. بنابراین، غرب را با شرق و فلسفه را با الهیات به گفت و گو می آورد. با این کار، الاهیات مسیحی زبانی وجودی- معنوی را ارائه می دهد که برای خواننده معاصر مرتبط و معنادار است. این اثر به‌ویژه «بودن به سوی مرگ» (Sein zum Tode) هایدگر را به‌عنوان پایه‌ای برای تفکر کلامی-فلسفی بررسی می‌کند. تنها کسی که «به سوی مرگ بودن» را در آغوش می‌گیرد، شهامت اندیشیدن و شاعری را دارد. این تفکر به نوبه خود «بودن به سوی مرگ» را ممکن می‌سازد و در این حرکت دایره‌ای تفکر و هستی، راز هستی خود را آشکار می‌کند و در عین حال پنهان می‌ماند. از آنجایی که هدف این اثر نشان دادن «موفقیت به سوی مرگ» از طریق زبان است، از فرمول‌بندی‌های رایج و شیوه‌های پذیرفته‌شده سنتی نگارش الهیات (دگماتیک) به سمت تأملی اصیل و فلسفی در مورد ایمان و معنویت گذر می‌کند. با این حال، این اثر در نقاط مختلف، افکار و الهیات عمیق گذشته را نیز بازیابی می‌کند که خلاقیت ژرف‌انگیز آن‌ها را نمی‌توان انکار کرد.