مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

تشيع و تصوف تا آغاز سده دوازدهم هجری، از آثار استاد کامل مصطفی شیبی (متولد 1927 م.) است که آن را استاد علیرضا ذکاوتی قراگزلو (متولد همدان 1322 ش.) از عربی به فارسی به‌صورت روان و شیوا ترجمه کرده است. در این اثر، ثمرات ارتباط تشیع و تصوف تا قرن دوازدهم هجری بررسی شده است. تشیع و تصوف همواره با تاریخ اجتماعی ایران بعد از اسلام ارتباطی ناگسستنی داشته‌اند. در این کتاب به نکات بسیار ارزشمند و روشنگری برای تحلیل ارتباط متقابل تشیع و تصوف تا آغاز سده دوازدهم هجری پرداخته شده و سعی گردیده تا تصویری روشن و واقعی از این ارتباط ارائه شود. شایان ذکر است در مواردی که مؤلف به علت عدم اطلاع یا عدم دسترسی به منابع مورد وثوق موضوع مهمی را ناگفته گذاشته است، مترجم با اشاره‌ای مختصر و ارائه منابع لازم، سعی در جبران این نقیصه نموده است. مترجم همچنین با افزودن توضیحات ضروری به حواشی مفصل کتاب، برارزش متن افزوده و باهامات محتمل متن را زدوده است. در كتاب حاضر، از منظرهای متفاوت به موضوع تصوف پرداخته و تاریخ تصوف عمدتا براساس تقسیم‌بندی جغرافیایی روشن‌شده است. كتاب متشكل از 14 بخش است كه در آنها سلسله‌ها و فرقه‌های صوفیانه نیز معرفی و هم‌چنین گرایش‌هایی از موافقت‌ و مخالفت با تصوف در سیر پرپیچ و خم و گاه مبهم آن بیان می‌شود.

تشيع در مسير تاريخ، ترجمه فارسى كتاب «The Origins and arly Development of Shia Islam»، کتابی است درباره روند شکل‌‌گیری شیعه تا دوره امام صادق(ع) اثر سید حسین محمد جعفری به زبان انگلیسی كه ترجمه فارسی آن توسط سید محمد تقی آیت اللهی انجام گرفته است. بنابر آنچه در کتاب آمده است، ماجرای سقیفه عامل جدایی مسلمانان بوده و نخستین هسته شیعیان علی(ع) را کسانی تشکیل دادند که به همراه او از بیعت با ابوبکر خودداری می‌کردند. نویسنده، فاصله زمانی رویداد سقیفه (۱۱ق) تا انتخاب عثمان بن عفان به خلافت (۲۴ ق) را نخستین دوره شکل‌گیری تشیع می‌داند و معتقد است مرحله دوم تکوین تشیع با شهادت امام حسین(ع) آغاز شده است. او هم‌چنین دوران خلافت عثمان تا شهادت حضرت علی(ع) را نقطه عطف تاریخ تشیع می‌داند و بر آن است صلح امام حسن(ع) نیز نتایج درازمدتی در تکوین مکتب تشیع داشته است. به باور نویسنده، مکتب فقهی تشیع از زمان امام محمد باقر(ع) شکل گرفت و شیعیان تا پیش از آن در مسائل فقهی با اهل سنت تفاوت چندانی نداشتند. این کتاب به زبان‌های اردو و فارسی ترجمه شده است. نویسنده، تلاش كرده است فقط با تكيه بر منابع تاريخى قديمى، تاريخ تشيع را تحليل كند. كتاب با مقدمه مترجم، پيشگفتار و متن در ۱۱ فصل تنظيم شده است.

کتاب «تاریخ تشیع در ایران» پژوهشی جامع و مستند از سیر رشد و گسترش مکتب تشیع در ایران از آغاز تا پایان قرن نهم هجری است. نویسنده در این اثر به بررسی تحولات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و مذهبی ایران در این دوره پرداخته و نقش تشیع را در شکل‌گیری هویت ملی ایرانیان مورد تحلیل قرار داده است.

ترجمه ماشینی: غنای فکری استثنایی ایران قرن هفدهم صفویه مظهر مکتب فلسفی اصفهان و به ویژه مؤسس ظاهری آن، میرداماد (متوفی 1631) و شاگرد بزرگ او ملاصدرا (ملقب به صدرالدین شیرازی، د. 1636). به همان اندازه برای مکتب، حکمت آپوفاتیک رجب علی تبریزی که بعدها (متوفی 1669/70) دنبال شد، اهمیت دارد. با این حال، علیرغم شهرت این فیلسوفان، شناسایی «مکتب فلسفی اصفهان» تنها در سال 1956 توسط هانری کوربین، ایران شناس مشهور فرانسوی، که به شخصیت متحد کننده نوافلاطونی اسلامی حدود 20 متفکر و شخصیت معنوی اشاره کرد، پیشنهاد شد. این گروه بندی متعاقباً برای حدود پنجاه سال بدون چالش باقی مانده است. در این اثر بسیار بدیع، جنیس اسوتس، مشروعیت اصطلاح «مدرسه» را بررسی می‌کند و در فلسفه‌های پیچیده این سه شخصیت اصلی شیعی می‌کاود و بین آنها مقایسه می‌کند. مؤلف این موضوع را بیان می کند که اندیشه ملاصدرا مستقل و در واقع با اندیشه های میرداماد و رجبعلی تبریزی ناسازگار است. این نه تنها طرز تفکر جدیدی را در مورد چگونگی درک ما از «مکتب اصفهان» ارائه می‌کند، بلکه میرداماد و رجبعلی تبریزی را به‌عنوان پیشگامان خود معرفی می‌کند.

دکترناصرقفاری، وهابی تند روی معاصر در کتاب اصول مذهب الشیعه، سعی کرده است مفصل ترین اشکالات و شبهات را به نظام عقایدی شیعه وارد کند. این کتاب که به عنوان پایان نامه او در سه جلد چاپ شده است، با جسارت ها و بی ادبی های مکرر درصدد معرفی شیعه به عنوان فرقه ای انحرافی است که اسلام را نابود می کند. آیت الله حسینی قزوینی برخی از مهم ترین شبهات و اشکالات این اثر را با عنوان نقد کتاب اصول مذهب الشیعه، پژوهشگرانه و با رعایت آداب پژوهش، در سه جلد پاسخ داده است. وی در نقد قفاری به این نکات توجه داده است: – بسیاری از ادعاهای او ضد شیعه بدون مدرک است و ساخته ذهن اوست. – بسیاری از مسائلی که به شیعه نسبت داده شده است، خلاف بیان های رسمی و پرتکرار علمای شیعه است. – برخی از روایت هایی که او استناد کرده، تقطیع شده تا شاهد برای گفتارش شود و حال آنکه سیاق روایت چیز دیگری است. – قفاری گاه در روایت های شیعه، جعل کرده است. – بسیاری از آنچه او به عنوان خروج از دین می پندارد، مورد قبول بزرگان اهل سنت است. – بسیاری از اعتقادات شیعه، مطابق اخبار اهل سنت، روایات صحیح دارد. آیت الله حسینی قزوینی در این اثر به این مباحث پرداخته اند: – چرایی افتراق دستگاه حدیثی شیعه و داستان منع تدوین سنت در تاریخ اهل سنت. – پاسخ به ادعای بی اساس نقش عبدالله بن سبا در تأسیس شیعه. – بررسی روایات وصایت امیرالمؤمنین، علی بن ابی طالب. بررسی روایات امامان ۱۲ گانه. – بررسی آیه ولایت (خاتم بخشی امیرالمؤمنین در نماز). – بررسی حدیث منزلت. – بررسی حدیث غدیر و پاسخ به توجیه اهل سنت. (برخی از اهل سنت، داستان غدیر را برای اعاده حیثیت به علی بن ابی طالب ع بعد از ماجرای یمن می دانند.) – بررسی احادیث اخوت. – بررسی وجود نص بر ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب و برررسی چرایی ضعف در نقل و عمل نکردن صحابه به آن. – پاسخ به شبهات مهدویت. – بررسی توسل در شیعه و اهل سنت و پاسخ به شبهات سلفیه در این زمینه.