مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: به مدت 30 سال، کواین، یک شخصیت مسلط در نظریه منطقی و فلسفه منطق، بینش‌هایی را در روش‌شناسی، زبان، معرفت‌شناسی و هستی‌شناسی ترکیب کرده است تا مرزهای متافیزیک نظری و علوم طبیعی را محو کند. این متن اصلاح شده شامل دو مقاله جدید با پاسخ از کواین است.

ترجمه ماشینی: معنای عقل در جامعه پست مدرن امروزی ما چیست؟ آیا عقل سلاح سلطه است یا می تواند وسیله ای برای رهایی نیز باشد؟ آیا عقل می تواند «دیگری» خود را بفهمد - چیزی که نیست؟ در مواجهه با چنین سؤالاتی، «حدود عقل» بحثی متقاعدکننده از حدود و معنای عقلانیت به عنوان ابزاری برای درک ایده های حقیقت، عدالت و آزادی است. امیلیا استورمن مناقشات مدرنیستی و پست مدرنیستی بین هابرماس و لیوتار را بررسی می کند تا مشکلاتی را که هم در دفاع از عقل و هم به دلیل فقدان معنایی که جهان بدون آن را درگیر می کند، برجسته کند. استیورمن با استفاده از نظریه کلاینی برای بررسی این بحث که در مضامین اصلی فلسفی قرن حاضر تجلی یافته است، استدلال می‌کند که یک نظریه عقلانی و اخلاقی عدالت باید آن چیزی را که عقلانی، متقارن یا شفاف نیست در نظر بگیرد - یعنی دنیای بدوی عشق و نفرت که ادراکات ما را رنگ و شکل می دهد.

عبدالحسین خسروپناه: تاریخ فلسفه غرب از مباحت گسترده‌ای است که باید با توجه به اهمیت آن بدان پرداخت، اما آنجه در اینجا مدّ نظر است دوره ای اجمالی از این رشته می باشد. مقدمه: تاریخ فلسغه غرب را می‌توان به لحاظ های مختلف مورد بحث، پژوهش و مطالعه قرار داد، البته این لحاظ های مختلف اختصاص به تاریخ فلسغه غرب ندارد، در تاریخ فلسفه اسلامی، تاریخ کلام اسلامی، تاریخ کلام مسیحی و به طور کلی در تاریخ هر علمی قابل تصور است…

ترس و لرز (به دانمارکی: Frygt og Bæven) یکی از آثار برجسته سورن کی‌یرکگور است. نام کتاب برگرفته از انجیل نامهٔ پولُس به فیلیپیان، آیه 2:12 است : «نه تنها هنگام حضورم، بلکه حال در غیابم، با رغبت بسیار بیشتر هم‌چنان تلاش کنید که نجات خود را با ترس و لرز به انجام رسانید». در این اثر کی‌یرکگور تلاش می‌کند تا وحشت و اضطراب ابراهیم را دریابد آن‌گاه که خداوند به او فرمان می‌دهد که پسرش اسحاق برای قربانی کردن به سرزمین موریا ببرد. کی‌یرکگور ترس و لرز را بهترین کتاب خود می‌دانست؛ او می‌گفت این کتاب برای جاودانه‌کردن ِ نام ِمن کافی است. دیالکتیک تغزلی او، هنر او در وادارساختن ِ ما به حس‌کردن خصلت‌های ویژهٔ این قلمرو مذهب در بالای ما که خود او وانمود می‌کرد پایین‌تر از آن مانده‌است، هرگز چنین ژرف بر ما تاثیر ننهاده‌است و نیز هرگز –و این را خود او نمی‌گوید- روایتش تا این حد با شخصی‌ترین جدال‌هایش در پیوند نبوده‌است. اما همیشه نمی‌توان به‌آسانی اندیشهٔ کی‌یرکگارد را در ورایی اندیشهٔ یوهانس دو سیلنتیو (ظاهراً سورن کی‌یرکگور با این نام مستعار می‌نوشته.)، که این اثر را به او نسبت می‌دهد و البته خود اوست اما نه به تمامی، به چنگ آورد. به گفتهٔ هیرش: «این دشوارترین اثر کی‌یرکگور است که در آن بیش از هر اثر دیگر به هر وسیله در سرگردان‌کردن خواننده کوشیده‌است.»