جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

در این مقاله دیدگاه سعدالدین تفتازانی به عنوان مخالف نظریه وحدت وجود و میر سید شریف جرجانی به عنوان موافق مطرح شده و در نهایت مولف نقد خود را بر آن عرضه کرده است.

در قالب پی دی اف

این کتاب شامل دو بخش است. بخش اول درباره کراتولوس است و بخش دوم درباره پارمنیدس، تئایتتوس، سوفسطایی و سیاستمدار.

در این کتاب به بحث درباره اتمیان قرن پنجم، لئوکیپوس و دموکریتوس پرداخته شده است. مباحث این کتاب شامل نظریه اتمی، ماهیت کلی اتم ها، حرکت آغازین، جهان های بی شمار، عناصر چهارگانه، نفس و زندگی و مرگ، نظریه معرفت و... می باشد.

این کتاب دارای دو بخش است. بخش اول درباب آناکسیمندر، تاریخ و آثار، علایق و نظر او درباره منشاء هستی (آرخه) است و در بخش دوم که درباب آناکسیمنس است هوا به مثابه آرخه از نگاه او مورد بحث قرار گرفته است.

کتاب فوق در خصوص فیلسوفان الئائی (پارمنیدس، زنون. ملیسوس) به بحث پرداخته است. در بخش اول درباب پیدایش جهان و جهان شناسی، نظریه معرفت، وجود و ظاهر و اضداد بحث می کند و در بخش دوم، بحث حرکت و پارادوکس ها، مکان و کثرت را بیان می کند و در بخش سوم به طور کلی به صحبت درباره ملیسوس و ارتباط با فیلسوفان دیگر می پردازد.

این کتاب به نظریات امپدوکلس درباب پیدایش جهان و جهان شناسی، علیت، شکل گیری موجودات و مبحث شناخت می پردازد.

در کتاب حاضر ابتدا سه فیلسوف وحدت‌گرا معرفی، سپس استدلال‌ها و نظریات آنان ارزیابی می‌شود .فیلسوف اول((پارمیندس)) است .او((وحدت‌گرای هستی‌شناسی)) را راه حقیقت می‌خواند، راهی که با آنچه همگنان از طریق حواس‌شان به آن باور دارند، یعنی راه گمان، تفاوت‌های بنیادی دارد .((پارمیندس)) داده‌های حواس را در برابر اندیشه و تعقل به هیچ گرفته است .از مطالعه استدلال‌های زنون نیز همین نتیجه حاصل می‌شود .او سعی دارد براساس شیوه جدلی مردم را متقاعد کند که واقعیت واحد، تقسیم‌ناپذیر و بی‌حرکت است .((ملیسوس)) ـ شاگرد ((پارمیندس)) ـ نیز همانند((زنون)) نتایج منطقی آموزه‌های هستی‌شناسی استاد را در باب((حرکت))، ((مسئله تناهی))، ((مقدار و بعد و تقسیم‌پذیری آن‌ها)) و ((جسم و واقعیت)) تبیین می‌کند .

وجودشناسي و مسئله هستي اصيل و غيراصيل از يونان باستان تاکنون همواره مورد بحث و بررسي فلاسفه بوده است. در ميان فلاسفه يونان، هراکليتوس، پارمنيدس و افلاطون بجهت نظريات خاصشان از اهميت خاصي برخوردارند. هراکليتوس معتقد به سيلان و تغيير دائم اشياء بود و منکر ثبات در هستي، اما پارمنيدس برخلاف او، منکر تغيير و معتقد به ثبات و تغييرناپذيري هستي بود. اين دو نظريه متضاد در نظريه مُثُل افلاطون تبلور و ظهور پيدا کرد و او با بهره¬مندي از آن دو نظريه و بکارگيري سيلان دائم هراکليتوس در جهان محسوسات و ثبات هستي پارمنيدس در عالم مُثُل، نظريه اختصاصي خود را سامان داد. نوشتار حاضر مسئله وجود را از منظر اين سه فيلسوف، مورد بررسي تطبيقي قرار داده تا هم¬سويي افلاطون با دو فيلسوف سلف خود را روشن و تبيين سازد. با تطبيق وجودشناسي اين سه فيلسوف يوناني، روشن شد که ميتوان نظريه ثبات پارمنيدس (راه حقيقت) و نظريه وحدت هراکليتوس را با عالم مُثُل افلاطون تطبيق داد و نظريه سيلان هراکليتوس و راه گمان پارمنيدس با جهان محسوسات افلاطون، هم سويي و قرابت دارند.