نقد و بررسی «نظریه فاعل بالرضا» از منظر روایات امام علی(ع) | کتابخانه مجازی الفبا

نقد و بررسی «نظریه فاعل بالرضا» از منظر روایات امام علی(ع) | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
...جستجوی هوشمند
نقد و بررسی «نظریه فاعل بالرضا» از منظر روایات امام علی(ع)
کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
فارسی
کتاب الکترونیکی
میانگین امتیازات:
امتیاز شما :
تعداد امتیازات :
0
نقد و بررسی «نظریه فاعل بالرضا» از منظر روایات امام علی(ع)
ویرایش اثر
عنوان دیگر : A Critical Analysis of the “Agent by Satisfaction” Theory from the Perspective of the Narrations of Imam ʿAlī (a.s.)
چکیده :
طبق «نظریه فاعل بالرضا»، خداوند «عالَم هستی» را با «اشراق نور» ایجاد نموده و صور خارجی موجودات، همان علم تفصیلی اوست و قبل از ایجاد، علم واجب‌تعالی به اشیاء به صورت علم اجمالی می‌باشد. این اندیشه سهروردی به دو بخش تقسیم می‎شود: بخش اوّل مربوط به بعد از ایجاد است که شیخ اشراق رابطه بین واجب‌تعالی با اشیاء را رابطه اشراقی می‎داند، یعنی خداوند به همه اشیاء در موطن خودشان با اضافه اشراقی علم می‎یابد. این بخش از دیدگاه سهروردی مورد تایید روایات امام علی(ع) است. بخش دوم دیدگاه شیخ اشراق مربوط به قبل از ایجاد است که اشکالاتی دارد؛ زیرا او علم قبل از ایجاد را «اجمالی» می‎داند و این امر منجربه فقدان ذات واجب‌الوجود از «علم تفصیلی» به موجودات می‎شود؛ در حالی‎که اساس فاعلیّت خداوند، به علم پیش از ایجاد برمی‎گردد. در روایات امام علی(ع) این بخش از نظریه شیخ اشراق قابل نقد است؛ چراکه روایات: 1. متعلَّق علمِ واحد و ذاتیِ قبل از ایجاد را، همه اشیاء به صورت «تفصیلی» می‎دانند، 2. تأکید دارند که با ایجاد اشیاء، علم الهی افزایش نمی‎یابد، 3. آفرینش اشیاء، براساس علم حادث، صورت نمی‎گیرد. مجموع این سه دسته از روایات، علم و فاعلیّتی را که شیخ اشراق برای خداوند مطرح می‎کند، شایسته مقام واجب‌تعالی نمی‎دانند. روش پژوهش حاضر در مواجهه با روایات حضرت، روش استظهار و استنباط است و در مرحله تجزیه و تحلیل و مقایسه دیدگاه فاعل بالرضا با آنها نیز، به شیوه تحلیلی- عقلی عمل شده است. در مجموع، علم و فاعلیّتی که شیخ اشراق با مبانی فلسفی خود برای واجب‌الوجود مطرح می‎کند، نواقصی دارد و شایستۀ مقام واجب‌تعالی نیست. according to the “agent by satisfaction” (fāʿil bi’l-riḍā) theory, god brought the “world of existence” into being through the “illumination of light,” and the external forms of beings are identical with his detailed knowledge, while prior to creation, the knowledge of the aseity (wājib al-wujūd) concerning things exists as undifferentiated knowledge. suhrawardī’s view in this regard can be divided into two parts. the first part concerns the state after creation, wherein the master of illumination (shaykh al-ishrāq) conceives the relation between the aseity and the created entities as an illuminative relation (iḍāfa ishrāqiyya), meaning that god knows all beings in their own domains through this illuminative connection. this part of suhrawardī’s view finds support in the narrations of imam ʿalī (a.s.). the second part, which pertains to the state before creation, is problematic, since suhrawardī considers god’s pre-creational knowledge to be “undifferentiated” (ʿilm ijmālī). this, however, implies a deprivation of the divine essence from “detailed knowledge” (ʿilm tafṣīlī) of the existents—whereas the very foundation of divine agency and creative activity rests upon pre-creational knowledge. in the narrations of imam ʿalī (a.s.), this part of suhrawardī’s theory is subject to criticism because the narrations: (1) affirm that the object of god’s single, essential knowledge prior to creation encompasses all things in a detailed manner; (2) emphasize that divine knowledge does not increase after the creation of beings; and (3) assert that the creation of beings does not take place based on newly occurring knowledge. taken together, these three groups of narrations indicate that the form of knowledge and agency suhrawardī attributes to god is unbefitting of the rank of the aseity. the present study employs the method of istinbāṭ (inference and deduction) and istiẓhār (textual elicitation) in analyzing the narrations of imam ʿalī (a.s.), and uses an analytical-rational approach in comparing and evaluating the fāʿil bi’l-riḍā theory with those narrations. overall, the conception of divine knowledge and agency that suhrawardī posits for the aseity, based on his philosophical foundations, contains deficiencies and is not worthy of the exalted station of the divine essence.
منابع دیجیتالی مرتبط :
نسخه PDF مراجع
نویسنده :
محسن رضایی
زبان :
فارسی
منبع اصلی :
https://pwq.bou.ac.ir/article_77859_8a01c647a081405f55b24a6a8ed89679.pdf
جنس منبع:
متن
پایگاه :
ذ:پایگاه مجلات (آیین حکمت- سال 1404- دوره 17- شماره 2- از صفحه 89 تا 106)
یادداشت :
امام علی(ع) واجب الوجود شیخ اشراق نظریه فاعل بالرضا علم قبل از ایجاد علم بعد از ایجاد فاعلیت
Imam ʿAlī (a.s.) Aseity (Wājib al-Wujūd) Suhrawardī Agent by Satisfaction (Fāʿil bi’l-Riḍā) Pre-Creational Knowledge Post-Creational Knowledge Divine Agency
نوع منبع :
مقاله
مشخصات کامل اثر
منابع مرتبط :
ثبت نظر
ارسال