مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ازشگردهای فرقه های انحرافی، بهره گیری از روایات، در جهت تثبیت اغراض فرقه ای است. ابوالفضل گلپایگانی، مبلغ بهائیت در کتاب «فرائد»، در بیان روایات مبشر ظهور «باب»، به روایتی از أم هانی تمسک می کند و این روایت را که بر تعبیر «مولود فی آخر الزمان» در حق حضرت مهدی (عج) مشتمل است؛ بر ادعای سید علی محمد شیرازی، ملقب به «باب» قابل تطبیق دانسته و آن را از اشارات ظهور و آیتی بر حقانیت ادعای وی شمرده است. در این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی ادعای مذکور پرداخته شده است. با تحلیل سندی و محتوایی این روایت و در نظر گرفتن دو روایات دیگر از أم هانی که همگی مشابه و در ذیل آیه 15 و 16 سوره تکویر وارد شده است؛ و با در نظر گرفتن معنای تعبیر «آخرالزمان»؛ این نکته حاصل شد که این روایت بر حضرت حجت (عج) قابل تطبیق است؛ در غیر این صورت، در تعارض با دو روایت دیگر فاقد ارزش استناد علمی خواهد بود.

این مقاله، به بررسی چرایی فرقه بودن بهائیت میپردازد که با رویکرد تحلیل اسنادی تدوین یافته است. یافته های این مقاله حاصل بررسی این سوال اصلی است که چرایی فرقه بودن بهائیت چیست و چگونه ویژگیهای یک فرقه قابل انطباق بر آن است؟ نتیجۀ پژوهش نشان میدهد که بهائیت از نظر علمای اسلام و مراجع تقلید، با توجه به انحراف از اصول و فروع مسلم اسلام، یک فرقۀ ضاله است. همچنین بهائیت به علت دارا بودن ویژگیهایی چون: 1. رهبران با هوش و زیرک، مغلطه گر، مقدس مآب و مستبد؛ 2. وجود تشکیلات منسجم بیت العدل که شبیه فراماسونریها عمل میکند و3. بهره برداری از تکنیکهای تبلیغی روانشناختی چون کنترل ذهن جهت فریب افراد، برای جذب و نگه داری آنها، یک فرقه است.

ادیان ساختگی برای ادامه حیات خویش، به هر چیزی متمسک میشوند تا مشروعیت خود را اثبات نمایند. بهائیت نیز به لحاظ ماهیت خود، خارج از این قاعده نیست؛ بدین منظور دست به دامن «تأویل» میشود. این مقاله با رویکرد نظری و روش کتابخانه­ای، با هدف خلع سلاح این مدعیان، با پس از تعریف واژه تأویل، بررسی ارتباط آن با «تنزیل» و «اقتباس» و همچنین بررسی خود این واژه در قرآن و بیان نمونه­هایی از تأویلات بهایی، درصدد ابطال این مدعا برآمده است.

روزگار ما، روزگاری است که در همه جا سخن از بزرگداشت زن و احیای حقوق وی می رود. بهائیان مدعی اند که دوران ادیان سلف سپری شده و آئین ایشان، مترقی ترین آئینی است که در روی زمین وجود دارد. پس باید دید که بهاءالله، از زنان چگونه تجلیل نموده و به هنگام سخن گفتن از ایشان، چه تعبیری را به کار برده است؟ نکته جالب در مورد بهائیت، پیشتیبانی بی حد و حصر کانون های استکباری و استبدادی شرق و غرب از آنهاست و سردمداران این فرقه برای جلب توجه و تأمین شهوات و تمایلات نفسانی آنان، به تساوی حقوق مرد و زن قائل شده اند. اینک ما حجاب از چهره این گفتار ناصواب گشودیم و این باب را در این کتاب افزودیم که حقیقت را کشف نمائیم و مطلب را روشن سازیم.

در کتاب حاضر سه فرقه انحرافی شیخیه، بابیه و بهائیت مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌اند. ابتدا در خصوص ضرورت بحث از انحرافات عقیدتی مطالبی ارائه شده و پیشینه فرقه‌شناسی گفته شده است. سپس علل و عوامل پیدایش فرقه‌های انحرافی و همچنین تاریخچه پیدایش فرقه‌های اسلامی بررسی شده است. در ادامه در خصوص شیخ احمد احسائی، شکل‌گیری فرقه شیخیه، سیدکاظم رشتی، عقاید شیخیه (در موضوعات توحید، نبوت، امامت، معاد و ...) و مواردی از این دست به طور مفصل مباحثی ارائه شده است. سپس شیخیه بستر پیدایش دو فرقه بابیه و بهائیت معرفی شده است. علی محمد شیرازی، شکل‌گیری فرقه بابیه، عوامل پیدایش و گسترش جریان بابیت، مناظرات شیرازی، چهره‌های مهم بابی، کتاب بیان و ... در خصوص فرقه بابیه تشریح شده‌اند. در ادامه حسینعلی نوری، شکل‌گیری بهائیه، ادعاهای بهاء، شبهات بهائیت پیرامون الوهیت، مهدویت، معاد و ... بررسی شده است. در ادامه احکام فرقه‌های بابیه و بهائیه با اسلام به صورت تطبیقی مقایسه شده و تناقضات و دروغ‌پردازی‌های این فرقه‌ها و همچنین ارتباط آنها با بیگانگان و استعمارگران گفته شده است. در نهایت فعالیت‌های تشکیلاتی بهائیان در دوران مختلف بررسی شده و کتابشناسی بهائیت ارائه شده است.