جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در دنیای تغییر الگوهای کاری و جابجایی جهانی سبک زندگی کاری، ماهیت هویت و کار انسان تحت فشار زیادی قرار گرفته است. تصورات مدرن از کار به مسائل فایده و ضرورت محدود شده است، جایی که اهداف و اهداف کار به ارضای نیازهای فنی و اقتصادی فوری تقلیل می یابد. نادیده گرفته شدن، زمینه روایت بزرگتری است که در آن انسان ها به طور طبیعی به دنبال درک مشارکت و مسئولیت انسان در قبال خود، دیگران و وجود به عنوان یک کل هستند. کار انسان چه نقشی در توسعه خود جهان دارد؟ آیا صرفاً یک فعالیت کارکردی است یا فراخوانی متافیزیکی و هستی شناختی دارد؟ هایدگر، کار و هستی، فلسفه کار هایدگر را روشن می کند و تفسیری بدیع از درک ارسطویی از کار در رابطه با هستی شناسی و مفهوم شکرگزاری هایدگر ارائه می دهد. تاد اس. می از رویکرد هرمنوتیکی هایدگر برای نقد و بازسازی درک کار استفاده می کند تا نشان دهد که کار، در هسته خود، فعالیتی است بر تشکر و قدردانی متقابل.

ترجمه ماشینی : "دیمون لایف زندگی را خیره کننده است. خواندن آن به معنای ثروتمندتر شدن در کار است." -جان لولین افشای همدستی مارتین هایدگر با رژیم ناسیونال سوسیالیستی در سال‌های 1933-1934، بحث‌های شدیدی را در مورد رابطه بین سیاست و فلسفه‌اش برانگیخت. آیا فلسفه هایدگر نوعی ارگانیسم را به نمایش می گذارد که به آسانی به «خون و خاک» ایدئولوژیک تبدیل شده است؟ یا، بهتر است بگوییم، آیا حمایت او از نازی ها نشان دهنده عدم وفاداری اساسی به موجودات زنده است؟ دیوید فارل کرل اقتدارگرایی سیاسی هایدگر را در ناکامی او در توسعه «فلسفه زندگی» سازنده ردیابی می کند - واکنش های فوبیای او به اشکال دیگر وجود. کرل مخالفت هایدگر با Lebensphilosophie را که در هستی و زمان بیان شده است، در یک دوره سخنرانی مهم اما کمتر شناخته شده در مورد زیست شناسی نظری که در سال های 1929-1930 به نام «مفاهیم اساسی متافیزیک» ارائه شد، و در متن کلیدی اخیراً منتشر شده، مشارکت در فلسفه، توضیح می دهد. ، نوشته شده در 1936-38. اگرچه تلاش هایدگر برای اندیشیدن به مشکلات زندگی، بازتولید جنسی، رفتار، محیط و اکوسیستم در نهایت با شکست مواجه شد، کرل معتقد است که روش‌های تفکر او با این وجود وظایف مهمی را برای اندیشه ما ایجاد می‌کند. با توجه به هایدگر و دور از آن، کرل موضوعات زندگی، مرگ، تمایلات جنسی و روح را همانطور که فروید، نیچه، دریدا و ایریگاری به آن پرداخته اند، بسط می دهد. دایمون لایف به موضوعاتی می پردازد که در فلسفه های معاصر سیاست، جنسیت، بوم شناسی و زیست شناسی نظری قرار دارند.

ترجمه ماشینی : هایدگر و پیدایش مسئله هستی، مقدمه ای جدید، به روز و جامع بر رشد هایدگر و مواجهه اولیه او با سنت فلسفی، الهیات، نئوکانتییسم، حیات گرایی، هرمنوتیک و پدیدارشناسی تا انتشار کتاب هستی و زمان در 1927. ریسمان اصلی، شجره نامه مسئله معنای هستی است. این کتاب در کنار جدیدترین پژوهش‌های علمی، غنای اسنادی نخستین سخنرانی‌ها، کنفرانس‌ها، رساله‌ها و نامه‌های هایدگر (1919-1923) و ماربورگ (1923-1928) فرایبورگ (1923-1923) را مورد توجه قرار داده و به غنای موضوعی و روش‌شناختی این دوره از هایدگر می‌پردازد. زندگی فکری، و تفسیری منسجم و یکپارچه از کارهای قبلی خود ارائه می دهد. این کتاب اندیشه هایدگر را به خوبی سازماندهی شده و بی طرفانه و بدون انحراف زیاد از واژگان هایدگری منتقل می کند. برای مقاطع کارشناسی ارشد، دانشجویان کارشناسی ارشد فلسفه، مطالعه پدیدارشناسی، فلسفه قاره ای و آلمانی بسیار ارزشمند خواهد بود.

ترجمه ماشینی : این کتاب تفسیری روشن، تحلیلی و بدیع از آثار متاخر هایدگر ارائه می دهد. این دوره از فلسفه هایدگر تا حد زیادی توسط فیلسوفان تحلیلی ناشناخته باقی مانده است و آن را مملو از ناسازگاری ها و ایده های متناقض می دانند، به ویژه در مورد مفاهیم هستی و نیستی. این کتاب این ادعا را جدی می گیرد که هایدگر متأخر دیالته گرایی را تأیید می کند - یعنی موضعی که بر اساس آن برخی تناقضات درست است - و نشان می دهد که این ایده که هستی هم موجود است و هم موجود نیست، نه نامنسجم است و نه از نظر منطقی بی اهمیت. نویسنده با ارائه و دفاع از این ایده که واقعیت ساختاری ناسازگار دارد به این امر دست می یابد. با انجام این کار، او یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات متافیزیک تحلیلی کنونی، یعنی نظریه زمینه‌ای را وارد حوزه‌ای کاملاً ناشناخته می‌کند. علاوه بر این، نویسنده برای معنا بخشیدن به مفهوم نیستی هایدگر، یک نظام صرفشناختی بدیهی اصیل را معرفی می کند که با داشتن منطقی ناسازگار به عنوان منطق پایه، می تواند ناسازگاری ها را بدون افتادن در بی اهمیتی منطقی تحمل کند. این اولین کتابی است که در چارچوب متافیزیک تحلیلی بحث کامل و مفصلی را درباره هایدگر فقید مطرح کرده است. برای محققان هایدگر و فیلسوفان تحلیلی که روی نظریه‌های زمینه‌سازی، صرف‌شناسی، دیالته‌گرایی و منطق ناسازگار کار می‌کنند، جالب خواهد بود.

ترجمه ماشینی : دنیس مک مانوس تفسیر جدیدی از دیدگاه اولیه هایدگر از ذهنیت ما و جهانی که در آن ساکن هستیم ارائه می دهد. "هستی شناسی بنیادی" هایدگر به ما این امکان را می دهد که موجودی را که فکر می کند به عنوان موجودی که عمل می کند، حرکت می کند و حتی جهان اطرافش را لمس می کند، درک کنیم، موجودی در خانه در همان دنیای معمولی که ما نیز در خارج از گنجه فلسفی زندگی خود را در آن زندگی می کنیم. ; همچنین این نوید را می دهد که ما را از مشکلات فلسفی به ظاهر حل نشدنی، مانند شک و تردید نسبت به دنیای بیرونی و دیگر اذهان رها کند. اما بسیاری از مفاهیم اصلی آن چشم انداز گریزان هستند. و برخی از پذیرفته‌شده‌ترین تفاسیر از بینش هایدگر، ابهامات عمیق و مهمی را در خود پنهان می‌کنند، در حالی که برخی دیگر گونه‌های ناامیدکننده ایده‌آلیسم را بر ما تحمیل می‌کنند. هایدگر و سنجش حقیقت، با تکیه بر بررسی آثار هایدگر در سراسر دهه 1920، راه جدیدی برای درک این دیدگاه ارائه می دهد. محور اصلی این پیشنهاد است که تفکر گزاره‌ای چیزی را پیش‌فرض می‌گیرد که می‌توان آن را «میزان» نامید، تسلطی که فقط یک موضوع «دنیوی» قابل تشخیص می‌تواند آن را داشته باشد. مک مانوس نشان می دهد که چگونه این ایده ها از طریق درگیری هایدگر با تاریخ فلسفه و الهیات پدیدار می شوند، و خوانشی بدیع از عناصر کلیدی در هستی شناسی بنیادی، از جمله مفهوم هایدگر از «هستی در جهان»، نقد او از شک گرایی، ارائه می دهد. ادعای او مبنی بر انکار هر دو واقع گرایی و ایده آلیسم، و تأملات دشوار او در مورد ماهیت حقیقت، علم، اصالت، و خود فلسفه. بر اساس این خوانش، ادعاهای محوری هایدگر خواسته‌های واقعی را مشخص می‌کند که اگر می‌خواهیم به شاهکار اندیشیدن به افکار تعیین‌کننده درباره جهان پیرامون خود دست یابیم، باید آنها را برآورده کنیم.

هنر و تکنولوژی ازجمله انبوه مقولاتی هستند که مارتین هایدگر به آنها پرداخته است. هنرهای صناعی دو وجه دارند: وجه هنری و وجه صنعتی که به تکنولوژی مربوط است. از طرفی، آنچه امروز به‌عنوان هنر و رشته‌های هنری شناخته می‌شود نزد یونانیان باستان جزئی از یک مفهومی کلی‌تر با عنوان «تخنه» (techne) تلقی می‌شد. از سویی دیگر تکنولوژی نیز هم به لحاظ ریشه لغوی و هم به لحاظ جایگاه مفهومی آن ریشه در تخنه یونانیان دارد. بنابراین هایدگر در تحلیل هر دو مفهوم مورد بحث (هنر و تکنولوژی)، از جایگاه مفهوم تخنه نزد متفکران پیشافلسفی یونان باستان بهره برده و نتایج کلی او در این دو حوزه با استعانت از همین خوانش او بوده است. در این مقاله روش تحلیل هایدگر که پدیدارشناسی هرمنوتیک است و همچنین نقدهای او به تاریخ فلسفه و متافیزیک ـ به‌ویژه در تحلیل مفهوم تخنه ـ راهگشا بوده و مواضعش در باب هنر و تکنولوژی با تکیه بر مفهوم تخنه در پرتو حقیقت روشن می‌شود. روش تحقیق در این مقاله بنیادی است که به صورت تحلیل محتوا انجام گرفته و گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه‌ای صورت گرفته است. در این مقاله پرسش‌هایی که مورد پژوهش قرار می‌گیرند از این قرارند: 1. خوانش هایدگر از مفهوم تخنه در نزد متفکران یونان باستان چیست؟ 2. نسبت بین هنر و تکنولوژی با تخنه در دوران پیشافلسفی یونان باستان و نیز دوران معاصر چگونه است؟ هدف انجام این پژوهش تبیین جایگاه نگاه نقادانه به تاریخ فلسفه، خصوصاً در حوزه هنر و تکنولوژی معاصر است.