جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

تعارضات نسل‌جوان در فضای خانه وجامعه، از چالشهای مهم تربیتی واجتماعی عصرحاضر است که به‌صورت ناسازگاری بااعضای خانواده و در قالب رفتارهای نابهنجاراجتماعی در جامعه ظهور وبروز پیدا می‌کند. تربیت خانوادگی فرزندان از جمله عوامل مؤثر درچگونگی رفتارآنان با دیگران است که هرگاه براساس اندیشه صحیح تربیتی و بااستفاده از روشهای مناسب فرایندی اجراشود، مشکل عاطفی ورفتاری آنها حل خواهد شد. هدف اصلی مقاله ارئه راه‌حل برای رفع تعارض عاطفی ورفتاری نوجوانان وجوانان است که این کار، باروش استنادی-استنباطی در فضای کتابخانه به‌سامان رسیده است. اندیشه‌تربیتی آیت الله خامنه‌ای هم به‌دلیل جامعیت وهم به‌دلیل نو بودن، مناسب‌ترین مبنای تربیت نسل‌جوان در جهان معاصراست. نوسازی اندیشه‌تربیتی اسلام ناب، تفکر حداکثری داشتن، قرآن بنیان بودن و نگاه یکپارچه نمودن به تربیت از جمله ویژگیهای این اندیشه‌تربیتی هستند که آن را از دیگر اندیشه‌های تربیتی معاصر متمایز می‌سازند. جواب‌دهی در عصر رسالت، هویت بخشی به-جوان، تثبیت ایمان قلبی، شکل‌دهی عاطفه مثبت واصلاح رفتار از دلایل کاربرد اندیشه‌تربیتی حداکثری در حل تعارضات عاطفی و رفتاری نسل جوان می‌باشند که در پرورش دینی واخلاقی آنها بسیار تأثیرگذارند. تربیت یافتگان بااین اندیشه به‌لحاظ اعتقادی، عاطفی ورفتاری استوار و نفوذناپذیر خواهند شد، به‌نحوی که لغزشی در برابرانحرافات از خود نشان نخواهند داد.

کرامت انسان اگر چه امروزه یک بحث نسبتا جدید است؛ اما بررسی‌ها نشان می‌دهد که این بحث از گذشته‌های دور مطرح بوده است. اگر چه برخی مانند اومانیست‌ها در کرامت انسان افراط می‌کنند و کسانی نیز راه تفریط را پیش می‌گیرند؛ اما در این میان ملاصدرا راه میانه را برگزیده است. از منظر وی کرامت یک امر تشکیکی است که کف آن با رسیدن به «انسان بشری» شروع می‌گردد؛ اگر چه که اوج آن با رسیدن به مرحله «انسان ملکی» حاصل می‌شود. انسان با رسیدن به مرحله انسان بشری که مجموعه‌ای از ظرفیت‌ها و استعدادهای فوق‌العاده است از دیگر جانداران و با وصول به مرتبه انسان ملکی از دیگر افراد انسان متمایز می‌گردد. در این مقال که به شیوه تحلیلی-توصیفی نگارش یافته تلاش می‌کنیم که این دیدگاه را که می‌توان آن را «کرامت به مثابه امر تشکیکی» نامید تبیین کنیم و مستندات آن را با تکیه بر کلمات ملاصدرا ارائه دهیم.

این مقاله با هدف بررسی چگونگی تأثیر ارتقای شناختی از طریق هوش مصنوعی بر تحول اخلاقی افراد، به تحلیل رابطه بین این فناوری و ارزش‌های اخلاقی و دینی می‌پردازد. سؤال اصلی پژوهش این است که آیا ارتقای شناختی می‌تواند باورها و اهداف اخلاقی یا دینی افراد را تغییر دهد یا صرفاً بر بهبود تفکر اخلاقی تأثیر دارد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که اگرچه ارتقای شناختی ممکن است به بهبود توانایی‌های تفکر اخلاقی منجر شود، اما تضمینی برای تغییر رفتار اخلاقی وجود ندارد. این پژوهش همچنین به چالش‌های مرتبط با دستکاری اخلاقی از طریق هوش مصنوعی پرداخته و بر اهمیت اراده و اختیار، به‌ویژه از منظر آموزه‌های مذهبی، تأکید می‌کند. در شرایط اضطراری، برخی خواهان استفاده از ابزارهای بیولوژیکی یا فناورانه برای ارتقای اخلاق هستند، اما این مقاله بر ضرورت استفاده ایمن، داوطلبانه و مسئولانه از فناوری تأکید دارد. روش تحقیق با تمرکز بر تحلیل تجربیات عملی و بهره‌گیری از نظریه‌های اخلاقی، به طراحی سیستم‌های هوش مصنوعی مبتنی بر ارزش‌های انسانی می‌پردازد. نتیجه‌گیری پژوهش نشان می‌دهد که برای تضمین تعامل مسئولانه بین فناوری و ارزش‌های انسانی، وضع مقررات شفاف و طراحی‌های اخلاق‌محور ضروری است.

معنویت از مسائل مهمی است که بشر به خصوص در دوران کنونی توجه بیشتری به آن مبذول داشته است بررسی معیارها و ملاک های معنویت اصیل از منظر قران و روایات ، موضوع این پژوهش است .در این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی و با استناد به منابع علمی ، تلاش شده است، به این پرسش اساسی پاسخ داده شود که معیار های معنویت اصیل اسلامی به ترتیب بوده است و چه تفاوتی با معنویت غیر اصیل دارد ؟ نتایج حاصل از مطالب این پژوهش نشان می دهد که معنویت اصیل اسلامی مبتنی بر قرآن و روایات از معیارهای مختلفی برخوردار است .مانند : خدا محوری ، شریعت مداری ، عقل محوری ، معاد باوری و ولایت مداری . در تقابل با معنویت اصیل اسلامی ، کانونهای وابسته به سرمایه داری قرار دارند که با دریافت نیاز انسان به معنویت ، و رنج او از خلأ معنوی ولزوم گریز از بحرانهای ناشی از مدرنیزم ، هزاران فرقه معنویت گرا را آراسته اند تا نسخه های جذاب و پر تنوعی را در تامین و پوشش معنویت خواهی بشر عرضه کنند اما به دلیل بنیان نهادی این عرفانها و معنویتها براساس اصول و معیار های ناروا مانند انسان محوری ، عقل ستیزی، شریعت گریزی به جای اتخاذ رویکرد خدامحوری ،عقل گرایی ، شریعت بنیادی و ولایت مداری ؛ نتوانستند به سرگشتگی خود پاسخی روشن، دقیق و آرامش بخش بدهند و همین امر، امروزه چالش های جدی را برای نظام سلطه و فرهنگ منحط غربی فراهم آورده است.

یکی از واقعیت‌های مهم اجتماعی، افکار عمومی است که در موفقیت گروه‌ها و جریان‌های فکری فرهنگی و سیاست‌ها و تصمیمات رژیم‌های سیاسی، نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. پرسش این است که با توجه به کثرت رسانه‌های جمعی و انفجار اطلاعات در عصر حاضر، چگونه می‌توان از «منبر» در جهت مدیریت افکار عمومی بهره گرفت؟ پژوهش حاضر برای پاسخ به همین پرسش سامان داده شده است. روش گردآوری اطلاعات در مقاله کتابخانه‌ای بوده و در پردازش آن‌ها، از روش توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که ویژگی‌هایی چون عمومی و مردمی بودن، ارتباط حضوری و صمیمانه با مخاطبان، و قداست و اعتبار معنوی، ظرفیت و قابلیت خاصی، به رسانه‌ی منبر بخشیده است که امکان می‌دهد حتی در عصر حاضر بتوان به‌وسیله‌ی آن، افکار عمومی را مدیریت کرد؛ اما با این شرط که این رسانه، قبل از هرچیزی اعتبار از دست رفته‌ی خود را بازسازی نماید، به‌صورت هدف‌مند و سازماندهی شده به فعالیت‌ بپردازد، خود را با نیازها و اقتضائات زمانه هماهنگ کرده و از ابزارها و امکانات جدید، به درستی بهره بگیرد.

یکی از اقسام ولایت برای معصومین علیهم السلام که شامل انبیاء و حضرت زهراء و دوازده امام سلام الله علیهم اجمعین می‌شود، ولایت تکوینی است که زمام عالم در دست آنها است و آن بزرگواران سلطنت عامه و سیطره تامه بر عالم هستی دارند و می توانند به هر صورت که بخواهند در عالم تصرف نمایند. نه تنها اصل تصرفات تکوینی امامان (علیهم السلام) مورد پذیرش فقهای اسلامی بوده بلکه به صورت گسترده و با تنوع موضوعات، به نقل روایات این مسئله و نحوه دخالت و تاثیر آن در زندگی انسانها پرداخته شده؛ به طوری که یکی از جلوه های تاثیر گذاری این ولایت نقش آن در نظام تربیتی اسلام است. هدف از این پژوهش تشریح بیان آثار این نوع ولایت در تعلیم و تربیت اسلامی در دو بعد فردی و اجتماعی می‌باشد. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی است و از روش کتابخانه ای نیز برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است. بر اساس نتایج تحقیق به نظر می رسد ولایت تکوینی و توجه به آن در زندگی روزمره، در بعد فردی باعث تهذیب نفس، قبولی و انجام عمل صالح، شفاعت ائمه (ع)، دستیابی به ایمان، و امنیت فردی و معنابخشی به زندگی می‌گردد. در جامعه و در بعد اجتماعی نیز در شکل‌گیری جامعة آرمانی، عدالت اجتماعی و مساوات بین همه افراد جامعه، عدم اسراف در میان حاکمان جامعه و در مجموع هدایت گری جامعه نقش بسزایی دارد.