جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این عنوان تفسیری اصیل از هایدگر متأخر را در چارچوب اندیشه او به عنوان یک کل ارائه می‌کند و شباهت‌ها و تفاوت‌هایی را بین اندیشه قبلی و متأخر او نشان می‌دهد. «هایدگر و خوشبختی» تفسیری اصیل از اندیشه هایدگر متأخر، در چارچوب فلسفه او به عنوان یک کل ارائه می‌کند تا مفهوم جدیدی از خوشبختی انسان را توسعه دهد. این کتاب محتوای اساسی مفهوم یونانی eudaimonia را بازخرید می‌کند و از بحث‌های اخیر در مورد «عینیت» یا «موضوع» شادی فراتر می‌رود. نویسنده نشان می‌دهد که تفکر هایدگر در مورد هستی به دور از محرمانه و انتزاعی است و در درک موضوع بسیار مهم است. عمیق ترین منابع رفاه انسان بررسی ریشه‌شناختی کلمه «شادی» این کلمه را از محدودیت‌های شیوه‌های تفکر سودگرایانه رها می‌کند، که نشان می‌دهد «خوشبختی» فقط به صورت پیرامونی با eudaimonia مرتبط است. کینگ نشان می‌دهد که احساس تناسب هم برای «خوشبختی» و هم برای ادایمونیا ضروری است، و نشان می‌دهد که چقدر شادی عمیق، که به‌عنوان اقامت در تناسب ما با هستی تصور می‌شود، می‌تواند به عنوان «همسویی پایه‌ای» برای اندیشیدن به هستی عمل کند.

ترجمه ماشینی : تأثیر مارتین هایدگر بر اندیشه معاصر مهم و بحث برانگیز است. اما در فرانسه، تأثیر این فیلسوف آلمانی به حدی است که نمی توان اندیشه معاصر فرانسه را بدون اشاره به هایدگر و تأثیر فوق العاده او به درستی درک کرد. تام راکمور به بررسی دریافت اندیشه هایدگر در فرانسه می پردازد. او استدلال می کند که در دوره پس از جنگ جهانی دوم، به دلیل ماهیت خاص سنت فلسفی اومانیستی فرانسه، هایدگر متفکر چیره دست فلسفه فرانسه شد. شاید مهم‌تر از همه، او ادعا می‌کند که این دریافت - ابتدا به‌عنوان انسان‌شناسی فلسفی و بعداً به‌عنوان انسان‌گرایی پسا متافیزیکی - به‌طور سیستماتیک اشتباه است.

ترجمه ماشینی : مسئله اراده از دیرباز به عنوان محوری در اندیشه متأخر هایدگر در نظر گرفته شده است. برت دبلیو. دیویس در اولین کتابی که بر این مسئله متمرکز شده است، مسائل کلیدی دوران متأخر فیلسوف را روشن می کند - به ویژه نقد او از اوج تاریخ متافیزیک در «اراده به اراده» تکنولوژیک و امکان ژلاسنهیت یا «. رهایی» از این شیوه‌ی اراده‌ای بودن در جهان - اما همچنین نشان می‌دهد که مسئله اراده در قلب تفکر هایدگر قرار دارد، موضوعی محوری در مسیر او از هستی و زمان (1926) تا «زمان و هستی» (1926). 1962). علاوه بر این، این کتاب نشان می‌دهد که چرا تفسیرهای انتقادی رایج از رابطه هایدگر با اراده غیرقابل دفاع است، چگونه به اصطلاح «چرخش» او یک «چرخش» ساده از اراده‌گرایی به انفعال نیست. دیویس توضیح می دهد که چرا مفاهیم کلیدی هایدگر متأخر در مورد «عدم اراده» و «گلسنهایت» دلالت بر کنار گذاشتن عمل انسانی ندارد. بلکه نشانه‌هایی هستند در جستجوی راهی دیگر برای وجود، «فعالیت بالاتر» فراتر از افق اراده. کار او ضمن روشن ساختن این جستجو، نگاهی انتقادی به ابهامات، تنش ها و ناهماهنگی های پروژه هایدگر نیز ارائه می دهد و این کار را به گونه ای انجام می دهد که به ما امکان می دهد منطق درونی مبارزات فیلسوف را دنبال کنیم. این بازتفسیر جامع به همان اندازه که دقیق و جسورانه است، طرز فکر ما را در مورد سیاست هایدگر و در مورد محورهای فلسفه او به عنوان یک کل تغییر خواهد داد.

ترجمه ماشینی : اینکه مارتین هایدگر از ناسیونال سوسیالیسم حمایت می‌کرد، مدت‌هاست که شناخته شده است. با این حال، رابطه بین فلسفه و تعهدات سیاسی او همچنان بسیار بحث برانگیز است. راکمور جسورانه با رد استدلال هایی مبنی بر تصادفی بودن موضع سیاسی فیلسوف یا اتخاذ اجبار، استدلال می کند که اندیشه هایدگر و نازیسم او به طور جدایی ناپذیری در هم تنیده شده اند. این کتاب با ترکیب مستندات گسترده جدال هایدگر با تحلیل های فلسفی و تاریخی، پرسش های عمیقی را درباره مسئولیت اجتماعی و سیاسی فلسفه مطرح می کند.

ترجمه ماشینی : مارتین هایدگر در دوره های اولیه سخنرانی خود علاقه ای پایدار به زندگی بشر نشان داد. او معتقد بود که زندگی انسان در عین حال که در حال زیستن است، اهمیت فلسفی دارد. زبان در حالی که صحبت می شود دارای اهمیت فلسفی است. در این کتاب، اسکات کمبل توسعه ایده هایدگر در مورد زندگی واقعی را از طریق علاقه او به تفکر یونانی و توجه آن به هستی دنبال می کند. او معتقد است که دغدغه‌های وجودی هایدگر در مورد زندگی انسان و دغدغه‌های هستی‌شناختی او درباره معنای هستی در مفهوم دازاین به‌عنوان وجود زندگی واقعی انسانی متبلور می‌شوند. کمپبل با تأکید بر جنبه های مثبت زندگی روزمره، زمینه های معنایی را که در زندگی نهفته است بررسی می کند. شدت زندگی متوسط و روزمره؛ بی واسطه بودن زمانی زندگی در مسیحیت اولیه؛ تعقیب هرمنوتیکی از خودبیگانگی زندگی؛ فضایی واقعی؛ موقتی کردن تاریخ در زندگی؛ غنای جهان؛ و واقعیت گفتار در افلاطون و ارسطو. او نشان می‌دهد که چگونه هایدگر شیوه‌ای برای درک زندگی انسان‌ها را پر از فریب، اما مملو از معنا و مملو از وحی و بصیرت نشان می‌دهد.

ترجمه ماشینی : هایدگر اغلب به دلیل غفلت ادعایی اش از مسائل عملی، به ویژه «ناتوانی» او در پیشنهاد یا بیان یک اخلاق یا سیاست مورد سرزنش قرار گرفته است. این کتاب به بررسی این موضوع می پردازد که تا چه حد می توان اندیشه هایدگر را به عنوان منبعی حیاتی برای فلسفه عملی و بیان یک اخلاق برای زمان ما خواند. محققان برجسته از سراسر جهان تمرکز مداوم و فشرده ای را بر اندیشه هایدگر در مورد پراکسیس ارائه می دهند و از طریق نقوشی مانند آزادی، امکان اخلاق، سیاست، مسئولیت، اجتماع، نیهیلیسم، تکنولوژی و اخلاق معاصر و غیره کار می کنند. در نهایت، این جلد با نمایش عملی بودن خود هستی، حواس عملی هستی شناسی و حواس هستی شناختی پراکسیس را آشکار می کند.

ترجمه ماشینی : کارن اس. فلدمن در اثری که چشم انداز جدیدی را که زمینه را تغییر می دهد و همچنین ابزارهای جدیدی را به تاریخ فلسفه می آورد، گزارشی قدرتمند و با ظرافت نوشته شده از این که چگونه زبان فلسفی به نظر می رسد که همان چیز را در اینجا «تولید» می کند، ارائه می دهد. "وجدان" - که به نظر می رسد در حال کشف یا توصیف آن است. وجدان، همانطور که Binding Words به طور قانع‌کننده‌ای استدلال می‌کند، تنها می‌تواند از طریق ترانه‌ها و اشکال زبانی درک، تفسیر و مؤثر واقع شود. سوالی که این موضوع مطرح می‌کند، و موردی که فلدمن را در اینجا مورد توجه قرار می‌دهد این است: اگر وجدان هیچ مرجع ملموس و تحت اللفظی ندارد که بتوانیم آن را به کار ببریم، پس «نیروی الزام‌آور» خود را از کجا می‌آورد؟ فلدمن حرکات بلاغی پیچیده ای را تحلیل می کند که این متفکران از طریق آنها در مورد ثبت و فضایی که چنین "مفهومی" می تواند در آن جا بیفتد مذاکره می کند. بررسی بازنمایی های مجازی وجدان و نیروی الزام آور آن به عنوان نقطه شروع در هر فصل برای در نظر گرفتن اینکه چگونه لویاتان، پدیدارشناسی روح، و هستی و زمان نمونه ای از وجدان هستند، در نظر گرفته می شود، زیرا این متون خود رابطه وجدان را با زبان نمایش می دهند. و معرفت، اخلاق و وظیفه و هستی شناسی. مفهوم نیروی الزام آور در این کتاب در دو سطح مختلف مطرح است: بررسی این موضوع که چگونه در آثار هابز، هگل و هایدگر، وجدان برای ما الزام آور توصیف شده است: و بیشتر. فلدمن معتقد است که چگونه ممکن است متونی که در آنها وجدان توصیف شده است، الزام آور خوانده شوند.