جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

هوش معنوی و زبانی یکی از مصداق¬های مهم در تشخیص میزان معرفت افراد است که با تلاش¬های بسیاری از روان¬شناسان از جمله هوارد گاردنر، دسته¬بندی دقیقی از آن ارائه¬شده¬است. از آنجاکه مسائل روان¬شناسی با نوع بشر سروکار دارد و ادبیات نیز، محل تجلی بسیاری از درونی¬های انسانی است، این امکان وجوددارد که نشانه¬های هوش معنوی و زبانی در متون ادبی کاویده¬شود. این بررسی در رسیدن به لایه¬های زیرین افکار خالق اثر، سودمند خواهدبود. در میان شاعران فارسی-زبان، مولوی از جایگاه ویژه¬ای برخوردار است و به¬دلیل اندیشه¬های والایی که در مثنوی شرح¬داده، در سطح بین¬المللی مورد توجه است. در این پژوهش، رویکرد شاعر در مثنوی نسبت به مقولۀ هوش معنوی و زبانی ذیل چهار مؤلفۀ «هوش زبانی- کلامی»؛ «هوش موسیقیایی»؛ «هوش بین¬فردی»؛ «هوش هستی‌گرا» کاویده و بررسی¬می¬شود. این تحقیق با استناد به منابع کتابخانه¬ای و روش توصیفی- تحلیلی بازنمایی¬شده¬است. در مثنوی، نمودهای اصلی هوش زبانی و کلامی، بیانگر قدرت شاعر در حوزۀ وصف و کاربست استعاره¬های غنی است. در ارتباط با هوش موسیقیایی، شالودۀ این اثر بر اساس ریتم و ضرباهنگ پایه¬گذاری¬شده¬است. بررسی هوش بین¬فردی بیان¬می¬دارد که شاعر از قدرت بالایی در راهبری فکری مریدان برخوردار بوده¬است. نمود¬های هوش هستی¬گرا در مثنوی، بیشتر در حوزۀ پرسش¬های شاعر نسبت به دنیا، مرگ و آفرینش آدمی خلاصه¬می¬شود.

معناداری زندگی فردی و سازمانی کارکنان از برنامه های راهبردی سازمان های اثربخش محسوب می شود. معناداری در زندگی فقط به مفهوم زندگی نمی پردازد، بلکه نگرشی عمیق تربه آن دارد و زندگی را از تمامی ابعاد مورد بازنگری و مشاهده قرار می دهد. درک و آگاهی از معنای زندگی فقط از طریق هوش منطقی و عاطفی حاصل نمی شود و مستلزم استفاده از هوشی ورای دو هوش مزبور است که چنین هوشی، هوش معنوی نامیده می شود. این هوش نه فقط در حل مسایل پیچیده که در حل پیچیده ترین مسایل ارزشی و معنایی که حتی قوی ترین نرم افزارهای موجود قادر به حل آن نیستند، قابل استفاده است. هدف اصلی این نوشتار، شناساندن بیشتر هوش معنوی و بهره برداری و استفاده هر چه بیشتر از آن در حل مسایل فردی، گروهی و سازمانی پلیس و نقش آن در ارتقاء عملکرد شغلی کارکنان پلیس است. نیاز به شناخت ساختار تشکیل دهنده و مولفه های این نوع از هوش به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است تا با تبیین هر چه بیشتر آن بتوان راهکارهای عملی تر وکاربردی تر آن را در حل مسایل پیچیده به ویژه در مسایل سازمانی در جهت ارتقاء عملکرد فردی و سازمانی دریافت. با این اقدام، ضمن آگاهی بخشی و تغییر نگرش مدیران در خصوص این موضوع می توان به ایجاد زمینه های فکری رشد و گسترش هوش معنوی در کارکنان دست یافت. بر این اساس در این مقاله با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و با روش توصیفی - تحلیلی، نسبت به پاسخگویی به سوال اصلی «مولفه های اصلی هوش معنوی کدامند و چگونه می توان هوش معنوی را در بین کارکنان پلیس گسترش داد و کاربردی کرد؟» و اینکه هوش معنوی چه نقشی در ارتقاء عملکرد شغلی کارکنان پلیس دارد، اقدام شده است و در نهایت به راهکارهای تقویت و رشد هوش معنوی در سازمان پلیس پرداخته شده است.

این پژوهش در پی پاسخگویی به این سؤال انجام شد که: «هوش معنوی چه تأثیری بر سلامت روانی منابع انسانی و رهبری در سازمان دارد؟»؛ بدین منظور با استفاده از روش توصیفی _ تحلیلی مفهوم هوش معنوی، اصول، ویژگی‌ها و مؤلفه‌های آن بررسی شد؛ سپس رابطه آن با سلامت روانی منابع انسانی و رهبری مورد توجه قرار گرفت؛ بعضی از دستاوردهای این پژوهش عبارت بود از: 1. بررسی بعضی از روش‌های تقویت هوش معنوی؛ 2. معلوم ساختن تأثیر مستقیم «هوش معنوی» بر «سلامت روانی» منابع انسانی و 3. ارائه راهکارهایی برای رهبران و مدیران در برنامه راهبردی سازمان» و درنتیجه «ارتقای سلامت روانی منابع انسانی».