جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : یکی از بحث برانگیزترین و گیج کننده ترین ادعاهای هگل این است که «واقعی عقلانی است و امر عقلانی واقعی است». در این کتاب، یکی از دانشمندان برجسته جهان هگل، ژان فرانسوا کروگان، تحلیل و توضیح کاملی از این ادعا ارائه می‌کند و در طول مسیر، گزارشی قانع‌کننده از زندگی اجتماعی، سیاسی و اخلاقی مدرن ارائه می‌دهد. کروگان با اصطلاح هگل "روح عینی" آغاز می شود، تجلی عمومی عمیق ترین تعهدات ما، هنجارهای الزام آور که وجود ما را به عنوان سوژه و عامل شکل می دهد. او روح عینی را در سه قلمرو بررسی می کند: مفهوم حق، نظریه جامعه و دولت. در گفتگو با توکویل و سایر نظریه پردازان دموکراسی، چه در جهان انگلیسی زبان و چه در اروپا، کروگان نشان می دهد که چگونه هگل - که اغلب با ایده های متافیزیکی بزرگ همراه است - در واقع تصور خاصی از جامعه مدنی و دولت داشت. از نظر هگل، نهادهای عمومی نشان دهنده برآورده شدن نیازهای ذهنی عمیق هستند – و از این نظر، نشان می دهند که امر واقعی امری عقلانی است، زیرا آنچه ما را احاطه کرده است محصول ذهنیت جمعی ماست. این تحلیل پیشگامانه، مطالعه هگل و اندیشه سیاسی قرن نوزدهم را برای سالهای آینده هدایت خواهد کرد.

ترجمه ماشینی : از زمان هگل، ایده پایان هنر به یکی از اجزای اصلی نظریه زیبایی شناسی تبدیل شده است. این کتاب به تحلیل نقش و لفاظی آن در هگل، نیچه، بنیامین، آدورنو و هایدگر می پردازد تا تداوم این موضوع را توضیح دهد. این کتاب علاوه بر ارائه یک نمای کلی از متفکران اصلی زیبایی شناسی آلمانی پساایدئالیستی، به بررسی رابطه سنت و مدرنیته می پردازد. زیرا علیرغم تفاوت‌هایی که پایان هنر یک فیلسوف را از غایت هنر فیلسوف دیگر متمایز می‌کند، همه نویسندگانی که در اینجا مورد بررسی قرار می‌گیرند، پایان هنر را به فرصتی برای مضمون‌پردازی و تأمل در همان چیزی تبدیل می‌کنند که مدرنیسم نمی‌تواند یا نباید باشد: سنت. به عنوان یک گفتمان، پایان هنر یکی از سنت های مدرن ما است.

ترجمه ماشینی : مسیحیت می گوید که عیسی مسیح هم انسان واقعی و هم خدای واقعی بود. اما دقیقاً چگونه می توان به این فکر کرد؟ این کتاب شرح مفصلی از نحوه پرداختن به این پرسش گئورگ ویلهلم فردریش هگل، یکی از تأثیرگذارترین و جالب‌ترین متفکران مدرنیته ارائه می‌کند. نویسنده سپس پاسخ هگل را از منظر کلامی و فلسفی ارزیابی می کند و به طرح راه حل خود می پردازد. در نهایت، او روشی را که الاهیات معاصر به طور صریح و ضمنی با هگل سروکار دارد، بررسی می کند. برنده جایزه جان تمپلتون در سال 2008 برای قول الهی

ترجمه ماشینی : این سخنرانی ها که در سال 2014 در "Càtedra Walter Benjamin" ایراد شد، به بررسی روابط فلسفی بین دو تن از بزرگترین فیلسوفان مدرن آلمانی، گئورگ ویلهلم فردریش هگل و والتر بنیامین می پردازد. نشان داده می‌شود که به‌ویژه پیش‌گفتار معرفتی-انتقادی بنیامین چه ارتباط نزدیکی با برخی از جنبه‌های اساسی متافیزیک و معرفت‌شناسی هگل دارد. با روشن ساختن سازگاری معینی از رویکردهای بین ایده آلیسم آلمانی و نظریه انتقادی اولیه در مورد امکان و ضرورت ایده ها و نظریه های متافیزیکی، این سخنرانی ها نشان می دهد که چرا مدرنیته را نمی توان به سادگی عصر «پسامتافیزیکی» نامید. مابعدالطبیعه نه تنها برای فلسفه برای پرداختن به موضوعات آن ضروری است، بلکه برای آزادی معنوی و عملی انسان، به ویژه در عصر مدرن، ضروری است.