جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

در پژوهش حاضر حضرت داوود و حضرت سلیمان به صورت مقایسه ای در آیات قرآن و مندرجات تورات و انجیل بررسی شده و مطالب آن در چهار فصل آمده است: فصل اول، شخصیت حضرت داوود؛ فصل دوم، داوری حضرت داوود و آزمون الهی او؛ فصل سوم، شخصیت حضرت سلیمان؛ فصل چهارم، حکومت و سلطنت حضرت سلیمان. در هر فصل نخست دیدگاه قرآن، سپس دیدگاه عهدین بررسی شده و در پایان مقایسه به عمل آمده است

پژوهش حاضر، پیرامون موضوع اسرائیلیات در قصص انبیاء (حضرت: طالوت (ع)، داود(ع)، سلیمان(ع)) با توجه به تفاسیر روایی اهل سنت و تفسیر نور الثقلین از گروه تفاسیر روایی شیعه در4فصل تنظیم واز یک مقدمه ویک فصل مبانی و سه فصل سیره پیامبران نامبرده، و یک خاتمه تشکیل شده است. در مقدمه، تبیین، تاریخچه، ضرورت، میزان اهمیت موضوع و چهره های پدید آورنده و بر خورد بزرگان مذهب و علماء عظام با آنان، بررسی گردید. در فصل دوم، سوم و چهارم به ترتیب به سیره پیامبران الهی حضرت طالوت (ع ) و داود (ع) و سلیمان(ع)، هرکدام در سه بخش: شخصیت، پادشاهی و نگرش نهایی به آن پیامبر پرداخته که در هر بخش، دیدگاه تورات، قرآن و برخی از تفاسیر روای اهل سنت شیعه، در مورد پیامبر مورد بحث، بیان شده است و سعی شده است در پایان بخش بررسی دیدگاه تفاسیر روایی اهل سنت، با کمک تفاسیر تحلیلی خود آنها، نقدی بر روایات موجود در تفسیر الدر المنثور زده شود، که این نقد و بررسی در پیان بخش تفاسیر شیعه، توسط تعابیر معتبر شیعه صورت گرفته است. روش تحقیق در این پایان نامه در گرد آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای ودر تحلیل اطلاعات، استنباطی اجتهادی به روش قرآن به قرآن و در پرتو روایات مأثور از اهل بیت (علیهم السلام) می باشد. هدف کلی از تحریر این پایان نامه، پالایش مطالب وارداتی از کتب تحریف شده اهل کتاب، از سوی دشمنان مغرض، ویا دوستان جاهل، به حوزة کتب تفسیری، و درک صحیح از سیره پیامبران می باشند.

مزامیر یا زبور حضرت داود (1015- 1085 ق.م.) مجموعه ای از شعر و سرود با مضمون نیایش، پرستش و توکل بر خداوند است. بسیاری از مفاهیم یکصد و پنجاه باب آن، قابل انطباق با مضامین قرآن و احادیث است. در برخی احادیث اسلامی، حضرت داود علیه السلام مورد خطاب مستقیم پروردگار قرار گرفته است. این تحقیق برای رسیدن به آموزه های مشترک ادیان ابراهیمی، صرف نظر از طرح حجیت آنها، به بررسی درون مایه های مشترک میان مزامیر و احادیث خطابی به حضرت داود می پردازد. «ستایش»، «حمد و تسبیح»، «توکل»، «امید»، «توبه»، «شکرگزاری»، «رحمت خداوند»، «عدم تلبس به لباس دشمنان»، «دوری از تکبر» و «کمک به نیازمندان»، ازجمله آموزه های مشترک در مزامیر و احادیث خطابی به حضرت داود است. در بسیاری از موارد، بجز جهت گیری کلی و اشتراکات مضمونی، در عبارات، ترکیبات، استدلال ها نیز توارد و همانندی وجود دارد. این امر، فی الجمله می تواند گواه اصالت آسمانی مزامیر باشد.