جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی: این پژوهش به بررسی، بحث و نقد مجموعه‌ای اساسی و مهم از شبهاتی می‌پردازد که مستشرقان مطرح کرده‌اند، شبهاتی که از تردیدشان درباره منبعیت قرآن نشأت می‌گیرد و همین امر باعث شده به اعتبار متن قرآن ایراد بگیرند و قرآن را متهم کنند که متنی تحریف‌شده با نقصان یا اضافه است. «تئودور نولدکه» از برجسته‌ترین و اولین این مستشرقان است که باب تردید در اعتبار متن قرآن را گشود. همچنین «اگنس گولدتسیهر»، «رجی بلاشیر» و «ریچارد بل» تلاش کردند با نسبت دادن تحریف به قرآن، صحت آن را زیر سوال ببرند. از مهم‌ترین دلایل تردید در اعتبار متن قرآن در میان مستشرقان می‌توان به این موارد اشاره کرد: قیاس قرآن با کتاب‌های آسمانی پیشین، اهداف تبشیری و سیاسی، و وجود برخی روایات ضعیف درباره تحریف قرآن. شبهات مستشرقان درباره مدعیات تحریف قرآن و تردید در اعتبار متن قرآن به دو بخش تقسیم می‌شود: شبهه اضافه بودن در قرآن و شبهه نقصان قرآن. منظور از اضافه در قرآن این است که برخی سوره‌ها یا آیات از قرآن نیستند و در واقع افزوده‌هایی هستند که برخی صحابه یا دیگران به قرآن اضافه کرده‌اند. این پژوهش به بررسی، بحث و نقد مجموعه‌ای اساسی و مهم از شبهاتی می‌پردازد که مستشرقان مطرح کرده‌اند، شبهاتی که از تردیدشان درباره منبعیت قرآن نشأت می‌گیرد و همین امر باعث شده به اعتبار متن قرآن ایراد بگیرند و قرآن را متهم کنند که متنی تحریف‌شده با نقصان یا اضافه است. «تئودور نولدکه» از برجسته‌ترین و اولین این مستشرقان است که باب تردید در اعتبار متن قرآن را گشود. همچنین «اگنس گولدتسیهر»، «رجی بلاشیر» و «ریچارد بل» تلاش کردند با نسبت دادن تحریف به قرآن، صحت آن را زیر سوال ببرند. از مهم‌ترین دلایل تردید در اعتبار متن قرآن در میان مستشرقان می‌توان به این موارد اشاره کرد: قیاس قرآن با کتاب‌های آسمانی پیشین، اهداف تبشیری و سیاسی، و وجود برخی روایات ضعیف درباره تحریف قرآن. شبهات مستشرقان درباره مدعیات تحریف قرآن و تردید در اعتبار متن قرآن به دو بخش تقسیم می‌شود: شبهه اضافه بودن قرآن و شبهه کاهش قرآن. منظور آن‌ها از اضافه بودن قرآن این است که برخی سوره‌ها یا آیات از قرآن نیستند، بلکه افزوده‌هایی هستند که برخی صحابه یا دیگران به قرآن اضافه کرده‌اند.

چکیده ماشینی: یهودی‌ها در عصر مدرن به مطالعات عربی و اسلامی توجه زیادی داشتند، و این به دلایل دینی، سیاسی و فکری بود؛ دلایلی که با منافع دینی و سیاسی یهودیان در جهان عرب و اسلام مرتبط بود، و مهم‌ترین آن‌ها دستیابی به هدف ملی یهودی/صهیونیستی بود که ساخت «وطن ملی یهودی» یا «دولت یهود» در فلسطین است. این امر ضرورت مطالعه یهودیان درباره منطقه عربی به طور کلی و فلسطین به طور خاص را ایجاب می‌کرد. این مطالعه حول بررسی مدرسه یهودی در شرق‌شناسی در مراحل مختلفش درباره فلسطین و مسئله آن می‌گردد؛ این مدرسه با مرحله شرق‌شناسی یهودی عمومی آغاز می‌شود، سپس به مرحله شرق‌شناسی صهیونیستی می‌رسد و در نهایت به مرحله شرق‌شناسی اسرائیلی می‌رسد که بزرگترین و مهم‌ترین مرحله بین مراحل مختلف شرق‌شناسی یهودی در پرداختن به مسئله فلسطین است. در اینجا مسائل علمی و روشی بسیاری وجود دارد که مدرسه یهودی در استشراق با آن‌ها مواجه است؛ به دلیل تداخل مراحل مختلف آن با استشراق اروپایی و غربی از یک سو، و ارتباط آن با جنبش ملی یهودی، یعنی صهیونیسم از سوی دیگر، علاوه بر ظهور اسرائیل به عنوان یک کشور نوپا که شامل چندین مؤسسه علمی، دانشگاهی و پژوهشی است و بسیاری از متخصصان در مطالعات اسلامی و شرقی را در خود جای داده که حتی اگر به طور موقت بتوان آن‌ها را «مستشرقین» نامید، این‌ها مراحلی هستند که با وجود تعلق به یک حوزه علمی واحد و اشتراک در اهداف کلی و بسیاری از موضوعات مطالعه، از یکدیگر متمایز می‌شوند.

چکیده فارسی: این پژوهش به مسئله‌ای می‌پردازد که توجه شرق‌شناسان را جلب کرده است، درباره خوانش‌های قرآنی، زیرا نور را بر روایت حفص از عاصم از دیدگاه شرق‌شناسان می‌اندازد، با توجه به ویژگی‌های روایت حفص که شرق‌شناسان نشان داده‌اند، علاوه بر انتقادات و شبهاتی که درباره این روایت از طریق بعضی روایت‌ها و نظراتی که ارائه کرده‌اند، مانند: (تئودور نولدکه)، و (گلد تسیهر)، و (بلاشیر)، و (آرثر جفری) و دیگران، همچنین شناخت گفته‌ها و نظرات مثبت و منفی آن‌ها و انتقاداتشان نسبت به قرائات به طور کلی، و پاسخ دادن به آن‌ها. و پژوهش به این نتیجه رسیده است که شرق‌شناسان حفص را به صورت یک مطالعه مستقل بررسی نکرده‌اند، بلکه نشانه‌های کمی در تحقیقات و مطالعات برخی از آن‌ها آمده است، و این نشانه‌ها ویژگی‌ها و خصوصیات روایت حفص را داشته است، اما برخی از این ویژگی‌ها و خصوصیات بار منفی برای تردید در اسلام داشته‌اند، و برخی دیگر تا حدی منصفانه بوده‌اند، یعنی آن‌ها همه با هم هم‌نظر نبوده‌اند؛ به این دلیل که بعضی از آن‌ها به میراث عربی-اسلامی سود رسانده‌اند و بعضی دیگر به آن آسیب زده‌اند، همان‌طور که احکام این‌ها احکام کلی بوده و به ظواهر بسنده کرده‌اند بدون ورود به جزئیات نقد. و در این پژوهش از روش توصیفی تحلیلی استفاده کردم، بنابراین به مجموعه‌ای از گفته‌های مستشرقین در مورد قرائت‌های قرآنی پرداختم، که پر از شبهات پر از تردید و تحریف و گمراهی بود، سپس روایت حفص را به‌عنوان یکی از راویان قرائت عاصم به‌طور مشخص مورد بررسی قرار دادم.

چکیده ماشینی: پنهان نیست که میراث شیعه توجه شرق‌شناسان را جلب کرده است؛ به همین دلیل نظرات و افکارشان درباره مطالعه تشیع و اعتقادات آن متنوع بوده است؛ چه به عنوان یک فرقه و چه به عنوان یک رویداد تاریخی، و یا تحقیقات و نوشته‌های دیگر. گروهی از شرق‌شناسان فرانسوی بر اساس زمینه‌های فکری‌شان بر این باور بودند که تشیع یک رویداد تاریخی است که پس از وفات پیامبر بزرگوار (ص) رخ داده و از تأثیرات سقيفة بنی ساعدة نشأت گرفته است، و برخی دیگر معتقد بودند که تشیع اختراع ایرانی‌هاست؛ زیرا برخی شرق‌شناسان - با وجود اعتراف به اصل عربی شیعیان - به تأثیر فرهنگ ایرانی باور دارند و معتقدند که تشیع نسخه‌ای از «اسلام ایرانی» است. همچنین برخی از شرق‌شناسان سعی کردند با استفاده از روش‌های نقد ادیان و مذاهب و مطالعات تطبیقی به تاریخ ظهور مذهب شیعه دست یابند و منابع اولیه‌ای که شیعیان اولیه از آن استفاده کرده‌اند را مشخص کنند و گاهی تضاد بین «اسلام» در شکل «اصلی» آن و تشیع را نشان دهند. همچنین برخی شرق‌شناسان سعی کردند تشیع را به ریشه‌های غیر اسلامی، فارسی یا یهودی، یا بر بنیادهای صوفیانه و غنوصی نسبت دهند، و در این مسیر برخی استادان مسلمان که تحت تأثیر روش‌های شرق‌شناسانه بودند نیز دنبال کردند. هدف این مطالعه دنبال کردن نظرات شرق‌شناسان فرانسوی و تحقیقاتشان درباره پیدایش شیعه و اندیشه‌ها و عقاید شیعی بود؛ و این کار از طریق بررسی دیدگاه‌ها و افکار آنها در این حوزه انجام شد و سپس نقد و پاسخ به آنها صورت گرفت. برای این منظور، نمونه‌هایی از مهم‌ترین چهره‌ها و ستون‌های اندیشه شرق‌شناسی در مکتب فرانسوی انتخاب شدند.

چکیده ماشینی: این پژوهش بر تجربه شرق‌شناس اسکاتلندی، اوولین کابولد Evelyn Cobbold 1867-1963 م، به‌عنوان اولین زن اروپایی که واجب حج را انجام داد و آن را در کتابش «حج به مکه Pilgrimage to Mecca» ثبت کرد، تمرکز دارد و هدفش بررسی نقش سفر او در روشن کردن تاریخ حج در جهان اسلام از دیدگاهی منحصر به فرد است که بین نگاه شرق‌شناسانه و تجربه ایمانی شخصی تلفیق ایجاد می‌کند. این مطالعه اهمیت این تجربه را به‌عنوان یک سند تاریخی درباره جایگاه حج، به‌عنوان نمادی از وحدت روحانی میان مسلمانان، نشان می‌دهد. همچنین، بر تأثیر آن در از بین بردن تصورات کلیشه‌ای درباره اسلام در غرب و برجسته کردن جنبه روحانی حج، فراتر از برخورد سنتی شرق‌شناسانه، بحث می‌کند. مسئله اصلی این پژوهش حول فهم معنای تجربه کابولد به‌عنوان یک زن غربی مسلمان که واجب حج را در چارچوب تاریخی و فرهنگی تحت سلطه گفتمان شرق‌شناسانه انجام داده و بررسی میزان تأثیر آن در نشان دادن حج به‌عنوان نماد وحدت اسلامی می‌چرخد. این تحقیق به نحوه‌ای می‌پردازد که کوپولد حج را به‌عنوان یک تجربه شخصی و روحانی ارائه کرده و نقش آن را در غنی‌سازی ادبیات سفر مرتبط با مکه و مدینه از طریق ترکیب روایت شخصی و مشاهده انسان‌شناسانه بررسی می‌کند، چیزی که آثار او را از نوشته‌های غربی پیشین متمایز می‌کند. این تحقیق بر پایه یک روش‌شناسی کامل است که بین روش توصیفی تحلیلی برای مطالعه ابعاد تجربه کوپولد همان‌طور که در نوشته‌هایش ثبت شده، با تمرکز بر تحلیل گفتمان و روایت شخصی او، و روش تاریخی برای بررسی فریضه حج در زمینه زمانی و اجتماعی اوایل قرن بیستم، همراه است، همچنین تغییرات سیاسی و فرهنگی که آن زمان در منطقه حجاز رخ داده را در نظر می‌گیرد. همچنین به ارزش مستندسازی منحصر به‌فرد کتاب او "حج به مکه" به‌عنوان یک منبع تاریخی که مناسک و صحنه‌های روحانی حج در آن دوره را ثبت می‌کند، توجه ویژه‌ای دارد. انتظار می‌رود که تحقیق درباره نقش پیشرو کوبولد در معرفی حج به جهان غرب به‌عنوان یک سفر ایمانی که مسلمانان از نژادهای مختلف را گرد هم می‌آورد، همراه با تحلیل مستند و دقیق آثار باستانی و نشانه‌های فرهنگی و دینی در دو حرم شریف، افشا شود؛ این تحقیق امکان می‌دهد تا شکل این آثار در دوره‌ای که او از منطقه بازدید کرده است مورد بررسی قرار گیرد و وضعیت معماری آن‌ها و تغییرات ایجاد شده بر اثر نوسازی‌ها تحلیل شود و این با منابع تاریخی و نوشته‌های مسافران مختلف مقایسه گردد، که به توسعه مطالعات مرتبط با تاریخ حج و نشانه‌های مختلف آن کمک می‌کند.

چکیده ماشینی: این مطالعه به بررسی: (تحلیل فلسفه شرق‌شناس ارنست رینان و موضع او نسبت به سامی‌ها و اسلام: یک مطالعه انتقادی) پایه‌های فلسفه شرق‌شناسی در ارنست رینان می‌پردازد و به طرح‌های او که بین نژاد و نوآوری علمی ارتباط برقرار کرده‌اند، توجه می‌کند، جایی که او ادعا می‌کرد نقص ذاتی در نژاد سامی وجود دارد که مانع از تولید تفکر فلسفی اصیل می‌شود. پژوهش بر مناظره مشهور او با جمال‌الدین افغانی تمرکز دارد، توضیح می‌دهد که چگونه رینان سعی کرد اسلام را به عنوان مانعی بر سر راه مدرنیته تصویر کند، در حالی که افغانی دیدگاه تحلیلی ارائه می‌داد که اثبات می‌کرد علم متعلق به همه انسان‌هاست و محدود به یک نژاد یا دین خاص نیست، امری که درها را برای بحث دانشگاهی گسترده‌ای درباره عینیت مرکزگرایی غربی باز کرد. این مطالعه همچنین انعکاس‌های این مناظره را در میان شرق‌شناسان و پژوهشگران بعدی مانند آقای مسمِر، خانم جواشون و هنری لارنس بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که مواضع آن‌ها چگونه بین تأثیرپذیری از روش رینان و نقد علمی او متفاوت بوده است. تحقیق به این نتیجه می‌رسد که مواضع رینان بیشتر تحت تأثیر زمینه‌های سیاسی و ایدئولوژیک بوده تا واقعیت‌های تاریخی، و تأکید می‌کند بر لزوم فراتر رفتن از دیدگاه‌های قومی محدود برای فهم تاریخ واقعی تمدن اسلامی و نقش اساسی آن در مسیر دانش جهانی، که باعث احیای اعتبار عقل شرقی در برابر ادعاهای ایستایی و وابستگی می‌شود.

چکیده ماشینی: این تحقیق به ارائه یک خوانش انتقادی از کتاب «مقدمه‌ای بر عربی مغرب» (An Introduction to the Arabic of Morocco) نوشته شرق‌شناس و روزنامه‌نگار بریتانیایی J. E. Budgett Meakin، منتشر شده در سال 1891، می‌پردازد، از طریق پرسش درباره پس‌زمینه‌های شناختی و ایدئولوژیک که کار او روی عربی مغربی را شکل داده‌اند و آشکارسازی تصورات مربوط به زبان و جامعه مغرب در گفتمان شرق‌شناسانه زبانی. مقاله از دیدگاه توصیفی که صرفاً محتوای کتاب را ارائه کند آغاز نمی‌شود، بلکه به روش تحلیلی و فروکاوانه متکی است که متن را به‌عنوان یک گفتمان فرهنگی وابسته به زمینه استعماری بررسی می‌کند، جایی که زبان با قدرت و دانش با سودمندی تلاقی می‌یابند. تحقیق از معرفی نویسنده و کتاب در زمینه تاریخی و دانشی آن‌ها آغاز می‌کند و نشان می‌دهد که Meakin پژوهشگر زبان‌شناسی بی‌طرف نبود، بلکه یک روزنامه‌نگار فعال بود که در شبکه منافع بریتانیا در مغرب درگیر بود، موضوعی که در انتخاب‌های روش‌شناسی و واژگانی او منعکس شده است. تحلیل نشان می‌دهد که عربی مغربی در کتاب به‌عنوان لهجه‌ای کاربردی که قابل ساده‌سازی و کوتاه‌سازی است ارائه می‌شود و واژگان انتخابی بیشتر جنبه عملی و دستوری دارند و تقریباً به‌طور کامل بعدهای گفتاری و فرهنگی زبان نادیده گرفته می‌شوند. همچنان که مقاله نشان می‌دهد، نمونه‌های نحوی و آوایی که (می‌کین) ارائه می‌دهد، با وجود سالم بودن از نظر شکل، خارج از زمینه اجتماعی خود مطرح شده و بر اساس میزان انطباق آن‌ها با یادگیرنده غربی سنجیده می‌شوند، نه بر اساس نظم درونی‌شان، و این باعث تولید تصویری تقلیل‌یافته از عربی مراکشی به عنوان زبانی ساده و مستقیم می‌شود. پژوهش به این نتیجه می‌رسد که ادعای بی‌طرفی توصیفی، در واقع یک عملکرد استعمارگرانه پنهان دارد که در تولید دانش زبانی کاربردی نهفته است، بیش از اینکه دانش علمی مبتنی بر تفاهم متقابل باشد. بنابراین، مقاله بر ضرورت بازخوانی متون زبان‌شناسی شرق‌شناسی با درنظر گرفتن زبان‌شناسی مدرن و مطالعات پسافرهنگی تأکید می‌کند.