جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

جکیده ماشینی: شرق‌شناسان بر مجموعه‌ای از روش‌ها تکیه کرده‌اند که با آن‌ها مطالعات، علوم اسلامی به‌طور کلی و قرآنی به‌طور خاص را بررسی کرده‌اند. این روش‌ها متنوع‌اند و به یک روش خاص محدود نمی‌شوند و بسته به افراد و حتی بسته به ماهیت مسئله، متفاوت هستند. و با وجود ضرورت پذیرش اهمیت پیروی از یک روش در هر مطالعه‌ای، اما خطرناک است اگر انگیزه‌های پیش‌داورانه ناشی از تعصب یا تلاش برای به برتری رساندن هر چیزی که غربی است بر سایر چیزها کنترل‌کننده باشد، زیرا این به معنای خالی کردن این روش‌ها از فایده‌شان و هدف علمی مورد انتظار از آن‌هاست. شرق‌شناسان به روش تردید و شک در منبع الهی قرآن، در سلامت متن قرآنی و در جمع‌آوری قرآن تکیه کردند. و با مرور برخی مطالعات شرق‌شناسان درباره قرآن کریم، می‌بینیم که آن‌ها همچنین فرآیند تحمیل دیدگاه‌های خود را تحت تأثیر پیش‌زمینه‌های اعتقادی و میراث فکری خود انجام داده‌اند و از انگیزه‌ای روانی سرچشمه می‌گرفت که هدف آن متهم کردن قرآن کریم به آنچه در کتاب‌های مقدس خود دیده‌اند و کاستن از ارزش این کتاب عظیم است. و می‌توانیم روش انتخابی را به‌وضوح هنگام دنبال کردن مطالعات شرق‌شناسان نیز مشاهده کنیم؛ مانند: نولدکه، بلاشیر، گلدتسیهر و دیگران. به‌طوری که روش کلی شرق‌شناسان در مطالعات قرآنی بر عمدی بودن انتخاب اخبار ضعیف و روایات نادر در منابع متمرکز است، برای اهداف و مقاصد خاص، و گاهی خبر ضعیف را پذیرفتند و بر اساس آن حکم کردند. بدون شک، طرفداران مدرنیته نیز با سنت اسلامی به شیوه انتخابی مشابه رفتار کرده‌اند و از شرق‌شناسان تأثیر گرفته‌اند.

جکیده ماشینی: ما سعی داریم از طریق این تحقیق، خط ‌مشی شرق‌شناسی را مطالعه و تحلیل کنیم، چه به صورت نظری و چه به صورت عملی، چرا که این خط‌مشی پر از مفاهیم تحلیلی و ابزارهای انتقادی است. از طریق این مطالعه به وضوح مشخص می‌شود که خط ‌مشی شرق‌شناسی تحت سلطه روحیه تسلط و صاحب‌اختیاری است، که این دو عمل توجیه‌کننده این هستند که توازن قوا به جوامع غربی تعلق دارد، زیرا این جوامع از افراد برتری تشکیل شده‌اند که قادر به نمایندگی از خود و شناخت اطرافشان هستند. در مقابل، دیگر جوامع کمتر سازمان‌یافته و متمدن هستند و دچار انحطاط و نادانی درباره تاریخ، فرهنگ و تمدن‌اند. در این مسیر به مجموعه‌ای از مفاهیمی که خط ‌مشی شرق‌شناسی را هدایت می‌کنند، می‌پردازیم، ابتدا با نقش پیشگامانه منتقد ادوارد سعید در تحلیل و ساختن خط ‌مشی شرق‌شناسی، تلاش می‌کنیم مرجع‌ها و برداشت‌هایی که منتقد برای فهم، مطالعه و نقد این خط‌مشی استفاده کرده است را تشریح کنیم. همچنین به بعد عملی شرق‌شناسی از طریق رصد دو خط‌مشی مهم متعلق به بلفور و کرومر، دو شخصیت برجسته در سیاست بریتانیا، می‌پردازیم و مهم‌ترین اصولی که این دو خط‌مشی بر آن بنا شده‌اند، و همچنین نگاه آن‌ها به شرق‌شناسی را روشن می‌کنیم. خطاب شرق‌شناسی تصویر غربی از دیگران در شرق را خلاصه می‌کند، این تجسم یک موضع کاملاً غربی است که به شرق‌نشین‌ها نگاه متفاوتی دارد.

چکیده ماشینی: برنارد لوئیس؛ آمریکایی با اصل و نسب انگلیسی، شرق‌شناس مشهوری است که نوشته‌های تحریک‌آمیز درباره اسلام و مسلمانان دارد و تلاش می‌کند آن‌ها را با پوشش بی‌طرفی و عینیت ارائه دهد، اما نمی‌توان آن‌ها را خالی از طعنه، کنایه و کینه دانست. او صاحب این جمله است: «جنگ‌های صلیبی ما ضرورت داشت تا گسترش اسلام در غرب متوقف شود». او بر این باور است که جنگ‌های صلیبی در گذشته و فتوحات استعماری مدرن ضرورت فوری داشت تا موج‌های اسلام نتوانند در مناطق زیادی از جهان، به‌ویژه اروپا، گسترش یابند و این اقدامات مانع انتشار اسلام در بسیاری از مناطق جهان شد. او همچنین مهاجرت مسلمانان به اروپا را حمله‌ای اسلامی به غرب توصیف کرده است. وقتی به این گفته‌ها و دیگر مطالب پراکنده‌ای که منتشر کرده، نگاه می‌کنیم، می‌توان پیش‌زمینه‌ای که او در بررسی جنبه‌هایی از مطالعات قرآنی بر آن تکیه کرده است را شناخت؛ ویژگی بارز آن‌ها این است که مطالعه تخصصی نبوده، بلکه بیشتر تکرار و توصیف مطالعات شرق‌شناس‌های متخصص مانند گولدزیهر، شاخت و بروکلمان بوده است. به همین دلیل، نوشته‌های او در این زمینه‌ها از اصالت علمی بی‌بهره است. با اینکه او در آنچه مطرح می‌کند قاطع و محکم است، اما این ویژگی بیشتر بر پایه‌ی پیش‌زمینه فکری برتری‌جویی است تا تحقیق علمی. این موضوع از تمسخر مداوم او نسبت به اعتبار قرآن کریم مشخص است، همچنین با مخلوط کردن اطلاعات صحیح و نادرست، نادیده گرفتن حقایق قرآن و تکرار شبهات مستشرقان بدون تبیین یا اشاره مستقیم به آن معلوم می‌شود. در نهایت می‌توان گفت که خوانش لوئیس برنارد منصفانه نبوده و به درجه‌ای از دقت علمی نرسیده است.

چکیده ماشینی: هدف این پژوهش کشف دیدگاهی است که بر سفر «بر ریتم یک قصیده» اثر نویسنده و جهانگرد اسپانیایی دیه‌گو رودریگس بارگاس حاکم بوده است. نوشتار او به نظر می‌رسد که نوشتاری خطابی و پراگماتیک با یک تز آشکار باشد که مبتنی بر فعال کردن نقش انسانی، اجتماعی و توسعه‌ای روشنفکر است و بر اهمیت او در هدایت مسیر سیاست و ساماندهی آن به منظور نزدیک کردن فاصله‌ها بین مردم و کشورها و مهار ماجراهای تصمیم‌گیرندگان و طرفداران تنش تأکید دارد. با این حال، بارگاس در ادعایش و از طریق خطاب جذابش، موضوعی نبود. او گرفتار یک مرجعیت استعماری به نظر می‌رسید و تسلیم شیوه نگارش متعصبانه بود؛ خودبینی استشراقی او در تصویر دیگری که به‌صورت شیءگونه و تحت اراده فاتح بود، غالب بود. گرایش او به تحریف و تغییر شکل، آشکار بود. نوشتار بارگاس هیچ مانعی برای ایفای نقش خود نمی‌دید، نه فقط در نقل و روایت جهان دیگر به ویژه جهان مغربی، بلکه در خلق جهان‌ها با آگاهی هنری زیرکانه و تولید تصویری نو که تصویر دیگری را تحریف کرده و او را به موجودی شگفت‌انگیز و حیرت‌انگیز تبدیل می‌کند که بیننده غربی را خوشحال می‌کند و خوانندگانش را شگفت‌زده می‌سازد.