جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی: مطالعات شرق‌شناسی از برجسته‌ترین حوزه‌هایی هستند که در شکل‌گیری تصویر غرب از شرق نقش داشته‌اند، زیرا دیدگاهی معرفت‌شناختی و تاریخی درباره ادیان و فرهنگ‌های عربی و اسلامی ارائه کرده‌اند. از ابتدای قرن نوزدهم، این مطالعات با روابط پیچیده‌ای بین دانش و قدرت مرتبط بوده‌اند، چرا که اغلب به منافع استعماری و سلطه غرب بر جهان عرب و اسلامی وابسته بوده‌اند. در این زمینه، نقش شرق‌شناسی در شکل‌دادن به فهم غرب از مفاهیم بنیادین، مانند تسامح دینی که از ارکان اصلی اندیشه مدرن غربی است و اروپا به‌ویژه پس از دوره‌هایی از تعارضات دینی عمیق آن را پذیرفته، برجسته می‌شود. هدف این تحقیق بررسی تأثیر مطالعات شرق‌ شناسی بر تصورات غرب از تسامح دینی در شرق است، با تمرکز بر اینکه این مطالعات چگونه بر شکل‌گیری نگاه غرب به دین اثر گذاشته‌اند و پاسخ به دو سؤال اصلی؛ اول: تا چه اندازه مطالعات شرق‌شناسی در ساختن یا تحریف فهم غرب از مفهوم تسامح دینی در جوامع اسلامی نقش داشته‌اند؟ و دوم: آیا این مطالعات ابزاری برای فهم فرهنگ اسلامی در زمینه‌های اجتماعی و دینی بودند، یا ابزاری برای تحمیل تصورات بودند؟ آیا این ابزار برای تحمیل تصورات نادرست است که بر ایدئولوژی‌های استعماری تکیه دارد؟ این تحقیق همچنین به نقد معاصر این مطالعات می‌پردازد و پرسش‌هایی را مطرح می‌کند درباره اینکه آیا این مطالعات توانسته‌اند تصویر دقیقی و بی‌طرف ارائه دهند یا اینکه بیشتر آثار شرق‌شناسی همچنان اسیر گرایش‌های استعماری و تعصبات فرهنگی بوده‌اند.

چکیده ماشینی: این تحقیق تلاش جزئی پژوهشگر اسرائیلی بار آشر برای گردآوری (خوانش‌های شیعه) مختلف از آیات قرآن است که با آنچه در مصحف عثمانی ثبت شده تفاوت دارد، و بر منابع تفسیری و روایی شیعه امامیه متکی است، مانند تفسیرهای: العیاشی، القمی، فرات کوفی، النعمانی، الکافی کلینی… این فرآیند گردآوری مخصوص خوانش‌هایی است که بعد اعتقادی دارند و مربوط به حذف اشاره‌هایی است که به ولایت و نام امامان مثل علی (علیه‌السلام) در نسخه عثمانی به عنوان متنی متحامل بر شیعه اختصاص دارد. بار آشر این خوانش‌هایی که شیعیان دنبال می‌کنند را به چند دسته تقسیم می‌کند: تغییر در کلمات مثل: (ترابًا) = (ترابیًا)، جایگزینی یک کلمه با کلمه دیگر، مثل: (أمة) = (أئمة)، تغییر ترتیب کلمات، اضافه کردن کلمات مثل: «علی»، «آل محمد» معتبر است که در نگرش شیعه نسبت به مصحف عثمانی تناقضی وجود دارد، مخصوصاً بعد از نیمه قرن چهارم هجری، زیرا شیعیان نسخه عثمانی مصحف را پذیرفتند با اینکه می‌دانستند از آنچه نسخه شیعی مصحف شامل می‌شود، کاسته شده است؛ این را به pragmatism نسبت می‌دهند، با این حساب که مصحف عثمان متن کاملی نیست، اما باید تایید و معتبر شناخته شود، در شرایط حکومت دشمنان شیعه. با این حال، این وضعیت در آخرالزمان تغییر خواهد کرد، وقتی قائم ظهور کند که مظالم وارد بر شیعه را اصلاح خواهد کرد، و به این ترتیب مسئله متن صحیح قرآن هم حل خواهد شد. پژوهشگر سامر توفیق عجمی نیز نظرات مهم و نقدی درباره محتوای این تحقیق ارائه کرده است، با توجه به بررسی منابعی که بار آشر بر آنها تکیه کرده و بحث در مورد ایده‌های ارائه شده در تحقیق او.

چکیده ماشینی: مستشرقان خیلی زود به تحقیق دربارهٔ میراث عربی و اسلامی و به طور کلی شرقی علاقه‌مند شدند و آن را مطالعه و گاهی در اجزایش کندوکاو کردند. و اینجا می‌توانیم سؤال کنیم، اگر قبول کنیم که این تلاش علمی گسترده با هدف دستیابی به دانش برای بهره‌برداری و انتقال تجربیات انسانی و تمدنی بوده است، چرا کمبود یا بی‌نظمی جنبهٔ علمی، عینی و روش‌شناسانه را در پژوهش‌ها و مطالعاتی که به منابع اصلی اسلام و میراث عربی پرداخته‌اند، مشاهده می‌کنیم؟! و چرا بسیاری از آن‌ها منابع اطلاعاتشان را به صورت علمی و کامل از منابع دیگری که درباره‌شان می‌نویسند جست‌وجو نمی‌کنند؟! و با بررسی و دقت در اهداف استشراق و مستشرقان مشخص می‌شود که استشراق به عنوان ابزاری غربی برای مطالعهٔ شرق شکل گرفته بود، به بهانهٔ علم و دانش، اما در حقیقت شمشیری بود در خدمت مأموریت‌های تبشیری، طمع‌های استعماری و افکار مذهبی کلیسایی، به‌ویژه اینکه انگیزهٔ اصلی استشراق در نزد غربی‌ها دینی بود، و نگاه راهبردی استشراق بر غربی کردن هویت اسلامی و عربی و بازسازی شرق از نظر شناختی، اجتماعی، عقیدتی و آموزشی استوار است. برای کنترل ذهن‌ها و افکار و اجزای فرهنگی و میراث، وگرنه چگونه می‌توانیم هدف گرفتن منابع اصلی فقه اسلامی را توضیح دهیم، و چگونه می‌توانیم همه این تفسیرها از وحی و متن قرآن را توضیح دهیم، و این فهم سطحی از سنت و حدیث شریف، و شخصیت پیامبر اسلام محمد (صلى الله عليه وآله وسلم) را، وقتی به این نوشته‌ها نزدیک می‌شویم، می‌بینیم که بخش عمده‌ای از مستشرقین به‌طور عینی ننوشته‌اند و روش‌شناسی هماهنگ با موضوعات مورد بررسی را رعایت نکرده‌اند؛ بنابراین بیشتر نتایجی که ارائه کرده‌اند، از نظر ایجاد اختلال و تحریف و دوری از حقیقت مشابه بوده‌اند، غیر از دقت محتوایی و روش‌شناختی. و وقتی پس‌زمینه‌ها را می‌خوانیم و به اهداف پیوند می‌دهیم، روشن می‌شود که همه آنچه مستشرقین در مطالعات خود درباره تفکر اسلامی و میراث عربی مطرح کرده‌اند، به ثوابت غرب گذشته و امروز مرتبط است و با «تمایل برتری‌جویی در تفکر غربی» که ویژگی ریشه‌دار این تفکر است، در ارتباط است.

چکیده ماشینی: لوگوس ها در میان پیچیده ترین و تأثیرگذارترین مفاهیم فلسفی و دینی نسبت به سایر مفاهیم قرار دارند و قدیمی ترین و بحث برانگیزترین مفاهیم تاریخی و بحث برانگیز در طول اعصار هستند، زیرا نقش بنیادی در ساخت برداشت های الهیاتی، دینی یا فکری در میان قوانین ابراهیمی ایفا می کنند. در یهودیت، لوگوس در اندیشه ربانی و فلسفی ظاهر می شود، جایی که با «حکمت» یا «کلمه» که به وضوح در تورات آمده است، و «فرشتگان» یا «جن» همان طور که در نوشته های فیلو دیده می شود، مرتبط است؛ فیلو او را به عنوان واسطه ای میان خالق و مخلوقاتش، شریک واقعی و مؤثر در آفرینش و یاری دهنده خداوند قادر مطلق در اعلیحضرت معرفی کرد. در مسیحیت، لوگوس بعدی اساسی در الهیات یافت، همان طور که در آغاز انجیل یوحنا ذکر شده است، و در نتیجه آن، آموزه مسیحی تحت تأثیر گزاره فیلو شکل گرفت که از طریق آن لوگوس به عنوان کلمه ای تجسم یافته در مسیح ظاهر می شود (سلام بر او). در ذات «انسانی» خود، و به عنوان واسطه‌ای بین خدا یا ذات «الهی» او و انسان‌ها، و به منزله تمثیلی از وحی. اما در اسلام چنین مفهومی یا بازتابی وجود ندارد، چرا که من آن را در میراث اسلامی و هیچ متن دیگری پیدا نکردم، اما نویفرت تلاش می‌کند به شدت تا تفسیر را به نفع خود هدایت کند از طریق استفاده روشمند از قرآن، که به او امکان می‌دهد به لوگوس در پرتو سوره الرحمن اعتراف کند، تا بپذیرد که آن «علم» یا «بیان» یا «قرآن» است به عنوان کلمه خدا، و از طریق تلاش‌هایش به نظر می‌رسد که مفاهیم یهودی و مسیحی را به حساب قرآن تابع می‌کند. این مطالعه با هدف تحلیل و نقد لوگوس بر اساس نوشته‌های نویفرت و شناخت رویکردها و تضادها بین لوگوس ادیان و تاثیر آن بر تفکر فلسفی و دینی انجام می‌شود.

چکیده ماشینی: ساختار دینی-عقدی از برجسته‌ترین ساختارهایی است که شرق‌شناسان در مطالعات خود درباره قرآن کریم به آن تکیه می‌کنند؛ این به خاطر دیدگاه آن‌ها به اسلام است که آن را دینی ساخته محمد می‌دانند! هدف دینی همچنان بر عقلانیت شرق‌شناسی مسلط است، یعنی برتری دادن به یهودیت یا مسیحیت بسته به اینکه هر شرق‌شناس به کدام عقیده تعلق دارد. و حکم‌رانی ساختارهای اعتقادی یهودی در شرق‌شناسی یهودی و پس از آن در شرق‌شناسی اسرائیلی معاصر کاملاً آشکار است؛ به ویژه با شرق‌شناسانی مانند اوری روبین و ابراهام جایگر. جنبه سیاسی همچنان یکی از اهداف شرق‌شناسی اسرائیلی معاصر است، زیرا بیشتر تلاش‌هایش را برای تفسیر و تحریف داستان‌های قرآنی در جهت مشروعیت‌بخشیدن به موجودیت رژیم صهیونیستی متمرکز می‌کند. اوضاع در شرق‌شناسان مسیحی متفاوت نیست، زیرا آن‌ها هم به استفاده و حتی دخالت ساختار اعتقادی مسیحی در مطالعات خود درباره قرآن می‌پردازند تا داستان‌های قرآنی را تحریف کنند و به نفع عقیده مسیحی و مسائل مرتبط با آن، به‌ویژه تولد حضرت مسیح (علیه‌السلام) و مسئله صلیب و دیگر موضوعات، پیروز شوند. و از برجسته‌ترین شرق‌شناسانی که بر این بنیان‌های اعتقادی مسیحی تکیه کردند می‌توان به ویلیام فیدِرر و جیمز وایت اشاره کرد. همچنین مقاله به این نکته اشاره می‌کند که ظهور الحاد در اندیشه غربی در واکنش به رفتارهای کلیسا بوده است، رفتاری که دین را به اسرار غیبی تبدیل می‌کرد که فقط روحانیون می‌توانستند آن را بفهمند؛ بنابراین کسی که به دلایل انتقال الحاد به شرق نگاه می‌کند با مجموعه‌ای از انگیزه‌ها مواجه می‌شود؛ انگیزه‌هایی اعتقادی و علمی… الحاد عقلی در آثار جمعی از شرق‌شناسان ظاهر شده است؛ و در رأس آنها جورج ه. اسمیت است. از مسائل الحادی که شرق‌شناسان مطرح کردند می‌توان به مسأله فرورفتن دین اشاره کرد.