جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی: تاریخ متن نقش نماره به سال ۳۲۸ میلادی برمی‌گردد و متن مربوط به شخصیت امرئ القیس، پادشاه حیره در سرزمین شام است. این نقش در سال ۱۹۰۱ میلادی کشف شد و نخستین کسی که به مطالعه و تحلیل آن پرداخت، باستان‌شناس شرق‌شناس فرانسوی، رنه دوسو (Rene Dussaud) بود. در سال ۱۹۰۵، دوسو خوانش عربی نبطی اولیه این نقش را منتشر کرد. شرق‌شناسان تقریباً به شدت به خوانش دوسو پایبند بودند، هرچند برخی پژوهشگران شرق‌شناس تلاش‌هایی برای ارزیابی دوباره خوانش او انجام دادند، اما این کار نتیجه متفاوتی نداشت، زیرا آن‌ها همچنان خوانش او را قبول داشتند، چه بخواهند و چه نخواهند. از این رو، هدف این تحقیق تحلیل خوانش جدید زکریا محمد درباره نقش نماره و مقایسه آن با خوانش‌های دیگر شرق‌شناسان و علمای مسلمان است. در نهایت، از طریق این خوانش جدید از نقش، تصویر متفاوتی از شخصیت امرئ القیس به دست می‌آید، طوری که بهتر است او را قهرمان پروژه‌های مدنی بدانیم تا قهرمان پروژه‌های جنگی.

چکیده ماشینی: مدرسه شرق‌شناسی فرانسوی پیشتاز در میان مدارس شرق‌شناسی غربی است، به‌عنوان یکی از پیشگامان در این حوزه، علاوه بر تنوع و تعدد موضوعاتش. همچنین مدرسه شرق‌شناسی فرانسه نقش بزرگی در مهیّا کردن راه برای رسیدن استعمار فرانسه به شرق داشته است و تأثیر قابل توجهی بر زندگی جوامعی که زیر سلطه آن بودند حتی پس از خروجش و پایان دوره قیمومیت گذاشته است. مدرسه فرانسوی به ویژه به ترجمه قرآن کریم توجه داشت، به‌طوری‌که مؤسسات پژوهشی، نهادهای سیاسی و مذهبی روند ترجمه را بر عهده گرفتند. این ترجمه‌ها به دو شکل انجام می‌شد: اول، ترجمه تحت‌اللفظی کلمات و دوم، ترجمه تفسیری که بر معنا تأکید داشت و همین نوع ترجمه راه را برای شرق‌شناسان باز کرد تا تفاسیری وارد کنند که با معنای واقعی متن اصلی مغایرت داشت. مدرسه شرق‌شناسی فرانسوی هنگام ترجمه قرآن کریم از ابزارهای اجرایی استفاده کرد که به طور قابل توجهی بر عینی بودن ترجمه تأثیر گذاشت، علاوه بر استفاده از روش فیلولوژیکی با هدف اثبات تأثیر متون مقدس از یهودیت، مسیحیت و سایر تمدن‌ها و فرهنگ‌هایی که در زمان ظهور دعوت اسلامی رایج بودند، که این منجر به این شد که گفته شود تفاوتی بین خطاب الهی که به محمد (ص) نازل شده و متون نگارش شده در مصحف وجود دارد، و تغییراتی در ترتیب سوره‌ها و آیات قرآن ایجاد شده است، سپس با تحریف برخی معانی، به متون ترجمه شده رنگ و بوی ایدئولوژیک دادند و در نتیجه به این نتیجه رسیدند که متن قرآن انسان‌ساخته است و پیامی به مردم خود منتقل کردند که نشان می‌دهد متن قرآنی که در مصحف توسط مسلمانان به رسمیت شناخته شده، متنی است که تغییرات و تحریفات زیادی در آن رخ داده و در اصل متنی توراتی یا انجیلی بوده که پیامبر اسلام آن را تغییر داده تا با قوم خود و پیامش سازگار شود.

چکیده ماشینی: مدارس مستشرقین به تنوع فکری و فلسفی خود در مطالعه تصوف اسلامی اهمیت می‌دادند، و از جمله آنها مدرسه آلمانی بود که از زمان تأسیس، به تحلیل فیلوژیکی تصوف و اصطلاحات و مفاهیم آن پرداخت. به همین دلیل برخی پژوهشگران از این مدرسه ستایش کرده‌اند، زیرا مطالعه تصوف را غنی کرده و بسیاری از جنبه‌های آن را روشن ساخته است. تلاش مستشرق آلمانی آدام متز در این بود که تصوف اسلامی را به منابع خارجی، به ویژه مسیحیت و گنوسیسم، نسبت دهد. این موضوع با تأمل در نظرات و تصورات ارائه‌شده توسط آدام متز در جریان بررسی حرکت صوفیه در اسلام در کتابش «عصر نهضت اسلام» مشخص می‌شود که نویسنده اروپایی تحت تأثیر فرضیه‌ای بود که می‌گفت «تصوف اسلامی ریشه‌ای خارجی دارد». به همین دلیل او در بازگرداندن تصوف اسلامی — از ابتدا تا توسعه آن — به منابع خارجی و محیط‌های روحی گذشته تردید نکرد؛ و از مهم‌ترین این منابع تأثیر زیاد از مسیحیت است. اما مسئله ولایت در مذهب صوفیه، مذهب نصرانی گنوسیتی است. و واضح است که آدام متز تفاوت زیادی با نتایج برخی مطالعات و تحقیقات شرق‌شناسانه نداشت که تصوف اسلامی را -به‌طور کلی- در زمان پیدایش و مراحل بلوغش به منابع خارجی نسبت داده‌اند؛ مانند افلاطونی‌گری نوین، فرهنگ فارسی، هندی و اصول مسیحی و غیره. و این شرق‌شناس در نتایج خود دور از جهت‌گیری کلی نبود که بر بعضی مطالعات شرق‌شناسانه حاکم بود و آن هم گرایش به علوم عربی و اسلامی بود؛ گرایشی که اصالت تمدن اسلامی و تجربه روحانی آن را انکار می‌کرد. و با توجه به اهمیت این دیدگاه‌ها و حکم‌هایی که آدام متز درباره طبیعت تصوف اسلامی و منابع آن ذکر کرده بود، نیاز بود که این‌ها بررسی شده و طبق روش توصیفی تحلیلی نقدی تحلیل شوند.

چکیده ماشینی: این مقاله علمی در درجه اول تلاش دارد تا نوری بر روی بخشی از سفرهای اکتشافی فرانسوی، به صورت مؤنث، در بلاد مغرب‌الاوسط پیش از برقرار شدن نظام حمایت خارجی تنها یک سال قبل، بیاندازد، از طریق یک نمونه سفر منحصر به فرد، جذاب و مفید؛ موضوع اینجا سفر نویسنده جوان پاریسی رینولد لادریت دو لاشارییر همراه با شوهرش، زمین‌شناس معروف به نام ژان‌ژاک لادریت دو لاشارییر است. مسافرت‌کننده مذکور یکی از معدود کاشفات اروپایی است که هرگز از خطرات، شگفتی‌های سفر، ورود به مکان‌های ممنوعه، در زدن درهای بسته، دیوارهای حائل و فضاهایی که به شدت برای مسیحیان و خارجی‌ها بسته‌اند، نمی‌ترسد. به این ترتیب، این مسافرت‌کننده تصویری از دیگر/مغربی متفاوت به ما ارائه داد، از طریق نگاه شخصی خودش؛ همان‌طور که ما تصاویر مثبت از خود و مغربی متفاوت، همراه با تصاویر دیگر را می‌بینیم، و رویاه‌ها و تصورات منفی کلیشه‌ای. این مقاله پژوهشی شامل مجموعه‌ای از مباحث است که تلاش کرده‌ایم از طریق آن‌ها این سفر پیشگامانه و همراهش و زمینه تاریخی آن را معرفی کنیم، علاوه بر مشخص کردن اهداف سفر و پیش‌زمینه‌هایی که کاشف بر اساس آن‌ها حرکت کرده، و همچنین تلاش برای روشن کردن تصاویر، تأثیرات و نگرش‌هایی که کاشف پاریسی دربارهٔ مراکش و مردمش بر جا گذاشته، به‌ویژه در مرحله پیش از نفوذ رسمی قدرت‌های اروپایی و کنترل فرانسه و اسپانیا.