جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی: منابع سریانی به‌اندازه کافی به زندگی پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) توجه نکرده‌اند، درست مثل سایر منابع با گرایشات مختلف. آن‌ها موضوع را خیلی مختصر مطرح کرده‌اند و شاید دلیلش این باشد که به طور کامل با زندگی او (صلى الله علیه وآله وسلم) آشنا نبوده‌اند یا شاید عمداً این کار را کرده‌اند تا از گسترش دین اسلام در میان خود نگران نباشند، زیرا پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) شخصیتی بود که با رفعت و بزرگواری خود شناخته می‌شد و تعالیم بلندمرتبه‌ای داشت که می‌توانست به یاری مظلوم، فقیر و محروم بشتابد. با این حال، آن‌ها شروع به پذیرش برخی اخبار او (صلى الله علیه وآله وسلم) بر اساس میل خود کردند، چه کسانی که هم‌عصر او بودند و چه کسانی که درباره اسلام و گسترش آن در دوره عباسیان نوشته‌اند. نوشته‌ها و قلم‌های آن‌ها عمدتاً مختصر و پر از اشتباهات تاریخی بود؛ آن‌ها او را «ملک» می‌نامیدند، نه پیامبر یا رسول، و این باور ایشان بود. آن‌ها تأیید می‌کردند که او یکتاگرا بوده و عرب‌ها را از جهل و گمراهی نجات داده و تعالیمی آورده که با سایر پیامبران (علیهم‌السلام) متفاوت است.

چکیده ماشینی: این مطالعه حول بررسی رابطه مسلمانان با یهودیان و تحولات و ویژگی‌های آن در طول دوره‌های تاریخی مختلف از دیدگاه محققان و متفکران و سیاستمداران و دینیون یهودی می‌چرخد. از طریق بررسی مطالعات و نظرات این محققان درباره روابط یهودیان و مسلمانان در دوران حکومت اسلامی، می‌توان شکاف بزرگی بین دیدگاه‌ها و مواضع آنان مشاهده کرد. برای مثال، از تحقیقات و مطالعات متعدد محقق دیوید واسرشتاین (David Wasserstein)، از جمله: «چگونه اسلام یهودیان را نجات داد؟»، مشخص می‌شود که رابطه بین مسلمانان و یهودیان خوب بوده است، و بعضی آن را «عصر طلایی» در دوران حکومت اسلامی، به ویژه در اندلس، نامیده‌اند. در حالی که از سوی دیگر، نظرات متناقض برخی محققان و دیگر سیاستمداران نشان می‌دهد که آن «عصر طلایی» روابط بین یهودیان و مسلمانان چیزی جز یک افسانه خیالی نبوده است. این مطالعه به بررسی دیدگاه‌های متفاوت محققان یهودی درباره روابط یهودیان و مسلمانان و تلاش‌ها برای استنباط و نتیجه‌گیری درباره علل این اختلاف می‌پردازد. و تأثیراتی که روی نتایج آن‌ها گذاشته شد بین موضوعیت و مثبت‌اندیشی بوده و بین تلاش برای منفی جلوه دادن این رابطه در ارتباط با رفتار با یهودیان تحت حکومت اسلامی یا عربی. بعضی از اندیشمندان یهودی بر نوشته‌های آرشیوی و محفوظ یهودی‌ها از قرون وسطی تکیه کردند و آن را با منابع عربی و اسلامی مقایسه کردند تا نتیجه‌گیری‌هایشان را بگیرند. در حالی که برخی دیگر تحت تأثیر نظرات شرق‌شناسانه و ایده‌های متضاد قرار گرفتند که متاثر از ایدئولوژی‌های نوین و ملی‌گرایی بود. بنابراین، در این مطالعه تفاوت دیدگاه‌ها و گرایش‌های فکری پژوهشگران یهودی با وجود اختلافاتشان در مواضع و نتیجه‌گیری‌ها دیده می‌شود که نیازمند بررسی دلایل مواضع این پژوهشگران یهودی درباره این رابطه و تفاوت‌های دیدگاهشان است.

چکیده ماشینی: در زمینه صحبت درباره ترتیب نزولی قرآن، مفاهیمی که توسط تفکر شرق‌شناسی تولید شده، مانند نولدکه، بلاشیر و دیگران مطرح می‌شوند. به نظر می‌رسد که سازماندهی و دقتی حاکم بر نظر شرق‌شناسان وجود دارد، وقتی آن‌ها مکانیزم‌های تولید فهرست‌های نزولی را رصد می‌کنند، روی مطالب مهمی تمرکز دارند که به نظر من آن‌ها در شکل‌دهی آن به صورت روش‌مند و کاملاً سازمان‌یافته مشغول هستند، که دنبال کردن آگاهانه نقاط کلیدی تفسیر توسعه‌ای را ممکن می‌کند، روشی که انسان و جامعه را به عنوان ابزار و هدف در پرتو ترتیب نزولی قرار می‌دهد؛ به عنوان یک روش کلی که ابزارهای مؤثری دارد و کاربرد قرآن را به یک عامل تفسیر واقعی و عملی تبدیل می‌کند، با اهداف عملی و معنایی که خفاهای قرآنی از آن دور نیست؛ تا اثر آن در غنی‌سازی نگاه به این مسئله حیاتی در حوزه علوم قرآنی و ادامه بررسی آن، و تولید مفاهیم جانبی که تحت تأثیر تفکر شرق‌شناسی به آن پرداخته می‌شود، و همچنین این که زمینه تحقیق و تفکر در این مسئله را در میان محققان و پژوهشگران به طور گسترده باز می‌کند. شرق‌شناسان در مورد یک ترتیب نزولی خاص برای سوره‌های قرآنی توافق نکرده‌اند. در مورد مراحل قرآنی و نام‌های آنها، سوره‌ها و اصول تقسیم‌بندی‌شان اختلاف نظر دارند و به نظرات بعضی‌ها در این زمینه هم توجه می‌کنند. محققان شرق‌شناس نزولی، خطاب قرآنی را به‌عنوان خطابی می‌بینند که با حرکت دعوت و رویدادهای آن همراه است؛ به همین دلیل روی بررسی آن با توجه به مراحل مکّی متوالی و توصیف آنها و نهایتاً مرحله مدنی و ویژگی‌هایش متمرکز می‌شوند، این همان کاری است که نولدکه انجام داده است. اما بلاشیر، بر اساس تقسیم‌بندی خطاب قرآنی روی دو پیام کار می‌کند؛ پیام قرآنی مکّی و پیام قرآنی مدنی. شاید هدف این تحقیق انجام ترتیب نزول و الزامات اصل پله‌ای نزول خطاب قرآنی باشد و از آنها به‌صورت روشی استفاده کند تا مقولات تفسیر کلی تولید شوند که ابزارهای جدید و مؤثر در فهم قرآن فراهم کنند، مخصوصاً اینکه ما با خوانشی روشی روبه‌رو هستیم که با دنبال کردن نظرات شرق‌شناسان انجام شده؛ تا پژوهشگران گزینه‌هایی برای تکیه بر فهرست نزولی توافقی داشته باشند که در طول کار عملی ظاهر شود.

چکیده ماشینی: دریافت قرآن از منظر زیبایی‌شناسی و ادبی، ریشه‌های عمیقی در میراث و نزد گویشوران زبان عربی دارد و نزد بسیاری از علما مسلمان نیز اهمیت دارد. جنبه زیبایی‌شناختی و بیانی قرآن کریم، بزرگ‌ترین معجزه پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) است و حتی از جمله دلایلی است که بر صداقت و آسمانی بودن وحی او دلالت می‌کند. از آنجا که عوامل تأثیر زیبایی‌شناختی مختلف هستند و معیارهای تولید و ارزیابی زیبایی آثار ادبی از جامعه‌ای به جامعه دیگر متفاوت است و هر جامعه زیبایی‌شناسی و شیوه خاص خود برای درک زیبایی دارد، در این مطالعه، ما افق انتظارات آنجلیکای نویورث را که گیرنده قرآن کریم است بازسازی می‌کنیم؛ کسی که فهم او از ادبیات و زیبایی با فهم گیرندگان عرب متفاوت است و واکنش‌های او دریافت مهمی را شکل می‌دهد، به عنوان دریافت قرآن در محیطی غیرعربی و در زمینه فرهنگی متفاوت. این پژوهش امکان فهم چگونگی تأثیر قرآن در یک محیط زبانی خارجی و روی یک جمعیت خاص و نوع تأثیر آن را فراهم می‌کند و هدف آن شناخت موانعی است که مانع از درک زیبایی‌شناسی قرآن توسط مستشرقین می‌شود. بنابراین ما بر روش توصیفی-تحلیلی با استفاده از داده‌ها تکیه می‌کنیم. نظریه زیبایی‌شناسی دریافت اثر هنری توسط «هانس روبرت یائوس». به نظر می‌رسد که ارزش زیبایی‌شناختی قرآن نزد نویورت وابسته به کارکردهای عملی است که او در مطالعات ادبی و ساختاری خود درباره قرآن کریم دنبال می‌کند.

چکیده ماشینی: بسیاری از شرق‌شناسان بار دیگر به بازخوانی میراث اسلامی از جمله فلسفه، کلام، علوم حدیث و تفسیر پرداخته‌اند و در این کار از روش‌های متعددی مانند روش استقرایی، روش تحلیلی، روش جدلی مادی و روش فیلوژیکی استفاده کرده‌اند. اما این روش اخیر ما را به کشف یک الگوی جدید از شرق‌شناسی دعوت می‌کند، به طوری که آغازهای نخستین کاربردهای آن اساساً در زمینه نوشته‌های توراتی و انجیلی بوده است و این ما را به سوی بعد دیگری در فکر شرق‌شناسی باز می‌کند، که یعنی نحوه برخورد آن با مسیحیت شرقی تا بهانه‌ای باشد برای کشف اندیشه اسلامی در تمامی علومش. بنابراین، مطالعه کاربردهای روش فیلوژیکی توسط شرق‌شناسان، به‌ویژه آلمانی‌ها، به ما این امکان را می‌دهد تا برخی برداشت‌های فکری که در بسیاری مواقع به حد سخت‌گیری روشی می‌رسد را کشف کنیم، و مطالعه اصول این روش و برخی زمینه‌های کاربردهای نوشتاری آن پرده از این سخت‌گیری برمی‌دارد که شرق‌شناسان برای دستیابی به برخی نتایج از طریق تحقیقات خود مانند تاریخ قرآن از آن بهره می‌برند.

چکیده ماشینی: این مقاله نقش و اهمیت مطالعات شرق‌شناسی در خدمت مطالعات باستان‌شناسی و تمدنی را بررسی می‌کند، و به علم شرق‌شناسی می‌پردازد که به مطالعه شرق اختصاص دارد. تعریف شرق‌شناسی نشان‌دهنده میزان توجه این علم به شرق به‌طور کلی و شرق اسلامی به‌طور خاص است. تعاریف و مفاهیم اصطلاحی زیادی وجود دارد، اما محتوای آن‌ها تفاوت زیادی ندارد. شرق‌شناسی به معنای علاقه‌ی غرب به وضعیت‌های شرق در تمام زمینه‌ها تعریف می‌شود و شامل تمامی حوزه‌های معرفتی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و دینی است، علاوه بر این، به مطالعه جوامع شرقی از نظر آداب و رسوم، رفتارها و ارزش‌های رایج در این جوامع نیز توجه دارد. و فرهنگ و روش زندگی آن‌ها. و کلمه مستشرق به معنی عمومی به هر دانشمند غربی که به مطالعه شرق به طور کلی می‌پردازد، شامل زبان‌ها، ادبیات، تمدن و ادیانش، اطلاق می‌شود. بنابراین، شرق‌شناسی یعنی اشتغال غیرشرقی‌ها به مطالعه زبان‌ها، تمدن‌ها و ادیان شرق و تأثیر آن بر توسعه ساختار تمدنی کل جهان. ادوارد سعید هم شرق‌شناسی را به‌عنوان روشی در تفکر تعریف کرده که بر تمایز مربوط به وجود دانش میان شرق و غرب مبتنی است. همچنین او آن را به‌عنوان یک روش غربی برای تسلط بر شرق و بازسازی آن از نو نیز تعریف کرده است.

چکیده ماشینی: موضوع این تحقیق درباره سؤال اصلی زیر است و تصویر کلیشه‌ای را مورد بررسی قرار می‌دهد: چه عواملی در سردرگمی احکامی که شرق‌شناسی درباره «شرق/اسلام» ارائه کرده بود نقش داشت و زمینه ساخت یک وضعیت فرهنگی جدید آزاد از سنگینی «تصویر کلیشه‌ای» را فراهم کرد؟ این سؤال باعث شد که یک رویکرد تاریخی-موقعیتی اتخاذ شود که اساساً به بررسی فاصله بین لحظه تکمیل تصویر و لحظه فروپاشی آن متمرکز باشد. این ما را به چند نتیجه مهم رساند، از جمله اینکه تصویر چیزی جز محصول فرهنگ اروپایی نبود و رهایی از آن تنها با گذر زمان شکل گرفته در آن امکان‌پذیر است. به نظر ما زمان آمریکایی با فلسفه واقع‌گرایانه و اصل پراگماتیسم خود، که بر بازمانده‌های زمان اروپایی بنا شده، توانسته است «دیگری» را در چارچوب آنچه «سودمندی» اکنون و در اینجا تعیین می‌کند بسازد. بنابراین تمرکز بر شکل‌دهی واقعیت به جای شکل‌دهی تصویر بود. با این حال، ما تأکید کردیم که آزادسازی «شرق» از «شرقی بودن شرق‌شناسانه»‌اش، به‌طور کامل میراث تصویر را از بین نبرده است، به دلایل مختلف. و ما بر این باور بودیم که «غیرت مثبت» نیازمند تلاش‌های بزرگی است تا فضاهای مناسبی برای تعامل و تفاهم بین فرهنگ‌ها و ملت‌ها شکل بگیرد.