جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی: مستشرقان از همان ابتدا به مطالعه زبان عربی و گویش‌های آن علاقه‌مند بوده‌اند؛ دلایل و انگیزه‌های مختلفی داشته‌اند که با پیشینه کشورهای خود و مدارسی که به آن‌ها تعلق داشته‌اند مرتبط است. مستشرقان از قرن نوزدهم به دنیای عرب آمدند تا درباره وضعیت و فرهنگ آن تحقیق کنند و بیشتر کارهایشان بر جمع‌آوری مطالب و بررسی آن‌ها به روش سنتی متمرکز بود، اما خیلی زود این کارها پیشرفت کرد و جدی‌تر شد، به لطف پیشرفت‌های مطالعات زبان‌شناسی مدرن در غرب و بهره‌گیری آن‌ها از اختراعات جدید - همان طور که پژوهشگر در این مطالعه ذکر کرده است. بسیاری از مستشرقان به جنبه زبانی در مطالعات خود درباره جوامع شرق توجه داشتند، به این دلیل که زبان پل ارتباطی بین مستشرقان و جامعه است، و بدون دانستن زبان و گویش‌های آن نمی‌توان به میراث و فرهنگ جهان عرب شناخت پیدا کرد. بنابراین، دانشمندان استشراق در اروپا فقط به مطالعه زبان عربی و جمع‌آوری کتاب‌های آن اکتفا نکردند، بلکه از زمان اختراع چاپ به جمع‌آوری تاریخ بسیاری از کشورهای عربی، جغرافیای آن‌ها، شرح حال مردمانشان و ریشه‌های مردم آن‌ها نیز پرداختند. جهت‌گیری اصلی مستشرقان در زمینه زبان عربی با چند ویژگی مشخص می‌شد که می‌توان آن را در تمرکز بر متون میراثی خلاصه کرد. به منظور فهم آن‌ها و استخراج قواعدشان و اتکا بر کتاب‌های عربی نحو، صرف و لغت، بنابراین ابتدای تلاش‌هایشان در قرن گذشته بر تحقیق و تصحیح کتاب‌های میراث به طور کلی متمرکز بود... و اشتیاق آن‌ها به دو دلیل اصلی برمی‌گشت، اول وقتی که اسلام خارج از شبه‌جزیره عربی گسترش یافت، فرزندان ملت‌های غیرعربی (موالی) نیاز داشتند زبان عربی را به‌خوبی یاد بگیرند، چون زبان دین، دولت و تمدن بود، تا در آن مهارت پیدا کردند، و دوم از طریق مطالعه آن توسط غربی‌ها و علاقه‌شان به یادگیری آن به دلایل مختلف، از جمله دلایل دینی، سیاسی و علمی، در چارچوب جنبش‌های شرق‌شناسی.

چکیده ماشینی: این تحقیق به بررسی، تحلیل و بحث درباره مسأله فلسفه حکومت در نظام مطالعات شرق‌شناسی می‌پردازد و برای مقدمه، نگاهی به مفهوم حکومت در زبان و اصطلاح، و حاکمیت در اندیشه اسلامی دارد و به سوال «شرق‌شناسان چگونه شخصیت حاکم را مطالعه کردند؟» پاسخ می‌دهد. سپس به طور متمرکز به فلسفه انتظار در دیدگاه شرق‌شناسی می‌پردازد، جایی که به مقایسه مسأله مصلح و نجات‌دهنده در مسیحیت و موعود منتظر در یهودیت به عنوان دریچه‌ای برای فهم نگاه روش‌های شرق‌شناسانه به امام مهدی(علیه‌السلام) و غیبت بر اساس دیدگاه شرق‌شناسی اشاره می‌کند و در پایان تحقیق، نگاه دایره‌های دانش شرق‌شناسی به امام مهدی(علیه‌السلام) را ارائه می‌دهد.

چکیده ماشینی: مسئلهٔ تهاجم فکری و غرب‌گرایی و شرق‌شناسی ذهن انور الجندی را مشغول کرده بود و جایگاه برجسته‌ای در نوشته‌های او داشت، بنابراین او بار مقابله با غرب‌گرایی و تهاجم فکری و آنچه مستشرقین و مبلغین ایجاد می‌کردند را بر دوش گرفت. بر این اساس، الجندی در پروژهٔ فکری‌اش اولویت را به نقد تمدن غربی داد، تمدنی که بر جدایی میان ماده و روح بنا شده و همین امر باعث شد این تمدن در بحرانی سخت فرو رود. اهمیت حرکت غرب‌گرایی در جهان اسلام هم از نظر او دور نماند، زیرا آن را از خطرناک‌ترین چیزهایی می‌دانست که فکر اسلامی و فرهنگ اسلامی در عصر حاضر با آن مواجه هستند. از این رو، توجهش به ارتباط غرب‌گرایی و تهاجم فکری با استعمار جلب می‌شود؛ زیرا این حرکت در محیط تهاجم نظامی و شرایط آن شکل گرفته بود. او از همان اوایل به آثار منفی بسیار و متنوع پروژهٔ تبلیغ دینی و ارتباط آن با شرق‌شناسی پی برد و به همین دلیل قلمش را در نقد، تحلیل و بررسی اهداف تبلیغ دینی و شرق‌شناسی و زمینه‌های فکری و استعماری آنها به کار گرفت.

چکیده ماشینی: در این مقاله، پژوهشگر به مفهوم و رویکرد شرق‌شناسانه اسرائیلی در مورد مطالعه قرآن کریم می‌پردازد، از طریق ارائه، بررسی و ارزیابی آنچه که خاخام و شرق‌شناس اسرائیلی شالوم زاوی در کتابش «منابع یهودی در قرآن» آورده است. این کتاب یکی از مطالعات نادر شرق‌شناسی اسرائیلی است که ترجمه‌ای از معانی قرآن کریم به عبری ارائه می‌دهد، علاوه بر این، نقدی از دیدگاه شرق‌شناسی اسرائیلی بر آیات قرآن ارائه می‌کند، بسیاری از آیات را به منابع دینی یهودی قدیمی و جدید و منابع غیر اصیل نسبت می‌دهد و برخی از واژگان آن را دارای ریشه عبری و بعضی دیگر را خارجی می‌داند. این کتاب همچنین جنبه مهمی از موضوعات، علایق و ویژگی‌های شرق‌شناسی اسرائیلی را که آن را از مراحل دیگر شرق‌شناسی یهودی یا حتی از مدارس شرق‌شناسی غربی متمایز می‌کند، منعکس می‌سازد.

چکیده ماشینی: این مطالعه با هدف نشان دادن تصویر شهر «مسقط» (Mascate) به‌عنوان یک پایتخت فرهنگی با تنوع‌های فرهنگی و قومی انجام شده است، از طریق دو اثر ادبی و تاریخی؛ اول سفرنامه نویسنده و مدیر فرانسوی دنیس دو ریویه (Denis De Rivoyre) با عنوان «مسقط» (Mascate) و دوم سفرنامه دیپلمات فرانسوی آندره ژوانن (André Jouannin) با عنوان «دو ماه در مسقط» (deux mois à Mascate). و این رویکرد، جلوه‌های تصویر «مسقط» فرهنگی، سیاسی و اقتصادی را در چارچوب علم تصویر (Imagologie) نشان می‌دهد که حوزه‌ای از ادبیات تطبیقی است و هدف آن نمایش نمایندگی‌های دیگر و جلوه‌های آن در چارچوب بین‌فرهنگی است، که تصاویرولوژی سعی در آشکار کردن آن‌ها در سازوکارهای برخورد «من» و «دیگری» پس از فتوحات جهانی فرهنگ و انقلاب جهان ارتباطات و دیجیتالی شدن دارد، که فاصله‌ها را کوتاه و فشرده کرده و فلسفه زمان و مکان را تغییر داده است.