امنيت در حکومت مهدوي(2) | کتابخانه مجازی الفبا

در قسمت اول به دو مولفه مهم يعني، امنيت اقتصادي و امنيت سياسي و نظامي در حکومت حضرت ولي عصر(عج) پرداختيم. در اين شماره نيز با ديگر مصاديق امنيت در حکومت مهدوي آشنا خواهيم شد.

امنيت اجتماعي

در روايتي آمده است: «بدانيد آن کس از ما که فتنه هاي آينده را دريابد، با چراغي روشنگر در آن گام مي نهد و بر همان سيره و روش پيامبر و امامان معصوم رفتار مي کند تا گره ها را بگشايد، بردگان و ملت هاي اسير را آزاد نمايد، جمعيت هاي گمراه و ستمگر را پراکنده و حق جويان پراکنده را جمع آوري کند. او سال هاي طولاني در پنهاني از مردم به سر مي برد؛ آن چنان که اثرشناسان اثر قدمش را نمي شناسند گرچه در يافتن اثرها و نشانه ها تلاش فراوان مي کنند. سپس گروهي براي در هم کوبيدن فتنه ها آماده مي گردند و چونان شمشيرها صيقل مي خورند. ديده هايشان با قرآن روشنايي مي گيرد و در گوش هايشان تفسير قرآن طنين افکند و در صبح گاهان و شام گاهان جام هاي حکمت سر مي کشند».(?) مرور تاريخ بيانگر بحران هاي داخلي و بين المللي است که ريشه در قوميت گرايي، تعصبات نژادي و نبود هدايت واحد دارد. آنچه زيبا و اميد بخش به نظر مي رسد، تجلي و تحقق حضور مردي است که در آينده اي نزديک به اين مسائل پايان مي بخشد. در عرصه حکومت مهدوي آنچه مايه ارزش و تعالي بشر است، تقوا و اسلام است. کرامت انساني در اين نظام بر پايه ايمان و عمل صالح است. اين ملاک ارزشي، هويت ديني واحد به مردم مي بخشد که در هم شکننده هويت هاي کاذبي چون ناسيوناليسم که نتيجه تلاش بشري براي ايجاد همرنگي در درون ملت هاست و يا جنبش فمنيسم که به دنبال تعريف هويت بر مبناي جنسيت و وارد کردن آن به عرصه سياست و قدرت است، خواهد بود. امام رضا عليه السلام در تفسير آيه «وَ لَهُ أَسْلَمَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ»؛ «حال آنکه آنچه در آسمان ها و زمين است خواه و ناخواه

” آنگاه که حضرت ظهور کرد... علم و دانش در دل هاي مؤمنين قرار مي گيرد تا جايي که مؤمني نيازمند دانش برادرش نمي شود “

تسليم فرمان او هستند و به نزد او بازشان مي گردانند»(?) فرمود: «در شأن قائم فرود آمده است. زماني که خروج کند، يهود و نصاري و آفتاب‌ پرستان و زنديقان و مرتدان و کافران، شرق و غرب زمين را گرفته باشند؛ پس اسلام را بر آنان عرضه مي ‌دارد. هر کدام که اسلام آورد، او را به نماز خواندن و دادن زکات و آنچه مسلمانان به آن مأمور مي‌ باشند، امر مي ‌کند و هر‌ که اسلام نياورد، گردن او را مي ‌زند تا آنکه در مشرق و مغرب کسي نماند، مگر آنکه خدا را به يگانگي بشناسد.»(?) حاکم شدن کلمه‌ توحيد بر تمام سرزمين‌ ها، وحدت و يگانگي هويتي را بر بشر حاکم مي کند و امت اسلامي به تمام معناي کلمه به وجود مي ‌‌آيد. پي‌آمد اين امر، کنار گذاشتن اختلافات قومي و تعصبات نژادي و خروج از بحران ‌هاي اجتماعي است. امنيت فرهنگي و معنوي

فرهنگ، از موضوعات مهم عرصه‌ اجتماعي و مسائل امنيتي است. با مطرح شدن بحث جهاني ‌شدن و خطر يک‌ پارچه ‌سازي فرهنگي، همچنين شکستن مرزهاي امنيتي به وسيله وسايل ارتباطي، اهميت اين حوزه افزون ‌تر گرديده است. در اصطلاح کلي فرهنگ، به مجموعه‌ باورهايي اطلاق مي‌ شود که در ذهن افراد جامعه نهادينه شده است. بنابراين، مي ‌توان گفت که نقش تک‌ تک افراد جامعه و طبايع آن ها در شکل‌ گيري هر تفکر و فراي آن، فرهنگي برجسته است. اگر چه طبع بشري، در شکل ‌گيري فرهنگ‌ ها يا ناامني ‌هاي اجتماعي دخيل است، با توسعه‌ آموزشي، اخلاقي و مذهبي، مي ‌توان اميدوار بود که بشر جايگاه اصلي خود را بشناسد و اصول اخلاق و ارزشي را در جامعه اجرا کند. با ظهور امام که حکومت عدل الهي بر پا مي شود، اسلام که بر طبق روايات جز اسمي از آن در آخرالزمان باقي نمي ماند، ايا و زنده مي شود: «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ ‏بِالْهُدي وَ دِينِ الْحَقِّ لِيظْهِرَهُ عَلَي الدِّينِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ» ؛ «

” علوم بشري همواره در تغيير و تحول است و نمي تواند حکم قطعي در مورد مسائل ارائه دهد؛ زيرا عقل بشري بر علوم و قوانين طبيعي احاطه کامل ندارد و همه چيز را با تجربه مي آموزد. به طور کلي حوزه علوم بشري همواره با ناامني هاي فکري و دگرگوني ها رو به روست “

او کسي است که پيامبرش را با هدايت و دين درست، فرستاد تا آن را بر هر چه دين است پيروز گرداند، هر چند مشرکان خوش نداشته باشند».(?) در روايتي نيز آمده است که هنگامي که قائم قيام کند ـ هر کس اهل هر ديني باشد ـ به اسلام گرايش پيدا کند و به آن ايمان آورد.(?) آگاهي و معرفت از لوازم اصلي تأمين امنيت فرهنگي است. با زنده شدن اسلام و برپايي حکومت الهي، طبيعت بشر به جايگاه اصيل خود ـ مقام خليفه اللهي ـ واقف مي شود. آنگاه فرهنگ غني اسلامي بر پا مي شود و آرامش و طمأنينه فرهنگي و معنوي باز خواهد گشت. در دنياي زر و زور و تزوير کنوني که تبليغات فريب افکار عمومي و شعارهاي دروغين در قالب ارزش ها نقش مهمي يافته و ابرقدرت هاي جهاني با بهره گيري از اين راهکارها اعمال ننگين خود را ارزش مند و منطبق بر عدالت جلوه مي دهند. ظهور امام مي تواند چنين راه دشواري را بر بشر هموار کند. امام باقر عليه السلام در تفسير آيه ?? سوره حج مي فرمايد: « اين آيه در مورد آل محمد و مهدي و ياروان آن هاست که خداوند آنان را مالک شرق و غرب زمين مي گرداند و دين را آشکار مي سازد و به وسيله او و يارانش، بدعت ها را نابود مي کند؛ همانطور که بي خردي را به وسيله حق نابود نمود و چنان کند که اثري از ستم ديده نشود و به نيکي ها فرمان مي دهد و از زشتي ها جلوگيري مي کند» .(?) امنيت علمي

بشر در طول ادوار مختلف با کشف قوانين طبيعي پا به عرصه علوم طبيعي گذاشت و با بهره مندي از عقل واستعدادها و توانايي هاي ذاتي توانست بر نظام طبيعت چيره شود، اما علوم بشري همواره در تغيير و تحول است و نمي تواند حکم قطعي در مورد مسائل ارائه دهد؛ زيرا عقل بشري بر علوم و قوانين طبيعي احاطه کامل ندارد و همه چيز را با تجربه مي آموزد. به طور کلي حوزه علوم بشري همواره با ناامني هاي فکري و دگرگوني ها رو به روست. با اين گستردگي علوم، مردم در زمان غيبت تنها دو حرف از ?? حرف علم را آموخته اند. امام مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف با ظهور خود تمام حروف را در ميان مردم منتشر مي کند. در حديثي از امام صادق عليه السلام آمده است: «علم و دانش ?? حرف است. آنچه تا کنون همه پيامبران آورده اند جز دو حرف بيشتر نيست و مردم تا امروز جز دو حرف از علم آگاهي ندارند. وقتي قائم قيام کند، ?? حرف ديگر را آشکار

” زماني که قائم قيام کند، با حکم داوودي ميان مردم حکم مي کند و نيازي به گواه ندارد. خداي تعالي به او الهام مي نمايد او با علم خود حکم مي کند و هر پرسشي را پاسخ مي گويد. او با فراست و زيرکي دوست را از دشمن باز مي شناسد “

و در ميان مردم پخش مي کند و آن دو حرف را به آن ضميمه مي نمايد و ?? حرف علم در ميان مردم پخش مي شود.»(?) در روايت ديگر نيز آمده است: «(آنگاه که حضرت ظهور کرد)... علم و دانش در دل هاي مؤمنين قرار مي گيرد تا جايي که مؤمني نيازمند دانش برادرش نمي شود.»(?) علمي که امام مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف به مردم عرضه مي کند، علم الهي است و قطعيت و ثبات به همراه دارد، نه شکاکيت و نسيبت را، در نتيجه آرام بخش فکري است. امنيت قضايي و حقوقي

حقوق بشر از جمله موضوعات و مجادلات جهاني است که حتي دست آويز قدرت هاي بزرگ براي پيگيري اهداف شوم و توسعه طلبانه قرار گرفته است. تدوين حقوق بشر و تشکيل دادگاه هاي کيفري در بسياري موارد دچار نقصان هاي جدي است؛ چرا که عقل بشر قادر نيست بر همه وجود احاطه يابد و ممکن است اشتباه کند و يا منافع شخصي را در تدوين قواعد و تشکيل دادگاه لحاظ کند. عدالت، وجدان، ايمان، سعه صدر و ... از عناصر مهم و کليدي در حوزه قضاوت هستند. امام علي عليه السلام تضمين امنيت قضايي افراد در جامعه را مستلزم رعايت سه اصل انتخاب قاضي، شرايط قاضي و وظايف دولت در برابر قاضي مي داند.(?) بي شک حاکميت الهي از نظر قواين و اجراي آن ها مشکل نخواهد داشت؛ زيرا قوانين الهي کامل ترين و جامع ترين قوانين است و مجري آن ها در حکومت امام مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف، شخص امام است که منتخب الهي است. امام صادق عليه السلام فرموده است: « زماني که قائم قيام کند، با حکم داوودي ميان مردم حکم مي کند و نيازي به گواه ندارد. خداي تعالي به او الهام مي نمايد او با علم خود حکم مي کند و هر پرسشي را پاسخ مي گويد. او با فراست و زيرکي دوست را از دشمن باز مي شناسد.»(??) در حکومت امام مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف قوانين به بهترين نحو اعمال مي شود و دست هر صاحب نفوذ منفعت طلبي کوتاه خواهد شد. پي نوشت ها:

?. نهج البلاغه، خطبه ??.

?. آل عمران: ??.

?. بحار الانوار، ج ??، ص ???.

?. صف: ?.

?. مستنبط، سيد احمد، قطره اي از درياي فضايل اهل بيت عليهم السلام، ج?، ص???.

?. تفسير قمي، ص ???.

?. بحارالانورا، ج??، ص ???.

?. قطره اي درياي فضايل اهل بيت عليهم السلام، ج?، ص ???.

?. فصل نامه علوم سياسي، ش ??، ص???.

??. مستدرک الوسايل، ج?، ص???.

مرجع : سايت تبيان

پرسمان دانشجویی