جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

از منظر والتر بائر، فهم راست‌کیشی به‌مثابه‌ عرصه‌ای از سیاستِ تفسیر، هژمونی نرم و صورت‌بندی‌های تدریجی مشروعیت است. «راست‌کیشی» نه حقیقتی الهیاتی، بلکه برساخته‌ای تاریخی، تفسیری و گفتمانی است که در بستر تعامل و تقابل میان روایت‌ها، قدرت‌ها و نهادها قوام یافته است. سوئیگل، چنین نگاهی به راست‌کیشی را نتیجه ورود بائر در بازی مورخان دانسته و در تلاش است تا نشان دهد چگونه آموزه «رستاخیز جسمانی» در مقام یک مفصل‌ساز معرفت‌شناختی و روایی، اغلب ناخودآگاه در دل روایت‌های تاریخی، ریشه دوانیده است. سوئیگل، با بازگرداندن رستاخیز جسمانی به قلب تحلیل راست‌کیشی، نه تنها بنیان راست‌کیشی را بازیابی کرده، بلکه معیار معناداری برای داوری میان مکاتب گوناگون مسیحی ارائه داده و نشان می‌دهد، مطالعات تاریخیِ فاقد سنجه‌های الهیاتی در باب مسیحیت اولیه، محکوم به نسبی‌گرایی تفسیرهای متضاد است. اما اگر حقیقتی الهیاتی همچون رستاخیز جسمانی محور این مطالعات قرار گیرد، امکان بازسازی راست‌کیشی به‌عنوان حقیقتی متعالی و فراتاریخی فراهم می‌گردد. به نظر میرسد نظریه سوئیگل می‌تواند به عنوان قرائتی متعهد، عقلانی و قابل اتکا، بدیلی برای تز بائر باشد؛ بدیلی که از دل ایمان، به شناختی عمیق‌تر از تاریخ دست می‌یابد.

ترجمه ماشینی: هشتاد سال پیش، والتر بائر تز جسورانه و تحریک آمیزی را درباره مسیحیت اولیه منتشر کرد. او استدلال کرد که بسیاری از اشکال مسیحیت مسابقه را آغاز کردند، اما یک رقیب دیگر را کنار زد تا این که این نسخه قدرتمند «ارتدوکس» برنده روز شد. فاتحان تاریخ را بازنویسی کردند، همه دیدگاه‌های دیگر را به حاشیه راندند و صدای آنها را خاموش کردند، حتی اگر گزینه‌های جایگزین حق برابر با عنوان مسیحیت هنجاری داشتند. نفوذ بائر هنوز هم بر دانش مسیحیت اولیه سایه افکنده است. آیا جنبش های بدعت آمیز اشکال اولیه مسیحیت بودند؟ آیا بدعت گذاران از ارتدکس ها بیشتر بودند؟ آیا بدعت شناسان ارتدکس مخالفان خود را به درستی ترسیم کردند؟ و اساساً، چگونه می توان بین «بدعت» و «ارتدوکس» تمایز عینی قائل شد؟ آیا چنین برچسب‌هایی صرفاً محصول قدرت اجتماعی است؟ آیا اشکال متعدد و معتبر مسیحیت بدون هیچ گونه هنجارهای معتبر مسیحیت وجود داشته است؟ این مجموعه مقالات، که هر کدام توسط یک مرجع مربوطه نوشته شده است، با تیزبینی علمی و توجه دقیق به جزئیات تاریخی، فرهنگی-جغرافیایی و اجتماعی و بلاغی به این سؤالات می پردازد. اگرچه مشارکت‌کنندگان با درک اهمیت بینش‌های انتقادی، روش‌شناسی‌های نوآورانه و پیشنهادهای پربار بائر، ادعاهای متعددی را درباره تز بائر (هم در تظاهرات اصلی و هم در تجلیات اخیر) که از شواهد تاریخی دور است، افشا می‌کنند.