جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

یکی از مفاهیمی که در قلمرو وجودشناسی اخلاق وارد شده و مفاهیم واقع‌گرایی و ناواقع‌گرایی را توسعه بخشیده است، مفهوم سوپروینینس است. در این مفهوم، ویژگی اخلاقی بر ویژگی نااخلاقی حمل می‌شود و ماهیت ارزش را به حوزۀ طبیعی اضافه می‌کند تا استدلالی برای طبیعت‌گرایان فراهم کند؛ در عین حال، ناطبیعت‌گرایان هم می‌توانند برای اثبات نوعی واقع‌گرایی ناطبیعی از آن به سود خود استفاده کنند. تحقیق حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، در پی توسعۀ استدلال سوپروینینس و کاربست آن به سود طبیعت‌گرایی اخلاقی است و به یکی از مهم‌ترین نتایج آن یعنی دفاع از واقع‌گرایی و نقد دیدگاه ناواقع‌گرایی مکی می‌پردازد. تفسیرهای پرشماری از سوپروینینس شده است که دربردارندۀ ضرورت، تقلیل و وابستگی می‌شود. اما ویلنبرگ براساس مفهوم «ساختن» به تبیین مفهوم سوپروینینس می‌پردازد تا پاسخ انتقادات ناواقع‌گرایان، از جمله مکی داده شود. مطابق نظر مکی، اتصاف یا عروض امور اخلاقی بر امور طبیعی عجیب است. براساس پاسخ ویلنبرگ، ویژگی اخلاقی بر ویژگی نااخلاقی به صورت رابطۀ ساختن مترتب یا عارض می‌شود؛ در عین حال، این نوع ارتباط از سنخ رابطۀ علی و معلولی نیست، بلکه از نوعی علیتِ مبتنی بر آگاهی پیروی می‌کند.

این مقاله درباره کتاب «Value and Virtue in a Godless Universe» = «ارزش و فضیلت در جهان بی خدا» تالیف «Erik Wielenberg: اریک ویلنبرگ» است که به قلم «مارک پپلینسکی» نگارش یافته است.